TV-gids

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Na een zeer succesvol jazzconcert met een kleine groep muzikanten in de Town Hall van New York op 17 mei 1947, beëindigde Armstrongs manager, Joe Glaser, de Armstrong Big Band op 13 augustus 1947 en richtte een kleine groep op met zes leden. Deze groep werd de ‘All Stars’ genoemd, en in 1964 nam Louis Armstrong zijn grootste verkooprecord op: “Hello Dolly!”. Hij maakte bijpassende televisieverschijningen, vooral in de jaren 1950 en 1960 - de opgenomen film was een TV Show in Australië toen Armstong aan het hoogtepunt van zijn carrière stond. Armstrong is doorgegaan met zijn drukke tournee-schema tot een paar jaar voor zijn dood in 1971. Hij heeft ook rondgereisd in Afrika, Europa en Azië met de financiële steun van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, waardoor hij de roepnaam ‘Ambassador Satch’ heeft gekregen.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. In de Franse RE:CONNECT-showcases horen we Monsieur Mâlâ, een jazzfusion-kwintet uit Parijs. Hun experimentele, vrijelijk vloeiende klanken vormen een rijk muzikaal weefsel dat de grenzen tussen jazz, pop, wereldmuziek en urban doet wegvallen. Het kwintet bestaat uit Nichola Vella (toetsen), Swaéli Mbappé (bas), Robin Antunes (mandoline en viool), Yoann Danier (drums) en Balthazar Naturel (saxofoon).

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. De gast in deze aflevering stond al meermaals op festivals zoals North Sea Jazz: pianist Wolfert Brederode.

George Shearing werd blind geboren en werd één van ’s werelds beste jazz pianisten. Dit is een eerbetoon aan Shearing en toont hoe hij de jazz-wereld veroverde. Unieke opnames en archief clips omvatten zes decennia van zijn bijzondere carrière en tonen vele klassiekers waaronder ‘September in the Rain’, ‘Lullaby of Birdland’, ‘Greensleves’, ‘Donna Lee’ en ‘Freedam Jazz Dance’.

Bassist Kyle Eastwood (1968) is een ware ontdekkingsreiziger die in de jazz én in de popwereld uitstekend de weg weet. Eind jaren ’70 nam zijn vader Clint zijn zoon mee naar z’n eerste jazzconcert – niemand minder dan Count Basie! Eastwoord Jr. was verkocht zodra hij Basie’s drummer hoorde: hij wilde het instrument zelf leren bespelen. Zijn muzikale interesses lagen met name bij de rhythm-and-blues en funk van het Motown- en Stax-label, maar ook de Noord-Afrikaanse en Indiase muziek spraken hem aan. Eastwood groeide uit tot een uitstekende bassist, die een aantal originele soundtracks verzorgde. Zijn in 2015 uitgebrachte album ‘Time Pieces’ is een samenwerking met een aantal briljante Britse muzikanten, onder wie trompettist Quentin Collins en saxofonist Brandon Allen. In deze uitzending grijpen de muzikanten terug op de hardbop à la Blue Note Records: Eastwood en zijn band spelen, naast eigen composities, heerlijke klassiekers van Horace Silver en Herbie Hancock. Eastwoods eigentijdse versie van Charles Mingus’ ‘Boogie Stop Shuffle’ gaat je verbeelding te boven!

De Brussels Jazz Club was tot de nok toe gevuld met zowel publiek als leden van de Maynard Ferguson Big Band toen deze daar optrad in de winter van 1980. Vanaf de eerste noten van “Birdland,” de Weather Report-hit waarmee het concert geopend wordt, tot aan de laatste noten van “Gonna Fly Now” die het concert afsluit is de wederzijdse bewondering tussen Ferguson en zijn bandleden merkbaar.

Alwyn Lopez, beter bekend als Al Jarreau, is vijfenzeventig jaar en de enige zanger ter wereld met Grammy Awards op zijn naam in drie verschillende categorieën: jazz, R&B en pop. In 2008 ontvang hij een Edison ‘Jazz Lifetime Achievement Award’ en in 2014 jaar stond hij voor de zoveelste keer op het North Sea Jazz Festival.Voor velen is de zanger bekend van zijn albums We Got By (1975), Glow (1976), Look To The Rainbow (1977) en Breakin’ Away (1981), met op laatstgenoemde album de grote hits ‘Roof Garden’ en ‘We’re In This Love Forever’. Tel daar Jarreau’s geïmproviseerde scatzang, zijn imitaties van muziekinstrumenten en zijn samenwerking met George Benson en het Metropole Orkest bij op en je begrijpt waarom hij al jaren populair is.Tijdens deze aflevering van A Perfect Combination's Tribute To... komen liefhebbers van Al Jarreau’s muziek o.l.v. drummer Danny Sahupala op het podium bijeen, om een eerbetoon te brengen aan zijn muzikale oeuvre. We Love Al Jarreau!

De Nederlandse pianist, componist, docent en producer Coen Molenaar – ook bekend als Conrad Miller – is over de hele wereld actief in een breed scala aan stijlen, dat van jazz tot fusion, dance, funk, R&B, rock en neo-soul voert. In dit optreden uit 2021, vanuit Rossini Studios in het Duitse Stuttgart, speelt Miller eigentijdse triojazz met David de Marez Oyens (contrabas) en Enrique Firpi (drums).

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 stond de legendarische Amerikaanse swingbandleider en vibrafonist Lionel Hampton op dit festival met zijn eigen arrangementen van bekende jazzklassiekers. Hij trad op met Junior Mance op piano, Jimmy Woode op bas en Bobby Durham op drums. Zij werden bijgestaan door het Staatsorkest van Sint-Petersburg onder leiding van Alexander Tschernuschenko om een opwindend bigbandgeluid neer te zetten op pittige uitvoeringen van ‘In the Mood’ en ‘Air Mail Special’. Tot besluit van het programma zingt Hampton de laatste grote hit van Louis Armstrong: ‘What a Wonderful World’.

De wereldberoemde Amerikaanse blueszanger en gitarist Magic Slim speelde een zinderende set op het Franse festival Jazz à Vienne in 2012. Met zijn band – bestaande uit John McDonald (gitaar & stem), Andre Howard (bas) en Brian Jones (drums) – bracht de blues-gigant een rits chicagoblues-klassiekers ten gehore. De immer energieke bluesveteraan wond het enthousiaste publiek om zijn vinger met deze dynamische show in het sfeervolle Romeinse theater van Vienne.

Maria Ana Bobone (Portugal) is een van de beste fadozangeressen van haar generatie. Ze begon met fado op haar zestiende. Haar debuutalbum heet ‘Alma Nova’ en betekende het begin van haar muzikale carrière. Voor de opnames van haar daaropvolgende twee albums, ‘Luz Destino’ en ‘Senhora da Lapa’ gebruikte Maria Ana instrumenten die niet gebruikelijk zijn in fadomuziek: clavecimbel en saxofoon. Daarna vervolgde ze haar carrière met het album ‘Nome de Mar’, waarvoor ze veel positieve recensies ontving. Op dit moment treedt Maria Ana op bij alle grote podia in Portugal en vele festivals en concertzalen buiten Portugal. Ze wil fadomuziek en de Portugese cultuur graag presenteren aan andere culturen. Haar laatste album, ‘Fado & Piano’, bewijst haar diversiteit als artiest, componist en arrangeur. Met het gebruik van de piano op dit laatste album herontdekt ze een traditie die ontstond aan het begin van de 20e eeuw. Dit portret toont Maria Ana’s concert en interviews waarin ze vertelt over haar passie voor fadomuziek en – cultuur.