TV-gids

In de DJAZZ Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van het Free Desmyter Quartet. Desmyter is een eigenzinnige improvisator met een zeer origineel en herkenbaar, modern en innovatief geluid.

Broer en zus in eenzelfde band, het komt niet gek veel voor. Toch houdt het Australische duo Stone vast aan hun formule, en dat kun je meteen horen aan hoe fraai hun stemmen bij elkaar kleuren. Het maken van muziek komt van geen vreemde, ook hun ouders stonden eerder als duo op de planken. Dit vroege concert is opgenomen in The Metro Theatre te Sydney, in 2007. Later stond het duo onder andere op Montreux Jazz.

Biréli Lagrène (geboren op 4 september 1966) is een Franse jazzgitarist. Hij komt uit een zigeunerfamilie en leerde van zijn broer en vader het repertoire van Django Reinhardt. Hij ontwikkelde een stijl waar de invloeden van Django de hoofdrol speelden. Hiermee werd hij bekend in de jaren 80. Tijdens dit optreden speelt Lagrene samen met Babik Reinhardt, de zoon van Django, een eerbetoon aan Django Reinhardt.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. "The Girl From Ipanema’", zo zou je Astrud Gilberto ook kunnen aanduiden. De Braziliaanse bossanova- en sambazangeres geeft met haar band een geweldig, swingend optreden op Estival Lugano. De band bestaat uit onder andere Marcello Gilberto, David Sacks, Gil Goldstein en Eduardo da Fonseca. Astrud nam in de jaren ’70 haar eerste albums met eigen composities op. Ze heeft nummers opgenomen in heel veel verschillende talen, waaronder het Portugees, Engels, Spaans, Italiaans, Frans, Duits en Japans.

In 2013 is het 25 jaar geleden dat zanger/trompettist Chet Baker door een nog steeds mysterieuze oorzaak stierf door een val uit het raam van zijn hotelkamer in Amsterdam. Zijn muziek is inmiddels geliefder dan ooit. Hoofdrolspeelster van dit concert is de zangeres Fay Claassen die internationale bekendheid verwierf met de dubbelcd ‘Two Portraits of Chet Baker’. In de V.S. werd deze cd uitgeroepen tot de ‘Best Vocal Album of The Year’. In dit concert brengt zij samen met haar top-band met de bekendste jazzmusici van Nederland een ode aan Baker met prachtige liedjes en improvisaties.

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de artiesten die in deze reeks te zien zijn is zangeres Mariana Aydar, die als geen ander thuis is in het repertoire van de música popular brasileira (MPB). Ze werd geboren in een gezin van musici, en wordt bejubeld als de "spannendste vocalist van dit moment" door Veja, in Brazilië een vooraanstaand nieuwsmagazine. In haar optreden in Da Pá Virada Sessions wordt Aydar (zang en triangel) bijgestaan door Cosme Vieira (accordeon) en Feeh Silva (zabumba).

Een bijzonder concert vanuit Brazilië: het Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo bewijst in deze opname dat ze het belangrijkste orkest in Latijns Amerika is. Dit orkest, gedirigeerd door de charismatische John Neschling, staat bekend om de uitstekende interpretaties van muziek van Latijns-Amerikaanse bodem. Met dit programma weten de musici hun publiek opnieuw te grijpen met een bijzondere combinatie van Braziliaanse en Latijns Amerikaanse klassiekers, waaronder Piazzolla’s 'Invierno Porteno', Villa-Lobos’ 'Choros No. 10' en Ginastera’s 'Malambo'.

Thelonious Monk: Live in '65 presenteert een intiem concert, gefilmd in de winter van 1965 in België. Thelonious Monk zorgde voor een revolutie in de jazz met zijn vernieuwende muzikale aanpak. Deze opmerkelijke optredens laten een legendarisch kwartet zien met drummer Frankie Dunlop, bassist John Ore en tenorsaxofonist Charlie Rouse. Deze opname is bovendien een zeldzame kans om Monks genie van dichtbij mee te maken, in klassiekers zoals Monk's Dream, Epistrophy en Rhythm-a-Ning.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. In 2019 is de Nederlandse zanger, pianist, componist en bandleider Ruben Hein één van hen. Hein is veel geprezen om zijn warme, kenmerkende geluid en oorspronkelijke pianospel. Hij is artistiek leider en dirigent van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest (NJJO). Begeleid door zijn 18 beste protegés speelt hij een jazzy set op Jazz in Duketown.

Vier eersteklas musici voeren samen pop- en soulklassiekers uit die we kennen van artiesten als Gregory Porter, Stevie Wonder, U2 en Seal. De Napolitaanse zanger Walter Ricci heeft zijn sporen in de jazz overtuigend verdiend. Met zijn gevoelige interpretaties leidt hij ons rond in zijn muzikale universum. Hij wordt bijgestaan door een buitengewone ritmesectie bestaande uit Manu Katché op drums, Jérôme Regard op bas en Alfio Origlio op piano. Pianist Alfio Origlio tekende voor de arrangementen. Deze opname uit 2020 werd gemaakt op het Festival Jazz au Sommet in Frankrijk.

Geïnspireerd door trendy nachtclubs en restaurants in metropolen als Londen, Berlijn en New York is BIRD hét jazzpodium en restaurant van Rotterdam dat muziekcultuur en eettraditie in één gezamenlijk concept heeft geplaatst. Deze BIRDtv special is opgenomen in het kantoor van BIRD, een uitzonderlijke opname met de Japanse BIGYUKI en Jason Lindners Now Vs. Now.

Seun Anikulapo Kuti beschikt over de uitstraling, energie en woede van zijn vader, de legendarische musicus Fela Kuti. Met de musici uit Fela Kuti’s legendarische band 'Egypt 80' brengt Seaun Kuti de oorspronkelijkste incarnatie van de Afrobeat tot leven. Door diep in verschillende Afrikaanse tradities te graven zet Seun zijn eigen stempel op de muziek door te reflecteren op de verschillen en culturen van het continent. Driekwart van de musici die nu in Egypt 80 spelen werkten niet alleen met Fela Kuti samen, maar werden ook vaak met hem lastiggevallen en vastgezet.

Het trio ‘Nandi’ bestaat uit de Indische percussionist Ghatam Suresh, bassist Pascal Lovergne, en pianist Stefan Orins. Zij geven het aloude piano-bas-drums-trio een nieuwe klank door jazz te vermengen met Zuid-Indiase ritmes en melodieën. De twee muzikale werelden vullen elkaar aan in een perfect uitgebalanceerde mix. Suresh’ virtuose percussiespel en zang, Pascal Lovergnes karakteristieke sound op de akoestische basgitaar en pianist Orins lyrische elegante spel staan samen garant voor diepe, bezielde muziek met een krachtige nieuwe sound. Bereid u voor op deze magische muzikale ontmoeting...

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2018 stond de Franse pianist Gauthier Toux hier met zijn trio, bestaande uit bassist Kenneth Dahl Knudsen en drummer Maxence Sibille. Toux verrast het publiek met zijn eigentijdse visie op jazz en speelt repertoire van het album ‘Whatever The Colours You See’.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1980 bracht de Amerikaanse soullegende Ray Charles de Raelettes en het Ray Charles Orchestra naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Charles liet zijn altijd direct herkenbare sound horen tijdens dit geweldige optreden.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn, is het duo van Giana Viscardi en Gustavo Marques, die als geen ander thuis zijn in de internationale muziekscene. Na hun terugkeer in Brazilië werkten ze samen aan Giana's album "ORUM", en traden met dat repertoire op in Afrika, Europa en Brazilië. Da Pá Virada Sessions en Stingray presenteren nu deze uitzending, waarin Giana Viscardi en Gustavo Marques hun fantastische Afro-Braziliaanse jazz spelen. Daarin komt het beste van de verschillende continenten samen.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Verken de muziek van één van de invloedrijkste en vooruitstrevendste saxofonisten uit de jazzgeschiedenis: John Coltrane! Dompel jezelf onder in deze verzameling met opmerkelijke optredens uit de eerste helft van de jaren ’60, waarin we zien hoe Coltrane’s ongeëvenaarde muzikaliteit en unieke geluid een allesbepalende transformatie ondergaan. In opnames uit verschillende Europese steden zien we Coltrane nummer spelen als “Autumn Leaves”, “Hackensack”, “My Favorite Things”, “I Want To Talk About You”, “Vigil” en “Naima”. Ontdek zelf waarom de muziek van John Coltrane de levens van zovele muziekliefhebbers heeft veranderd!

Deze collectie onvergetelijke optredens van de meest iconische en invloedrijke jazz- en popzangers uit de muziekgeschiedenis toont de pure essentie van hun kunst. Geniet van de ongeëvenaarde schoonheid en emotionele diepgang van Chet Baker's vertolking van “Time After Time” en “You Don't Know What Love Is", respectievelijk opgenomen in Brussel in 1964 en in Italië in 1956. Swing mee met Frank Sinatra's onvergetelijke versie van “I've Got You Under My Skin". Laat je van je sokken blazen door Dizzy Gillespie's dynamische uitvoering van “Let Me Outta Here”, live opgenomen in Denemarken in 1970. Beleef de magie van Tony Bennett in zijn indrukwekkende versie van “It Don't Mean A Thing (If It Ain't Got That Swing)” live in de Royal Albert Hall in Londen in 1974. Nat King Cole's uitvoering van “Autumn Leaves” uit 1957 en Louis Armstrong’s swingende “Basin Street Blues” uit 1959 zijn pure verwennerij. Dean Martin’s kenmerkende stemgeluid komt perfect tot zijn recht in de jazz standard “Wrap Your Troubles In Dreams". Laat je oppeppen door Sammy Davis Jr.'s energieke uitvoering van “Too Close For Comfort”. Deze onvergetelijke muzikale momenten zullen je altijd bijblijven!

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).