TV-gids

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in De Doelen in Rotterdam. In 1968 maakten grote namen uit de jazz hun opwachting op het derde Newport Jazz Festival in Rotterdam, met in deze uitzending de bands van pianist Dave Brubeck, vibrafonisten Gary Burton en Red Norvo, en trompettist Dizzy Gillespie.

Coleman Hawkins: Live in '62 presenteert twee ongelofelijke concerten uit 1962 en 1964. In beide concerten zien we enkele van de grootste Europese en Amerikaanse jazzmusici, onder wie trompettist Harry ‘Sweets’ Edison en drummer ‘Papa’ Jo Jones. Coleman Hawkins, 'De vader van de Jazzsaxofoon’ demonstreert met deze twee concerten waarom hij nog altijd beschouwd wordt als één van de invloedrijkste jazzvernieuwers.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1982 speelde het Superstar Quintet, bestaande uit trompettist Freddie Hubbard, saxofonist Joe Henderson, drummer Tony Williams, bassist Ron Carter en pianist Kenny Baron, een optreden van kosmische proporties op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Met zijn baanbrekende fusion van hardbop, blues, soulvolle grooves en Kaapverdische invloeden heeft jazzpianist Horace Silver de jazz voor altijd veranderd. Op het beroemde Umbria Jazz Festival in de pittoreske Italiaanse regio Umbrië wordt Silver bijgestaan door een geweldige band met een jongere generatie jazzsterren: Bob Berg op tenorsax, Tom Harrell op trompet, Steve Beskrone op bas en Eddie Gladden op drums. Tijdens dit concert van 20 juli 1976 speelt Silvers kwintet uitgebreide versies van vier door Silver geschreven stukken: “Adjustment”, “Barbara”, “In Pursuit of the 27th Man” en zijn grote klassieker “Song For My Father”. Laat je betoveren door Horace Silvers onweerstaanbare muziek!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. McCoy Tyner, de jazzpianist uit Philadelphia, kwam voor het eerst onder de aandacht dankzij saxofonist Benny Golson, in wiens Jazztet hij speelde. McCoy Tyner werd later nog veel bekender door zijn werk in het John Coltrane Quartet en zijn lange solocarrière. Je zou zijn pianostijl makkelijk kunnen vergelijken met Coltranes saxofoonstijl. Hij liet zich nooit overschaduwen door de energieke saxofonist, maar vormde juist een bron van inspiratie voor Coltrane’s ruimdenkende aanpak. Dankzij zijn werk met Coltrane én zijn solowerk is Tyner één van de invloedrijkste pianisten van de 20ste eeuw.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse bariton Gregory Porter, die hier de samenwerking aangaat met de British electro-pop band Metronomy. De voormalige American footbal-speler, die zich pas later volledig op de muziek stortte, geeft In Hérouville een interview en zingt onder meer ‘Don't Loose Your Steam’, ‘In Fashion’ en ‘Sunny’. De Britse band Metronomy draagt onder andere ‘The Look’, ‘Night Owl’ en ‘Mick Slow’ bij. Metronomy bestaat uit Joseph Mount (drums), Oscar Cash (saxophone, keys), Michael Lovett (keys). Gregory Porter’s eigen band bestaat uit Lakecia Benjamin (saxophone), Chip Crawford (piano), Jahmal Nichols (bass guitar), Emanuel Harrold (drums).

De Amerikaanse trompettist en zanger Chet Baker (1929-1988) was één van de meest geliefde architecten van de bebop en de cool jazz. Op zijn tiende leerde Baker spelen in de schoolband. Eenmaal in het leger, in 1946, ontdekte hij de bebop. Na zes maanden gevangenis wegens drugsbezit in 1953 vormde Baker zijn eigen kwartet met pianist Russ Freeman. Zijn levenslange drugverslaving dwong Baker ertoe onophoudelijk concerten te geven en plaatopnames te maken. De in Europa zeer geliefde trompettist voegde zich bij Jacques Pelzer (altsaxofoon, dwarsfluit), Luigi Trussardi (bas), Franco Manzecchi (drums) en René Urtreger (piano) voor een optreden in Brussel, België, op 2 mei 1964. Zij speelden Bye Bye Blackbird, Isn't It Romantic, Airegin, Time After Time, en So What. Op 3 september 1979 verscheen Baker op het Kongsberg Jazz Festival in Noorwegen. Daar werd hij begeleid door Wolfgang Lackerschmid (vibrafoon), Michel Graillier (piano), en Jean Louis Rassenfosse (bas) voor uitvoeringen van Blue Train, Softly, As In A Morning Sunrise, Five Years Ago, en Love For Sale.

De Amerikaanse jazzpianist Erroll Garner trad op 18 juni 1962 op in de Singer Concertzaal in Laren. Tijdens dit bruisende concert werd de pianovirtuoos bijgestaan door zijn vaste bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin, met wie Garner regelmatig in Europa op tournee ging. De Singer Concertzaal in Laren is behalve concertzaal ook een museum, gewijd aan de brede kunstcollectie van de Amerikaanse verzamelaar William Henry Singer.

Het optreden dat pianist Kenny Barron op 27 juni 2019 gaf op het Alfa Jazz Festival in het Oekraïense Lviv was een feestje van jazzvirtuositeit van het hoogste niveau. De eerbiedwaardige maestro van de jazzpiano bracht zijn vaste trio van Kiyoshi Kitagawa (bas) en Jonathan Blake (drums) mee, voor deze tournee aangevuld met Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en het aanstormende talent Riley Mulherkar (trompet). Uit hun soepele mix van klassieke bop en eigentijdse invloeden sprak hun pure toewijding aan het genre. Het Oekraïense publiek liet zich betoveren door de lyrische improvisaties in dit onvergetelijke concert.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 5 mei 1957 presenteerde jazzimpresario Norman Granz zijn Jazz at the Philharmonic-tournee in het Concertgebouw te Amsterdam. De Canadese pianist Oscar Peterson en zijn trio, bestaande uit gitarist Herb Ellis en bassist Ray Brown, krijgt na enkele nummers gezelschap van trompettist Roy Eldridge en drummer Jo Jones. Om de feestvreugde te verhogen speelt ook de Amerikaanse violist Stuff Smith mee. De Amerikaanse zangeres Ella Fitzgerald, begeleid door pianist Don Abney, Ellis, Brown en Jones, heeft zelden mooier gezongen dan in deze adembenemende set die uitmondt in een jamsessie op It Don't Mean A Thing (If It Ain't Got That Swing) met het volledige ensemble.