TV-gids

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

In zijn optreden op het Franse festival Jazz à Vienne bouwt Gilberto Gil voort op het nieuwe geluid van zijn album ‘Fé Na Festa’: een mix van feest, traditie, en een beetje rock. De wereldwijd bekende muzikant Gilberto Gil, die bovendien de Braziliaanse minister van Cultuur is, stond aan de wieg van het ‘tropicalismo’. Deze culturele tegenbeweging combineert traditionele Braziliaanse elementen met moderne kunstvormen. Ook het geluid wat Gilberto Gil tijdens dit optreden laat horen is duidelijk beïnvloed door de Braziliaanse cultuur. Toch is de jazz nooit ver weg.

Count Basie was één van de belangrijkste bandleiders van het swingtijdperk. Op een korte onderbreking na aan het begin van de jaren ’50 stond de pianist vanaf 1935 tot aan zijn overlijden in 1984 aan het roer van zijn big band. Basie’s orkest stond bekend om een lichtvoetige, swingende ritmesectie, levendig ensemblewerk, en veel ruimte voor solo’s. Basie was geen componist zoals Duke Ellington dat was, of een belangrijke solist zoals Benny Goodman: Basie's instrument was de hele bigband! Zijn band belichaamde het swingtijdperk en had een enorme invloed op de hele jazzwereld. In deze opname uit maart 1959 geeft Count Basie een optreden in het Belgische Charleroi. Op enkele stukken is zanger Joe Williams te horen.

Thomas Carbou en Patrick Graham lijken op bovenzintuiglijke wijze samen te werken. Hun muziek wisselt spontane improvisaties af met elektronische loops. Braziliaanse en Indiase invloeden zorgen ervoor dat hun muziek zich vaak ontvouwt in dromerige soundscapes en extatische grooves. De heren maken gebruik van een breed scala aan instrumenten, waaronder een aangepaste 8-snarige gitaar, cuatro, bouzouki, cajón, lijsttrommels, berimbau, udu, en metalen percussie. In combinatie met hun hypnotiserende zang en elektronische samples vormt het een uniek geheel. Dit concert is opgenomen in de Bleury Vinyl Bar in Montréal – nabij het Place des Festivals, wereldwijd bekend vanwege het Montréal International Jazz Festival!

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!

De Brussels Jazz Club was tot de nok toe gevuld met zowel publiek als leden van de Maynard Ferguson Big Band toen deze daar optrad in de winter van 1980. Vanaf de eerste noten van “Birdland,” de Weather Report-hit waarmee het concert geopend wordt, tot aan de laatste noten van “Gonna Fly Now” die het concert afsluit is de wederzijdse bewondering tussen Ferguson en zijn bandleden merkbaar.

Quincy Jones is een icoon van de muziekindustrie, met maar liefst 79 Grammy Award nominaties op zijn naam. Hij mag zich rekenen tot één van de meest succesvolle personen in de media- en entertainmentindustrie. Tijdens de ‘A Perfect Combination’s Tribute To’ betreedt de top van Nederlandse muzikanten en vocalisten onder leiding van Danny Sahupala het podium van de North Sea Jazz Club. Met onder andere Tom Beek, Ruud Breuls, Shirma Rouse, Nurlala Karim, Humphrey Campbell en Brainpower!

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. De legendarische Amerikaanse saxofonist Stan Getz gaf een onvergetelijk optreden op het North Sea Jazz Festival van 1980. Getz, één van de meest toonaangevende jazzmusici van zijn generatie, stond bekend om zijn warm, lyrische toon. Met de muziek van Antônio Carlos Jobim bracht Getz het Braziliaanse genre bossa nova onder de aandacht van het wereldpubliek.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1987 stond de Amerikaanse gitarist pianist Chick Coear op dit festival. Hij speelt een jazz fusion-concert met zijn Elektric Band, bestaande uit Frank Gambale (gitaar), Eric Marienthal (saxofoon), John Patitucci (bas) en Dave Weckl (drums). De band sleepte twee Grammy Award-nominaties in de wacht.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Jack DeJohnette, een uiterst belangrijk figuur in de geschiedenis van fusion jazz. In 2007 werd hij in de Drummer Hall of Fame ingewijd. Zijn werk en stijl is een grote mix van verschillende elementen van jazz, free jazz, wereld muziek en R&B. Dit heeft er ook voor gezorgd hij wordt aanschouwd als een van de meest gewaardeerde en meest gevraagde drummers van zijn tijd. Zijn optreden bij Estival is buitengewoon verbazingwekkend, waar je overduidelijk zijn unieke stijl naar boven hoort komen.

Sean Bergin was een zanger en multi-instrumentalist die met vele Zuid-Afrikaanse groepen tegen de Apartheid streed. Hij introduceerde Kwela-muziek in Amsterdam. Dit muziekgenre werd oorspronkelijk gespeeld op straat in de townships van Zuid-Afrika. Met zijn composities en uitvoeringen transformeerde Sean Bergin de Kwela-muziek tot een modern genre. Tijdens zijn muzikale carrière trad hij op met vele fantastische Zuid-Afrikaanse muzikanten zoals Dudu Pukwana, Louis Moholo, The Jazz Pioneers en Chris McGreggor. ‘Hi There, Sean Bergin’ volgt hem tijdens zijn politieke en muzikale reis in Zuid-Afrika en Amsterdam.

Het Colombiaanse Latin-orkest La Mambanegra vermengt allerlei muzikale elementen zoals Jamaicaanse en Colombiaanse muziek, maar ook funk en hiphop. Toch zijn ze nog het sterkst beïnvloed door de muziek van het New York van de jaren 1970, waar de salsamuziek tot bloei kwam. La Mambanegra geeft het genre nieuwe glans. De muziek van de Colombiaanse band is geïnspireerd door een anonieme en mythische held uit de populaire wijk Barrio Obrero in Cali. De acht getalenteerde musici van La Mambanegra vertonen hun kunsten op het Music Meeting Festival in Nijmegen.

De legendarische Franse rapgroep Ärsenik bestaat uit twee broers, Lino en Calbo. Zij treden op in het Olympia in Parijs ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van hun eerste album, 'Quelques gouttes suffisent…'. Het is een uniek concert: Ärsenik heeft veel bijzondere gasten uitgenodigd om voor de allereerste keer het hele album uit te voeren. Het album verkocht ruim 300 duizend exemplaren in Frankrijk en telt nog altijd als klassieker: het staat in de top vijf van beste Franse rapalbums aller tijden. Geniet van Ärseniks optreden in het Olympia in Parijs!

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

Al 20 jaar lang toert Sly Johnson, auteur, componist en performer van de Saïan Supa Crew, door de Franse muziekscene met zijn soul-, hiphop- en beatbox-vocals. Voor een eerbetoonconcert aan een van de toonaangevende stemmen van het beroemde Motown-label, Marvin Gaye, laat hij zijn apparatuur in de studio achter. De zanger werd door zijn vader, een predikant, vermoord, de dag voor zijn 45e verjaardag. In 1971 bracht Marvin Gaye een baanbrekend album in de geschiedenis van de soulmuziek: "What's Going On". Sly Johnson, begeleid door het keyboard van Nicholas Vella, laat de warme muziek van dit album swingen, een monument van soul en rhythm-and-blues. Een oprechte liefdesboodschap van Marvin Gaye, verteld door het verhaal van een Vietnamoorlogsveteraan die thuiskomt en alleen maar onrecht, lijden en haat ziet. De scherpe groove van Sly Johnson en Nicholas Vella is een rijke muziek op het kruispunt van hiphop, funk en jazz. Sly Johnson, een ervaren podiumkunstenaar, neemt met extreme gulheid het publiek mee in zijn muzikale universum, een onweerstaanbare performance.

Nadat hij in New York City samenwerkte met gevestigde Amerikaanse jazzartiesten als Dave Liebman, Eliot Zigmund, Ari Hoenig en Chris Cheek, keert de Catalaanse bassist Manel Fortià nu terug naar zijn wortels om traditioneel Catalaans repertoire opnieuw uit te vinden. Manel Fortià gaat de samenwerking aan met Antonia Lizana (saxofoons), Pere Martínez (zang), Max Villavecchia (piano), en Raphael Pannier (drums) in de band ‘Libérica’. Zij spelen Catalaanse muziek en flamenco, maar dan door de bril van een jazzmusicus uit New York. Hun album ‘Arrels’ (2021) is een verkenning van Catalaanse hymnes, waaronder ‘El cant dels ocells’ en ‘Els tres tambors’, zoals te horen in dit liveoptreden vanuit Nova Jazz Cava in het Spaanse Barcelona.

Het Noordse afrojazz-project 'We Are Birds' vond z'n oorsprong tijdens een jamsessie in 2010, toen de Finse jazzpianist Tuomas A. Turunen samenspeelde met de Afrikaanse drummer/percussionist en stedelijke bard Dimitri Reverchon. De twee componisten beten zich vast in dit hybride genre, en vonden daarvoor een perfecte partner in bassist Emmanuel Soulignac, die zijn popkennis inbracht. Inmiddels speelt We Are Birds een toegankelijke mix van jazz en wereldpop, die gebaseerd is op delen, luisteren, begrijpen, naar elkaar omkijken, en wederzijds vertrouwen.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!