00:00
The Mel Lewis Orchestra live at Estival Lugano
Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Het Mel Lewis Orchestra was één van de invloedrijkste bigbands sinds het swingtijdperk. Mel Lewis’ kenmerkende gebruik van het cymbaal werd het handelsmerk van het Mel Lewis Orchestra. Deze ongewone band schiep nummer na nummer nieuwe stijlen, en kreeg het voor elkaar om succesvol te blijven in een periode waarin bigbands inboetten in populariteit.
00:51
Wynton Marsalis Quartet - North Sea Jazz
Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1987 stond de Amerikaanse trompettist en componist Wynton Marsalis op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. De gelauwerde musicus en zoon van de geroemde jazzpianist en docent Ellis Marsalis gaf een adembenemend optreden met pianist Marcus Roberts, bassist Bob Hurst en drummer Jeff Watts.
02:09
Moonlight Benjamin - WOMEX 2018
Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de Haïtiaanse zangeres Moonlight Benjamin. Met haar band mengt ze voodoo blues, Haïtiaanse rock en Creoolse roll tot een kolkend brouwsel dat zindert van de spannende riffs en stevige grooves. Haar krachtige stem en vurige elektrische gitaren doen de rest.
02:53
Free Jazz in Kongressaal Munich: Cecil Taylor
In de hoogtijdagen van de free jazz vertegenwoordigde pianist Cecil Taylor (1929) het ‘non-jazz’-aspect van de beweging waarschijnlijk beter dan enig ander. Zijn platen uit de jaren ’60 zaten vol muzikale vernieuwingsdrift. Vooral zijn mix van uitbundigheid en atonaliteit maakten hem invloedrijk, hoewel collega Ornette Coleman hem aanvankelijk overschaduwde. Toch was Taylor één van de eerste muzikanten die improvisatie loskoppelde van vaste harmonische structuren. Taylor, die zowel door klassieke muziek als jazz is beïnvloed, groeide uit tot een pianovirtuoos met een unieke variëteit aan dynamiek, muzikale invallen, en harmonische inzichten. De vele toonclusters die hij speelt omwille van het percussieve effect kenmerken zijn spel. Ook tijdens dit concert opgenomen tijdens de Müncher Klaviersommer van 1984 toont hij zijn ongeëvenaarde beheersing van de geïmproviseerde jazz.
03:50
Mondriaan Jazz 2017: FORQ
Forq is een instrumentaal kwartet met een rauwe ‘sound’ en een constante verkenningsdrift. Het kwartet is opgericht door pianist Henry Hey en bassist Michael League (medeoprichter van Snarky Puppy) en werd later aangevuld met gitarist Chris McQueen en drummer Jason “JT” Thomas. Dit concert werd opgenomen tijdens het Mondriaan Jazz Festival 2017, gehouden in Paard, Den Haag.
05:00
VEIN Plays Ravel
Het Zwitserse pianotrio VEIN staat op de buhne met stukken die allemaal gecomponeerd zijn door Maurice Ravel, maar die met een fijn balancerend evenwicht tussen respect en deconstructie worden geherinterpreteerd als kamerjazz. Naast de broers Michael en Florian Arbenz (piano en drums) staat contrabassist Thomas Lähns. Met hun heldere geluid laten de bandleden geen detail verloren gaan. Het zachte, soepele geluid is aangenaam en prettig en gaat zelfs in drukkere passages niet verloren. De keuze voor Ravel voor een jazz-interpretatie is niet verrassend, immers liet ook Ravel (1875-1937) zich graag inspireren door uiteenlopende muzikale stijlen, van barok tot Spaanse folklore tot (vroege) jazz.
06:52
Apasionado
Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).
07:00
Germeringer Jazztage: Paco de Lucía & Group
In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.