TV-gids

30 minutes of... Orquestra Jazz de Matosinhos en Orquestra Sinfónica do Porto Casa da Música met Dirk Brossé als dirigent. Casa de Música is een groot concertgebouw in de Portugese stad Porto. Het werd ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas. Brossé, geboren in Gent, in 1960, is een veelzijdige componist en een gerespecteerde dirigent in de internationale muziekwereld. Op piano Jason Moran en J.A. Pereira de Sousa bespeelt de cello.

In 2019 vond in de bruisende hoofdstad van Bulgarije, Sofia, het International A to JazZ Festival plaats. Een van de grote namen was de grensverleggende jazztrompettist Christian Scott aTunde Adjuah. Hij betoverde het Bulgaarse publiek met zijn eclectische “stretch music”: binnen de traditionele ritmes en harmonieën van de jazz wil hij zoveel mogelijk culturele en muzikale vormen omarmen. Het kwintet van trompettist Christian Scott aTunde Adjuah, met drummer Corey Fonville, percussionist Weedie Braimah, pianist Lawrence Fields en basgitarist Max Mucha, speelde een opwindend concert dat de hooggespannen verwachtingen meer dan waarmaakte.

Op 20 juli 2018 presenteerde contrabassist Christian McBride zijn band ‘New Jawn’ op het Malta Jazz Festival. Vijfvoudig Grammy-winnaar McBride is een van de meest gevraagde en hoogst aangeschreven figuren in de hedendaagse muziekwereld. De uit Philadelphia afkomstige muzikale grootheid combineert jazz, R&B, pop, rock, hiphop, neo-soul en klassiek. Op het Malta Jazz podium werd hij vergezeld door Nasheet Waits (drums), Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en Josh Evans (trompet).

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

De Britse pianist George Shearing genoot internationaal aanzien als instrumentalist, arrangeur en componist. Hij voelde zich evenzeer thuis op het klassieke concertpodium als in een jazzclub. Zijn inventieve, verzordigde jazz was zeer populair. In deze opname uit de Philharmonie in München speelt Shearing in duo met de Canadese contrabassist Neil Swainson. Het repertoire bestond uit eigen werk van Shearing zelf, waaronder ‘Lullaby Of Birdland’ – een bekende standard op het jazzrepertoire.

De Amerikaanse jazzpianist Erroll Garner trad op 18 juni 1962 op in de Singer Concertzaal in Laren. Tijdens dit bruisende concert werd de pianovirtuoos bijgestaan door zijn vaste bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin, met wie Garner regelmatig in Europa op tournee ging. De Singer Concertzaal in Laren is behalve concertzaal ook een museum, gewijd aan de brede kunstcollectie van de Amerikaanse verzamelaar William Henry Singer.

In 'Jazz Marmalade', een vintage programma uit 1962, zien we beroemde in Europa wonende Amerikaanse jazzmusici aan het werk in twee Parijse jazzclubs. De Amerikaanse stride-pianist Joe Turner (niet te verwarren met blueszanger 'Big' Joe Turner) begint dit sfeervolle programma met een swingend piano-bas-duet, opgenomen in de Mars Club. Joe Turner (1907–1990) zou de rest van zijn leven in de Parijse jazzclubs blijven optreden. De nabij de Champs-Élysées gelegen Mars Club werd uitgebaat door een Amerikaan. Het publiek bestond vaak uit showbizzmensen en Amerikaanse expats. Na het korte optreden van Joe Turner schakelt het programma over naar jazzcafé Blue Note, waar een in Parijs gevestigd Amerikaans kwartet optreedt: drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas spelen 'Salut Les Copines'. Terug in de Mars Club speelt het Amerikaanse jazztrio van huispianist Art Simmons (1926–2018) een levendige versie van 'C-Jam Blues'. Het programma wordt afgesloten in de Blue Note, waar het kwartet van drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas een swingende versie van 'April in Paris' speelt. Deze opnames bieden een waardevol inkijkje in de muziek die Amerikaanse expats in de vroege jaren zestig speelden in de jazzscene van Parijs.

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1997 trad de Amerikaanse pianist Armando Anthony "Chick" Corea hier op met zijn oude duetpartner, vibrafonist Gary Burton. Dit concert gold als reünie voor de twee heren, die het podium al jaren niet meer hadden gedeeld, en vormde het startschot voor talrijke hernieuwde samenwerkingen in de decennia die volgden. Beide musici zijn ware jazzlegendes.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde pianist Wayne Shorter. Shorter heeft zichzelf als doel gesteld om zijn muziek tijdens elk concert opnieuw uit te vinden. Steeds opnieuw wil hij spelen met radicale originaliteit.

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, wereldwijd bekend als het evenement waarin verleden, heden en toekomst van de jazz samenkomen in drie dagen tijd. Behalve een stevige dosis jazz komen talloze andere genres, zoals blues, soul, funk, en hip-hop voorbij. In 1979 bracht de legendarische bandleider en pianist Count Basie zijn beroemde bigband naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag voor twee concerten. Basie, al sinds de jaren '30 zeer geliefd wegens zijn kenmerkende, minimalistische pianospel en de bluesy swing van zijn band, was halverwege een Europese tournee en had de avond tevoren zijn livealbum 'On the Road' opgenomen in Montreux, Zwitserland. In deze uitzending het eerste van de twee concerten die Basie op het North Sea Jazz Festival van 1979 gaf.

De gekoesterde composities van gitarist Django Reinhardt, de oervader van de gipsy jazz, staan in het collectieve geheugen gegrift. Hoewel Reinhardt twee vingers miste aan zijn linkerhand was zijn vingervlugheid ongeëvenaard. Gitarist Stochelo Rosenberg en pianist Peter Beets smaken nu het genoegen om Django’s muziek te laten herleven in hun aanstekelijke improvisaties.

De Münchner Klaviersommer van 1992 werd afgesloten met een concert van de toen 31-jarige trompettist Wynton Marsalis en zijn septet. Voor een volledig uitverkochte Philharmonie speelt Marsalis één van zijn zelfgeschreven jazzsuites: ‘In This House, On This Morning’. Dit spectaculaire concert laat jazz zien in al z’n facetten. Het septet rondom Marsalis bestaat uit Wess Anderson (altsaxofoon), Wycliffe Gordon (trombone), Reginald Veal (bas), Herlin Riley (drums), Todd Williams (tenor saxofoon), en Eric Reed (piano).

De Amerikaanse jazztrompettist, componist, en bandleider Dizzy Gillespie (1917-1993) was één van de grondleggers van de bebop. Hij vermengde allerlei stijlen die zijn voortgekomen uit de Afrikaanse cultuur, zoals muziek uit Cuba, Latijns Amerika en de Caraïben, in zijn muziek. Op 4 november 1970 speelde hij een concert in Denemarken met de Kenny Clarke/Francy Boland Big Band. Daarbij stonden nummers als Con Alma, Brother K, Now Hear My Meanin’, Manteca, Let Me Outta Here, en Things Are Here op het programma.

De legendarische Afro-Amerikaanse folkzangeres Odetta (1930-2008) weet als geen ander de onmeetbare gevoelens van diep verdriet en angst in muziek te vertalen. De spiritual vertelt het verhaal van de Amerikaanse slavernij, waarbij miljoenen Afrikanen aan hun vaderland werden ontroofd. Spirituals, blues en work songs zijn voor Odetta hét middel om de beproeving van onderdrukking en onrecht tot uitdrukking te brengen. Zelfs tijdens haar optreden in het programma 'Face au Public' uit 1964 maakt ze de melancholische expressie van die periode invoelbaar.

Jazzfenomeen Trombone Shorty serveert een mix van funk, jazz, hiphop en soul tijdens dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne. Troy Andrews, ook wel bekend als ‘Trombone Shorty’, zet met dit optreden een kunstwerk neer. Met de energie van een rockster eert hij de jazzlegendes van weleer in een welhaast hypnotiserend optreden. Met deze mix van stijlen en tomeloze energie weet Trombone Shorty een ongekend goede show neer te zetten.

In luttele jaren is de naam van de jonge trompettist Christian Scott synoniem komen te staan voor de nieuwe generatie jazzmusici. Niet alleen trekt hij een breder publiek, deze grenzenverlegger daagt onophoudelijk de jazztraditie uit. Op zijn 33e is Christian Scott een gevestigd fenomeen. Met elk nieuw album lijkt hij nog vastbeslotener om de regels van de jazz op te rekken tot het breekpunt met zijn eigen, avantgardistische aanpak. Met zijn concert in La Coopérative de Mai in 2018 vierde Christian Scott 100 jaar jazz met zijn programma “The Centennial Trilogy”. Geniet van dit unieke optreden vanuit een intiem theater, opgenomen in 4K!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The 29th Street Saxophone Quartet is een Amerikaans kwartet dat in 1982 werd opgericht door altsaxofonisten Bobby Watson en Ed Jackson, tenorsaxofonist Rich Rothenberg en baritonsaxofonist Jim Hartog. De band heeft een eclectisch repertoire, dat bestaat uit jazz, funk, rap en experimentele muziek.

De gelauwerde saxofonist Michael Blicher, de legendarische drummer Steve Gadd en Hammondtovenaar Dan Hemmer sloegen in 2014 de handen ineen om samen hun gedeelde liefde voor de Hammond souljazz te belijden. Hun band, die over de hele wereld optreedt, heeft al verschillende albums uitgebracht. Op hun derde album, dat in november 2019 verscheen, is een glansrol weggelegd voor de Britse vocalist Paul Carrack op de soulvolle ballad 'The First One To Know'.

Het trio van contrabassist Avishai Cohen, met Noam David (drums) en Omri Mor (pianist), bundelde de krachten met het internationale symfonieorkest ‘INSO-Lviv’ onder leiding van Christian Schumann. Op 24 juni 2017 brachten zij Avishai Cohens kenmerkende mix van invloeden uit Oost-Europa, Amerikaanse jazz en het Midden-Oosten ten gehore op het Alfa Jazz Festival in de Oekraïense stad Lviv. Bassist Avishai Cohen, die af en toe ook in het Judeo-Spaanse dialect Ladino zingt, verwierf in de jaren ‘90 internationale bekendheid toen jazzgrootheid Chick Corea hem een plek in zijn trio én een platencontract aanbood. Dertig jaar later is Cohen zelf een vaste waarde binnen de jazzwereld geworden. Hij liet zijn Oekraïense publiek, verbonden door de universele taal van muziek, in vervoering achter.