TV-gids

Rakim Mayers, beter bekend als A$AP Rocky, is een Amerikaanse rapper die met zijn mixtape ‘LiveLoveA$AP’ uitgroeide tot een ware hype in de internationale hiphopwereld. Blogs als NME en Pitchfork waren de eersten die de charismatische rapper uit Harlem de hemel inprezen. De hit waar het allemaal om draaide was ‘Purple Swag’, sindsdien ook een begrip in de straattaal van New York. Na de succesvolle single ‘Pe$o’ scoorde A$AP een miljoenencontract bij RCA. Jim Jones en Drake staan al in de rij om met de jonge rapper te werken. Deze show vond plaats in het Hordem Pavilion in Sydney.

Al 20 jaar lang toert Sly Johnson, auteur, componist en performer van de Saïan Supa Crew, door de Franse muziekscene met zijn soul-, hiphop- en beatbox-vocals. Voor een eerbetoonconcert aan een van de toonaangevende stemmen van het beroemde Motown-label, Marvin Gaye, laat hij zijn apparatuur in de studio achter. De zanger werd door zijn vader, een predikant, vermoord, de dag voor zijn 45e verjaardag. In 1971 bracht Marvin Gaye een baanbrekend album in de geschiedenis van de soulmuziek: "What's Going On". Sly Johnson, begeleid door het keyboard van Nicholas Vella, laat de warme muziek van dit album swingen, een monument van soul en rhythm-and-blues. Een oprechte liefdesboodschap van Marvin Gaye, verteld door het verhaal van een Vietnamoorlogsveteraan die thuiskomt en alleen maar onrecht, lijden en haat ziet. De scherpe groove van Sly Johnson en Nicholas Vella is een rijke muziek op het kruispunt van hiphop, funk en jazz. Sly Johnson, een ervaren podiumkunstenaar, neemt met extreme gulheid het publiek mee in zijn muzikale universum, een onweerstaanbare performance.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

Saxofonist Toon Roos wordt in binnen- en buitenland geprezen om zijn lyrische spel en zijn sterke persoonlijkheid als bandleider en componist. Hij werkte samen met beroemdheden als Joe Zawinul en Steely Dan. De muziek van Toon Roos is dan weer krachtig en dynamisch, dan weer romantisch en verstild. Deze korte reportage over hem volgt de saxofonist onder andere tijdens zijn optredens en opnamesessies met de Amerikaanse drummer en percussionist Peter Erskine. Samen werken ze aan het album ‘Angel Dance’ met onder andere een eerbetoon aan Barack Obama. Een reportage waarin muziek de boventoon voert, maar we ook de man achter de muziek leren kennen!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Jon Hendricks is één van de architecten van de ‘vocalese’. Hij vervangt instrumentale passages van bekende jazzopnamen door een gezongen scat. Deze techniek past hij ook toe op Estival Jazz, waar hij een volledige contrabas-solo scattend vertolkt. Hij wordt gezien als één van de belangrijkste vocalisten uit de jazzgeschiedenis.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is Os Capoeira. Dit ensemble beoefent de traditionele Braziliaanse vechtsport uit Bahia waaraan zijn hun naam ontlenen, waarin zowel elementen uit de dans, acrobatiek en percussiemuziek een rol spelen. Os Capoeira leidt bovendien een eigen cultureel centrum in São Paulo. Laat Os Capoeira's unieke vormgeving van de Braziliaanse cultuur je inspireren!

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Zürich aan de beurt. Onder meer pianist Stefan Rusconi, de band Grand Pianoramax en Nik Bärtsch tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

De Amerikaanse soul- en jazzorganiste Rhoda Scott bouwde het grootste gedeelte van haar carrière op in Frankrijk, waar ze meer erkenning voor haar werk kreeg dan ooit mogelijk was geweest in haar moederland. Dat ze orgel zou gaan spelen was boven alle twijfel verheven. "Het is echt het mooiste instrument wat er is”, zei ze ooit in een interview. “Ik trok gelijk mijn schoenen uit om de pedalen in te drukken.” Dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne is extra bijzonder. Niet alleen vanwege de bijzondere locatie, maar ook doordat Scott het podium deelt met de Amerikaanse gospel- en blueszangeres La Velle. Samen geven zij een prachtig intiem optreden in het Romeinse theater van Vienne.

Gitarist Jurgen Burdorf studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam en is tegenwoordig een veelgevraagd sessiemuzikant. Zijn hart ligt bij zijn eigen nummers, waarin jazz, rock en Americana op karakteristieke wijze samenvloeien. De lege agenda die Covid-19 Burdorf opleverde versterkte zijn zeggingskracht als componist en gitarist en verrijkte zijn nieuwe muziek. Samen met zijn Jurgen Burdorf Band speelt hij nieuw materiaal van zijn vierde studioalbum.

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel. In deze uitzending speelt het orkest samen met David Linx. De Belgische jazzzanger beheerst ieder idioom en elke taal, en drukt zijn eigen stempel onder het werk. Het ene moment wijkt hij af van de tekst, het andere moment neemt hij ons mee in een improviserende scat.

De MotorMusic Studios in het Belgische Mechelen oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op talloze eersteklas jazzmusici. Veel bezoekende internationale jazzmusici delen hun kijk op hun muziek met ons in de nieuwe DJAZZ-reeks ‘Belgium Sessions’. In deze uitzendingen zien we hoe een aantal van Europa’s beste musici hun eigen muziek uitvoeren. Tijdens deze aflevering nodigt MotorMusic het jazztrio ‘WRaP!’ uit, bestaande uit zangeres Barbara Wiernik, gitarist Alain Pierre, en bassist Jean-Louis Rassinfosse, die voorheen in de groepen van de legendarische trompettist Chet Baker speelde. Het trio speelt één van hun mooiste composities, ‘Endless’. In dit prachtige werk versmelten Wierniks gloedvolle stem, de kristallen akkoorden van de 12-snarige gitaar, en de warme klanken van de contrabas.

Manu Dibango, topsaxofonist en één van Afrika’s grootste muzikale sterren, is een onmisbare kunstenaar. Als één van de eerste Afrikaanse muzikanten scoorde hij een wereldhit met zijn in 1972 uitgebrachte plaat ‘Soul Makossa’. Hiermee werd hij een belangrijke inspiratiebron voor talloze andere artiesten. Met zijn uitmuntende optredens vol humor en interactie is Dibango één van de belangrijkste grondleggers van de moderne Afrikaanse muziekstromingen, waarbij jazz centraal staat in combinaties met R&B, salsa, gospel, funk en reggae. Ook in deze uitzending zorgen de mengelmoes van deze genres én de fantastische line-up van musici uit alle windstreken van de wereld voor een geweldige show!

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Een zeer belangrijke factor uit de jazzscene is de pianist Salman Gambarov. Hij is begonnen met piano spelen toen hij 4 jaar was. Zijn virtuoze manier van spelen en zijn ongewone interpretaties wekten al op vroege leeftijd diepe indruk. Salman en Weber spelen een bijzonder duet. Al spelend wisselen zij van piano en Salman experimenteert door bepaalde klanken van Weber’s piano te dempen. “The Art of Duo”.

5 muzikanten, zo’n 5000 kilometer, 9 concerten, in 13 dagen: de tournee die het vijfkoppige Haagse tangogezelschap Tango Extremo in november 2015 door Rusland maakte, zal hen nog lang bijblijven. Tijdens deze tournee speelde het ensemble onder andere in Moskou, Novosibirsk, Saratov, Tomsk, en Barnaul, werd er samengewerkt met een plaatselijk klassiek orkest, werden er masterclasses gegeven, en werden er talloze kilometers afgelegd in treinen en bussen. In de film ‘Tango op de Toendra’, door Herman Nanninga, gaan we mee op deze reis, waarbij Siberische buitentemperaturen van -20 en Argentijns-aandoende binnentemperaturen saxofoonkleppen om lieten buiten en vioolsnaren deed knappen. Maar de warme ontvangst van het Russische publiek maakte alle ontberingen de moeite waard!

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende bands. Eén daarvan is in 2019 het in Amsterdam gevestigde instrumentale collectief Jungle by Night. Deze Nederlandse band speelt een mix van verschillende stijlen, geïnspireerd door funk, jazz, dub, rock, en nog veel meer. Jungle by Night bestaat al sinds 2010 en heeft op talloze festivals gestaan. In december van dat jaar traden ze in Parijs op met de voormalige band van Afrobeat-legende Fela Kuti, waar ze werden ontvangen als "de toekomst van de Afrobeat".

De legendarische Afro-Amerikaanse folkzangeres Odetta (1930-2008) weet als geen ander de onmeetbare gevoelens van diep verdriet en angst in muziek te vertalen. De spiritual vertelt het verhaal van de Amerikaanse slavernij, waarbij miljoenen Afrikanen aan hun vaderland werden ontroofd. Spirituals, blues en work songs zijn voor Odetta hét middel om de beproeving van onderdrukking en onrecht tot uitdrukking te brengen. Zelfs tijdens haar optreden in het programma 'Face au Public' uit 1964 maakt ze de melancholische expressie van die periode invoelbaar.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!

Met zijn baanbrekende fusion van hardbop, blues, soulvolle grooves en Kaapverdische invloeden heeft jazzpianist Horace Silver de jazz voor altijd veranderd. Op het beroemde Umbria Jazz Festival in de pittoreske Italiaanse regio Umbrië wordt Silver bijgestaan door een geweldige band met een jongere generatie jazzsterren: Bob Berg op tenorsax, Tom Harrell op trompet, Steve Beskrone op bas en Eddie Gladden op drums. Tijdens dit concert van 20 juli 1976 speelt Silvers kwintet uitgebreide versies van vier door Silver geschreven stukken: “Adjustment”, “Barbara”, “In Pursuit of the 27th Man” en zijn grote klassieker “Song For My Father”. Laat je betoveren door Horace Silvers onweerstaanbare muziek!