TV-gids

Het jaarlijkse Jazzfest Bonn programmeert moderne en creatieve jazz. In mei treden er op diverse podia in de Duitse stad nationale en internationale jazzmusici op. Eén van de namen op het affiche van editie 2017 is Bandit 65, een krachtig trio van adembenemende virtuositeit en verbazingwekkende schoonheid. Samen met Tim Motzer op gitaar en elektronica en Gintas Janusonis op drums en percussie verkent bandleider en gitarist Kurt Rosenwinkel de raakvlakken tussen gitaar, ritme, elektronica, soundscapes, vrije improvisatie, en griezelig nauwkeurig samenspel.

De Texaanse pianist Sammy Price (1908-1992) verwerkte allerlei invloeden in zijn spel: van blues en boogiewoogie tot swing en jump blues. Hij begon in Dallas als zanger en danser bij het orkest van Alphonso Trents orkest, waarna hij in Kansas zijn eigen Texas Bluesicians vormde. Eind jaren ’30 werd hij huispianist bij platenlabel Decca, waar hij sterren als Sister Rosetta Tharpe en Trixie Smith mocht begeleiden. In deze opname uit 1958 speelt Sammy Price met zijn band op het jazzfestival van Comblain-La-Tour.

Bij TorTube zijn jazzliefhebbers op de juiste plek voor hun dosis eersteklas jazz! De sfeervolle jazzclub De Tor in Enschede is één van de meest authentieke jazzpodia van Europa. De beste jazzmusici uit Nederland en de rest van de aardbol vinden hun weg naar De Tor om op te treden voor een uitbundig publiek. In deze aflevering van TorTube, ‘Who’s The Bossa’, neemt zangeres Josee Koning je mee naar de straten van São Paulo. Deze dame, die zich laat inspireren door de muziek van Antônio Carlos Jobim, geldt in Nederland al jaren als ‘leading lady of Brazilian jazz’!

Vader en zoons Chemirani, drie virtuozen van de tombak, brengen het Festival de Saintes in vervoering. De tombak is een Iraans percussie-instrument, maar zijn ritmes zijn universeel. De muziek die het Trio Chemirani maakt is toegankelijk voor iedereen en zal bij alle toehoorders weerklank vinden. De leden van het trio, Djamchid Chemirani (geboren in Teheran in 1942) en zijn twee zoons en leerlingen Keyvan en Bijan, wonen in Frankrijk. Ze treden overal ter wereld op en leggen de eindeloze mogelijkheden van de Perzische percussie-instrumenten bloot. Het trio laat zich ook inspireren door Mediterrane modale muziek en door jazz. Deze drie muzikanten – of misschien beter gezegd : poëten – zoeken een gemeenschappelijke taal die verschillende culturen verbindt.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de huidige Braziliaanse muziekscene rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo onder het toeziend oog van regisseur en presentator Dani Gurgel en producent en engineer Thiago Rabello. De opnames leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Onder de bezielende leiding van percussionist en bandleider Guegué Medeiros zet het collectief Fuá Do Guegué zich in om professionals en musici bij elkaar te brengen die zich verbonden voelen met de muzikale en artistieke waarden van het noordoostelijke deel van Brazilië. Met een gezonde afkeer voor vooroordelen en beperkingen combineert het collectief muziek, film en dans in hun uiterst energieke en eclectische sets. Fuá Do Guegué bestaat uit Guegué Medeiros (percussie), Salomão Soares (piano), Lau Trajano (bas), Danilo Moraes, Beibe, en Janayna Pereira (percussie en zang), en Olivio Filho (accordeon).

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén daarvan is de band JO van de in Keulen gevestigde drummer en componist Jo Beyer. De veelgeprezen drummer Beyer wordt bijgestaan door Felix Elsner (piano), Sven Decker (tenorsaxofoon) en Andreas Wahl (gitaar en E-bow). Zij improviseren op diens pittige composities met een bijna nonchalant gemak. Het is overduidelijk, het in 2015 opgerichte JO houdt zich aan het bandmotto: “compromisloos plezier”!

Jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. Wegens COVID-19 werd tijdens editie 2021 slechts de helft van alle optredens daadwerkelijk opgenomen in Bremen. De overige geplande optredens werden opgenomen door de artiesten zelf op locaties van hun eigen keuze. Eén van de vele musici die optreden op jazzahead! is de Amerikaanse jazzpianist, componist en 'Steinway Artist' Connie Han. Zij werd meermaals vergeleken met legendarische jazzpianisten als McCoy Tyner en Hank Jones, hoewel haar muzikale richting dichter ligt bij die van de 'Young Lions' uit de jazz van de late jaren '80, destijds aangevoerd door mensen als trompettist Wynton en saxofonist Branford Marsalis, toetsenist Kenny Kirkland, en drummer Jeff “Tain” Watts. Connie Han speelt een solorecital op jazzahead! 2021.

De Nederlandse Hammondorgelspeler Rob Mostert ontwikkelt, in samenwerking met DJAZZ, het programma ‘Mostert Meets’. In de afleveringen van deze reeks staat de Hammond B3 centraal. Rob Mostert nodigt ’s werelds beste jazzmuzikanten uit in zijn studio om samen muziek te maken, waarbij het Hammondorgel niet wordt geschuwd. De Hammond B3 is een toonwielorgel waarvan de werking berust op een elektromagnetisch principe; een stalen toonwiel produceert het unieke geluid van de Hammond. De Hammond B3 werd in eerste instantie vooral gebruikt in kerken, totdat het halverwege de 20e eeuw in de jazzwereld werd geïntroduceerd. Tijdens deze aflevering speelt Mostert samen met de in Dallas geboren zangeres Dede Priest. Ze staat bekend om haar rauwe klank en weet als geen ander hoe de blues en gospel gezongen dienen te worden!

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit Benjamin Herman, Joost Kroon, Frank van Dok, Willem Friede, Jos de Haas, Leslie Lopez en David Rockefeller. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien met een aantal speciale gasten, Jules Deelder en Anton Goudsmit, live in het Luxor Theater in Rotterdam.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

Dit portret van Marcus Miller werd in 2009 opgenomen tijdens zijn tournee ‘Tutu Revisited’. Hij blikt terug op zijn langdurige samenwerking met Miles Davis. Ook vertelt Miller uitgebreid over zijn compositie 'Tutu', en legt hij uit hoe het legendarische, gelijknamige album tot stand kwam. Deze film werd opgenomen in de tentoonstelling 'We Want Miles' in het Parijse Cité de la Musique.

Sean Bergin was een zanger en multi-instrumentalist die met vele Zuid-Afrikaanse groepen tegen de Apartheid streed. Hij introduceerde Kwela-muziek in Amsterdam. Dit muziekgenre werd oorspronkelijk gespeeld op straat in de townships van Zuid-Afrika. Met zijn composities en uitvoeringen transformeerde Sean Bergin de Kwela-muziek tot een modern genre. Tijdens zijn muzikale carrière trad hij op met vele fantastische Zuid-Afrikaanse muzikanten zoals Dudu Pukwana, Louis Moholo, The Jazz Pioneers en Chris McGreggor. ‘Hi There, Sean Bergin’ volgt hem tijdens zijn politieke en muzikale reis in Zuid-Afrika en Amsterdam.

Gitarist en vocalist Willy Sahel is geboren in Ndjamena, Tsjaad. Hij vermengt traditionele ritmes met soul, jazz en gospel. Daarbij zingt hij in negen verschillende talen. Met zijn kwartet speelt hij melodieuze, harmonieuze maar groovy muziek tijdens dit optreden in de Greve Studio's in Berlijn. Uit de muziek spreekt een buitengewone energie, die de luisteraar een andere wereld intrekt zodra de eerste noot klinkt. Sahel wordt bijgestaan door toetsenist Adebambo Akinwale, Noriaki Hosoya op elektrische bas en ukelele, en Ra'fat Muhammad op drums.

In 1956 gaf Duke Ellington met zijn orkest een legendarisch optreden op het Newport Jazz Festival. Het succes dat Ellington als gevolg van dat optreden ervaarde zou nog tot zijn dood in 1974 duren. In het jaar voor zijn dood verscheen Ellington wederom op het Newport Jazz Festival, ditmaal gehouden in Brussel. Tenorsaxofonist Paul Gonsalves, die met zijn solo op “Diminuendo and Crescendo in Blue” in 1956 hoge ogen gooide, is hier nog altijd van de partij, evenals oude rotten Russell Procope (clarinet en altsax) en Harry Carney (baritonsax).

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. In 1968 traden drummer Art Blakey en pianist Horace Silver elk op met hun eigen bands tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam. De bandleiders waren geen vreemden voor elkaar: zij kenden elkaar uit de begindagen van The Jazz Messengers.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevond zich de band Giants of Jazz – een naam die nooit toepasselijker is geweest dan op deze verzamelde jazzreuzen: Art Blakey (drums), Dizzy Gillespie (trompet), Al McKibbon (bas), Thelonious Monk (piano), Sonny Stitt (saxofoon) en trombonist Kai Winding (trombone). Deel 2.

30 minutes of... Orquestra Jazz de Matosinhos en Orquestra Sinfónica do Porto Casa da Música met Dirk Brossé als dirigent. Casa de Música is een groot concertgebouw in de Portugese stad Porto. Het werd ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas. Brossé, geboren in Gent, in 1960, is een veelzijdige componist en een gerespecteerde dirigent in de internationale muziekwereld. Op piano Jason Moran en J.A. Pereira de Sousa bespeelt de cello.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1982 speelde de Amerikaanse pianist Chick Corea hier. In deze concertopname speelt Corea de ingewikkelde maar subtiele piano-improvisaties waarin hij zo uitblonk. Uit zijn optreden spreekt overduidelijk waarom hij behoort tot de allergrootste jazzpianisten.

Op 20 juli 2018 presenteerde contrabassist Christian McBride zijn band ‘New Jawn’ op het Malta Jazz Festival. Vijfvoudig Grammy-winnaar McBride is een van de meest gevraagde en hoogst aangeschreven figuren in de hedendaagse muziekwereld. De uit Philadelphia afkomstige muzikale grootheid combineert jazz, R&B, pop, rock, hiphop, neo-soul en klassiek. Op het Malta Jazz podium werd hij vergezeld door Nasheet Waits (drums), Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en Josh Evans (trompet).

Erroll Garner: Live in '63 & '64 omvat twee prachtige concerten uit 1963 en 1964 waarin Garner optreedt met zijn klassieke trio met bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin. Erroll Garner was een van de meest eigenzinnige jazzmusici, en dit programma toont enkele briljante improvisaties op zijn klassieke repertoire. Het trio speelt veel favorieten, waaronder 'Fly Me To The Moon' en 'I Get A Kick Out Of You', maar ook originele composities van Garner zelf, zoals 'Erroll's Theme', 'Mambo Erroll', en natuurlijk zijn allerbekendste compositie, 'Misty'.

Pierre Courbois is al sinds de jaren ‘60 één van de vooraanstaande jazzmuzikanten in de Nederlandse en Europese jazzscene. Op DJAZZ ziet u de drummer samen met zijn QWINTETT op het podium van het gerenommeerde Nederlandse jazzpodium Bimhuis. De 75e verjaardag van de drummer in 2015 was de aanleiding voor de Pierre Courbois 75 Years Anniversary Tour. Hierbij treedt Courbois op met zijn QWINTETT, dat bestaat uit veelgeprezen Nederlandse jazzmuzikanten met wie Courbois tijdens zijn carrière al eerder musiceerde. Denk hierbij aan pianist Niko Langenhuijsen, contrabassist Egon Kracht, trompettist Toon de Gouw, saxofonist Jan Menu en trombonist Ilja Reijngoud. Het QWINTETT zet de traditie voort van thematische en melodieuze jazzensembles in de stijl van Charles Mingus, maar natuurlijk met Courbois’ eigen draai - en die onmiskenbare Courbois-groove. Pierre Courbois staat bekend om zijn typische manier van het combineren van composities met improvisaties, waarin melodieuze constructies samensmelten met oneven ritmes.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Under the Surface is de impro-jazzband van drummer Joost Lijbaart, zangeres Sanne Rambags en gitarist Bram Stadhouders. Sanne Rambags, het jongste lid van het trio, is één van de weinige vocalisten van haar generatie die moeiteloos improviseert door haar stem als instrument te gebruiken of door zelfgeschreven poëzie uit te voeren. Joost Lijbaart, bekend van de bands van Yuri Honing, behoort tot de top van de Nederlandse jazz. Gitarist Bram Stadhouders is één van de meest gelauwerde improviserende musici van Europa. Samen hebben deze drie Nederlandse musici – die uit drie verschillende generaties komen – hun eigen 'universele taal' afgebakend binnen het genre. Ze treden op in het Bimhuis in Amsterdam, waar jaarlijks ruim 300 concerten van baanbrekende nationale en internationale musici plaatsvinden.