TV-gids

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is dit kwartet, dat een hommage brengt aan de baanbrekende música popular brasileira-vocalist Elis Regina. Vocalist Vanessa Moreno, bassist Fi Marostica, toetsenist Tiago Costa en drummer Jônatas Sansão eren de legendarische Braziliaanse zangeres met vertolkingen van verborgen pareltjes én natuurlijk de beroemdste stukken uit haar repertoire.

Biréli Lagrène (geboren op 4 september 1966) is een Franse jazzgitarist. Hij komt uit een zigeunerfamilie en leerde van zijn broer en vader het repertoire van Django Reinhardt. Hij ontwikkelde een stijl waar de invloeden van Django de hoofdrol speelden. Hiermee werd hij bekend in de jaren 80. Tijdens dit optreden speelt Lagrene samen met Babik Reinhardt, de zoon van Django, een eerbetoon aan Django Reinhardt.

Louis Armstrong: Live in '59, is een zeldzame complete concertregistratie uit de jaren ’50. Tijdens deze 55-minuten durende set, opgenomen in 1959 in België, zijn veel van Satchmo’s meest bekende nummers te horen, zoals ‘Mack The Knife’, ‘When It’s Sleepy Time Down South’, en ‘Stompin’ At The Savoy’. Armstrong wordt natuurlijk ondersteund door zijn All-Stars, met daarin Trummy Young, Peanuts Hucko, Billy Kyle, Danny Barcelona en Mort Herbert.

Ella Fitzgerald: Live in '57, presenteert de ‘First Lady Of Song’. Met daarbij een hele bijzondere opname: één van de eerste volledige concertregistraties van Ella op film. Tijdens dit concert, opgenomen in België op 7 mei 1957, treedt de First Lady op met jazz-grootheden zoals Ray Brown, Herb Ellis en de legendarische Oscar Peterson. Op het programma staan enkele van de grote klassiekers: ‘Lullaby Of Birdland’ en ‘It Don’t Mean A Thing (If It Ain’t Got That Swing)’. Ook al wilde ze eerst danseres worden, luisterde Ella al vroeg naar opnames van Louis Armstrong, Bing Crosby en The Boswell Sisters. Na haar debuut bij een amateurtalentenjacht in 1934, begon ze bij Chick Webb’s orkest in 1935, waar ze meerdere hits mee opnam en de leiding overnam na Webb’s dood. Dit was nog maar het begin van haar carrière, waarin Ella Fitzgerald zich vestigde als de ‘First Lady of Song’ en ‘Queen of Jazz’ met haar bereik van drie octaven. De Amerikaanse jazzzangeres stond vooral bekend om haar pure toon, intonatie en frasering en improvisatorische vaardigheden. Gedurende bijna 60 jaar verkocht Fitzgerald 40 miljoen albums en won 13 Grammy Awards, onder andere met haar fantastische interpretaties van het Great American Songbook.

Elk jaar vindt het Jazz en Baie festival plaats in de prachtige baai van Mont Saint-Michel. Vandaag staan twee muzikale zwaargewichten op het podium: de Franse jazzmuzikanten Jacky Terrasson en Stéphane Belmondo. Pianist Terrasson en trompettist Belmondo spannen samen voor een bijzonder concert waarin jazz gecombineerd wordt met soul een vleugje Franse chanson. De Frans-Amerikaanse Terrasson houdt ervan de wereld over te reizen om muzikale samenwerkingen aan met anderen, of concerten te geven met zijn eigen trio, kwartet of kwintet. Zijn diepgewortelde vriendschap met Stéphane Belmondo leverde al een reeks briljante optredens en albums op. De ene keer treedt de trompettist op op Terrassons album ‘Gouache’, de andere keer is de pianist de gast op Belmondo’s album ‘Ever After’. Tijdens het Jazz en Baie festival staat het duo op het podium garant voor een waar piano en trompet-avontuur: een absolute aanrader!

In 1971 trad de klassiek opgeleide bossanovagitarist Baden Powell met zijn kwartet op in Parijs, Frankrijk. Zij spelen Pai, Lotus (geschreven door Baden Powell), Tristeza (geschreven door Haroldo Lobo/Niltinho), Round Midnight (geschreven door Thelonious Monk), Nega do cabelo duro (geschreven door David Nasser/Rubens Soares), en Aos pes da cruz (geschreven door Zé da Zilda/Marino Pinto). Powell wordt bijgestaan door Ernesto Ribeiro-Gonçalves op contrabas, Helio Schiavo op drums en Alfredo Bessa op percussie.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1988 stond vocalist Bobby McFerrin op het festival. McFerrin, die bekend staat om zijn ongelooflijke stemtechniek en unieke benadering van de muziek, gaf een onvergetelijk solo-optreden ten beste.

Ravel en Debussy, Chick Corea en Herbie Hancock – die hij ontmoette als student in Boston – zijn Frédéric Gassita’s grootste invloeden. Maar voor zijn eigen werken combineert de muzikant het met zijn eigen geschiedenis, Afrikaanse roots en ritmes. Vandaag de dag verovert de muzikant Afrika met zijn muziek, waarbij de kracht van orkesten een grote rolt speelt. De interesse voor orkesten stamt uit de tijd dat Gassita aan Berklee in Boston studeerde, ‘sound engineering and Jazz Performance’ om precies te zijn.

Moderne jazz met een eigen draai, gebaseerd op sterk samenspel in plaats van op individuele virtuositeit: het trio Misc! Componist en pianist Jérôme Beaulieu, contrabassist Philippe Leduc en drummer William Côté ontmoetten elkaar tijdens hun studietijd aan de Universiteit van Montreal. Hun Trio Jérôme Beaulieu werd al snel een groot succes, en won het concours Montreal jazz-en-Rafale en de Grand Prix du Festi-Jazz. Het debuutalbum van de heren, genaamd L’homme sur la lune, kwam in 2012 uit en werd genomineerd voor de Opus Prize voor ‘Beste Jazzalbum van het Jaar’. Radio Canada verkoos het trio tot ‘Jazzontdekking van 2013-2014’. Het trio staat bekend om hun muzikale interpretatie van een modern jazzrepertoire. Hun muziek staat bol van verschillende invloeden: akoestische muziek aangevuld met elektronische ritmes en texturen, een palet van samples, excentrieke percussie, onverwachte effecten, en bewerkte instrumenten. Sinds 2016 reist het trio langs de clubs en podia onder de naam Misc.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1982 speelde het Superstar Quintet, bestaande uit trompettist Freddie Hubbard, saxofonist Joe Henderson, drummer Tony Williams, bassist Ron Carter en pianist Kenny Baron, een optreden van kosmische proporties op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

In zijn optreden op het Franse festival Jazz à Vienne bouwt Gilberto Gil voort op het nieuwe geluid van zijn album ‘Fé Na Festa’: een mix van feest, traditie, en een beetje rock. De wereldwijd bekende muzikant Gilberto Gil, die bovendien de Braziliaanse minister van Cultuur is, stond aan de wieg van het ‘tropicalismo’. Deze culturele tegenbeweging combineert traditionele Braziliaanse elementen met moderne kunstvormen. Ook het geluid wat Gilberto Gil tijdens dit optreden laat horen is duidelijk beïnvloed door de Braziliaanse cultuur. Toch is de jazz nooit ver weg.

Een programma waarin de hoofdrol weggelegd is voor de kinderen van drie gevierde muzikanten die nu bezig zijn zelf naam te maken. Dit ensemble, met een solide, ironische stijl, weet hoe ze een publiek moet vermaken.

Cécile McLorin Salvant kent haar jazzstandards maar houdt ervan het stof af te kloppen van vergeten songs. Van swing-era-nummers tot sixties pop tot musicalliedjes. Ook haar stem omvat veel en uiteenlopende sounds: diepe grommen, hoge uithalen, invloeden van Bessie Smith, Billie Holiday, Sarah Vaughan en Ella Fitzgerald, gefluister, gepraat, muzikaal theater en vooral absolute controle. Haar vakmanschap leverde Cécile al twee Grammy-nominaties op.

De term ‘jam session’ stamt uit de jaren ’20, toen witte en zwarte muzikanten na hun betaalde optredens een rokerige kroeg opzochten om de jazz te spelen waar ze in hun ‘Paul Whiteman’-stijl bands de kans niet toe kregen. Een vaste bezoeker en deelnemer aan deze sessies was de populaire vocalist Bing Crosby. Men zei ‘he was jammin’ the beat’, omdat hij op de eerste en derde tel van de maat klapte in plaats van de in de jazz gebruikelijke tweede en vierde tel. DJAZZ geeft nu dit ‘jamming’ een 21e-eeuwse dimensie met ‘Seine Sessions’. Het neusje van de zalm uit de Parijse jazz-, soul-, blues-, gipsy- en funkscène treedt op in het legendarische clubrestaurant Le Resevoir. Belangrijk om te weten: de artiesten speelden nooit eerder met elkaar op hetzelfde podium! Tijdens deze aflevering, 'Legendary Jazz', gepresenteerd door Eddy King, staan unieke optredens en interviews centraal van onder andere Steve McCraven, Oona Guino en Rodolphe Lauretta.

Seun Anikulapo Kuti beschikt over de uitstraling, energie en woede van zijn vader, de legendarische musicus Fela Kuti. Met de musici uit Fela Kuti’s legendarische band 'Egypt 80' brengt Seaun Kuti de oorspronkelijkste incarnatie van de Afrobeat tot leven. Door diep in verschillende Afrikaanse tradities te graven zet Seun zijn eigen stempel op de muziek door te reflecteren op de verschillen en culturen van het continent. Driekwart van de musici die nu in Egypt 80 spelen werkten niet alleen met Fela Kuti samen, maar werden ook vaak met hem lastiggevallen en vastgezet.

In 2013 bracht de uit Los Angeles afkomstige gitarist Allen Hinds een bezoek aan het HOFtheater in Raalte. Hier ging hij een unieke samenwerking aan met de top van het Nederlandse jazzleven wat leidde tot een magisch concert. Voor het publiek was het een grote verrassing om deze relatief onbekende musici op zo’n vloeiende en gepassioneerde manier te zien samenspelen. Daarnaast betreden een aantal bijzondere gasten het podium, waaronder Wim den Herder op akoestisch gitaar en Joost Vergoossen op elektrisch gitaar.

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel.

De concertfilm ‘Identities: The Recording’ volgt de opnames van het album "Identities" van componist, arrangeur, saxofonist en bandleider Kārlis Vanags en de Latvian Radio Big Band. Naast alle albumtracks bevat de film ook volop materiaal dat een kijkje achter de schermen biedt. Het album, dat zonder plakwerk of overdubben rechtstreeks op analoge tape werd opgenomen, won in 2020 de Latvian Music Award voor Beste Letse Jazzalbum. De Latvian Radio Big Band is dan ook één van de hoogst aangeschreven jazzensembles van de Baltische staten. Deze geweldige jazzmusici hebben zich door de jaren bewezen in talloze fantastische opnames. “Identities” bestaat uit verrassend oprechte, persoonlijke composities van Kārlis Vanags die geworteld zijn in de bigbandtraditie. Vanags’ levendige, eigentijdse swingmuziek scoort net zo hoog op toegankelijkheid als op muzikaliteit.

Noem de naam van John Coltrane en je ontlokt zelfs de meest oppervlakkige jazzliefhebber een geëmotioneerde reactie. Dexter Gordon was een geweldige saxofonist. Miles Davis was geniaal. Maar Coltrane? Die stond bovenaan, deze visionaire onderzoeker, deze heilige! Zijn levensverhaal was weinig opzienbarend. Zeker, hij was enige tijd aan de heroïne, en een ruzie met Miles Davis liep uit de hand, maar na hij zijn ‘spirituele ontwaking’ ten tijde van zijn album 'A Love Supreme' (1965) telde voor hem enkel de muziek. Deze uitzending van Coltranes concert op het Belgische jazzfestival van Comblain-la-Tour in 1965 toont ons Trane's klassieke kwartet met Elvin Jones (drums), Jimmy Garrison (bas) en McCoy Tyner (piano).

In 'Jazz Marmalade', een vintage programma uit 1962, zien we beroemde in Europa wonende Amerikaanse jazzmusici aan het werk in twee Parijse jazzclubs. De Amerikaanse stride-pianist Joe Turner (niet te verwarren met blueszanger 'Big' Joe Turner) begint dit sfeervolle programma met een swingend piano-bas-duet, opgenomen in de Mars Club. Joe Turner (1907–1990) zou de rest van zijn leven in de Parijse jazzclubs blijven optreden. De nabij de Champs-Élysées gelegen Mars Club werd uitgebaat door een Amerikaan. Het publiek bestond vaak uit showbizzmensen en Amerikaanse expats. Na het korte optreden van Joe Turner schakelt het programma over naar jazzcafé Blue Note, waar een in Parijs gevestigd Amerikaans kwartet optreedt: drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas spelen 'Salut Les Copines'. Terug in de Mars Club speelt het Amerikaanse jazztrio van huispianist Art Simmons (1926–2018) een levendige versie van 'C-Jam Blues'. Het programma wordt afgesloten in de Blue Note, waar het kwartet van drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas een swingende versie van 'April in Paris' speelt. Deze opnames bieden een waardevol inkijkje in de muziek die Amerikaanse expats in de vroege jaren zestig speelden in de jazzscene van Parijs.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de huidige Braziliaanse muziekscene rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo onder het toeziend oog van regisseur en presentator Dani Gurgel en producent en engineer Thiago Rabello. De opnames leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Multi-instrumentalist Zé Pitoco is een centrale figuur binnen de Braziliaanse muziekscene. Hij komt uit de staat Pernambuco in het noordoosten van Brazilië en heeft samengewerkt met vooraanstaande artiesten als Dominguinhos, Hermeto Pascoal, Sivuca, Paulo Moura, Mônica Salmaso, Paula Santoro en Banda Mantiqueira. In deze uitzending van Da Pá Virada Sessions zie je Pitoco zijn eigen Forró do Zé Pitoco aanvoeren in een strakke, opzwepende set waarin de muziek van noordoostelijk Brazilië en de jazz elkaar ontmoeten!

De Vlaams-Belgische singer-songwriter Selah Sue trad op in La Cigale in Parijs als onderdeel van het digitale Culturebox Festival 2020. De zangeres verkocht meer dan een miljoen exemplaren van haar debuutalbum 'Selah Sue', dat in maart 2011 verscheen. Daarop stonden haar populaire single 'Raggamuffin' en haar duet 'Please' met de Amerikaanse hiphopartiest Cee Lo Green. Enkele maanden na het verschijnen van deze plaat ontving Sue de European Border Breakers Award (EBBA) als erkenning van haar internationale succes. Bij haar concert uit La Cigale in 2020 wordt Selah Sue bijgestaan door Joachim Saerens op toetsen en Simon Lenski op cello. Het concert begint sfeervol met een jazzy 'So This Is Love': deze romantische ballade werd geschreven voor Walt Disneys film 'Assepoester'.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!