TV-gids

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 stond de legendarische Amerikaanse swingbandleider en vibrafonist Lionel Hampton op dit festival met zijn eigen arrangementen van bekende jazzklassiekers. Hij trad op met Junior Mance op piano, Jimmy Woode op bas en Bobby Durham op drums. Zij werden bijgestaan door het Staatsorkest van Sint-Petersburg onder leiding van Alexander Tschernuschenko om een opwindend bigbandgeluid neer te zetten op pittige uitvoeringen van ‘In the Mood’ en ‘Air Mail Special’. Tot besluit van het programma zingt Hampton de laatste grote hit van Louis Armstrong: ‘What a Wonderful World’.

In 2010 gaf de legendarische zanger Tony Bennett voor het eerst acte de présence op het Londense iTunes Festival in het Roundhouse Art Centre. De met talloze Grammy Awards gelauwerde artiest zingt zijn grootste hits, waaronder "The Best Is Yet To Come", "Fly Me to the Moon", en natuurlijk zijn lijflied, "I Left My Heart in San Francisco".

In 1978 formeerde John Lurie het legendarische ensemble The Lounge Lizards met zijn broer Evan. Ruim 20 jaar speelden ze samen, maar voor dit optreden staat John met drummer Larry Wright op de planken voor een duo-performance. Lurie is een muzikant, acteur en schilder. Hij spreekt over liefde, het leven en geeft een schitterend inzicht in de eigentijdse hipster houding. Daarnaast is hij ook de drijvende kracht bij het Strange & Beautiful label.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1997 trad de Amerikaanse pianist Armando Anthony "Chick" Corea hier op met zijn oude duetpartner, vibrafonist Gary Burton. Dit concert gold als reünie voor de twee heren, die het podium al jaren niet meer hadden gedeeld, en vormde het startschot voor talrijke hernieuwde samenwerkingen in de decennia die volgden. Beide musici zijn ware jazzlegendes.

De legendarische Afro-Amerikaanse folkzangeres Odetta (1930-2008) weet als geen ander de onmeetbare gevoelens van diep verdriet en angst in muziek te vertalen. De spiritual vertelt het verhaal van de Amerikaanse slavernij, waarbij miljoenen Afrikanen aan hun vaderland werden ontroofd. Spirituals, blues en work songs zijn voor Odetta hét middel om de beproeving van onderdrukking en onrecht tot uitdrukking te brengen. Zelfs tijdens haar optreden in het programma 'Face au Public' uit 1964 maakt ze de melancholische expressie van die periode invoelbaar.

De Nederlandse drummer en percussionist Pierre Courbois staat bekend als pionier binnen de free jazz, jazzrock en elektronische muziek. In 2022 vierde hij – bijna twee jaar te laat – zijn 80e verjaardag in het BIMhuis in Amsterdam. Courbois, die behalve een gelauwerde drummer en percussionist ook een meester op de tabla, conga, basgitaar en vibrafoon is, heeft bovendien ruim 100 composities op zijn naam. Courbois (*1940) bewijst dat leeftijd slechts een getal is met zijn nieuwe trio 3GEN3, dat verder bestaat uit Jesse Schilderink (*1995, tenor- en baritonsaxofoon) en Wiro Mahieu (*1964, contrabas). In het BIMhuis treedt dit trio bij deze speciale gelegenheid aan als 3GEN3 PLUS: de bezetting wordt uitgebreid met gastartiest pianist Jasper van ’t Hof (*1947). Deze virtuoze vernieuwer binnen de Europese jazz, die in 2018 de Buma Boy Edgar Award in ontvangst nam, wordt wel beschouwd als de beste jazzpianist van het Europa. Laat je verrassen door de frisse, experimentele muziek van 3GEN3 PLUS in deze sprankelende concertopname uit januari 2022!

Tientallen jaren na afloop van het swingtijdperk van de jaren 1930 hield één van de swing-sterren, pianist Teddy Wilson (1912–1986), deze muziekstijl in ere tijdens zijn talloze internationale concerttournees. Tijdens een hectische voorjaarstournee door Europa trad de befaamde pianist op 21 maart 1969 op in het Théâtre de l’Atelier in Genève, Zwitserland. Voorafgaand aan Wilsons concert nam de Zwitserse acteur Jean Landier voor Radio Télévision Suisse een aflevering van het programma ‘Variétés: Jasons Jazz’ met Wilson op. Na een kort interview speelde Teddy Wilson ‘After You've Gone’ en ‘Body and Soul’ samen met twee Zwitserse musici: drummer Peter Giger en contrabassist Isla Eckinger. Deze uitzending is een waardevolle registratie van smaakvol, meesterlijk pianospel.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, wereldwijd bekend als het evenement waarin verleden, heden en toekomst van de jazz samenkomen in drie dagen tijd. Behalve een stevige dosis jazz komen talloze andere genres, zoals blues, soul, funk, en hip-hop voorbij. In 1979 bracht de legendarische jazztrompettist en flügelhornspeler Clark Terry zijn eigen Big Bad Band naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. De trompetvirtuoos was zelf een veteraan uit de beroemde ensembles van zowel Duke Ellington als Count Basie.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2017 stond de Cubaanse pianist en vocalist Roberto Fonseca op Jazz à Vienne. Met zijn mix van jazz, Afro-Cubaanse soul, hip-hop en elektronica omhelst Fonseca het heden en verleden van de jazz in dit stimulerende concert vol spannende nieuwe klanken.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in De Doelen in Rotterdam. In 1968 maakten grote namen uit de jazz hun opwachting op het derde Newport Jazz Festival in Rotterdam, met in deze uitzending de bands van pianist Dave Brubeck, vibrafonisten Gary Burton en Red Norvo, en trompettist Dizzy Gillespie.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2018 stond de Franse pianist Gauthier Toux hier met zijn trio, bestaande uit bassist Kenneth Dahl Knudsen en drummer Maxence Sibille. Toux verrast het publiek met zijn eigentijdse visie op jazz en speelt repertoire van het album ‘Whatever The Colours You See’.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2018 stond de Engelse triphop-groep Morcheeba op Jazz à Vienne. Onder aanvoering van vocalist Skye Edwards speelde de band lome nummers van het album ‘Blaze Away’ (2018). Ontspan bij dit concert vol soul en lounge!

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!

De wereldberoemde Amerikaanse blueszanger en gitarist Magic Slim speelde een zinderende set op het Franse festival Jazz à Vienne in 2012. Met zijn band – bestaande uit John McDonald (gitaar & stem), Andre Howard (bas) en Brian Jones (drums) – bracht de blues-gigant een rits chicagoblues-klassiekers ten gehore. De immer energieke bluesveteraan wond het enthousiaste publiek om zijn vinger met deze dynamische show in het sfeervolle Romeinse theater van Vienne.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1982 speelde het Superstar Quintet, bestaande uit trompettist Freddie Hubbard, saxofonist Joe Henderson, drummer Tony Williams, bassist Ron Carter en pianist Kenny Baron, een optreden van kosmische proporties op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde jazzzangeressen Betty Carter, Anita O'Day & Sathima Bea Benjamin

Als vijfentwintigjarige speelde saxofonist Maceo Parker in de band van James Brown, maar nadien werd hij bekend door zijn samenwerkingen met George Clintons Parliament-Funkadelic en Bootsy Collins' Rubber Band. Maceo heeft zijn kunnen inmiddels bewezen door de bijzondere chemie die hij creëerde tussen alle stromingen in de Amerikaanse zwarte muziek. Als voorloper van de ‘groove’ mengt hij funky jazz met roots en gospel met blues. Het resultaat? Oververhitte concertzalen vol dolenthousiast publiek dat zich volledig overgeeft aan de grenzeloze energie van de muziek.