TV-gids

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2017 stond de Cubaanse pianist en vocalist Roberto Fonseca op Jazz à Vienne. Met zijn mix van jazz, Afro-Cubaanse soul, hip-hop en elektronica omhelst Fonseca het heden en verleden van de jazz in dit stimulerende concert vol spannende nieuwe klanken.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. De legendarische Amerikaanse saxofonist Stan Getz gaf een onvergetelijk optreden op het North Sea Jazz Festival van 1980. Getz, één van de meest toonaangevende jazzmusici van zijn generatie, stond bekend om zijn warm, lyrische toon. Met de muziek van Antônio Carlos Jobim bracht Getz het Braziliaanse genre bossa nova onder de aandacht van het wereldpubliek.

In 'Jazz Marmalade', een vintage programma uit 1962, zien we beroemde in Europa wonende Amerikaanse jazzmusici aan het werk in twee Parijse jazzclubs. De Amerikaanse stride-pianist Joe Turner (niet te verwarren met blueszanger 'Big' Joe Turner) begint dit sfeervolle programma met een swingend piano-bas-duet, opgenomen in de Mars Club. Joe Turner (1907–1990) zou de rest van zijn leven in de Parijse jazzclubs blijven optreden. De nabij de Champs-Élysées gelegen Mars Club werd uitgebaat door een Amerikaan. Het publiek bestond vaak uit showbizzmensen en Amerikaanse expats. Na het korte optreden van Joe Turner schakelt het programma over naar jazzcafé Blue Note, waar een in Parijs gevestigd Amerikaans kwartet optreedt: drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas spelen 'Salut Les Copines'. Terug in de Mars Club speelt het Amerikaanse jazztrio van huispianist Art Simmons (1926–2018) een levendige versie van 'C-Jam Blues'. Het programma wordt afgesloten in de Blue Note, waar het kwartet van drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas een swingende versie van 'April in Paris' speelt. Deze opnames bieden een waardevol inkijkje in de muziek die Amerikaanse expats in de vroege jaren zestig speelden in de jazzscene van Parijs.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1988 stond vocalist Bobby McFerrin op het festival. McFerrin, die bekend staat om zijn ongelooflijke stemtechniek en unieke benadering van de muziek, gaf een onvergetelijk solo-optreden ten beste.

Met zijn baanbrekende fusion van hardbop, blues, soulvolle grooves en Kaapverdische invloeden heeft jazzpianist Horace Silver de jazz voor altijd veranderd. Op het beroemde Umbria Jazz Festival in de pittoreske Italiaanse regio Umbrië wordt Silver bijgestaan door een geweldige band met een jongere generatie jazzsterren: Bob Berg op tenorsax, Tom Harrell op trompet, Steve Beskrone op bas en Eddie Gladden op drums. Tijdens dit concert van 20 juli 1976 speelt Silvers kwintet uitgebreide versies van vier door Silver geschreven stukken: “Adjustment”, “Barbara”, “In Pursuit of the 27th Man” en zijn grote klassieker “Song For My Father”. Laat je betoveren door Horace Silvers onweerstaanbare muziek!

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 28 mei 1967 trad de Amerikaanse zanger en acteur Sammy Davis Jr. op in het Concertgebouw in Amsterdam. Dit optreden werd rechtstreeks uitgezonden op de Nederlandse televisie. Voor dit optreden bracht Davis Jr. zijn eigen band mee, die geleid werd door George Rhodes. Davis Jr. combineerde zijn grote zangtalent en onweerstaanbare gevoel voor humor in zijn vertolkingen van liedjes uit uiteenlopende genres.

Het Milt Jackson Jazz Quartet kwam in 1952 voort uit de ritmesectie van Dizzy Gillespie's bigband en liet zich inspireren door klassieke kamermuziek en de bluesy wortels van de jazz. Als het 'Modern Jazz Quartet' genoot het viertal een decennialange carrière die een groot aantal baanbrekende albums opleverde. Na een korte Nederlandse tournee door Rotterdam en Amsterdam trad het Modern Jazz Quartet op 31 maart 1969 op voor de camera's van de Nederlandse publieke omroep in de Singer Concertzaal in Laren. Het goedgeklede en goed op elkaar ingespeelde viertal – Milt Jackson op vibrafoon, John Lewis op piano, Percy Heath op bas en Connie Kay op drums – speelt met de ongeëvenaarde finesse en elegantie die hun handelsmerk was.

De magere, blinde muzikant Moondog was ruim twee decennia lang geliefd onder New Yorkers als een geliefd, mysterieus en buitenissige straatartiest. In Europa brak hij door als componist en muzikant in de avant-garde scene, waar hij gala-optredens van grote orkesten dirigeerde voor koninklijk publiek. Hij werd geëerd door de groten der aarde, onder wie Charlie Parker, Leonard Bernstein, Steve Reich en Philip Glass. Volgens hen was hij één van de grootste muzikale visionairen van de 20e eeuw. Moondog, die oorspronkelijk Louis T. Hardin heette, maakte dag in dag uit een onveranderlijk deel uit van Manhattans straatbeeld. Ongeacht het weer droeg hij altijd een zelfgemaakte mantel, sandalen, een wapperende cape en een gehoornde Vikinghelm, dit alles vanuit zijn ‘Noorse filosofie’. Tijdens dit optreden staat hij samen met het beroemde London Saxophonique op het podium voor een uiterst excentrieke show.

Het optreden dat pianist Kenny Barron op 27 juni 2019 gaf op het Alfa Jazz Festival in het Oekraïense Lviv was een feestje van jazzvirtuositeit van het hoogste niveau. De eerbiedwaardige maestro van de jazzpiano bracht zijn vaste trio van Kiyoshi Kitagawa (bas) en Jonathan Blake (drums) mee, voor deze tournee aangevuld met Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en het aanstormende talent Riley Mulherkar (trompet). Uit hun soepele mix van klassieke bop en eigentijdse invloeden sprak hun pure toewijding aan het genre. Het Oekraïense publiek liet zich betoveren door de lyrische improvisaties in dit onvergetelijke concert.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1980 bracht de Amerikaanse soullegende Ray Charles de Raelettes en het Ray Charles Orchestra naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Charles liet zijn altijd direct herkenbare sound horen tijdens dit geweldige optreden.

Jazzgitarist Scott DuBois, die steeds grotere bekendheid geniet, speelt met zijn groep, bestaande uit Gebhard Ullmann (basklarinet en tenorsaxofoon), Thomas Morgan (bas) en Kresten Osgood (drums), zijn album 'Winter Light' integraal in de Münchense jazzclub Unterfahrt in maart 2016. De leden van de groep voelen elkaar dusdanig aan dat ze in een oogwenk kunnen schakelen tussen doodse stilte en heftige uithalen. Naast het volledige album 'Winter Light' speelt de groep ook DuBois’ 'Lake Shore Suite'.

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van de band Hijaz. De muziek van dit multi-etnische kwartet berust op de dialoog tussen de piano en de oed, een Oosters snaarinstrument. Hijaz neemt Arabische klanken als uitgangspunt, maar in de muziek klinken ook duidelijke verwijzingen naar onder meer de jazz door. Hijaz is een op elkaar ingespeeld kwartet, dat de Mediterrane wereld verkent op zoek naar harmonie, warmte, en muzikale perfectie.

Antonio Faraò behoort tot de rijke groep getalenteerde Italiaanse jazzpianisten. In 1998 had hij de eer om de prestigieuze Concours Martial Solal award in ontvangst te nemen, uitgereikt door niemand minder dan Herbie Hancock. Sindsdien heeft hij een reputatie opgebouwd als lyrisch en melodisch pianist. Bovendien kreeg hij de mogelijkheid om samen te werken met de top van de Europese en Amerikaanse jazzwereld. Zo leidt hij op zijn album ‘Evan’ een all-stars band met Joe Lovano op tenorsaxofoon. In deze specifieke opname tijdens Jazz à Ramatuelle zien we hem in samenwerking met een andere saxofoonlegende – Dave Liebman, een onmiskenbaar loyale muzikant met een reservoir van maar liefst 40 jaar moderne jazzgeschiedenis. Met verfijnde ballads en een goede groove laten Faraò, Liebman en hun band het mooie Ramatuelle stralen als nooit tevoren.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel. In deze uitzending speelt het orkest samen met David Linx. De Belgische jazzzanger beheerst ieder idioom en elke taal, en drukt zijn eigen stempel onder het werk. Het ene moment wijkt hij af van de tekst, het andere moment neemt hij ons mee in een improviserende scat.

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1997 trad de Amerikaanse pianist Armando Anthony "Chick" Corea hier op met zijn oude duetpartner, vibrafonist Gary Burton. Dit concert gold als reünie voor de twee heren, die het podium al jaren niet meer hadden gedeeld, en vormde het startschot voor talrijke hernieuwde samenwerkingen in de decennia die volgden. Beide musici zijn ware jazzlegendes.

De Texaanse pianist Sammy Price (1908-1992) verwerkte allerlei invloeden in zijn spel: van blues en boogiewoogie tot swing en jump blues. Hij begon in Dallas als zanger en danser bij het orkest van Alphonso Trents orkest, waarna hij in Kansas zijn eigen Texas Bluesicians vormde. Eind jaren ’30 werd hij huispianist bij platenlabel Decca, waar hij sterren als Sister Rosetta Tharpe en Trixie Smith mocht begeleiden. In deze opname uit 1958 speelt Sammy Price met zijn band op het jazzfestival van Comblain-La-Tour.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde pianist Wayne Shorter. Shorter heeft zichzelf als doel gesteld om zijn muziek tijdens elk concert opnieuw uit te vinden. Steeds opnieuw wil hij spelen met radicale originaliteit.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Oslo aan de beurt. Onder meer de pianisten Tord Gustavsen en Bugge Wesseltoft, en het collectief Jaga Jazzist tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

In luttele jaren is de naam van de jonge trompettist Christian Scott synoniem komen te staan voor de nieuwe generatie jazzmusici. Niet alleen trekt hij een breder publiek, deze grenzenverlegger daagt onophoudelijk de jazztraditie uit. Op zijn 33e is Christian Scott een gevestigd fenomeen. Met elk nieuw album lijkt hij nog vastbeslotener om de regels van de jazz op te rekken tot het breekpunt met zijn eigen, avantgardistische aanpak. Met zijn concert in La Coopérative de Mai in 2018 vierde Christian Scott 100 jaar jazz met zijn programma “The Centennial Trilogy”. Geniet van dit unieke optreden vanuit een intiem theater, opgenomen in 4K!

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1982 speelde het Superstar Quintet, bestaande uit trompettist Freddie Hubbard, saxofonist Joe Henderson, drummer Tony Williams, bassist Ron Carter en pianist Kenny Baron, een optreden van kosmische proporties op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. Op 3 juli 1986 treedt de Amerikaanse pianist en componist Keith Jarrett hier op met bassist Gary Peacock en drummer Jack DeJohnette. Deze groep, die bekend staat als het Standards Trio, speelt een meeslepend concert waarin de drie uitzonderlijke meestermusici volledig tot hun recht komen.

Geïnspireerd door trendy nachtclubs en restaurants in metropolen als Londen, Berlijn en New York is BIRD hét jazzpodium en restaurant van Rotterdam dat muziekcultuur en eettraditie in één gezamenlijk concept heeft geplaatst. Deze BIRDtv special is opgenomen in het kantoor van BIRD, een uitzonderlijke opname met de Japanse BIGYUKI en Jason Lindners Now Vs. Now.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).