TV-gids

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

Hij is niet echt een jazzbassist, en een uitbundige improvisator kunnen we hem ook niet noemen. Toch geldt Eberhard Weber als één van de beste bassisten van Europa. Hij laat bluesy elementen achterwege en hij steekt zijn energie niet in drukdoenerij: ‘je krijgt wat je ziet'. Weber laat zich voornamelijk inspireren door hedendaagse klassieke en modern muziek. Zo speelt de muziek van Steven Reich een grote rol in Webers stijl: diens contrasterende ostinato patronen komen veelvuldig en meerstemmig terug in zijn werk. Bovendien is hij een vernieuwer: in de vroege jaren ’70 speelde Weber op een bas met een extra snaar. In dit concert staat de bassist samen met drie muziekvrienden op het podium: Rainer Bruninghaus op piano, Clarence "Herb" Robertson op flügelhorn, en David Bargeron op tuba. Dit samenkomen resulteert in een concert vol kracht, concentratie, en innerlijke harmonie.

Anita O'Day: Live in ’63 en ’70 toont twee prachtige concerten van deze "jazz singer supreme" in onberispelijke vorm. Met ogenschijnlijke nonchalance vertolkt O'Day onder meer publieksfavorieten 'Tea For Two' en 'Sweet Georgia Brown'; nummers waarmee ze eerder triomfen vierde op het legendarische Newport Jazz Festival van 1958. Uit deze optredens blijkt duidelijk waarom Anita O'Day samen met Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan en Billie Holiday tot de allergrootste jazzzangeressen behoort.

Bij TorTube zijn jazzliefhebbers op de juiste plek voor hun dosis eersteklas jazz! De sfeervolle jazzclub De Tor in Enschede is één van de meest authentieke jazzpodia van Europa. De beste jazzmusici uit Nederland en de rest van de aardbol vinden hun weg naar De Tor om op te treden voor een uitbundig publiek. In deze aflevering van TorTube, ‘Vägen’, geeft het trio van de iconische Zweedse jazzpianist Martin Tingvall een spannend optreden in Enschede. Tingvall staat bekend om zijn heldere melodieën, die klinken alsof ze al jaren bestaan. In de onweerstaanbare groove van de band horen we de Cubaanse invloed van bassist Omar Rodriguez Calvo en de rock- en hiphopinvloeden van de Duitse drummer Jürgen Spiegel terug.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Al is hij sterk geworteld in de muzikale traditie van zijn vaderland Cuba, Omar Sosa is een ware ontdekkingsreiziger: van de Caraïben tot aan India, en van West-Afrika tot de Arabische wereld, onvermoeibaar verkent hij de verschillende muzikale culturen. Sinds hij Cuba in 1993 verliet, vermengt de pianist zijn eigen Afro-Cubaanse wortels met jazz, hiphop, elektronica en internationale muziek. Voor zijn optreden in het Théâtre de Villefranche-sur-Saône in 2018 brengt Sosa zijn Quarteto Afrocubano mee, met Childo Tomas op elektrische bas en stem, Ernesto Simpson op drums, en Leandro Saint-Hill op saxofoons, dwarsfluit, percussie en stem. Samen brengen ze een opwindende instrumentaal dialoog tot stand. Zoals ieder optreden van Omar Sosa mondt ook dit feest van ritmes uit in een intense, bijna mystieke ervaring.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de acts op jazzahead! 2024 is het kwartet Juniper rondom de Finse alt- en baritonsaxofonist Linda Fredriksson. Haar debuutalbum 'Juniper' ontving lof van Downbeat: 'Het oeuvre van Fredriksson bestaat uiteindelijk om de luisteraar mee te trekken in een complexe bekentenis. Het is een diep persoonlijke, zelfonderzoekende benadering van improvisatie.' Linda Fredriksson (saxofoon) speelt op jazzahead! 2024 met Tuomo Prättälä (piano), Mikael Saastamoinen (bas) en Olavi Louhivuori (drums).

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén daarvan is het Antoine Boyer & Yeore Kim Quartet. De buitengewone Franse gitarist Antoine Boyer en de verbijsterende Koreaanse harmonicaspeler Yeore Kim ontmoetten elkaar in 2018 op het Gipsy Jazz Festival in Taipei. De twee richtten snel een gitaar-harmonica-duo op met een repertoire van jazz- en pop-evergreens, waarmee ze in de voetsporen van Django Reinhardt en Toots Thielemans traden. In 2022 brengen ze contrabassist William Brunard en drummer Jonathan Gomis mee naar jazzahead! voor een afwisselende muzikale reis die van jazz en rock tot klassiek voert.

Violist Tim Kliphuis, internationaal bekend om zijn genre-overschrijdende benadering van muziek, staat samen met het Nederlands Kamer Orkest op het podium met zijn nieuwe versie van Antonio Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’. Kliphuis nam improvisatie als uitgangspunt voor zijn compositie; tegelijkertijd zorgt hij ervoor dat Vivaldi’s thema’s en akkoorden herkenbaar blijven, waaraan het stuk zijn onovertroffen energie ontleent. Het resultaat is een frisse maar sensationele interpretatie van Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’, waarbij het origineel nooit uit het oog verloren wordt. Elk seizoen heeft een ander karakter: de frisheid van de lente komt terug in het gebruik van elementen uit de Ierse en Noorse traditionele muziek. De warmte van de zomer vindt men terug in de Amerikaanse jazz- en funkritmes. De herfst is voorzien van jachtige Zuid-Afrikaanse safari-ritmes, en we vinden warmte in de ijskoude winter dankzij de warmbloedige energie van de Russische zigeunermuziek. Voor ieder deel van zijn compositie nam Kliphuis een wereldstad in gedachten, die hij bezocht tijdens zijn eerdere tournees. Bereid u voor op een waarlijk genre-overschrijdend spektakel!

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

‘Lex Jasper Trio: Happy Days Are Here Again’ – deze naam dekt de lading! Na een auto-ongeluk en 15 jaar revalidatie is Lex Jasper eindelijk terug! Samen met zijn muziekvrienden Edwin Corzilius (contrabas) en Frits Landesbergen (drums) viert de pianist en componist zijn comeback vanuit jazzclub The Duke in het Brabantse Nistelrode. Door zijn ongeluk is Lex is één van 's Neerlands ‘vergeten’ jazzhelden, maar hij wordt nog steeds beschouwd als één van belangrijkste artiesten en componisten van zijn generatie uit de Nederlandse jazzgeschiedenis. Jasper speelde met de grootsten der aarde, onder wie Toots Thielemans, Clark Terry, Joe Pass, en Rita Reys.

Thomas Carbou en Patrick Graham lijken op bovenzintuiglijke wijze samen te werken. Hun muziek wisselt spontane improvisaties af met elektronische loops. Braziliaanse en Indiase invloeden zorgen ervoor dat hun muziek zich vaak ontvouwt in dromerige soundscapes en extatische grooves. De heren maken gebruik van een breed scala aan instrumenten, waaronder een aangepaste 8-snarige gitaar, cuatro, bouzouki, cajón, lijsttrommels, berimbau, udu, en metalen percussie. In combinatie met hun hypnotiserende zang en elektronische samples vormt het een uniek geheel. Dit concert is opgenomen in de Bleury Vinyl Bar in Montréal – nabij het Place des Festivals, wereldwijd bekend vanwege het Montréal International Jazz Festival!

De Rotterdamse jazzclub BIRD brengt vijf veelbelovende musici samen in artist-in-residence-project “The Nest”. Zeven sessies lang wisselen deze talenten ideeën uit, werken ze samen aan hun projecten, en maken ze muziek. Ter afsluiting van deze periode, waarin producer Jameszoo en manager Jochem Tromp de musici met raad en daad bijstaan, organiseert BIRD samen met North Sea Jazz Festival DownTown een try-out. In deze korte reportage delen de musici hun ervaringen tijdens het project. Zij stellen zichzelf voor, leggen uit waarom ze zo op hun plaats zijn bij The Nest, en verwoorden wat ze er hopen te leren. Natuurlijk krijgen we door veelbelovende beelden van de try-out alvast een voorproefje van de nummers die uit dit project zijn voortgekomen.

Sean Bergin was een zanger en multi-instrumentalist die met vele Zuid-Afrikaanse groepen tegen de Apartheid streed. Hij introduceerde Kwela-muziek in Amsterdam. Dit muziekgenre werd oorspronkelijk gespeeld op straat in de townships van Zuid-Afrika. Met zijn composities en uitvoeringen transformeerde Sean Bergin de Kwela-muziek tot een modern genre. Tijdens zijn muzikale carrière trad hij op met vele fantastische Zuid-Afrikaanse muzikanten zoals Dudu Pukwana, Louis Moholo, The Jazz Pioneers en Chris McGreggor. ‘Hi There, Sean Bergin’ volgt hem tijdens zijn politieke en muzikale reis in Zuid-Afrika en Amsterdam.

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was het powertrio Toko Telo uit Madagascar. Deze band combineert adembenemende muzikaliteit met sprankelende composities die zijn ingegeven door hun gedeelde achtergrond in Zuid-Madagascar. De bezielde stem van Monika Njava en de ongelooflijke klanken van gitaartovenaars D’Gary en Joël Rabesolo maken een diepe indruk.

Ravel en Debussy, Chick Corea en Herbie Hancock – die hij ontmoette als student in Boston – zijn Frédéric Gassita’s grootste invloeden. Maar voor zijn eigen werken combineert de muzikant het met zijn eigen geschiedenis, Afrikaanse roots en ritmes. Vandaag de dag verovert de muzikant Afrika met zijn muziek, waarbij de kracht van orkesten een grote rolt speelt. De interesse voor orkesten stamt uit de tijd dat Gassita aan Berklee in Boston studeerde, ‘sound engineering and Jazz Performance’ om precies te zijn.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevond zich de band Giants of Jazz – een naam die nooit toepasselijker is geweest dan op deze verzamelde jazzreuzen: Art Blakey (drums), Dizzy Gillespie (trompet), Al McKibbon (bas), Thelonious Monk (piano), Sonny Stitt (saxofoon) en trombonist Kai Winding (trombone). Deel 2.

Het vermaarde Nick Vollebregt Jazz Café vormt het toneel voor deze bijzondere opname van Easy Jazz. Het programma richt zich op de swingmuziek uit de jaren ’30 en ‘40. Het programma is samengesteld door trompettist en presentator Bert de Kort, onder andere bekend van de Dutch Swing College Band. Het Nick Vollebregt Jazz Café is voor liefhebbers gewijde grond, vanwege de vele grootheden uit de jazz die er in de loop der jaren hebben opgetreden: de perfecte locatie voor Easy Jazz! Het programma draait om gezellige, toegankelijke jazz van voor de oorlog. In deze eerste editie van Easy Jazz presenteert DJAZZ ‘Bert's Swing Express’, met in de gelederen Bert de Kort (trompet, zang) en pianist Rob Agerbeek. Zij worden bijgestaan door David Lukács (saxofoon), Ton van Bergeijk (gitaar, zang), Jacques Kingma (bas) en Barry Olthof (drums). Ook zangeres Susanne de Rooij vertolkt een aantal nummers, waarna het de beurt is aan het gouden duo Bob Kaper (klarinet) en Frits Kaatee (saxofoon), begeleid door piano, gitaar, bas en drums.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1984 speelde de Japanse jazzpianist Makoto Ozone hier een meeslepend soloconcert. Ten tijde van deze opname was Ozone recent afgestudeerd aan het Amerikaanse Berklee College of Music in Boston, Massachusetts. Inmiddels geldt hij als één van de bekendste Japanse jazzmusici ter wereld.

Het optreden dat pianist Kenny Barron op 27 juni 2019 gaf op het Alfa Jazz Festival in het Oekraïense Lviv was een feestje van jazzvirtuositeit van het hoogste niveau. De eerbiedwaardige maestro van de jazzpiano bracht zijn vaste trio van Kiyoshi Kitagawa (bas) en Jonathan Blake (drums) mee, voor deze tournee aangevuld met Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en het aanstormende talent Riley Mulherkar (trompet). Uit hun soepele mix van klassieke bop en eigentijdse invloeden sprak hun pure toewijding aan het genre. Het Oekraïense publiek liet zich betoveren door de lyrische improvisaties in dit onvergetelijke concert.

Pianist, zanger en burgerrechtenactivist Sammy Price brengt met de gospelzanggroep Harlem Beggars bevlogen versies ten gehore van liederen als 'Go Tell It on the Mountain', 'I’m a Soldier' en 'When the Saints Go Marching In'. Zij worden begeleid door organist Wilbert Harrison.

De Münchner Klaviersommer van 1992 werd afgesloten met een concert van de toen 31-jarige trompettist Wynton Marsalis en zijn septet. Voor een volledig uitverkochte Philharmonie speelt Marsalis één van zijn zelfgeschreven jazzsuites: ‘In This House, On This Morning’. Dit spectaculaire concert laat jazz zien in al z’n facetten. Het septet rondom Marsalis bestaat uit Wess Anderson (altsaxofoon), Wycliffe Gordon (trombone), Reginald Veal (bas), Herlin Riley (drums), Todd Williams (tenor saxofoon), en Eric Reed (piano).

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. In 1968 traden drummer Art Blakey en pianist Horace Silver elk op met hun eigen bands tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam. De bandleiders waren geen vreemden voor elkaar: zij kenden elkaar uit de begindagen van The Jazz Messengers.

De Maastrichtse drummer Jérôme Cardynaals en de toetsenist Simon Oslender uit Aken, samen het jazzduo Twogether zorgen voor een aaneenschakeling van muzikale verrassingen waaronder gastoptredens van de Engelse zangeres Madeline Bell en de Nederlandse jazz-icoon op sax Benjamin Herman. De muzikale ontwikkeling van Twogether is in een stroomversnelling gekomen de jongens in Amsterdam het prestigieuze Prinses Christina Concours wonnen. Inmiddels heeft Twogether een goed gevulde concertagenda en stond het duo op het podium met niet de minste namen in de nationale en internationale jazzwereld waaronder Eric Vloeimans en het Amerikaanse icoon op Hammond dr. Lonnie Smith. Hoogste tijd dus voor dit fantastische optreden van dit dynamische duo!

Pedro Viáfora en Celso Viáfora zijn een vader-en-zoon-duo waarin twee generaties Braziliaanse musici zijn verenigd. Celso is een gerenommeerd componist met een uitgebreide discografie, terwijl Pedro zijn carrière begon bij de groep 5 a Seco alvorens ‘solo’ te gaan. Samen geven ze hun eigen invulling aan de traditie van de MPB (Braziliaanse populaire muziek) vol scherp sociaal commentaar, waarbij ze ironie en alledaagse taal gebruiken om de structurele uitdagingen van het leven in Brazilië aan te kaarten en tegelijkertijd momenten vol schoonheid en poëzie te vieren. Hoe geven hedendaagse artiesten een eigen invulling aan de traditie én creëren ze nieuwe uitdrukkingsvormen binnen de MPB? Met de reeks 'MPB Series' duikt Da Pá Virada Sessions in deze vraag. In deze aflevering combineert host Dani Gurgel een liveoptreden met een tot nadenken stemmend gesprek met Pedro en Celso Viáfora. Ze bespreken hun persoonlijke mix van stijlen en nodigen het publiek uit om de rijkdom van de moderne Braziliaanse muziek te ontdekken. Reis met Stingray DJAZZ door de rijke hedendaagse Braziliaanse populaire muziek!