TV-gids

De Amerikaanse zangeres en Grammy-winnares Dee Dee Bridgewater maakt een reis door Mali op zoek naar haar muzikale en spirituele wortels. Samen met producer Cheick Tidiane Seck ontdekt Dee Dee de 'traditionele' muziek van Mali door met zangers, drummers, ngoni- en kora-spelers aan nieuwe muziek te werken. Ze ontmoet gevierde kunstenaars, onder wie de ‘jelimusow’ Tata Bambo en de wereldberoemde ‘wassoulou’-zangeres Oumou Sangaré. De documentaire toont de bijzondere populariteit en de kracht van vrouwelijke Malinese kunstenaars die de muziekscene hebben gedomineerd sinds de opkomst van de cassette-cultuur in de jaren '80.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Coleman Hawkins: Live in '62 presenteert twee ongelofelijke concerten uit 1962 en 1964. In beide concerten zien we enkele van de grootste Europese en Amerikaanse jazzmusici, onder wie trompettist Harry ‘Sweets’ Edison en drummer ‘Papa’ Jo Jones. Coleman Hawkins, 'De vader van de Jazzsaxofoon’ demonstreert met deze twee concerten waarom hij nog altijd beschouwd wordt als één van de invloedrijkste jazzvernieuwers.

Met zijn baanbrekende fusion van hardbop, blues, soulvolle grooves en Kaapverdische invloeden heeft jazzpianist Horace Silver de jazz voor altijd veranderd. Op het beroemde Umbria Jazz Festival in de pittoreske Italiaanse regio Umbrië wordt Silver bijgestaan door een geweldige band met een jongere generatie jazzsterren: Bob Berg op tenorsax, Tom Harrell op trompet, Steve Beskrone op bas en Eddie Gladden op drums. Tijdens dit concert van 20 juli 1976 speelt Silvers kwintet uitgebreide versies van vier door Silver geschreven stukken: “Adjustment”, “Barbara”, “In Pursuit of the 27th Man” en zijn grote klassieker “Song For My Father”. Laat je betoveren door Horace Silvers onweerstaanbare muziek!

De Amerikaanse jazzpianist Erroll Garner trad op 18 juni 1962 op in de Singer Concertzaal in Laren. Tijdens dit bruisende concert werd de pianovirtuoos bijgestaan door zijn vaste bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin, met wie Garner regelmatig in Europa op tournee ging. De Singer Concertzaal in Laren is behalve concertzaal ook een museum, gewijd aan de brede kunstcollectie van de Amerikaanse verzamelaar William Henry Singer.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse bariton Gregory Porter, die hier de samenwerking aangaat met de British electro-pop band Metronomy. De voormalige American footbal-speler, die zich pas later volledig op de muziek stortte, geeft In Hérouville een interview en zingt onder meer ‘Don't Loose Your Steam’, ‘In Fashion’ en ‘Sunny’. De Britse band Metronomy draagt onder andere ‘The Look’, ‘Night Owl’ en ‘Mick Slow’ bij. Metronomy bestaat uit Joseph Mount (drums), Oscar Cash (saxophone, keys), Michael Lovett (keys). Gregory Porter’s eigen band bestaat uit Lakecia Benjamin (saxophone), Chip Crawford (piano), Jahmal Nichols (bass guitar), Emanuel Harrold (drums).

De legendarische Cubaanse pianist Chucho Valdés stond op 19 juli 2019 met zijn band ‘Jazz Batá 2’ op het Malta Jazz Festival. Het publiek keek reikhalzend uit naar Valdés’ concert, waarin hij het concept van zijn befaamde Cuban jazz album ‘Jazz Batá’ uit 1972 aan een nieuwe ontdekkingstocht onderwerpt. Het batá-repertoire – de klassieke muziek van West-Afrika – sprak uit elke noot van Valdés’ pianosolo’s. Valdés’ band bestaat uit Dreiser Durruthy (batá’s en zang), Yaroldy Abreu (percussie en zang), Abraham Mansfarroll (percussie), en Ramón Vazquez Martirena-Bajo (basgitaar). Hun sprankelende optreden deed het historische eiland welhaast schudden op de grondvesten.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

De legendarische Cubaanse pianist Chucho Valdés stond op 19 juli 2019 met zijn band ‘Jazz Batá 2’ op het Malta Jazz Festival. Het publiek keek reikhalzend uit naar Valdés’ concert, waarin hij het concept van zijn befaamde Cuban jazz album ‘Jazz Batá’ uit 1972 aan een nieuwe ontdekkingstocht onderwerpt. Het batá-repertoire – de klassieke muziek van West-Afrika – sprak uit elke noot van Valdés’ pianosolo’s. Valdés’ band bestaat uit Dreiser Durruthy (batá’s en zang), Yaroldy Abreu (percussie en zang), Abraham Mansfarroll (percussie), en Ramón Vazquez Martirena-Bajo (basgitaar). Hun sprankelende optreden deed het historische eiland welhaast schudden op de grondvesten.

Met zijn enorme charisma en ijzersterke stemcontrole was hij zijn collega’s ver vooruit: ‘The Voice’, Frank Sinatra. De legendarische Amerikaanse crooner, die thuis was in de swing, jazz en traditionele pop, groeide uit tot de populairste en invloedrijkste zanger van de twintigste eeuw. Ga eens zitten voor deze compilatie van historische opnames en laat je door ‘Ol’ Blue Eyes’ meenemen naar een andere plaats en tijd met zijn vertolkingen van “High Hopes”, “Ol’ Man River”, “Love is Here to Stay”, “I’ve Got You Under My Skin”, “It Was Just One Of Those Things” en “Luck Be A Lady”.

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén daarvan is het François Bourassa Quartet. Met tien albums vol eigen composities en verschillende onderscheidingen op zijn naam geldt jazzpianist François Bourassa internationaal als ambassadeur voor Canada’s bloeiende jazzscene. Dit veelgeprezen kwartet, dat overal en nergens inspiratie vandaan weet te halen, vormt al 25 jaar een hoeksteen van het artistieke leven in Montreal. In de band spelen verder bassist Guy Boisvert, saxofonist André Leroux en drummer Guillaume Pilote.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

Het Apple Music Festival (voorheen bekend als het toenmalige iTunes Festival) was een reeks muziekconcerten van Apple Inc. die in 2007 van start ging.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Miriam Makeba, ook wel ‘Mama Africa’ genoemd, was een Zuid-Afrikaanse zangeres, actrice, ambassadeur voor goede doelen bij de Verenigde Naties en burgerrechtenactivist. Haar internationale carrière kwam tot bloei in Amerika, waar ze meerdere albums heeft opgenomen. Makeba was een van de eerste Afrikaanse muzikanten die wereldwijde erkenning kreeg. Ze bracht Afrikaanse muziek naar een Westers publiek en populariseerde de wereldmuziek en Afropop. Haar optreden op Estival Lugano is fantastisch: haar krachtige stem heeft een ongelooflijke soul. In 40 minuten demonstreert ze haar muzikale kunnen met haar band en getalenteerde achtergrondvocalisten.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. "The Girl From Ipanema’", zo zou je Astrud Gilberto ook kunnen aanduiden. De Braziliaanse bossanova- en sambazangeres geeft met haar band een geweldig, swingend optreden op Estival Lugano. De band bestaat uit onder andere Marcello Gilberto, David Sacks, Gil Goldstein en Eduardo da Fonseca. Astrud nam in de jaren ’70 haar eerste albums met eigen composities op. Ze heeft nummers opgenomen in heel veel verschillende talen, waaronder het Portugees, Engels, Spaans, Italiaans, Frans, Duits en Japans.

Ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van het legendarische album Bitches Brew, waarmee jazzlegende Miles Davis het genre jazz fusion startte, leidt trompettist Wallace Roney leiding een band die muziek van de meester doet herleven. Dit project is het geesteskind van Miles' familie, onder wie diens zoon Erin. Miles wordt persoonlijk vertegenwoordigd door zijn neef, drummer Vince Wilburn. Dit concert uit het antieke Romeinse theater in Vienne, Frankrijk, is een groots eerbetoon aan Miles.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevonden zich pianist Dave Brubeck en zijn trio (bestaande uit Jack Six op bas en Alan Dawson op drums) bijgestaan door Paul Desmond op altsaxofoon en Gerry Mulligan op baritonsaxofoon, en bassist Charles Mingus met zijn band (Joe Gardner op trompet, Hamiet Bluiett op baritonsaxofoon, John Foster op piano, Roy Brooks op drums) met trompettist Cat Anderson als gast, evenals Hammondorganist Jimmy Smith en zijn band (Art Farmer op flügelhorn, Illinois Jacquet op tenorsaxofoon, Kenny Burrell op gitaar, Clark Terry op trompet, en Roy Haynes op drums).