TV-gids

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

De legendarische Afro-Amerikaanse folkzangeres Odetta (1930-2008) weet als geen ander de onmeetbare gevoelens van diep verdriet en angst in muziek te vertalen. De spiritual vertelt het verhaal van de Amerikaanse slavernij, waarbij miljoenen Afrikanen aan hun vaderland werden ontroofd. Spirituals, blues en work songs zijn voor Odetta hét middel om de beproeving van onderdrukking en onrecht tot uitdrukking te brengen. Zelfs tijdens haar optreden in het programma 'Face au Public' uit 1964 maakt ze de melancholische expressie van die periode invoelbaar.

Amsterdam, 6 februari 2018. De grootste angst van de ooit verslaafde topdrummer Richard Lems - dat mensen weten hoe duister zijn leven ooit was – moet zijn nieuwe kracht worden. De korte documentaire ‘Rebirth in The Amsterdam Red Light District’ toont hoe heftig drummer Richard Lems' leven als verslaafde was, en hoe hij zich probeert te ontworstelen aan zijn schaamte over zijn verleden. Hij beleeft op verschillende plaatsen op de Amsterdamse wallen opnieuw hoe hij werd neergestoken, drugs gebruikte, stoned zijn eindexamen deed en in een politiecel belandde. Richard vertelt over deze ervaringen, maar herbeleeft de momenten vooral drummend. Dat laatste maakt dit tot een intense en unieke ervaring. Verslavingsarts (en muzikant) Gerard Alderliefste: “Om zijn schaamte en schuldgevoel te overwinnen, moet hij dieper gaan dan ooit. Muziek kan die emoties aan de oppervlakte brengen. Alleen zo komt hij erachter dat het niet aan hem lag, maar aan de drugs.”

Als Angel Forrest een optreden geeft in l'Astral in Montreal zijn de verwachtingen van het publiek hooggespannen: haar krachtige optredens, kenmerkende stemgeluid en overweldigende podiumpersoonlijkheid doen de harten van talloze bluesliefhebbers sneller kloppen. Haar carrière, die inmiddels ruim 30 jaar beslaat, wordt met vele prijzen bekroond: zo ging Angel Forrest er jaren achtereen vandoor met de Maple Blues Award – de grootste Canadese bluesprijs – voor 'Female Vocalist of the Year'. En ook in de bakermat van de blues gooit de Angel Forrest Band hoge ogen: de band was goed voor een finaleplaats tijdens de International Blues Challenge 2018 in Memphis. Eenmaal op het podium van l'Astral stelt Forrest haar vele fans wederom niet teleur!

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Oslo aan de beurt. Onder meer de pianisten Tord Gustavsen en Bugge Wesseltoft, en het collectief Jaga Jazzist tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de vele bands die hier optreden in 2019 is The Earth, Wind & Fire Experience. In dit concert speelt Al McKay – de oorspronkelijke gitarist en muzikaal leider van Earth, Wind & Fire – tijdloze disco en soul. Samen met zeven van de dertien oorspronkelijke bandleden van Earth, Wind & Fire laat hij op tournees over de hele wereld horen dat hits als Boogie Wonderland en September nog altijd springlevend zijn.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!

Ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van het legendarische album Bitches Brew, waarmee jazzlegende Miles Davis het genre jazz fusion startte, leidt trompettist Wallace Roney leiding een band die muziek van de meester doet herleven. Dit project is het geesteskind van Miles' familie, onder wie diens zoon Erin. Miles wordt persoonlijk vertegenwoordigd door zijn neef, drummer Vince Wilburn. Dit concert uit het antieke Romeinse theater in Vienne, Frankrijk, is een groots eerbetoon aan Miles.

In 1956 gaf Duke Ellington met zijn orkest een legendarisch optreden op het Newport Jazz Festival. Het succes dat Ellington als gevolg van dat optreden ervaarde zou nog tot zijn dood in 1974 duren. In het jaar voor zijn dood verscheen Ellington wederom op het Newport Jazz Festival, ditmaal gehouden in Brussel. Tenorsaxofonist Paul Gonsalves, die met zijn solo op “Diminuendo and Crescendo in Blue” in 1956 hoge ogen gooide, is hier nog altijd van de partij, evenals oude rotten Russell Procope (clarinet en altsax) en Harry Carney (baritonsax).

De MotorMusic Studios in het Belgische Mechelen oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op talloze eersteklas jazzmusici. Veel bezoekende internationale jazzmusici delen hun kijk op hun muziek met ons in de nieuwe DJAZZ-reeks ‘Belgium Sessions’. In deze uitzendingen zien we hoe een aantal van Europa’s beste musici hun eigen muziek uitvoeren. Het Nederlands-Belgische trio ‘De Beren Gieren’ staat bekend om hun unieke energieke sound, sprankelende melodieën, complexe structuren en eigenzinnige songtitels. Hun muziek bestaat uit een nieuwe maar vertrouwd klinkende mix van polyritmische soundscapes, sing-alongs, en onverwachte wendingen. Er wordt getracht de afstand tussen de klassieke composities uit het begin van de 20ste eeuw en meer eigentijdse escapades te overbruggen. ‘De Beren Gieren’ houden je aandacht vast met hun onverwachte stemmingswisselingen in hun muziek. Al met al een verrassende act, die je niet mag missen!

Bootsy Collins, bekend om zijn samenwerking met George Clinton en om zijn eigen Rubber Band, speelde altijd al gesyncopeerde, harde en onnavolgbaar ritmische muziek. Zijn unieke stijl was van enorme invloed op de ontwikkeling van de funk. Inmiddels de 60 gepasseerd boet Bootsy niets aan energie in, zoals blijkt uit zijn nieuwe werk op het album ‘Tha Funk Capitol of the World’. Met dit album brengt Bootsy Collins een eerbetoon aan alle artiesten met wie hij in zijn indrukwekkende carrière heeft gewerkt, van James Brown en Parliament-Funkadelic tot Fatboy Slim. In dit concert op het festival Jazz à Vienne houdt Bootsy zijn hernieuwde energie vast: hij geeft een wervelende show.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. “Viva” is een perfecte mix van verschillende instrumenten en muzikanten van over de hele wereld. Zangeres Aynur speelt samen met de All Star Band en met zangers Dima Oshno. Aynur’s teksten gaan over het leven en lijden van het Koerdische volk, met name Koerdische vrouwen. Ze vermengt Koerdische en Westerse muziek, en creëert daarbij haar eigen stijl en interpreteert haar repertoire op een moderne manier.

Op technisch gebied wordt hij gezien als een van de meest briljante spelers in de geschiedenis van de trompet, maar jazzmuzikant Wynton Marsalis is ook een meester van de klassieke muziek en een goede componist. De camera’s volgen Marsalis naar New York, naar zijn geboortestad New Orleans, en naar zijn repetitie studio’s waar we hem en zijn muzikanten het album Blood on the Fields zien maken. Hierbij vertelt Marsalis over zijn muziek en zijn manier van werken.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Van alle pioniers in de rock-'n-roll is niemand zo belangrijk gebleken voor de ontwikkeling van dit genre als Chuck Berry (1926-2017). Hij was de beste songwriter, één van de belangrijkste gitaristen, en hét grootste podiumbeest tijdens de vroege jaren van het genre. Tijdens deze in 1965 opgenomen tv-show ‘Face au Public’ speelt Chuck onder meer 'Promised Land', 'Johnny B. Goode', en natuurlijk zijn grote hit uit 1956: 'Roll over Beethoven'. Berry gaat los op zijn gitaar en het publiek gaat helemaal met hem mee! Go Chuck, go!

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. In 1968 traden drummer Art Blakey en pianist Horace Silver elk op met hun eigen bands tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam. De bandleiders waren geen vreemden voor elkaar: zij kenden elkaar uit de begindagen van The Jazz Messengers.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!