TV-gids

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1993 stond de Amerikaanse gitarist Al Di Meola op dit festival. Samen met tweede gitarist Chris Carrington en percussionist Arto Tunçboyacıyan speelde hij het inmiddels klassieke world fusion-repertoire van zijn album 'World Sinfonia', dat in 1991 verschenen was.

Patáx maakt er geen geheim van te zijn beïnvloed door fusion-grootheden als Weather Report en Return to Forever. Vergis je niet: deze Spaanse groep volgt niet slaafs dit voorbeeld. Onder leiding van de Spaans-Amerikaanse percussionist Jorge Perez vermengt de groep fusion met onder meer soul, funk, flamenco en hiphop. Met andere woorden, Patáx vindt zijn inspiratie aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Het strakke samenspel tussen de bandleden en de warme ontvangst van het publiek in het Teatro Calderón in Madrid maken dit tot een avond die men nog lang zal heugen.

‘Jazz en Baie’, een karakteristiek gitaargeluid, en de prachtige bariton van Big Daddy Wilson vormen de perfecte ingrediënten voor een emotioneel en melancholisch bluesconcert. Als jonge soldaat had Wilson nog nooit een bluesconcert gezien, tot hij in het Duitse Bremen een jazzclub binnenstapte. Dit was een ware openbaring: vanaf dat moment besloot Wilson om zich helemaal onder te dompelen in de bluesmuziek. Enkele decennia en een aantal studioalbums later wordt Big Daddy Wilson beschouwd als één van de grootste hedendaagse blues-muzikanten, die met zijn baritonstem nostalgische verhalen over zijn geboorteland vertelt. Zijn album ‘I’m Your Man’ bracht hem zijn eerste grote internationale succes. De charismatische zanger combineert soul, funk, country en gospel met blues, zonder dat hij zijn roots en jeugdherinneringen uit het oog verliest.

In 1971 reisde de cameracrew van de westernserie 'Gunsmoke' uit Hollywood af naar de Pacific Northwest om daar een tournee van de grote bluesmusici Muddy Waters, Big Joe Turner, Big Mama Thornton en George “Harmonica” Smith te filmen. Deze documentaire toont verschillende hoogtepunten van hun optredens aan de University of Oregon, gevolgd door interviews en beeldmateriaal van de musici op reis.

Jazzfenomeen Trombone Shorty serveert een mix van funk, jazz, hiphop en soul tijdens dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne. Troy Andrews, ook wel bekend als ‘Trombone Shorty’, zet met dit optreden een kunstwerk neer. Met de energie van een rockster eert hij de jazzlegendes van weleer in een welhaast hypnotiserend optreden. Met deze mix van stijlen en tomeloze energie weet Trombone Shorty een ongekend goede show neer te zetten.

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

Tientallen jaren na afloop van het swingtijdperk van de jaren 1930 hield één van de swing-sterren, pianist Teddy Wilson (1912–1986), deze muziekstijl in ere tijdens zijn talloze internationale concerttournees. Tijdens een hectische voorjaarstournee door Europa trad de befaamde pianist op 21 maart 1969 op in het Théâtre de l’Atelier in Genève, Zwitserland. Voorafgaand aan Wilsons concert nam de Zwitserse acteur Jean Landier voor Radio Télévision Suisse een aflevering van het programma ‘Variétés: Jasons Jazz’ met Wilson op. Na een kort interview speelde Teddy Wilson ‘After You've Gone’ en ‘Body and Soul’ samen met twee Zwitserse musici: drummer Peter Giger en contrabassist Isla Eckinger. Deze uitzending is een waardevolle registratie van smaakvol, meesterlijk pianospel.

De Amerikaanse trompettist en zanger Chet Baker (1929-1988) was één van de meest geliefde architecten van de bebop en de cool jazz. Op zijn tiende leerde Baker spelen in de schoolband. Eenmaal in het leger, in 1946, ontdekte hij de bebop. Na zes maanden gevangenis wegens drugsbezit in 1953 vormde Baker zijn eigen kwartet met pianist Russ Freeman. Zijn levenslange drugverslaving dwong Baker ertoe onophoudelijk concerten te geven en plaatopnames te maken. De in Europa zeer geliefde trompettist voegde zich bij Jacques Pelzer (altsaxofoon, dwarsfluit), Luigi Trussardi (bas), Franco Manzecchi (drums) en René Urtreger (piano) voor een optreden in Brussel, België, op 2 mei 1964. Zij speelden Bye Bye Blackbird, Isn't It Romantic, Airegin, Time After Time, en So What. Op 3 september 1979 verscheen Baker op het Kongsberg Jazz Festival in Noorwegen. Daar werd hij begeleid door Wolfgang Lackerschmid (vibrafoon), Michel Graillier (piano), en Jean Louis Rassenfosse (bas) voor uitvoeringen van Blue Train, Softly, As In A Morning Sunrise, Five Years Ago, en Love For Sale.

George Shearing werd blind geboren en werd één van ’s werelds beste jazz pianisten. Dit is een eerbetoon aan Shearing en toont hoe hij de jazz-wereld veroverde. Unieke opnames en archief clips omvatten zes decennia van zijn bijzondere carrière en tonen vele klassiekers waaronder ‘September in the Rain’, ‘Lullaby of Birdland’, ‘Greensleves’, ‘Donna Lee’ en ‘Freedam Jazz Dance’.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde jazzzangeressen Betty Carter, Anita O'Day & Sathima Bea Benjamin

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1987 stond de Amerikaanse gitarist pianist Chick Coear op dit festival. Hij speelt een jazz fusion-concert met zijn Elektric Band, bestaande uit Frank Gambale (gitaar), Eric Marienthal (saxofoon), John Patitucci (bas) en Dave Weckl (drums). De band sleepte twee Grammy Award-nominaties in de wacht.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is Panorama de Coro. Deze groep combineert jazz en traditionele Braziliaanse muziek. Dat levert feestelijke muziek op, waar je het dagelijks leven van de straat in terughoort. Panorama de Coro bestaat uit Roberta Valente (pandeiro en percussie), Alexandre Ribeiro (klarinet), Gian Correa (zevensnarige gitaar), Henrique Araujo (cavaquinho), João Poleto (dwarsfluit en tenorsaxofoon) en Yves Finzetto (pandeiro en percussie).

De Amerikaanse gospelgroep The Jackson Singers, opgericht in 1980 door Bob Jackson, vond een warm onthaal in Europa, waar ze al decennialang met grote regelmaat op tournee gaan. Met hun krachtige spirituals en gospelmuziek zijn ze een welkome gast in kerken, kathedralen en op jazzfestivals over het hele continent. In deze concertopname van het Ascona New Orleans Jazz Festival, dat eind juni en begin juli 1998 plaatsvond aan het schilderachtige Lago Maggiore in Ascona, Zwitserland, geven The Jackson Singers een adembenemend optreden dat het hele publiek op de been brengt.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1989 speelde de veelgeprezen Amerikaanse saxofonist en componist Michael Brecker met zijn band op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Bijgestaan door bassist Jeff Andrews, drummer Adam Nussbaum, pianist Joey Calderazzo en gitarist Mike Stern bewees Brecker zijn muzikale kunnen.

Jazz kreeg in de jaren ’20 van de twintigste eeuw vaste voet aan de Letse bodem. Een eeuw later blikt deze documentaire terug op de eerste twee decennia van de jazz in Letland aan de hand van dit boeiende portret van Jack Michalicky, de eerste bekende Letse jazzpianist. Michalicky was van top tot teen muzikant – een getalenteerde violist, die zich ook achter de piano als een vis in het water voelde. De manier waarop de slanke, wendbare vingers van de vindingrijke pianist over de toetsen vlogen was echt miraculeus. Desgewenst speelde de schier onvermoeibare Michalicky lange geïmproviseerde solo’s in de pauzes tussen de sets, terwijl de rest van de band op adem kwam. Deze korte maar interessante documentaire, die deze opmerkelijke musicus in de context van de Europese jazz van de jaren na de eerste wereldoorlog plaatst, is geproduceerd door de Let Mareks Ameriks.

De iconische trompettist van de tweede golf van "neo-boppers" die eind jaren '80 opkwam na Wynton Marsalis, Roy Hargrove, staat bekend als een van de meest getalenteerde en onvoorspelbare muzikanten van zijn generatie. Terwijl hij optrad met grootheden als Herbie Hancock, Sonny Rollins en Diana Krall, heeft de Texaan (geboren in Waco in 1969) als leider ongeveer twintig muzikale manifesten uitgebracht. Hij beweegt moeiteloos van orthodoxe en inventieve jazz naar funk en de meest meeslepende Afrobeat.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1986 gaf de bekende IJslandse fusionband Mezzoforte een optreden op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Fridrik Karlsson op gitaar, Eythor Gunnarsson op toetsen, Jóhann Ásmundsson op bas en destijds nieuw lid Dave O'Higgins op saxofoon spelen een gevarieerd concert, waarbij ook hun hitsingle "Garden Party" uit 1982 niet ontbreekt.

Peter Beets staat sinds jaar en dag bekend als een pianist van wereldklasse. Hij speelde onder andere met jazzgrootheden als Chick Corea, Wynton Marsalis, “Toots” Thielemans, Elvin Jones, George Coleman, Johnny Griffin, Benny Golson en John Clayton. Al vanaf zijn geboorte is Beets omringd door muziek: klassieke muziek via zijn moeder, die werkzaam is als muziekpedagoog, en jazz via zijn vader, die een grote fan was van de muziek van pianist Oscar Peterson en drummer Art Blakey. Hoewel de ouders van Peter Beets weinig vertrouwen stelden in een carrière binnen de muziek, zit de muziek absoluut in het bloed van de familie Beets. Tijdens dit concert treedt Peter op met de wereldberoemde gitarist Kurt Rosenwinkel. Rosenwinkel speelde in zijn carrière, die al ruim vijfentwintig jaar voortduurt, al samen met dynamische collega’s als Brad Mehldau, Brian Blade, Mark Turner, Joshua Redman, en Chris Potter, maar ook met jazzlegendes Joe Henderson, Paul Motian, en Gary Burton. Met zijn ervaring met en kennis over de rijke tradities van jazz drukt Rosenwinkel een onuitwisbaar stempel op de muziek: hij tracht zijn muzikale kunst tot nieuwe hoogtes te verheffen. Geen verrassing dus dat het samenspel van Beets en Rosenwinkel garant staat voor schitterende muziek.

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 speelde de uit de Dominicaanse Republiek afkomstige pianist Michel Camilo hier met zijn trio van Michael Bowie (bas) en Cliff Almond (drums). Uit hun muziek spreekt de invloed van Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook van de 20e-eeuwse klassieke muziek van Debussy en Ravel.

Erroll Garner: Live in '63 & '64 omvat twee prachtige concerten uit 1963 en 1964 waarin Garner optreedt met zijn klassieke trio met bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin. Erroll Garner was een van de meest eigenzinnige jazzmusici, en dit programma toont enkele briljante improvisaties op zijn klassieke repertoire. Het trio speelt veel favorieten, waaronder 'Fly Me To The Moon' en 'I Get A Kick Out Of You', maar ook originele composities van Garner zelf, zoals 'Erroll's Theme', 'Mambo Erroll', en natuurlijk zijn allerbekendste compositie, 'Misty'.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Jack DeJohnette, een uiterst belangrijk figuur in de geschiedenis van fusion jazz. In 2007 werd hij in de Drummer Hall of Fame ingewijd. Zijn werk en stijl is een grote mix van verschillende elementen van jazz, free jazz, wereld muziek en R&B. Dit heeft er ook voor gezorgd hij wordt aanschouwd als een van de meest gewaardeerde en meest gevraagde drummers van zijn tijd. Zijn optreden bij Estival is buitengewoon verbazingwekkend, waar je overduidelijk zijn unieke stijl naar boven hoort komen.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Het optreden van zangeres Jazzmeia Horn op het Malta Jazz Festival 2019 beloofde veel goeds voor de toekomst van de jazz, en was tegelijk doordrenkt van het verleden van het genre. Met Keith Brown (piano), Rashaan Carter (bas), Irwin Hall (fluit en saxofoon) en Anwar Marshall (drums) herinnerde het optreden van de jonge zangeres het publiek aan de kracht van de jazz het hart te beroeren. Horns concert aan de waterkant van Valletta naast de Ta’Liesse-kerk was een werkelijk betoverende ervaring.