TV-gids

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

De Britse pianist George Shearing genoot internationaal aanzien als instrumentalist, arrangeur en componist. Hij voelde zich evenzeer thuis op het klassieke concertpodium als in een jazzclub. Zijn inventieve, verzordigde jazz was zeer populair. In deze opname uit de Philharmonie in München speelt Shearing in duo met de Canadese contrabassist Neil Swainson. Het repertoire bestond uit eigen werk van Shearing zelf, waaronder ‘Lullaby Of Birdland’ – een bekende standard op het jazzrepertoire.

In 2013 is het 25 jaar geleden dat zanger/trompettist Chet Baker door een nog steeds mysterieuze oorzaak stierf door een val uit het raam van zijn hotelkamer in Amsterdam. Zijn muziek is inmiddels geliefder dan ooit. Hoofdrolspeelster van dit concert is de zangeres Fay Claassen die internationale bekendheid verwierf met de dubbelcd ‘Two Portraits of Chet Baker’. In de V.S. werd deze cd uitgeroepen tot de ‘Best Vocal Album of The Year’. In dit concert brengt zij samen met haar top-band met de bekendste jazzmusici van Nederland een ode aan Baker met prachtige liedjes en improvisaties.

Het Breda Jazz Festival bestaat sinds 1971. Het festival richtte zich de eerste twintig jaar als Oude Stijl Jazz Festival Breda voornamelijk op muzikanten die jazzmuziek van voor 1940 spelen. Amerikaanse muzikanten als Dan Barrett, George Probert, Jim Goodwin en Tom Baker brachten de swing naar Breda. Vanaf begin jaren negentig programmeert de festivalorganisatie breder en wordt naast de oude stijl jazz, aanverwante jazzstijlen geprogrammeerd. Tijdens het Breda Jazz Festival vinden ongeveer 175 optredens plaats op 16 podia in de historische Bredase binnenstad. In deze feestelijke aftermovie uit 2013 zien we onder andere The Jive Aces, de Funky Melodians Brassband, Smokin' Joe Kubek & Bnois King en Mike Sanchez And His Band.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Jimmy Witherspoon en Rozaa Wortham, twee buitengewoon bijzondere jazzmusici. Rozaa Wortham bijt het spits af met het Jimmy Witherspoon Quartet. Swingend en energiek zingt ze onder meer 'It Don’t Mean A Thing'. Jimmy Witherspoon, bekend door het nummer 'Ain’t Nobody’s Business', begint zijn optreden met een heerlijke, ontspannen blues.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Dat gevoel wat je krijgt als je luistert naar het magische geluid uit deze aflevering is buitengewoon. Het “MCO”, in samenwerking met “The Syrian Expat Philharmonic Orchestra” wordt gedirigeerd door de Turkse dirigent Naci Özgüç. Zijn ouders zijn allebei operazangers. Met name zijn moeder was van grote invloed op de ontwikkeling van zijn muzikale interesse.

Fight the power! De bekendste slogan van het Amerikaanse hiphop-instituut Public Enemy gaat nooit verloren. Meer dan 25 jaar na de release van het meesterlijke album ‘Fear of a Black Planet’ behoren Chuck D en Flavor Flav nog steeds tot de meest dynamische rappers op de internationale podia.

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. Eén van de optredende bands op jazzahead! 2025 is het trio van de Griekse trompettist Andreas Polyzogopoulos. Hun optreden brengt dromerige muziek die geworteld is in de gedeelde, mediterrane afkomst van de bandleden, waarin de stilte in ere wordt gehouden. Het trio bestaat uit Wajdi Riahi (piano), Grigorios Theodoridis (contrabas) en Andreas Polyzogopoulos (trompet en effecten).

Michel Camilo is altijd op zoek naar het muzikale avontuur. Bekend om zijn uitbundige stijl, waarin ook ruimte is voor muzikale intimiteit, beheerst Camilo een breed scala aan jazz en Latin muziek. Michel Camilo was één van de spannendste pianojazzpioniers van de jaren '80: zijn krachtige, tweehandige spel (en zijn overige indrukwekkende technische vaardigheden), zijn beheersing van zowel jazz als de Afro-Cubaanse muziek, en zijn voortdurende zucht naar het muzikale avontuur. De live-opname in deze uitzending werd gemaakt tijdens de Münchner Klaviersommer van 1999. In één van zijn zeldzame solo-optredens improviseert Camilo op zijn Steinway D-vleugel, waaraan hij een verbazingwekkend palet van muzikale kleuren, rijke orkestrale klanken, en tedere lyriek ontlokt.

Het trio van contrabassist Avishai Cohen, met Noam David (drums) en Omri Mor (pianist), bundelde de krachten met het internationale symfonieorkest ‘INSO-Lviv’ onder leiding van Christian Schumann. Op 24 juni 2017 brachten zij Avishai Cohens kenmerkende mix van invloeden uit Oost-Europa, Amerikaanse jazz en het Midden-Oosten ten gehore op het Alfa Jazz Festival in de Oekraïense stad Lviv. Bassist Avishai Cohen, die af en toe ook in het Judeo-Spaanse dialect Ladino zingt, verwierf in de jaren ‘90 internationale bekendheid toen jazzgrootheid Chick Corea hem een plek in zijn trio én een platencontract aanbood. Dertig jaar later is Cohen zelf een vaste waarde binnen de jazzwereld geworden. Hij liet zijn Oekraïense publiek, verbonden door de universele taal van muziek, in vervoering achter.

In 'Jazz Marmalade', een vintage programma uit 1962, zien we beroemde in Europa wonende Amerikaanse jazzmusici aan het werk in twee Parijse jazzclubs. De Amerikaanse stride-pianist Joe Turner (niet te verwarren met blueszanger 'Big' Joe Turner) begint dit sfeervolle programma met een swingend piano-bas-duet, opgenomen in de Mars Club. Joe Turner (1907–1990) zou de rest van zijn leven in de Parijse jazzclubs blijven optreden. De nabij de Champs-Élysées gelegen Mars Club werd uitgebaat door een Amerikaan. Het publiek bestond vaak uit showbizzmensen en Amerikaanse expats. Na het korte optreden van Joe Turner schakelt het programma over naar jazzcafé Blue Note, waar een in Parijs gevestigd Amerikaans kwartet optreedt: drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas spelen 'Salut Les Copines'. Terug in de Mars Club speelt het Amerikaanse jazztrio van huispianist Art Simmons (1926–2018) een levendige versie van 'C-Jam Blues'. Het programma wordt afgesloten in de Blue Note, waar het kwartet van drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas een swingende versie van 'April in Paris' speelt. Deze opnames bieden een waardevol inkijkje in de muziek die Amerikaanse expats in de vroege jaren zestig speelden in de jazzscene van Parijs.

10 jaar Sven Hammond. Dat moet gevierd worden! Op 5 februari 2016 stond Het Paard van Troje in Den Haag daarom in het teken van dit geweldige jubileumfeest. Naast Sven Hammond zal een rij illustere gasten de avond opluisteren: Jett Rebel, Spike (Di-Rect), Robin Piso (DeWolff) en Orgel Vreten. Met albums als The Marmalade Sessions (2009) en The Apple Field (2011) trok de Haagse groep – toen nog Sven Hammond Soul geheten – direct alle aandacht naar zich toe. 2014 was het jaar van verandering, van muzikaal kleur bekennen op The Usual Suspects. Onder de ingekorte naam Sven Hammond en bij platenlabel Caroline bracht het vijftal een jaar later opvolger IV uit. Beide albums, die vol zompige blues, soul en rock staan, werden uitstekend ontvangen. Ook als liveband maakte de groep snel school. De afgelopen jaren speelde Sven Hammond op festivalpodia en in het clubcircuit in zowel binnen- als buitenland.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. “Viva” is een perfecte mix van verschillende instrumenten en muzikanten van over de hele wereld. Zangeres Aynur speelt samen met de All Star Band en met zangers Dima Oshno. Aynur’s teksten gaan over het leven en lijden van het Koerdische volk, met name Koerdische vrouwen. Ze vermengt Koerdische en Westerse muziek, en creëert daarbij haar eigen stijl en interpreteert haar repertoire op een moderne manier.

In mei 2014 vond er aan het Conservatorium van Amsterdam een bijzondere conferentie plaats. Onderwerp van deze bijeenkomst was één van de grootste jazzcomponisten van de vorige eeuw: Duke Ellington. Musicologen en musici die een bijzondere band hebben met Ellington en zijn muziek, onder wie David Schiff (auteur van 'The Ellington Century'), en Harvey Cohen (auteur van 'Duke Ellington’s America'), spraken het publiek toe. Daarnaast vonden er concerten plaats van jazzpianist Matt Cooper, het Calefax Reed Quintet en de Concert Big Band van het Conservatorium o.l.v. David Berger. Ook trad de winnaar van de Boy Edgar Prijs 2013 op: altviolist Oene van Geel voerde zijn 'All Ellington' project uit.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende bands. Eén daarvan is in 2019 het in Amsterdam gevestigde instrumentale collectief Jungle by Night. Deze Nederlandse band speelt een mix van verschillende stijlen, geïnspireerd door funk, jazz, dub, rock, en nog veel meer. Jungle by Night bestaat al sinds 2010 en heeft op talloze festivals gestaan. In december van dat jaar traden ze in Parijs op met de voormalige band van Afrobeat-legende Fela Kuti, waar ze werden ontvangen als "de toekomst van de Afrobeat".

De Amerikaanse blueslegende John Lee Hooker (zang en gitaar) liet zich tijdens dit optreden uit 1970 in het Parijse Maison de la Radio bijstaan door de meesterlijke Carey Bell (harmonica), Joe Harper (bas), Lester Dorsie (drums) en Jimmy Dawkins (elektrische gitaar). Al vanaf Hookers eerste noot is duidelijk waarom hij bijna een halve eeuw later de 35e plaats zou innemen op de ranglijst van de 100 grootste gitaristen die muziektijdschrift Rolling Stone in 2015 samenstelde: het spel van deze bluesman is werkelijk onvergelijkbaar.

Na een zeer succesvol jazzconcert met een kleine groep muzikanten in de Town Hall van New York op 17 mei 1947, beëindigde Armstrongs manager, Joe Glaser, de Armstrong Big Band op 13 augustus 1947 en richtte een kleine groep op met zes leden. Deze groep werd de ‘All Stars’ genoemd, en in 1964 nam Louis Armstrong zijn grootste verkooprecord op: “Hello Dolly!”. Hij maakte bijpassende televisieverschijningen, vooral in de jaren 1950 en 1960 - de opgenomen film was een TV Show in Australië toen Armstong aan het hoogtepunt van zijn carrière stond. Armstrong is doorgegaan met zijn drukke tournee-schema tot een paar jaar voor zijn dood in 1971. Hij heeft ook rondgereisd in Afrika, Europa en Azië met de financiële steun van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, waardoor hij de roepnaam ‘Ambassador Satch’ heeft gekregen.