TV-gids

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende duo’s op jazzahead! 2023 is het Franse rietblazersduo NoSax NoClar. De saxofoons van Bastien Weeger en de klarinet van Stella Julien zoeken de uitersten op tijdens hun spannende verkenningen van de free jazz, waarin zij het conflict niet uit de weg gaan.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende artiesten op jazzahead! 2023 is Jonas Engel. Engel, die als improviserend musicus en componist zeer actief is binnen de huidige Europese muziekscene, met name in het veld van de akoestische noise en progressieve elektronische muziek, laat zich hier van zijn jazzkant zien. Hij speelt materiaal van zijn project “Own Your Bones”. Engel op altsaxofoon wordt bijgestaan door Karlis Auzins (tenorsax), David Helm (contrabas) en Dominik Mahnig (drums).

In de DJAZZ.tv ‘Belgium Sessions’, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici –jong talent en gevestigde namen wisselen elkaar af – gunnen ons een kijkje in hun creatieve proces. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van het Alano Gruarin Trio. Alano Gruarin heeft veel ervaring in zowel de klassieke muziek als de traditionele jazz: hij ontwikkelde daaruit een bijzondere, herkenbare eigen stijl. Zijn dynamische en enthousiaste podiumpersoonlijkheid zien we terug in de veelzijdigheid van zijn repertoire: verwacht verassende modulaties de fascinerend eenvoudige muziek van het Alano Gruarin Trio.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is dit kwartet, dat een hommage brengt aan de baanbrekende música popular brasileira-vocalist Elis Regina. Vocalist Vanessa Moreno, bassist Fi Marostica, toetsenist Tiago Costa en drummer Jônatas Sansão eren de legendarische Braziliaanse zangeres met vertolkingen van verborgen pareltjes én natuurlijk de beroemdste stukken uit haar repertoire.

Het festival November Music bestaat sinds 1993 en vindt elk jaar plaats op tal van locaties in ’s-Hertogenbosch. Het festival gaat dwars door genres heen met muziek van nu door de makers van nu. Het is door de jaren heen uitgegroeid tot het belangrijkste internationale festival voor actuele muziek in Nederland. De Noorse tubaspeler en componist Daniel Herskedal heeft aan de conservatoria van Trondheim en Kopenhagen gestudeerd. Het ensemble waar Herskedal mee speelt is buitengewoon. Samen combineren ze jazz met folk en Oosterse invloeden. Zijn reis door Palestina, Syrië en Libanon hebben hem geïnspireerd.

Woody Herman: Live in '64 is een fantastisch concert uit 1964 met een van de beste line-ups van de ‘Swinging Herd’, met onder andere trompettist Bill Chase, trombonist Phil Wilson en de saxofonist Sal Nistico op de voorgrond. De ritmesectie bestaat uit drummer Jake Hanna, bassist Chuck Andrus en pianist Nat Pierce. Woody Herd en zijn 'Swinging Herd' maken er een denderende show van en spelen standards zoals ‘Lonesome Old Town’ en ‘After You’ve Gone’, en nieuwer repertoire zoals ‘Better Git It In Your Soul’ van Charles Mingus.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Dit programma presenteert twee concertopnames uit 1978 vanuit Schloss Ansbach. In het eerste concert zien we Gil Evans en zijn groep, bestaande uit Evans zelf op piano, Steve Lacy op sopraansaxofoon, Arthur Blythe op altsaxofoon, Pit Levin op synthesizer, Earl McIntyre op trombone, Lewis Soloff op trompet, Geoffrey Berlin op bas en Sue Evans op percussie. In het tweede concert zien we saxofonist Ornette Coleman op de toppen van zijn creatieve kunnen. Coleman wordt bijgestaan door Bern Nix en Charles Ellerbee op gitaar, Albert Arnold op bas, en Shannon Jackson op drums en percussie.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

De Amerikaanse blueslegende John Lee Hooker (zang en gitaar) liet zich tijdens dit optreden uit 1970 in het Parijse Maison de la Radio bijstaan door de meesterlijke Carey Bell (harmonica), Joe Harper (bas), Lester Dorsie (drums) en Jimmy Dawkins (elektrische gitaar). Al vanaf Hookers eerste noot is duidelijk waarom hij bijna een halve eeuw later de 35e plaats zou innemen op de ranglijst van de 100 grootste gitaristen die muziektijdschrift Rolling Stone in 2015 samenstelde: het spel van deze bluesman is werkelijk onvergelijkbaar.

Broer en zus in eenzelfde band, het komt niet gek veel voor. Toch houdt het Australische duo Stone vast aan hun formule, en dat kun je meteen horen aan hoe fraai hun stemmen bij elkaar kleuren. Het maken van muziek komt van geen vreemde, ook hun ouders stonden eerder als duo op de planken. Dit vroege concert is opgenomen in The Metro Theatre te Sydney, in 2007. Later stond het duo onder andere op Montreux Jazz.

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit onder andere Benjamin Herman, Joost Kroon en Frank van Dok. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien in big band formatie, live in Oosterpoort in Groningen.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. De Franse pianist Amaury Faye stond in 2017 op Jazz à Vienne met bassist Louis Navarro en drummer Théo Lanau. Hun gezamenlijke debuutalbum ‘Clearway’ gooide hoge ogen, en ook live overtuigt het trio het publiek dat hun ster met recht rijzende is.

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde pianist Wayne Shorter. Shorter heeft zichzelf als doel gesteld om zijn muziek tijdens elk concert opnieuw uit te vinden. Steeds opnieuw wil hij spelen met radicale originaliteit.

Na jaren de wereld over te hebben getoerd met artiesten als Meshell Ndegeocello, Gretchen Parlato, Avishai Cohen, Matisyahu, Lionel Loueke, Now vs. Now en Dhafer Youssef en op meer dan dertig albums te zijn verschenen, richtte Mark Guiliana vorig jaar zijn eigen label, Beat Music Productions, op. Na en passant nog een album met Brad Mehldau, een single met David Bowie en een eigen album te hebben opgenomen, richt de muzikant zich nu geheel op zijn eigen jazzkwartet: Beat Music. Met Beat Music maakte Guiliana in 2014 Beat Music: The Los Angeles Improvisations, het resultaat van een dag in-studio-improvisatie (met Tim Lefebvre, Jeff Babko en Troy Ziegler), waarop Guiliana’s voorliefde voor professionele spielerei goed is te horen. Hij is een van die weinige drummers die de grens tussen akoestisch en elektronisch moeiteloos weet te vervagen en zijn jams nemen je mee langs alles van jazz, soul, rock en hiphop via bubbly baslijnen, chille grooves en aliengeluiden naar drum ‘n’ bass en andere elektronica.

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

'Esplanada' werd in het leven geroepen door componist en percussionist Eddy Koopman, die sinds 1989 aan het Metropole Orkest is verbonden. In Esplanada staat niet Koopman centraal, maar violiste Sarah Koch. Het repertoire werd grotendeels speciaal voor haar geschreven, ter gelegenheid van haar afstuderen aan het Rotterdams Conservatorium. In dit repertoire vermengt Esplanada muzikale invloeden uit oosterse en westerse tradities. De aanwezigheid van beeldend kunstenares Leontine Smit versterkt de meditatieve atmosfeer van dit concert, wat een opwindend, multidisciplinaire kunstuitvoering oplevert.

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel. In deze uitzending speelt het orkest samen met David Linx. De Belgische jazzzanger beheerst ieder idioom en elke taal, en drukt zijn eigen stempel onder het werk. Het ene moment wijkt hij af van de tekst, het andere moment neemt hij ons mee in een improviserende scat.

De concertfilm ‘Identities: The Recording’ volgt de opnames van het album "Identities" van componist, arrangeur, saxofonist en bandleider Kārlis Vanags en de Latvian Radio Big Band. Naast alle albumtracks bevat de film ook volop materiaal dat een kijkje achter de schermen biedt. Het album, dat zonder plakwerk of overdubben rechtstreeks op analoge tape werd opgenomen, won in 2020 de Latvian Music Award voor Beste Letse Jazzalbum. De Latvian Radio Big Band is dan ook één van de hoogst aangeschreven jazzensembles van de Baltische staten. Deze geweldige jazzmusici hebben zich door de jaren bewezen in talloze fantastische opnames. “Identities” bestaat uit verrassend oprechte, persoonlijke composities van Kārlis Vanags die geworteld zijn in de bigbandtraditie. Vanags’ levendige, eigentijdse swingmuziek scoort net zo hoog op toegankelijkheid als op muzikaliteit.

Buiten jazzkringen is de Franse componist, arrangeur en pianist Michel Legrand vooral bekend voor zijn filmmuziek. Zijn muziek is uitgevoerd door jazzmusici als Sarah Vaughan, Stan Getz en Bill Evans, maar ook door popsterren als Barbra Streisand en Frank Sinatra. Tijdens dit optreden in het Belgische Spa in 1982 brengen Legrand en zijn orkest een aantal van zijn populairste nummers ten gehore, waaronder 'The Summer Knows', 'What Are You Doing the Rest of Your Life?' en 'Les Moulins de mon Cœur'. Afwisselend gezongen in het Frans of Engels, Legrands bevlogen uitvoeringen veroveren hoe dan ook je hart!

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn, is het duo van Giana Viscardi en Gustavo Marques, die als geen ander thuis zijn in de internationale muziekscene. Na hun terugkeer in Brazilië werkten ze samen aan Giana's album "ORUM", en traden met dat repertoire op in Afrika, Europa en Brazilië. Da Pá Virada Sessions en Stingray presenteren nu deze uitzending, waarin Giana Viscardi en Gustavo Marques hun fantastische Afro-Braziliaanse jazz spelen. Daarin komt het beste van de verschillende continenten samen.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de legendarische drummer Buddy Rich.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in De Doelen in Rotterdam. In 1968 verwelkomde het Newport Jazz Festival in Rotterdam drie getalenteerde Amerikanen: pianist Horace Silver, gitarist Muddy Waters en trompettist Dizzy Gillespie, ieder met hun eigen bands.

Na een zeer succesvol jazzconcert met een kleine groep muzikanten in de Town Hall van New York op 17 mei 1947, beëindigde Armstrongs manager, Joe Glaser, de Armstrong Big Band op 13 augustus 1947 en richtte een kleine groep op met zes leden. Deze groep werd de ‘All Stars’ genoemd, en in 1964 nam Louis Armstrong zijn grootste verkooprecord op: “Hello Dolly!”. Hij maakte bijpassende televisieverschijningen, vooral in de jaren 1950 en 1960 - de opgenomen film was een TV Show in Australië toen Armstong aan het hoogtepunt van zijn carrière stond. Armstrong is doorgegaan met zijn drukke tournee-schema tot een paar jaar voor zijn dood in 1971. Hij heeft ook rondgereisd in Afrika, Europa en Azië met de financiële steun van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, waardoor hij de roepnaam ‘Ambassador Satch’ heeft gekregen.