TV-gids

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. “Songs Without Frontiers” is een collectie van afleveringen van het Morgenland Festival. Het geeft een waanzinnige impressie van de samenwerkingen tussen muzikanten over de hele wereld. “Songs without Frontiers” laat ons zien hoe samenwerkingen tussen verschillende muzikanten tot stand komen, bestaande uit interviews met de artiesten en hun verschillende shows.

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Het duo van vocalist Kim Zombik en contrabassist Nicolas Caloia is daar één van. Dit in Montreal gevestigde tweetal treedt op onder de naam Silvervest. Hun muziek is teder, welluidend en humoristisch. De naam van de band is een eerbetoon aan een geliefd kledingstuk van de onvermoeibare en eindeloos creatieve drumlegende Elvin Jones.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de acts op jazzahead! 2024 is het samenwerkingsverband van het Trondheim Jazz Orchestra met de Grieks-Noorse vocalist, tekstschrijver en componist Marianna Sangita Røe. Jaarlijks biedt het Molde Jazz Festival een Noorse musicus of band de gelegenheid om een nieuw project neer te zetten met het Trondheim Jazz Orchestra. In 2021 viel de eer te beurt aan Marianna Sangita Røe. In haar compositie-opdracht ‘Spiti/Hjem’ komen allerlei muzikale elementen terug. Het instrumentarium is al net zo veelzijdig: onder meer de oud, saz, tabla, joik, accordeon, saxofoon, tuba, drumstel, cello, viool en cajon zijn te horen. Op jazzahead! 2024 speelt Marianna Sangita Angeletaki Røe (zang, percussie) met Efrén Lopez (oud, draailier, laouto, gitaar, percussie), Ina Sagstuen (zang, effecten, percussie), Risten Anine Gaup (zang, joik), Mira Tiruchelvam (fluit), Sissel Vera Pettersen (altsaxofoon, zang), Jonas Cambien (saxofoon, synthesizer), Inger Hannisdal (viool), Oluf Dimitri Røe (viool, zang), Jovan Pavlovic (accordeon), Joel Ring (cello, bas), Heida Karine Johannesdottir (tuba), Sanskriti Shrestra (tabla's, percussie), en Martin Langlie (drums).

In de DJAZZ Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen.ert. Saxofonist Ben Sluijs heeft een klassieke opleiding genoten. De muzikant benadert zijn muziek vanuit een puur melodische en harmonische invalshoek: het gaat bij hem niet om krachtpatserij, maar puur om de inhoud. Sluijs’ fascinatie voor jazz groeide sterk na zijn klassieke opleiding, waarna hij lessen nam bij de Amerikaanse saxofonist en fluitist David Liebman in Amerika.

Bekijk het optreden van Jamie Cullum live in Jazz à Vienne, in 2017.

Op Grégory Privats album "Soley" uit 2020 opent zich een hybride universum, waarin stem, piano en synthesizer, Caraïbische en elektronische muziek, en de klassieke en jazz-trio-tradities gebroederlijk samengaan en vermengd raken. Bijgestaan door Chris Jennings op contrabas en Tilo Bertholo op drums laat Privat hier voor de eerste maal van zich horen als zanger. Deze vocale dimensie vormt een krachtige toevoeging aan de instrumentale en narratieve zeggingskracht van "Soley", wat Privats muziek een onverwachte emotionele gelaagdheid verleent.

Tegen de tijd dat Freddie Hubbard de Brusselse Jazz Club aandeed in de zomer van 1980 had de trompetist een indrukkend cv opgebouwd. In de jaren ’60 was hij een vooraanstaand lid van de hardbopbeweging en verscheen hij tegelijkertijd op albums van avant-gardeboegbeelden als John Coltrane en Eric Dolphy. In het daaropvolgende decennium breidde Hubbard zijn repertoire verder uit met elektronische instrumenten en strijkers. In Brussel komen al deze ervaringen samen in een korte maar krachtige set. De groep bestaat naast de trompetist uit David Schnitter (tenorsaxofoon), Billy Childs (toetsen), Larry Klein (bas) en Sinclair Lott (drums).

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

Georgie Fame is Yeah, Yeah! en The Ballad of Bonnie & Clyde, maar met zijn karakteristieke stem en zijn speciale Hammond-orgelgeluid is hij ook een meester van de R&B. Georgie Fame maakt zijn triomfale comeback met The Blue Flames. Georgie Fame and the Blue Flames waren een Britse band in de jaren 60. Ze maakte muziek van rhythm, blues, soul en jazz tot ska en pop. Ze raakte meer geïnspireerd door andere stromingen binnen ska, die te horen waren in Jamaicaanse cafés in Londen. “Green Onions”, het nummer van Booker T & The MG’s, inspireerde Georgie om ook gebruik te maken van de Hammondorgel in zijn band. Dit optreden is rijkelijk gevuld met heerlijke blues en soul.

Noem de naam van John Coltrane en je ontlokt zelfs de meest oppervlakkige jazzliefhebber een geëmotioneerde reactie. Dexter Gordon was een geweldige saxofonist. Miles Davis was geniaal. Maar Coltrane? Die stond bovenaan, deze visionaire onderzoeker, deze heilige! Zijn levensverhaal was weinig opzienbarend. Zeker, hij was enige tijd aan de heroïne, en een ruzie met Miles Davis liep uit de hand, maar na hij zijn ‘spirituele ontwaking’ ten tijde van zijn album 'A Love Supreme' (1965) telde voor hem enkel de muziek. Deze uitzending van Coltranes concert op het Belgische jazzfestival van Comblain-la-Tour in 1965 toont ons Trane's klassieke kwartet met Elvin Jones (drums), Jimmy Garrison (bas) en McCoy Tyner (piano).

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!

De Danish Radio Big Band gaat de samenwerking aan met de Amerikaanse zanger Curtis Stigers om de iconische concerten te gedenken die Frank Sinatra in The Sands Hotel in Las Vegas gaf in de jaren '60. Curtis Stigers en de bigband presenteren de populairste evergreens uit het 'American songbook' van die jaren, waaronder de klassieker waaraan dit programma z'n naam ontleent: “Fly Me To The Moon”.

De tweevoudig voor een Grammy Award genomineerde Amerikaanse jazzsaxofonist Bill Evans treedt op in de legendarische Parijse jazzclub New Morning, samen met The Spykillers bestaande uit Wolfgang Haffner (drums), Gary Grainger (bas), en Simon Oslender (toetsen). Een concert van Bill Evans is natuurlijk niet compleet zonder het nummer ‘Jean Pierre’, een Frans kinderliedje dat Evans met Miles Davis opnam toen hij in de jaren ’80 in diens band speelde. Evans vertelt hoe hij Miles Davis overtuigde dit nummer op te nemen in zijn repertoire. Geniet van dit concert uit 2019 van Bill Evans & The Spykillers in New Morning in Parijs!

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Het Noordse afrojazz-project 'We Are Birds' vond z'n oorsprong tijdens een jamsessie in 2010, toen de Finse jazzpianist Tuomas A. Turunen samenspeelde met de Afrikaanse drummer/percussionist en stedelijke bard Dimitri Reverchon. De twee componisten beten zich vast in dit hybride genre, en vonden daarvoor een perfecte partner in bassist Emmanuel Soulignac, die zijn popkennis inbracht. Inmiddels speelt We Are Birds een toegankelijke mix van jazz en wereldpop, die gebaseerd is op delen, luisteren, begrijpen, naar elkaar omkijken, en wederzijds vertrouwen.

De drie jonge bandleden van BADBADNOTGOOD kwamen elkaar tegen op de jazzafdeling van het Humber College in Toronto, Canada, waar hun gedeelde liefde voor hiphop per ongeluk uitmondde in een nieuwe band. Hun eerste hiphopcover, ‘Lemonade’ van Gucci Mane, maakten ze als opdracht voor school. De docenten zagen de muzikale waarde er niet van in, maar het internet dacht daar anders over. Het nummer plaatsten ze samen met andere covers van hiphopcollectief Odd Future onder de naam ‘The Odd Future Sessions Part 1’ op YouTube. Tyler, the Creator stuurde een enthousiaste tweet de wereld in en de rest is geschiedenis.

De term ‘jam session’ stamt uit de jaren ’20, toen witte en zwarte muzikanten na hun betaalde optredens een rokerige kroeg opzochten om de jazz te spelen waar ze in hun ‘Paul Whiteman’-stijl bands de kans niet toe kregen. Een vaste bezoeker en deelnemer aan deze sessies was de populaire vocalist Bing Crosby. Men zei ‘he was jammin’ the beat’, omdat hij op de eerste en derde tel van de maat klapte in plaats van de in de jazz gebruikelijke tweede en vierde tel. DJAZZ geeft nu dit ‘jamming’ een 21e-eeuwse dimensie met ‘Seine Sessions’. Het neusje van de zalm uit de Parijse jazz-, soul-, blues-, gipsy- en funkscène treedt op in het legendarische clubrestaurant Le Resevoir. Belangrijk om te weten: de artiesten speelden nooit eerder met elkaar op hetzelfde podium! Tijdens deze aflevering, 'Funk & Afro', gepresenteerd door Eddy King, staan unieke optredens en interviews centraal van onder andere Cool Jam, Bibi Tanga en Kingsy Ray.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is Os Capoeira. Dit ensemble beoefent de traditionele Braziliaanse vechtsport uit Bahia waaraan zijn hun naam ontlenen, waarin zowel elementen uit de dans, acrobatiek en percussiemuziek een rol spelen. Os Capoeira leidt bovendien een eigen cultureel centrum in São Paulo. Laat Os Capoeira's unieke vormgeving van de Braziliaanse cultuur je inspireren!

Met haar relaxte en heldere stem heeft zangeres Lorrèn in korte tijd naam gemaakt binnen de Nederlandse jazzwereld. De zangeres groeide op in een huis vol muziekliefhebbers, en ontwikkelde al van jongs af aan een grote liefde voor de muziek van haar grote jazzheldin: Ella Fitzgerald. Ook Selah Sue, Adele en Amy Winehouse speelden een grote rol voor deze soul-, jazz-, en popzangeres. Lorrèn weet de luisteraar mee te voeren met haar eigentijds muziek. Tijdens dit ‘Shades of Blue’-concert vanuit de Amsterdamse North Sea Jazz Club bespeelt de zangeres het publiek precies op de juiste manier. De combinatie van Lorrèns fantastische stem, een steengoede begeleidingsband, én een aantal geweldige nieuwe nummers staat dit concert garant voor een waar spektakel!

Pianist Peter Beets en dirigent Henk Meutgeert New Jazz Orchestra speelden op 22 april 2019 in het Concertgebouw in Amsterdam. Speciale gast bij hun optreden was de Franse zangeres Camille Bertault. Beets en Meutgeert, twee veteranen van de Nederlandse jazz, richtten het New Jazz Orchestra op in 2018. Deze nieuwe bigband bestaat uit veelbelovende jonge jazztalenten uit Nederland. De Franse jazzzangeres Camille Bertault werd bekend met haar eigen Franse tekst op het beroemde nummer Giant Steps van John Coltrane, gevolgd door een woordeloze vocalese op Coltrane’s saxofoonsolo, die zij op YouTube publiceerde. Een sterk staaltje van haar indrukwekkende stemtechniek en aanzienlijke improvisatietalent!

Het optreden van zangeres Jazzmeia Horn op het Malta Jazz Festival 2019 beloofde veel goeds voor de toekomst van de jazz, en was tegelijk doordrenkt van het verleden van het genre. Met Keith Brown (piano), Rashaan Carter (bas), Irwin Hall (fluit en saxofoon) en Anwar Marshall (drums) herinnerde het optreden van de jonge zangeres het publiek aan de kracht van de jazz het hart te beroeren. Horns concert aan de waterkant van Valletta naast de Ta’Liesse-kerk was een werkelijk betoverende ervaring.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

Patáx maakt er geen geheim van te zijn beïnvloed door fusion-grootheden als Weather Report en Return to Forever. Vergis je niet: deze Spaanse groep volgt niet slaafs dit voorbeeld. Onder leiding van de Spaans-Amerikaanse percussionist Jorge Perez vermengt de groep fusion met onder meer soul, funk, flamenco en hiphop. Met andere woorden, Patáx vindt zijn inspiratie aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Het strakke samenspel tussen de bandleden en de warme ontvangst van het publiek in het Teatro Calderón in Madrid maken dit tot een avond die men nog lang zal heugen.