TV-gids

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was zangeres Lucibela, afkomstig van het Kaapverdische eiland São Nicolau. Haar trefzekere, warme stem is te danken aan haar jarenlange ervaring met de klanken van genres als morna en coladeira.

Stel je voor dat beeldende kunst en muziek niet langer twee aparte velden zijn; dat musici zich niet alleen bezighouden met hun instrumenten, maar ook met het visuele aspect van hun optreden: ziehier het Mn’ JAM Experiment! Beschouw je hun optreden als muziek, dan hoor je een mix van intuïtieve en weloverwogen klanken; akoestische, elektrische en elektronische instrumenten, urban ritmes en traditionele melodieën, vocale loops en gitaarsolo’s, en akoestische percussie-instrumenten. Beschouw je hun optreden als beeldende kunst, dan wordt je verrast door de beelden die de man achter de platenspeler oproept op basis van eerder opgenomen clips. Maar beschouw je klank en muziek als één geheel, dan sta je oog in oog met een blauwdruk voor de jazzoptredens van de toekomst.

Bill Evans: Live in '64, '65 & '70, toont vijf aparte optredens van één van de meest aanbeden pianisten uit de muziekgeschiedenis. Deze concerten laten zien hoe Evans' vakmanschap zich verdiept in zijn samenwerking met vier verschillende ritmesecties, waaronder het verbluffende duo van bassist Niels-Henning Ørsted Pedersen en drummer Alan Dawson. Te horen zijn Evans bewerking van het weinig uitgevoerde ‘Sareen Jurer’, ‘Blue Serge’ en ‘Twelve Tone Tune Two’. Een van de vele verrassingen in deze uitzending is een live-uitvoering van ‘My Melancholy Baby’, samen met de werelberoemde saxofonist Lee Konitz.

Het Noordse afrojazz-project 'We Are Birds' vond z'n oorsprong tijdens een jamsessie in 2010, toen de Finse jazzpianist Tuomas A. Turunen samenspeelde met de Afrikaanse drummer/percussionist en stedelijke bard Dimitri Reverchon. De twee componisten beten zich vast in dit hybride genre, en vonden daarvoor een perfecte partner in bassist Emmanuel Soulignac, die zijn popkennis inbracht. Inmiddels speelt We Are Birds een toegankelijke mix van jazz en wereldpop, die gebaseerd is op delen, luisteren, begrijpen, naar elkaar omkijken, en wederzijds vertrouwen.

Pianist, zanger en burgerrechtenactivist Sammy Price brengt met de gospelzanggroep Harlem Beggars bevlogen versies ten gehore van liederen als 'Go Tell It on the Mountain', 'I’m a Soldier' en 'When the Saints Go Marching In'. Zij worden begeleid door organist Wilbert Harrison.

De Blue Note All Stars van 1996 waren de jonge honden van die tijd. Sindsdien hebben ze hun naam gevestigd als de crème de la crème van de hedendaagse jazz. Deze 'All Stars', een team van individualisten, creëren een mix van nieuwe en traditionele jazzstromingen, waarbij bekende standards afgewisseld worden met eigen werk. Met Tim Hagans op trompet, Greg Osby op de alt sax, Javan Jackson op de tenor, Kevin Hays op piano, Esslet Esslet op de contrabas en Bill Stewart op drums, doet deze band z'n All Star-belofte alle eer aan. Door de jaren heen hebben de leden hun reputatie gevestigd als vooruitstrevende en innovatieve bandleiders, componisten en studiomuzikanten. Deze meesterlijke musici hebben publiek van over de hele wereld versteld doen staan van hun creativiteit en technische veelzijdigheid.

De term ‘jam session’ stamt uit de jaren ’20, toen witte en zwarte muzikanten na hun betaalde optredens een rokerige kroeg opzochten om de jazz te spelen waar ze in hun ‘Paul Whiteman’-stijl bands de kans niet toe kregen. Een vaste bezoeker en deelnemer aan deze sessies was de populaire vocalist Bing Crosby. Men zei ‘he was jammin’ the beat’, omdat hij op de eerste en derde tel van de maat klapte in plaats van de in de jazz gebruikelijke tweede en vierde tel. DJAZZ geeft nu dit ‘jamming’ een 21e-eeuwse dimensie met ‘Seine Sessions’. Het neusje van de zalm uit de Parijse jazz-, soul-, blues-, gipsy- en funkscène treedt op in het legendarische clubrestaurant Le Resevoir. Belangrijk om te weten: de artiesten speelden nooit eerder met elkaar op hetzelfde podium! Tijdens deze aflevering, 'Funk & Afro', gepresenteerd door Eddy King, staan unieke optredens en interviews centraal van onder andere Cool Jam, Bibi Tanga en Kingsy Ray.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Jivan Gasparyan, Jr. raakte geïnspireerd door de Armeense folkmuziek dankzij zijn opa, Jivan Gasparyan, van wie hij het bespelen van de duduk heeft geleerd. De blul en duduk zijn allebei instrumenten van Armeense afkomst.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

Dit programma presenteert twee concertopnames uit 1978 vanuit Schloss Ansbach. In het eerste concert zien we Gil Evans en zijn groep, bestaande uit Evans zelf op piano, Steve Lacy op sopraansaxofoon, Arthur Blythe op altsaxofoon, Pit Levin op synthesizer, Earl McIntyre op trombone, Lewis Soloff op trompet, Geoffrey Berlin op bas en Sue Evans op percussie. In het tweede concert zien we saxofonist Ornette Coleman op de toppen van zijn creatieve kunnen. Coleman wordt bijgestaan door Bern Nix en Charles Ellerbee op gitaar, Albert Arnold op bas, en Shannon Jackson op drums en percussie.

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van de band Hijaz. De muziek van dit multi-etnische kwartet berust op de dialoog tussen de piano en de oed, een Oosters snaarinstrument. Hijaz neemt Arabische klanken als uitgangspunt, maar in de muziek klinken ook duidelijke verwijzingen naar onder meer de jazz door. Hijaz is een op elkaar ingespeeld kwartet, dat de Mediterrane wereld verkent op zoek naar harmonie, warmte, en muzikale perfectie.

Met hun onuitputtelijke energie is de band Banda Magda niet van het podium af te krijgen! Hun show barst van humor en gevoel. Samen met haar groep hechte muzikale vrienden maakt de in Griekenland geboren oprichter, zangeres en componiste Magda Giannikou juweeltjes van haar zelfgeschreven nummers, waarmee ze onder meer in de beroemde New Yorkse Carnegie Hall en BIRD Rotterdam optrad, waar ook dit concert werd opgenomen. Banda Magda combineert samba met Franse chanson, Afro-Peruaanse Landó, en Griekse folk met een vleugje Colombiaanse Cumbia. Hun nummers combineren het beste van de twintigste-eeuwse ballads en filmmuziek, waarbij de ongelimiteerde muzikaliteit en internationale achtergrond van de musici duidelijk tot uitdrukking komt. Banda Magda maakt muziek voor een nieuwe generatie, geïnspireerd door de voorgaande generaties. Hun muziek is puur plezier, voor henzelf en voor hun publiek!

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Hij is niet echt een jazzbassist, en een uitbundige improvisator kunnen we hem ook niet noemen. Toch geldt Eberhard Weber als één van de beste bassisten van Europa. Hij laat bluesy elementen achterwege en hij steekt zijn energie niet in drukdoenerij: ‘je krijgt wat je ziet'. Weber laat zich voornamelijk inspireren door hedendaagse klassieke en modern muziek. Zo speelt de muziek van Steven Reich een grote rol in Webers stijl: diens contrasterende ostinato patronen komen veelvuldig en meerstemmig terug in zijn werk. Bovendien is hij een vernieuwer: in de vroege jaren ’70 speelde Weber op een bas met een extra snaar. In dit concert staat de bassist samen met drie muziekvrienden op het podium: Rainer Bruninghaus op piano, Clarence "Herb" Robertson op flügelhorn, en David Bargeron op tuba. Dit samenkomen resulteert in een concert vol kracht, concentratie, en innerlijke harmonie.

‘The legend of the groove’ is een documentairereeks gewijd aan musici die een duidelijke invloed hebben gehad op de hedendaagse muziek, zoals hiphop, soul, rhythm 'n blues, maar ook op de loop van de geschiedenis. Met hun visie en lef hebben deze musici de muziek tussen de late jaren vijftig en nu radicaal veranderd. Soms zijn ze onbekend bij het grote publiek, maar allemaal kunnen ze gezien worden als belangrijke inspiratiebronnen voor de grote artiesten van onze tijd, zoals Prince, Erykah Badu, Janis Joplin en Jimi Hendrix.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

De Nederlandse Hammondorgelspeler Rob Mostert ontwikkelt, in samenwerking met DJAZZ, het programma ‘Mostert Meets’. In de afleveringen van deze reeks staat de Hammond B3 centraal. Rob Mostert nodigt ’s werelds beste jazzmuzikanten uit in zijn studio om samen muziek te maken, waarbij het Hammondorgel niet wordt geschuwd. De Hammond B3 is een toonwielorgel waarvan de werking berust op een elektromagnetisch principe; een stalen toonwiel produceert het unieke geluid van de Hammond. De Hammond B3 werd in eerste instantie vooral gebruikt in kerken, totdat het halverwege de 20e eeuw in de jazzwereld werd geïntroduceerd. Tijdens deze aflevering speelt Mostert samen met de Australische Hammond orgelist Lachy Doley met zijn vaste begeleidingsband. Doley wordt gezien als één van de meest gevierde blues, soul en rock orgelbespeler en wordt wel eens de Jimi Hendrix van het Hammond orgel genoemd.

Peter Beets staat sinds jaar en dag bekend als een pianist van wereldklasse. Hij speelde onder andere met jazzgrootheden als Chick Corea, Wynton Marsalis, “Toots” Thielemans, Elvin Jones, George Coleman, Johnny Griffin, Benny Golson en John Clayton. Al vanaf zijn geboorte is Beets omringd door muziek: klassieke muziek via zijn moeder, die werkzaam is als muziekpedagoog, en jazz via zijn vader, die een grote fan was van de muziek van pianist Oscar Peterson en drummer Art Blakey. Hoewel de ouders van Peter Beets weinig vertrouwen stelden in een carrière binnen de muziek, zit de muziek absoluut in het bloed van de familie Beets. Tijdens dit concert treedt Peter op met de wereldberoemde gitarist Kurt Rosenwinkel. Rosenwinkel speelde in zijn carrière, die al ruim vijfentwintig jaar voortduurt, al samen met dynamische collega’s als Brad Mehldau, Brian Blade, Mark Turner, Joshua Redman, en Chris Potter, maar ook met jazzlegendes Joe Henderson, Paul Motian, en Gary Burton. Met zijn ervaring met en kennis over de rijke tradities van jazz drukt Rosenwinkel een onuitwisbaar stempel op de muziek: hij tracht zijn muzikale kunst tot nieuwe hoogtes te verheffen. Geen verrassing dus dat het samenspel van Beets en Rosenwinkel garant staat voor schitterende muziek.