TV-gids

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was zangeres Lucibela, afkomstig van het Kaapverdische eiland São Nicolau. Haar trefzekere, warme stem is te danken aan haar jarenlange ervaring met de klanken van genres als morna en coladeira.

De in 1987 opgerichte funk-band Seven Eleven mengt jazz, funk, hip hop tot een geheel eigen stijl. De band was in 1990 één van de eerste live acts die samen met rappers op het podium stonden in de vorm van de Brabantse hip hop formatie Dope Posse. Een samenwerking met conservatorium geschoolde blazers bracht bracht de band een overwinning op Camelpop ’93, waarna Seven Eleven verscheidene albums uitbracht en op gerenommeerde podia en festivals stond, zoals het North Sea Jazz Festival. Later werkte de Seven Eleven samen met Amerikaanse funkartiesten en musici als Fred Wesley, Dawn Silva, Jeanette Washington, Louis Johnson. In 2016 stond de formatie in De Pul in Uden met een volledige vertolking van het in 2015 verschenen album ‘Back to the Source’, dat in Londen werd geproduceerd door de van Right Said Fred bekende gitarist Rob Manzoli.

Art Blakey: Live in '65 presenteert een indrukwekkende line-up in de geschiedenis van de jazz: Art Blakey (drums), Jaki Byard (piano), Reggie Workman (bas), Nathan Davis (saxofoon) en Freddie Hubbard (trompet). Blakey stelde deze band - The New Jazzmen – speciaal samen voor een herfsttournee door Europa. Zij gaven op 3 november 1965 dit legendarische concert in La Mutualité in Parijs.

Vier eersteklas musici voeren samen pop- en soulklassiekers uit die we kennen van artiesten als Gregory Porter, Stevie Wonder, U2 en Seal. De Napolitaanse zanger Walter Ricci heeft zijn sporen in de jazz overtuigend verdiend. Met zijn gevoelige interpretaties leidt hij ons rond in zijn muzikale universum. Hij wordt bijgestaan door een buitengewone ritmesectie bestaande uit Manu Katché op drums, Jérôme Regard op bas en Alfio Origlio op piano. Pianist Alfio Origlio tekende voor de arrangementen. Deze opname uit 2020 werd gemaakt op het Festival Jazz au Sommet in Frankrijk.

Tegen de tijd dat Freddie Hubbard de Brusselse Jazz Club aandeed in de zomer van 1980 had de trompetist een indrukkend cv opgebouwd. In de jaren ’60 was hij een vooraanstaand lid van de hardbopbeweging en verscheen hij tegelijkertijd op albums van avant-gardeboegbeelden als John Coltrane en Eric Dolphy. In het daaropvolgende decennium breidde Hubbard zijn repertoire verder uit met elektronische instrumenten en strijkers. In Brussel komen al deze ervaringen samen in een korte maar krachtige set. De groep bestaat naast de trompetist uit David Schnitter (tenorsaxofoon), Billy Childs (toetsen), Larry Klein (bas) en Sinclair Lott (drums).

Het optreden van zangeres Jazzmeia Horn op het Malta Jazz Festival 2019 beloofde veel goeds voor de toekomst van de jazz, en was tegelijk doordrenkt van het verleden van het genre. Met Keith Brown (piano), Rashaan Carter (bas), Irwin Hall (fluit en saxofoon) en Anwar Marshall (drums) herinnerde het optreden van de jonge zangeres het publiek aan de kracht van de jazz het hart te beroeren. Horns concert aan de waterkant van Valletta naast de Ta’Liesse-kerk was een werkelijk betoverende ervaring.

De term ‘jam session’ stamt uit de jaren ’20, toen witte en zwarte muzikanten na hun betaalde optredens een rokerige kroeg opzochten om de jazz te spelen waar ze in hun ‘Paul Whiteman’-stijl bands de kans niet toe kregen. Een vaste bezoeker en deelnemer aan deze sessies was de populaire vocalist Bing Crosby. Men zei ‘he was jammin’ the beat’, omdat hij op de eerste en derde tel van de maat klapte in plaats van de in de jazz gebruikelijke tweede en vierde tel. DJAZZ geeft nu dit ‘jamming’ een 21e-eeuwse dimensie met ‘Seine Sessions’. Het neusje van de zalm uit de Parijse jazz-, soul-, blues-, gipsy- en funkscène treedt op in het legendarische clubrestaurant Le Resevoir. Belangrijk om te weten: de artiesten speelden nooit eerder met elkaar op hetzelfde podium! Tijdens deze aflevering, 'Legendary Jazz', gepresenteerd door Eddy King, staan unieke optredens en interviews centraal van onder andere Steve McCraven, Oona Guino en Rodolphe Lauretta.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. In deze aflevering van het festival zijn de optredens als “Sahil” en het ensemble van “Hewar” extreem energiek en dynamisch. Daarentegen zijn er ook optredens die rustig en kalmerend zijn, zoals bijvoorbeeld het optreden van “The Morgenland Chamber Orchestra”. “The Morgenland Chamber Orchestra” maakt sinds 2009 deel uit van het festival. Duitse muzikanten, in samenwerking met muzikanten uit de landen die op het festival te zien zijn, repeteren nummers die je uiteindelijk kunt zien bij de opening van het Festival.

Dino Saluzzi, één van de grote Argentijnse tangomuzikanten, bouwt al sinds midden jaren ’80 aan een indrukwekkend en inspirerend oeuvre. Zijn instrument, de bandoneon – familie van de accordeon – is het ultieme symbool van de Argentijnse tango. Saluzzi heeft veel verschillende muzikale wegen bewandeld, en neemt zelden dezelfde route. Dit optreden is een intiem samenkomen tussen Saluzzi en Charlie Mariano (saxofoon) en Wolfgang Dauner (piano). Deze drie jazzgiganten bieden een enorme muzikale diversiteit: van tango en klassiek tot internationale musicalfavorieten. Zeer zelden werd een zinderend concert als dit op video opgenomen met zo veel gevoel voor sfeer.

Op 19 oktober 2021 voerden John Patitucci (bas), Marco Pignataro (saxofoon en muzikaal leider) en Joe Lovano (saxofoon) nieuw eigen werk uit in GBH's Fraser Performance Studio in het Amerikaanse Boston, Massachusetts, daarin bijgestaan door Terri Lyne Carrington (drums), Nadia Washington (zang), Chico Pinheiro (gitaar) en Anastassiya Petrova (piano). De opname van deze uitvoering, getiteld 'Tällberg’s Jazz for the Planet', werd gemaakt ter ondersteuning van de missie van de Tällberg Foundation: mensen inspireren tot klimaatvriendelijk handelen. Sinds 1981 zet de Tällberg Foundation zich in voor nieuwe manieren van denken, bijvoorbeeld door maatschappelijke uitdagingen vanuit het gezichtspunt van kunstenaars te bekijken.

Gitarist, componist en regisseur Marnix Busstra houdt ervan om grenzen op te zoeken en te overschrijden. Hij reist de wereld af met zijn verschillende jazzbands, speelt zowel gitaar als bouzouki, componeert jazz, schrijft theaternummers, en is één van de drijvende krachten achter de uitbundige theatershows van zijn vrouw Karin Bloemen. Busstra is altijd opzoek naar vernieuwing. Een verfijnde techniek gecombineerd met de creatieve drang om iets nieuws te creëren zorgt ervoor dat zijn muziek zich tot ware kunst ontwikkelt. De gitarist richtte in 2011 de Marnix Busstra Band op. Vergezeld door de getalenteerde pianist Rembrandt Frerichs, de creatieve contrabassist Arnold Dooyeweerd, en de inspirerende drummer Pieter Bast, weet Busstra de horizon van de jazz te verbreden. De composities van Marnix vormen het uitgangspunt van de band. Muzikaal gezien is de band een voortzetting van Marnix’ samenwerkingsverband met de gerenommeerde vibrafonist Mike Mainieri. Het resultaat is een bijzonder ensemblegeluid waarbij de muziek het beste omschreven kan worden als lyrische, veelzijdige jazz, waarin het diepgaande samenspel tussen de muzikanten centraal staat.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 speelde de uit de Dominicaanse Republiek afkomstige pianist Michel Camilo hier met zijn trio van Michael Bowie (bas) en Cliff Almond (drums). Uit hun muziek spreekt de invloed van Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook van de 20e-eeuwse klassieke muziek van Debussy en Ravel.

Opgenomen in het Palais Des Sports in 1977. Aretha Franklin speelt onder andere ‘Respect’, ‘You make me feel like a natural woman’, ‘La vie en Rose’ and ‘Singing in the Rain’.

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de musici die hier optreden in 2019 is Etienne Mbappé. Deze getalenteerde Kameroense bassist en singer-songwriter laat zich in zijn band The Prophets omringen door aanstormend jazztalent uit de Parijse jazzclubs. Hun uiterst melodieuze muziek zit vol bezielde grooves.

Pianist Mike del Ferro reist de wereld over op zoek naar nieuwe muzikale invloeden. In 2012 kreeg hij een contract bij Challenge Records voor een serie van maar liefst 12 albums. Hiervoor gebruikt Mike stijlen van over de hele wereld en geeft hier zijn eigen invulling aan. Mike vertrekt in 2012 naar zijn 100e bestemming. Mike vertelt waarom hij reist, wat dit betekent voor hem en zijn muziek, en hoe dit zijn kijk op de wereld heeft veranderd.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. Eén van de optredende artiesten op jazzahead! 2025 is de Cubaanse pianist Rolando Luna. Zijn solo-optreden is een toonbeeld van elegantie, poëzie en virtuositeit, waarin hij de raakvlakken tussen klassieke muziek en jazz verkent, terwijl hij diep geworteld blijft in zijn Caribische tradities.

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met muziek van Zwitserse bodem: de internationaal geroemde jazz band VEIN speelt samen met saxofonist Greg Osby.

Art Blakey, Dexter Gordon, Ron Carter, Herbie Hancock, Thelonious Monk... Deze namen staan gelijk aan de gouden eeuw van de jazz. Maar hoeveel mensen kennen Alfred Lion en Francis Wolff, aan wie we de opnames van onze jazzlegendes te danken hebben? Deze twee Duitse joden die vanuit nazi-Duitsland naar New-York emigreerden ‘ontdekten’ een Amerikaanse kunstvorm die toentertijd weinig serieuze aandacht ontving van mainstream Amerika: de jazzmuziek. Ze hadden geld noch connecties, en ze spraken maar een paar woorden Engels, en toch zijn de twee mannen begonnen met het opnemen van praktisch onbekende muzikanten, waarbij ze vertrouwden op hun eigen smaak en oordeel. Vandaag de dag kan men deze lijst beschouwen als een ‘Who-is-Who’ van de jazzmuziek. “Blue Note -A Story of Modern Jazz” vertelt het verhaal van Alfred Lion en Francis Wolff en hun platenlabel. Het is het verhaal van de opkomst van de moderne jazz, van een vriendschap in ballingschap en van onwrikbare artistieke excellentie. De film “Blue Note” wordt verteld door de muzikanten, vrienden, bondgenoten en door de fans van de Blue Note opnames van alle rangen en standen, en brengt zo een era van de Amerikaanse cultuurgeschiedenis tot leven.