TV-gids

Jazz kreeg in de jaren ’20 van de twintigste eeuw vaste voet aan de Letse bodem. Een eeuw later blikt deze documentaire terug op de eerste twee decennia van de jazz in Letland aan de hand van dit boeiende portret van Jack Michalicky, de eerste bekende Letse jazzpianist. Michalicky was van top tot teen muzikant – een getalenteerde violist, die zich ook achter de piano als een vis in het water voelde. De manier waarop de slanke, wendbare vingers van de vindingrijke pianist over de toetsen vlogen was echt miraculeus. Desgewenst speelde de schier onvermoeibare Michalicky lange geïmproviseerde solo’s in de pauzes tussen de sets, terwijl de rest van de band op adem kwam. Deze korte maar interessante documentaire, die deze opmerkelijke musicus in de context van de Europese jazz van de jaren na de eerste wereldoorlog plaatst, is geproduceerd door de Let Mareks Ameriks.

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén daarvan is Quartabê. Drie vrouwelijke instrumentalisten – drummer Mariá Portugal en de klarinettisten Maria Beraldo en Joana Queiroz – en één man – synthesizerspeler Chicão – voeren speelse en gewaagde experimenten uit met de muziek van de iconische Braziliaanse zanger/gitarist Dorival Caymmi (1914-2008).

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de acts op jazzahead! 2024 is het eigentijdse Mexicaanse jazztrio Antiánima. Antiánima werd in 2019 opgericht en staat sindsdien bekend om zijn avontuurlijke mix van muziekstijlen, waarin elementen uit hedendaagse jazz, punk, free jazz, progressieve rock, elektronica en hiphop samenkomen. Antiánima experimenteert met een audiovisueel concept, dat MIDI-gestuurde visuals in hun optredens integreert. Op jazzahead! 2024 bestaat Antiánima uit Ángel Herrera Rivera (bas), Samuel de Jesús Sánchez Alvarado (drums) en Luis Ángel Orduña Gutiérrez (gitaar).

De MotorMusic Studios in het Belgische Mechelen oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op talloze eersteklas jazzmusici. Veel bezoekende internationale jazzmusici delen hun kijk op hun muziek met ons in de nieuwe DJAZZ-reeks ‘Belgium Sessions’. In deze uitzendingen zien we hoe een aantal van Europa’s beste musici hun eigen muziek uitvoeren. Tijdens deze aflevering nodigt MotorMusic het jazztrio ‘WRaP!’ uit, bestaande uit zangeres Barbara Wiernik, gitarist Alain Pierre, en bassist Jean-Louis Rassinfosse, die voorheen in de groepen van de legendarische trompettist Chet Baker speelde. Het trio speelt één van hun mooiste composities, ‘Endless’. In dit prachtige werk versmelten Wierniks gloedvolle stem, de kristallen akkoorden van de 12-snarige gitaar, en de warme klanken van de contrabas.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de musici die hier optreden in 2019 is Etienne Mbappé. Deze getalenteerde Kameroense bassist en singer-songwriter laat zich in zijn band The Prophets omringen door aanstormend jazztalent uit de Parijse jazzclubs. Hun uiterst melodieuze muziek zit vol bezielde grooves.

In 'Jazz Marmalade', een vintage programma uit 1962, zien we beroemde in Europa wonende Amerikaanse jazzmusici aan het werk in twee Parijse jazzclubs. De Amerikaanse stride-pianist Joe Turner (niet te verwarren met blueszanger 'Big' Joe Turner) begint dit sfeervolle programma met een swingend piano-bas-duet, opgenomen in de Mars Club. Joe Turner (1907–1990) zou de rest van zijn leven in de Parijse jazzclubs blijven optreden. De nabij de Champs-Élysées gelegen Mars Club werd uitgebaat door een Amerikaan. Het publiek bestond vaak uit showbizzmensen en Amerikaanse expats. Na het korte optreden van Joe Turner schakelt het programma over naar jazzcafé Blue Note, waar een in Parijs gevestigd Amerikaans kwartet optreedt: drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas spelen 'Salut Les Copines'. Terug in de Mars Club speelt het Amerikaanse jazztrio van huispianist Art Simmons (1926–2018) een levendige versie van 'C-Jam Blues'. Het programma wordt afgesloten in de Blue Note, waar het kwartet van drummer Kenny Clarke, organist Lou Bennett en tenorsaxofonist Don Byas een swingende versie van 'April in Paris' speelt. Deze opnames bieden een waardevol inkijkje in de muziek die Amerikaanse expats in de vroege jaren zestig speelden in de jazzscene van Parijs.

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

Georgie Fame is Yeah, Yeah! en The Ballad of Bonnie & Clyde, maar met zijn karakteristieke stem en zijn speciale Hammond-orgelgeluid is hij ook een meester van de R&B. Georgie Fame maakt zijn triomfale comeback met The Blue Flames. Georgie Fame and the Blue Flames waren een Britse band in de jaren 60. Ze maakte muziek van rhythm, blues, soul en jazz tot ska en pop. Ze raakte meer geïnspireerd door andere stromingen binnen ska, die te horen waren in Jamaicaanse cafés in Londen. “Green Onions”, het nummer van Booker T & The MG’s, inspireerde Georgie om ook gebruik te maken van de Hammondorgel in zijn band. Dit optreden is rijkelijk gevuld met heerlijke blues en soul.

In 1971 trad de klassiek opgeleide bossanovagitarist Baden Powell met zijn kwartet op in Parijs, Frankrijk. Zij spelen Pai, Lotus (geschreven door Baden Powell), Tristeza (geschreven door Haroldo Lobo/Niltinho), Round Midnight (geschreven door Thelonious Monk), Nega do cabelo duro (geschreven door David Nasser/Rubens Soares), en Aos pes da cruz (geschreven door Zé da Zilda/Marino Pinto). Powell wordt bijgestaan door Ernesto Ribeiro-Gonçalves op contrabas, Helio Schiavo op drums en Alfredo Bessa op percussie.

De Duitse jazz- en cabaretzanger Atrin Madani werd geboren in 1998 als zoon van twee Iranese immigranten. Toen hij zich gesteld zag tegenover de onzekerheid die de pandemie met zich meebracht, de oplopende geopolitieke spanningen, en de sociale onrust in het vaderland van zijn voorouders, vroeg Madani zich af: “waar zijn we nu”? Het antwoord dat hij op deze vraag formuleerde is net zo helder en trefzeker als zijn stem: waar we nu de meeste behoefte aan hebben is oprechtheid, bescheidenheid en kwaliteit. Deze drie eigenschappen zijn dan ook overvloedig vertegenwoordigd op het debuutalbum van de in Berlijn gevestigde vocalist, dat de naam ‘Where Are We Now?’ draagt. Met de klankidealen van Mel Tormé, Norah Jones, Diana Krall en Till Brönner in zijn achterhoofd wijdt Madani zich aan een aantal zorgvuldig uitgekozen songs die tot dusver zelden te horen waren in de jazz. Tijdens dit feestelijke albumreleaseconcert in jazzclub A-Trane Berlin uit maart 2023 liet Madani zich bijstaan door pianist Christian von der Goltz, gitarist Alexander Rueß, bassist Olaf Casimir, en drummer Sebastian Merk. Deel 1.