TV-gids

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén van de bands op jazzahead! 2022 is de Kathrine Windfeld Big Band uit Denemarken. In de adembenemende composities van pianist, componist en arrangeur Kathrine Windfeld komen verfijnde harmonische passages en opstuwende grooves en poëtische ballades elkaar tegen. Moeiteloos combineert haar 15-koppige band speelse precisie met enthousiaste kracht. De trompettisten zijn André Bak, Rolf Thofte Løkke en Magnus Oseth; de trombonisten zijn Göran Abelli, Tobias Stavngaard en Anders Larson. De altsaxofonisten zijn Hannes Bennich en Magnus Thuelund; de tenorsaxofonisten zijn Roald Elm en Ida Karlsson; de baritonsaxofonist is Aske Drasbæk. De ritmesectie bestaat uit Viktor Sandström (gitaar), Johannes Vaht (contrabas), Henrik Holst Hansen (drums) en Kathrine Windfeld (piano).

Jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. Wegens COVID-19 werd tijdens editie 2021 slechts de helft van alle optredens daadwerkelijk opgenomen in Bremen. Eén van de vele groepen die optreden op jazzahead! is het Nefertiti Quartet. Deze band, die zijn naam ontleent aan een compositie van Wayne Shorter, is in 2013 in de Franse hoofdstad opgericht door pianist Delphine Deau, aan het Conservatoire à rayonnement régional de Paris. Zij wordt terzijde gestaan door saxofonist Camille Maussion, contrabassist Pedro Ivo Ferreira en drummer Pierre Demange.

Sinds 1985 verwelkomt Nijmegen ieder voorjaar het International Music Meeting Festival, kortweg Music Meeting. Van jazz en geïmproviseerde muziek tot traditionele muziek en unieke crossovers: muzikale ontmoetingen en internationale samenwerkingen vormen het hart van dit avontuurlijke festival. In 2019 trad Nubiyan Twist hier op. Deze in Londen gevestigde band opereert op het snijvlak van soul en jazz.

In Wes Montgomery: Live in '65 staat één van de uniekste en invloedrijkste gitaristen uit de jazzgeschiedenis centraal. Deze prachtige, intieme studioconcerten zijn opgenomen in het voorjaar van 1965. Met drie verschillende line-ups speelt Wes zijn bekendste nummers, waaronder ‘Four On Six’, ‘Jingles’ en ‘West Coast Blues’. Dit zeldzame materiaal bevat boeiende repetitiebeelden. Montgomery demonstreert zijn uitzonderlijke muzikale vocabulaire en zijn ongewone ‘picking’ techniek.

In 2013 bracht de uit Los Angeles afkomstige gitarist Allen Hinds een bezoek aan het HOFtheater in Raalte. Hier ging hij een unieke samenwerking aan met de top van het Nederlandse jazzleven wat leidde tot een magisch concert. Voor het publiek was het een grote verrassing om deze relatief onbekende musici op zo’n vloeiende en gepassioneerde manier te zien samenspelen. Daarnaast betreden een aantal bijzondere gasten het podium, waaronder Wim den Herder op akoestisch gitaar en Joost Vergoossen op elektrisch gitaar.

Misha Mengelberg, het vergeten is begonnen. Hij wacht op een taxi die hij niet gebeld heeft om naar een optreden te gaan dat niet plaats zal vinden. Een film van Cherry Duyns waarin hij pianist Misha Mengelberg volgt tijdens zijn laatste buitenlandse tournee met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Bandleider, componist en pianist Misha Mengelberg viel een aantal jaren geleden ten prooi aan dementie. Cherry Duyns volgt dit icoon van de Europese jazz tijdens een week van optredens in de Londense jazzclub Vortex, wat gezien zijn verslechterende toestand zeker zijn laatste buitenlandse optreden zal zijn. De bandleden maken zich op voor het lang uitgestelde afscheid van Mengelberg, met wie ze decennia hebben samengespeeld. Muziek maken is als ademhalen voor Mengelberg, maar nu hij op voet van oorlog leeft met zijn brein, rijst de vraag hoe lang hij nog kan spelen met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Duyns vraagt het voorzichtig aan de bandleden: moet hij niet tegen zichzelf in bescherming worden genomen? Nee, antwoordt er één resoluut. Dat Mengelberg ondanks zijn ziekte nog altijd met het ensemble op het podium staat, past in zijn esthetiek waarin iedereen mee mag doen. Hij houdt immers van verwarring en gekte. Mengelberg heeft in heldere momenten nog steeds een ongezouten mening over mede-componisten als John Cage ('tamelijk vijandige muziek') en Chopin ('ijzingwekkend saai en vervelend'). En in een speels moment gebruikt hij zijn wandelstok om de piano te bespelen. Toch rijst de onontkoombare vraag of het ensemble wel kan voortbestaan zonder hem als spil.

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van het trio Massot/Florizoone/Horbaczewski. Dit avontuurlijke drietal zoekt de grenzen op van jazz, folk en klassieke muziek. De klank van hun instrumenten stemt met elkaar overeen: de accordeon, tuba en cello hebben een rijk geluid en een breed register. Als de muzikanten improviseren ontlokken ze de meest vreemde en waanzinnige, maar ook ontroerende klanken uit hun instrumenten, waardoor een uiterst unieke sfeer ontstaat.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

‘Lex Jasper Trio: Happy Days Are Here Again’ – deze naam dekt de lading! Na een auto-ongeluk en 15 jaar revalidatie is Lex Jasper eindelijk terug! Samen met zijn muziekvrienden Edwin Corzilius (contrabas) en Frits Landesbergen (drums) viert de pianist en componist zijn comeback vanuit jazzclub The Duke in het Brabantse Nistelrode. Door zijn ongeluk is Lex is één van 's Neerlands ‘vergeten’ jazzhelden, maar hij wordt nog steeds beschouwd als één van belangrijkste artiesten en componisten van zijn generatie uit de Nederlandse jazzgeschiedenis. Jasper speelde met de grootsten der aarde, onder wie Toots Thielemans, Clark Terry, Joe Pass, en Rita Reys.

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

Gitarist, componist en regisseur Marnix Busstra houdt ervan om grenzen op te zoeken en te overschrijden. Hij reist de wereld af met zijn verschillende jazzbands, speelt zowel gitaar als bouzouki, componeert jazz, schrijft theaternummers, en is één van de drijvende krachten achter de uitbundige theatershows van zijn vrouw Karin Bloemen. Busstra is altijd opzoek naar vernieuwing. Een verfijnde techniek gecombineerd met de creatieve drang om iets nieuws te creëren zorgt ervoor dat zijn muziek zich tot ware kunst ontwikkelt. De gitarist richtte in 2011 de Marnix Busstra Band op. Vergezeld door de getalenteerde pianist Rembrandt Frerichs, de creatieve contrabassist Arnold Dooyeweerd, en de inspirerende drummer Pieter Bast, weet Busstra de horizon van de jazz te verbreden. De composities van Marnix vormen het uitgangspunt van de band. Muzikaal gezien is de band een voortzetting van Marnix’ samenwerkingsverband met de gerenommeerde vibrafonist Mike Mainieri. Het resultaat is een bijzonder ensemblegeluid waarbij de muziek het beste omschreven kan worden als lyrische, veelzijdige jazz, waarin het diepgaande samenspel tussen de muzikanten centraal staat.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Sarah Vaughan: Live in '58 & 64 laat de ‘Divine One’ zien op de toppen van haar kunnen. Met haar zwoele stem vertolkt ze jazzstandards ‘Lover Man’, ‘Misty’ en ‘I Got Rhythm’, en de populaire showtunes ‘Over The Rainbow’ en ‘Maria’. Met één van de mooiste stemmen van de 20e eeuw zijn haar interpretaties van nummers van Harold Arlen, Leonard Bernstein, Johnny Burke, de broers Gershwin en Stephen Sondheim pure magie. Deze drie optredens laten zien waarom Sarah Vaughan altijd in één adem wordt genoemd als Ella Fitzgerald en Billie Holiday.

Bassekou Kouyaté, de West-Afrikaanse vernieuwer van de Mali-sound en virtuoos op het traditionele snaarinstrument ngoni, is samen met zijn band te gast bij BIRDtv. Maak je op voor bedwelmende (desert)blues en rock van hun eindejaarslijsten-dominator Jama Ko. Als een van de laatsten in een lange lijn van griots, West-Afrikaanse dichters, lofzangers en muzikanten, stond Bassekou Kouyaté’s muzikale carrière eigenlijk bij zijn geboorte al vast. Zijn vader, Moustapha Kouyaté, speelde ngoni, een snaarinstrument gemaakt van kalebas en dierenhuid, en zijn moeder, Yakaré Damba, was zangeres. Zijn ouders reisden, geheel in de griottraditie, door Mali en buurlanden om op te treden op feesten. Toen Bassekou eind jaren zeventig zijn vader verving, bleek hij een natuurtalent.

De relaxte en zwoele vibe van zangeres Sazz Leonore heeft ervoor gezorgd dat ze in korte tijd naam heeft gemaakt in de Nederlandse jazzwereld. De zangeres groeide op in een huis vol jazzliefhebbers, en ontwikkelde van jongs af aan een grote liefde voor de muziek van onder andere Billie Holiday en Ella Fitzgerald. Sazz Leonore weet de luisteraar mee te voeren naar de muziek van de jaren ’60, terwijl ze een eigen en eigentijds stempel drukt op haar muziek. Tijdens dit concert vanuit de Amsterdamse North Sea Jazz Club zingt ze nummers van haar album ‘Reckless Smile’: een fantastische combinatie van de zwoele stem van Sazz Leonore met de jazzy sound van haar band.

Deze uitzending bevat het eerste deel van een concert van Art Blakey & the Jazz Messengers, dat plaatsvond in het Théâtre des Champs Elysées in Parijs in december 1959. Deze hardbop-groep, die in de vroege jaren '50 werd opgericht door de Amerikaanse jazzdrummer Art Blakey en pianist Horace, bleef decennialang actief, totdat Blakey in 1990 overleed. Veel grote jazzmusici begonnen hun carrières in deze band, onder wie trompettisten Lee Morgan en Wynton Marsalis, saxofonisten Benny Golson en Wayne Shorter, en pianisten Joanne Brackeen en Keith Jarrett.

Laat je betoveren door de magie van één van de grootste en populairste crooners uit de muziekgeschiedenis: Tony Bennett! Tijdens dit fabelachtige optreden vanuit de Londense Royal Albert Hall van 2 maart 1974 verkeerde Bennett op de toppen van zijn kunnen. Zijn opmerkelijke zangtalent en aanstekelijke charisma missen hun uitwerking niet in meeslepende uitvoeringen van “The Good Things in Life”, “My Favorite Things”, “My Love”, “I’ve Got Five Dollars”, “It Don’t Mean a Thing” en “Maybe This Time”. Bennett wordt begeleid door zijn muzikaal leider Torrie Zito en een orkest met Britse musici, onder wie Kenny Clare (drums), Don Lusher (trombone) en Kenny Baker (trumpet).

Violist Tim Kliphuis, internationaal bekend om zijn genre-overschrijdende benadering van muziek, staat samen met het Nederlands Kamer Orkest op het podium met zijn nieuwe versie van Antonio Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’. Kliphuis nam improvisatie als uitgangspunt voor zijn compositie; tegelijkertijd zorgt hij ervoor dat Vivaldi’s thema’s en akkoorden herkenbaar blijven, waaraan het stuk zijn onovertroffen energie ontleent. Het resultaat is een frisse maar sensationele interpretatie van Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’, waarbij het origineel nooit uit het oog verloren wordt. Elk seizoen heeft een ander karakter: de frisheid van de lente komt terug in het gebruik van elementen uit de Ierse en Noorse traditionele muziek. De warmte van de zomer vindt men terug in de Amerikaanse jazz- en funkritmes. De herfst is voorzien van jachtige Zuid-Afrikaanse safari-ritmes, en we vinden warmte in de ijskoude winter dankzij de warmbloedige energie van de Russische zigeunermuziek. Voor ieder deel van zijn compositie nam Kliphuis een wereldstad in gedachten, die hij bezocht tijdens zijn eerdere tournees. Bereid u voor op een waarlijk genre-overschrijdend spektakel!

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met muziek van Zwitserse bodem: de internationaal geroemde jazz band VEIN speelt samen met saxofonist Greg Osby.

In mei 2014 vond er aan het Conservatorium van Amsterdam een bijzondere conferentie plaats. Onderwerp van deze bijeenkomst was één van de grootste jazzcomponisten van de vorige eeuw: Duke Ellington. Musicologen en musici die een bijzondere band hebben met Ellington en zijn muziek, onder wie David Schiff (auteur van 'The Ellington Century'), en Harvey Cohen (auteur van 'Duke Ellington’s America'), spraken het publiek toe. Daarnaast vonden er concerten plaats van jazzpianist Matt Cooper, het Calefax Reed Quintet en de Concert Big Band van het Conservatorium o.l.v. David Berger. Ook trad de winnaar van de Boy Edgar Prijs 2013 op: altviolist Oene van Geel voerde zijn 'All Ellington' project uit.

Samen met de Deense bassist Morten Ramsbøl en de Zweedse drummer Rasmus Kihlberg presenteert de Zweedse pianist Jacob Karlzon het album ‘Open Waters’ in de Hamburgse fabriek van pianobouwer Steinway. De klassiek opgeleide pianist, die het podium deelde met Kenny Wheeler, Norma Winstone en Billy Cobham, houdt de rijke traditie van de eclectische Zweedse jazz in ere. In 2012 verkende hij de heavy metal, en nadien paste hij elektronica toe om de beat te bepalen.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

De componisten en muzikanten Donald Fagen en Walter Becker vormen begin jaren 70 een duo dat beter bekend staat als Steely Dan. De van samenstelling wisselende band speelt muziek van virtuoze artiesten die hun sporen verdiend hebben en roepen letterlijk hun echo op. Ze vallen op door controversiële, mysterieuze songteksten en complexe jazzharmonieën te verpakken in pakkende nummers. Tijdens de ‘A Perfect Combination’s Tribute To’ betreedt de top van Nederlandse muzikanten en vocalisten onder leiding van Danny Sahupala het podium van de North Sea Jazz Club voor een ode aan Steely Dan.

Antonio Faraò behoort tot de rijke groep getalenteerde Italiaanse jazzpianisten. In 1998 had hij de eer om de prestigieuze Concours Martial Solal award in ontvangst te nemen, uitgereikt door niemand minder dan Herbie Hancock. Sindsdien heeft hij een reputatie opgebouwd als lyrisch en melodisch pianist. Bovendien kreeg hij de mogelijkheid om samen te werken met de top van de Europese en Amerikaanse jazzwereld. Zo leidt hij op zijn album ‘Evan’ een all-stars band met Joe Lovano op tenorsaxofoon. In deze specifieke opname tijdens Jazz à Ramatuelle zien we hem in samenwerking met een andere saxofoonlegende – Dave Liebman, een onmiskenbaar loyale muzikant met een reservoir van maar liefst 40 jaar moderne jazzgeschiedenis. Met verfijnde ballads en een goede groove laten Faraò, Liebman en hun band het mooie Ramatuelle stralen als nooit tevoren.

De Amerikaanse trompettist en zanger Chet Baker (1929-1988) was één van de meest geliefde architecten van de bebop en de cool jazz. Op zijn tiende leerde Baker spelen in de schoolband. Eenmaal in het leger, in 1946, ontdekte hij de bebop. Na zes maanden gevangenis wegens drugsbezit in 1953 vormde Baker zijn eigen kwartet met pianist Russ Freeman. Zijn levenslange drugverslaving dwong Baker ertoe onophoudelijk concerten te geven en plaatopnames te maken. De in Europa zeer geliefde trompettist voegde zich bij Jacques Pelzer (altsaxofoon, dwarsfluit), Luigi Trussardi (bas), Franco Manzecchi (drums) en René Urtreger (piano) voor een optreden in Brussel, België, op 2 mei 1964. Zij speelden Bye Bye Blackbird, Isn't It Romantic, Airegin, Time After Time, en So What. Op 3 september 1979 verscheen Baker op het Kongsberg Jazz Festival in Noorwegen. Daar werd hij begeleid door Wolfgang Lackerschmid (vibrafoon), Michel Graillier (piano), en Jean Louis Rassenfosse (bas) voor uitvoeringen van Blue Train, Softly, As In A Morning Sunrise, Five Years Ago, en Love For Sale.

Peter Beets staat sinds jaar en dag bekend als een pianist van wereldklasse. Hij speelde onder andere met jazzgrootheden als Chick Corea, Wynton Marsalis, "Toots" Thielemans, Elvin Jones, George Coleman, Johnny Griffin, Benny Golson en John Clayton. Al vanaf zijn geboorte is Beets omringd door muziek: klassieke muziek via zijn moeder, die werkzaam is als muziekpedagoog, en jazz via zijn vader, die een grote fan was van de muziek van pianist Oscar Peterson en drummer Art Blakey. Hoewel de ouders van Peter Beets weinig vertrouwen stelden in een carrière binnen de muziek, zit de muziek absoluut in het bloed van de familie Beets. Bij dit optreden wordt Peter vergezeld door zijn broer Marius (contrabas) en Gijs Dijkhuizen (drums). De formatie speelt de prachtige melodieën van de klassieke componist Frédéric Chopin op nieuwe manier. Bluesy improvisaties, swingende jazzritmes en Chopins harmonische fundamenten blijken een gouden combinatie. Verwacht een fantastische Beets-cross-over van laatromantische klassieke muziek met geweldige bebopimprovisaties.

Pianist Mike del Ferro reist de wereld over op zoek naar nieuwe muzikale invloeden. In 2012 kreeg hij een contract bij Challenge Records voor een serie van maar liefst 12 albums. Hiervoor gebruikt Mike stijlen van over de hele wereld en geeft hier zijn eigen invulling aan. Mike vertrekt in 2012 naar zijn 100e bestemming. Mike vertelt waarom hij reist, wat dit betekent voor hem en zijn muziek, en hoe dit zijn kijk op de wereld heeft veranderd.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

Verken de muziek van één van de invloedrijkste en vooruitstrevendste saxofonisten uit de jazzgeschiedenis: John Coltrane! Dompel jezelf onder in deze verzameling met opmerkelijke optredens uit de eerste helft van de jaren ’60, waarin we zien hoe Coltrane’s ongeëvenaarde muzikaliteit en unieke geluid een allesbepalende transformatie ondergaan. In opnames uit verschillende Europese steden zien we Coltrane nummer spelen als “Autumn Leaves”, “Hackensack”, “My Favorite Things”, “I Want To Talk About You”, “Vigil” en “Naima”. Ontdek zelf waarom de muziek van John Coltrane de levens van zovele muziekliefhebbers heeft veranderd!