TV-gids

‘Jazz a Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was vocalist Gregory Porter. Zijn stijl ontstijgt de jazz. Met zijn magnifieke, bronzen bariton haalt hij een diepere waarheid uit zijn liedteksten naar boven. Speels zet hij het ritme op scherp en met subtiele veranderingen zet hij de melodie volledig naar zijn hand.

Jimmy Smith: Live in '69 is een ongelofelijk, 90 minuten durend concert uit 1969, dat werd opgenomen in Parijs. Smith laat zien waarom hij nog steeds de onbedwongen koning van het jazzorgel is in zijn samenspel met zijn oorspronkelijke trio (Eddie McFadden op gitaar en Charlie Crosby op drums). De highlights van deze opname zijn de bluesjams 'Got My Mojo Working' en 'Sonnymoon For Two', de ballads 'Alfie' en 'Satin Doll', en de bijzondere, 23 minuten durende versie van Smiths grote hit 'The Sermon'.

Hypnotic Brass Ensemble bestaat uit acht muzikanten uit Chicago, afkomstig van een extreem muzikale familie. Na hun schoolcarrière brachten ze hun muzikaliteit en liefde voor jazz en hiphop bijeen en begonnen ze een act op straat in Chicago. Ze verzonnen de naam voor hun collectief na een interessante gebeurtenis. Toen ze op een dag stonden te spelen op een perron werden ze aanschouwd door een zakenman. De man stond uren naar hun optreden te kijken, terwijl trein na trein voorbij reed. Uiteindelijk liep hij naar hen toe en zei: "You guys just hypnotized me".

De Amerikaanse soul- en jazzorganiste Rhoda Scott bouwde het grootste gedeelte van haar carrière op in Frankrijk, waar ze meer erkenning voor haar werk kreeg dan ooit mogelijk was geweest in haar moederland. Dat ze orgel zou gaan spelen was boven alle twijfel verheven. "Het is echt het mooiste instrument wat er is”, zei ze ooit in een interview. “Ik trok gelijk mijn schoenen uit om de pedalen in te drukken.” Dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne is extra bijzonder. Niet alleen vanwege de bijzondere locatie, maar ook doordat Scott het podium deelt met de Amerikaanse gospel- en blueszangeres La Velle. Samen geven zij een prachtig intiem optreden in het Romeinse theater van Vienne.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevond zich de band Giants of Jazz – een naam die nooit toepasselijker is geweest dan op deze verzamelde jazzreuzen: Art Blakey (drums), Dizzy Gillespie (trompet), Al McKibbon (bas), Thelonious Monk (piano), Sonny Stitt (saxofoon) en trombonist Kai Winding (trombone). Deel 2.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Misschien wel de allergrootste jazz-zangeressen aller tijden treden op in deze geweldige compilatie. Deze historische opnames uit de jaren ’50 en ’60 geven een uniek beeld van sterk uiteenlopende muzikale persoonlijkheden, die nog altijd de maatstaf zijn waar jazzvocalisten langs worden gelegd. Voel het kippenvel als Billie Holiday “God Bless The Child” vertolkt, en ontdek wat haar tot zo’n invloedrijke jazz- en popzangeres maakte. Geniet van Anita O’Day’s ongeëvenaarde gevoel voor timing in “Honeysuckle Rose”, opgenomen in het Arenateatern in Stockholm, Zweden op 1 november 1963. Nina Simone’s uitvoering van “Ain't Got No, I Got Life”, opgenomen in Londen in december 1968, brengt je op het puntje van je stoel. Luister ademloos van Sarah Vaughan’s versie van “Tenderly” – ‘Sassy’, ook wel ‘The Divine One’, nam zong deze romantische klassieker tijdens een optreden in een Zweedse televisiestudio op 9 juli 1958. Laaf je tenslotte aan de ‘First Lady of Song’: Ella Fitzgerald swingde “Mack The Knife” tijdens haar optreden op 4 december 1960 in de club The Embers, gelegen in een voorstad van Melbourne, Australië. Maak kennis met de grootste zangeressen uit de jazzgeschiedenis met deze unieke compilatie van historische opnames!

Pierre Courbois is al sinds de jaren ‘60 één van de vooraanstaandste jazzmuzikanten in de Nederlandse en Europese jazzscene. Op DJAZZ ziet u de drummer samen met zijn QWINTETT op het podium van het gerenommeerde Nederlandse jazzpodium Bimhuis. De 75e verjaardag van de drummer in 2915 was de aanleiding voor de Pierre Courbois 75 Years Anniversary Tour. Hierbij treedt Courbois op met zijn QWINTETT, dat bestaat uit veelgeprezen Nederlandse jazzmuzikanten met wie Courbois tijdens zijn carrière al eerder musiceerde. Denk hierbij aan pianist Nike Langenhuijsen, contrabassist Egon Kracht, trompettist Toon de Gouw en trombonist Ilja Reijngoud. Het QWINTETT zet de traditie voort van thematische en melodieuze jazzensembles in de stijl van Charles Mingus, maar natuurlijk met Courbois’ eigen draai - en die onmiskenbare Courbois-groove. Pierre Courbois staat bekend om zijn typische manier van het combineren van composities met improvisaties, waarin melodieuze constructies samensmelten met ongelijke breaks.

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met muziek van eigen bodem: de getalenteerde Philippe Lemm met zijn trio.

Sean Bergin was een zanger en multi-instrumentalist die met vele Zuid-Afrikaanse groepen tegen de Apartheid streed. Hij introduceerde Kwela-muziek in Amsterdam. Dit muziekgenre werd oorspronkelijk gespeeld op straat in de townships van Zuid-Afrika. Met zijn composities en uitvoeringen transformeerde Sean Bergin de Kwela-muziek tot een modern genre. Tijdens zijn muzikale carrière trad hij op met vele fantastische Zuid-Afrikaanse muzikanten zoals Dudu Pukwana, Louis Moholo, The Jazz Pioneers en Chris McGreggor. ‘Hi There, Sean Bergin’ volgt hem tijdens zijn politieke en muzikale reis in Zuid-Afrika en Amsterdam.

In 2019 vond in de bruisende hoofdstad van Bulgarije, Sofia, het International A to JazZ Festival plaats. Een van de grote namen was de grensverleggende jazztrompettist Christian Scott aTunde Adjuah. Hij betoverde het Bulgaarse publiek met zijn eclectische “stretch music”: binnen de traditionele ritmes en harmonieën van de jazz wil hij zoveel mogelijk culturele en muzikale vormen omarmen. Het kwintet van trompettist Christian Scott aTunde Adjuah, met drummer Corey Fonville, percussionist Weedie Braimah, pianist Lawrence Fields en basgitarist Max Mucha, speelde een opwindend concert dat de hooggespannen verwachtingen meer dan waarmaakte.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Jon Hendricks is één van de architecten van de ‘vocalese’. Hij vervangt instrumentale passages van bekende jazzopnamen door een gezongen scat. Deze techniek past hij ook toe op Estival Jazz, waar hij een volledige contrabas-solo scattend vertolkt. Hij wordt gezien als één van de belangrijkste vocalisten uit de jazzgeschiedenis.

Met zijn herkenbare stem en onweerstaanbare dansmoves veroverde Michael Jackson de wereld en de harten van de mensen. Zijn album ‘Thriller’ is met 65 miljoen verkochte exemplaren nog steeds het best verkochte album aller tijden. Verder is hij de meest gedownloade en genomineerde artiest met de meeste awards op zijn naam in de muziekgeschiedenis. De onvolprezen tributeband o.l.v. Danny Sahupala zorgt met verschillende gastartiesten opnieuw voor een onvergetelijke avond. Met achter de microfoon: Do, Shirma Rouse, Ricardo Phatt Burgrust, Brainpower, Chris Hordijk, Marlayne, Nurlaila Karim, Jim Bakkum, Andy Ninvalle en Janice Lambert (Canada).

De iconische trompettist van de tweede golf van "neo-boppers" die eind jaren '80 opkwam na Wynton Marsalis, Roy Hargrove, staat bekend als een van de meest getalenteerde en onvoorspelbare muzikanten van zijn generatie. Terwijl hij optrad met grootheden als Herbie Hancock, Sonny Rollins en Diana Krall, heeft de Texaan (geboren in Waco in 1969) als leider ongeveer twintig muzikale manifesten uitgebracht. Hij beweegt moeiteloos van orthodoxe en inventieve jazz naar funk en de meest meeslepende Afrobeat.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1987 stond de Amerikaanse gitarist pianist Chick Coear op dit festival. Hij speelt een jazz fusion-concert met zijn Elektric Band, bestaande uit Frank Gambale (gitaar), Eric Marienthal (saxofoon), John Patitucci (bas) en Dave Weckl (drums). De band sleepte twee Grammy Award-nominaties in de wacht.

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

Gitarist Mike Stern en violist Didier Lockwood samen op een podium: dat garandeert een goede show. Na jaren gespeeld te hebben met Blood, Sweat & Tears ging Mike Stern optreden met drummer Billy Cobham. Zijn grote doorbraak kwam in de jaren '80 toen hij werd gevraagd voor de band waarmee Miles Davis zijn comeback maakte. Didier Lockwood speelde in jazzfusionband Magma in de jaren '70, waar hij naam maakte door zijn vooruitstrevende gebruik van elektrische versterking en andere experimenten met de elektrische viool. Stern en Lockwoord vormen samen een uniek duo dat een bijzonder optreden geeft in het prachtige Romeinse theater van Vienne, Frankrijk.

Biréli Lagrène (geboren op 4 september 1966) is een Franse jazzgitarist. Hij komt uit een zigeunerfamilie en leerde van zijn broer en vader het repertoire van Django Reinhardt. Hij ontwikkelde een stijl waar de invloeden van Django de hoofdrol speelden. Hiermee werd hij bekend in de jaren 80. Tijdens dit optreden speelt Lagrene samen met Babik Reinhardt, de zoon van Django, een eerbetoon aan Django Reinhardt.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!