TV-gids

In 2019 vond in de bruisende hoofdstad van Bulgarije, Sofia, het International A to JazZ Festival plaats. Een van de grote namen was de grensverleggende jazztrompettist Christian Scott aTunde Adjuah. Hij betoverde het Bulgaarse publiek met zijn eclectische “stretch music”: binnen de traditionele ritmes en harmonieën van de jazz wil hij zoveel mogelijk culturele en muzikale vormen omarmen. Het kwintet van trompettist Christian Scott aTunde Adjuah, met drummer Corey Fonville, percussionist Weedie Braimah, pianist Lawrence Fields en basgitarist Max Mucha, speelde een opwindend concert dat de hooggespannen verwachtingen meer dan waarmaakte.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. In juli 1996 trad de Amerikaanse saxofonist Wayne Shorter met zijn kwintet op tijdens Estival Jazz Lugano. Met pianist Jim Beard, gitarist David Gilmore, bassist Alphonso Johnson en drummer Rodney van Holmes brengt Shorter zijn publiek onder hypnose.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

‘Jazz a Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was vocalist Gregory Porter. Zijn stijl ontstijgt de jazz. Met zijn magnifieke, bronzen bariton haalt hij een diepere waarheid uit zijn liedteksten naar boven. Speels zet hij het ritme op scherp en met subtiele veranderingen zet hij de melodie volledig naar zijn hand.

Dit portret van Marcus Miller werd in 2009 opgenomen tijdens zijn tournee ‘Tutu Revisited’. Hij blikt terug op zijn langdurige samenwerking met Miles Davis. Ook vertelt Miller uitgebreid over zijn compositie 'Tutu', en legt hij uit hoe het legendarische, gelijknamige album tot stand kwam. Deze film werd opgenomen in de tentoonstelling 'We Want Miles' in het Parijse Cité de la Musique.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevond zich de band Giants of Jazz – een naam die nooit toepasselijker is geweest dan op deze verzamelde jazzreuzen: Art Blakey (drums), Dizzy Gillespie (trompet), Al McKibbon (bas), Thelonious Monk (piano), Sonny Stitt (saxofoon) en trombonist Kai Winding (trombone). Deel 2.

De reeks Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en bieden een unieke ervaring: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Onder de musici die in deze reeks te zien zijn is accordeonist Mestrinho, die optreedt met Cainã Cavalcante op gitaar, Alex Buck op drums en Carlinhos Noronha op bas. Het virtuoze spel van de bandleider staat in opwindend contrast met de subtiele ritmes van de Braziliaanse muziek.

Honderden ‘funkateers’ kwamen samen in Bataclan in Parijs om funkheld en bassist Larry Graham & Graham Central Station toe te juichen. In de jaren ’60 was Graham met name bekend voor zijn werk met de populaire en invloedrijke psychedelische soul- en funkband Sly and the Family Stone. Nadat hij Graham Central Station oprichtte volgde een uiterst succesvolle solocarrière. Graham wordt gezien als de uitvinder van het 'slappen' op de elektrische bas; een manier van spelen die kenmerkend is voor de moderne funk. Tijdens dit concert in Parijs laat Graham zien waarom hij nog altijd één van de helden van de funk is!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Jack DeJohnette, een uiterst belangrijk figuur in de geschiedenis van fusion jazz. In 2007 werd hij in de Drummer Hall of Fame ingewijd. Zijn werk en stijl is een grote mix van verschillende elementen van jazz, free jazz, wereld muziek en R&B. Dit heeft er ook voor gezorgd hij wordt aanschouwd als een van de meest gewaardeerde en meest gevraagde drummers van zijn tijd. Zijn optreden bij Estival is buitengewoon verbazingwekkend, waar je overduidelijk zijn unieke stijl naar boven hoort komen.

Bassekou Kouyaté, de West-Afrikaanse vernieuwer van de Mali-sound en virtuoos op het traditionele snaarinstrument ngoni, is samen met zijn band te gast bij BIRDtv. Maak je op voor bedwelmende (desert)blues en rock van hun eindejaarslijsten-dominator Jama Ko. Als een van de laatsten in een lange lijn van griots, West-Afrikaanse dichters, lofzangers en muzikanten, stond Bassekou Kouyaté’s muzikale carrière eigenlijk bij zijn geboorte al vast. Zijn vader, Moustapha Kouyaté, speelde ngoni, een snaarinstrument gemaakt van kalebas en dierenhuid, en zijn moeder, Yakaré Damba, was zangeres. Zijn ouders reisden, geheel in de griottraditie, door Mali en buurlanden om op te treden op feesten. Toen Bassekou eind jaren zeventig zijn vader verving, bleek hij een natuurtalent.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. In 2019 is de Israëlisch-Amerikaanse contrabassist Omer Avital één van hen. Samen met zijn kwintet, bestaande uit saxofonisten Asaf Yuria en Alexander Levin, drummer Ofri Nehemya en pianist Eden Ladin voert hij sterk repertoire uit van zijn album 'Qantar': bruisend energieke, eigenzinnige jazz met oosterse invloeden.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende artiesten op jazzahead! 2023 is de Braziliaanse pianovirtuoos Amaro Freitas, wiens free jazz-optreden het internationale publiek versteld zal doen staan. In korte tijd is Freitas van een lokaal gewaardeerde musicus uit het noordoostelijk gelegen Recife in Brazilië uitgegroeid tot een artiest van internationale allure. Freitas' derde album “Sankofa” (2021) is een spirituele zoektocht om de oude filosofieën, verhalen en inspirerende karakters van Zwart Brazilië aan de vergetelheid te onttrekken, en geldt tot dusver als zijn meest indrukwekkende werk.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

‘Jazz a Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was Chucho Valdes met zijn Afro-Cuban Messengers, het schoolvoorbeeld van jazz met een Latin-invloed. Samen met vocalisten Concha Buika en Dreiser Durruthy Bombale, Rodney Barreto op drums, Gaston Joya op contrabas, Yaroldy Abreu Robles op conga's en Reinaldo Melian Alvarez op trompet wekt de legendarische pianist de straten van Havana tot leven op het festivalpodium.

In 1962 vond in het Belgische Dinant - geboorteplaats van de uitvinder van de saxofoon, Adolphe Sax – het allereerste Internationale Jazzfestival “Adolphe Sax” plaats. De feestelijkheden beginnen met een optreden van een Belgisch kwartet bestaande uit tenorsaxofonist Jacques Bailly, gitarist Willy Donni, drummer Bruno Castellucci en bassist José Bedeur. Een tweede hoogtepunt van het festival is het trio van de Belgische pianist François “Francy” Boland, terzijde gestaan door zijn landgenoot Freddy Rottier op drums en de Amerikaan Jimmy Woode op bas. Zij krijgen versterking van vier internationale gastsaxofonisten: achtereenvolgens de Duitse tenorsaxofonist Klaus Doldinger, de Belgische altsaxofonist Jacques Pelzer, de Britse altsaxofonist Derek Humble en de Oostenrijkse saxofonist Karl Drewo. Zij sluiten hun set af met een gezamenlijk optreden, waarna zij het podium eerbiedig verlaten voor de grootste naam op het affiche: een ware jazzveteraan, de Amerikaanse tenorsaxofonist Coleman Hawkins. Samen met zijn landgenoten Jimmy Woode (bas) en “Kansas” Fields (drums) en de Franse pianist George Arvanitas geeft Coleman Hawkins een optreden van een uur, waarin hij "Disorder At The Border" en de standards "Autumn Leaves", "Lover Come Back To Me", "Moonlight In Vermont" en "All The Things You Are" speelt. Dit optreden is de gedroomde afsluiting voor het eerste jazzfestival ter ere van Adolphe Sax.

Op Grégory Privats album "Soley" uit 2020 opent zich een hybride universum, waarin stem, piano en synthesizer, Caraïbische en elektronische muziek, en de klassieke en jazz-trio-tradities gebroederlijk samengaan en vermengd raken. Bijgestaan door Chris Jennings op contrabas en Tilo Bertholo op drums laat Privat hier voor de eerste maal van zich horen als zanger. Deze vocale dimensie vormt een krachtige toevoeging aan de instrumentale en narratieve zeggingskracht van "Soley", wat Privats muziek een onverwachte emotionele gelaagdheid verleent.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Het optreden van zangeres Jazzmeia Horn op het Malta Jazz Festival 2019 beloofde veel goeds voor de toekomst van de jazz, en was tegelijk doordrenkt van het verleden van het genre. Met Keith Brown (piano), Rashaan Carter (bas), Irwin Hall (fluit en saxofoon) en Anwar Marshall (drums) herinnerde het optreden van de jonge zangeres het publiek aan de kracht van de jazz het hart te beroeren. Horns concert aan de waterkant van Valletta naast de Ta’Liesse-kerk was een werkelijk betoverende ervaring.

De volstrekt originele pianist en componist Thelonious Monk (1917-1982) is één van de grootste jazzlegendes. Zijn muziek werd tijdens de eerste 15 jaar van zijn carrière door weinigen begrepen. Pas later werd zijn genie erkend, en werd hij gelauwerd als mede-grondlegger van de bebop. Verschillende concerten van zijn Europese tournee van 1966 zijn opgenomen voor televisie. Monk (piano) wordt bijgestaan door Charles Rouse (tenorsaxofoon), Lawrence Gales (bas) en Benjamin Riley (drums). Dit kwartet speelde Epistrophy, 'Round Midnight, en Lulu's Back in Town in Warschau voor de Poolse televisie op 4 april 1966. Op 17 april speelde ditzelfde kwartet in Kopenhagen voor de Deense televisie, met de nummers Lulu's Back in Town, Don't Blame Me, en Epistrophy.

Het Apple Music Festival (voorheen bekend als het toenmalige iTunes Festival) was een reeks muziekconcerten van Apple Inc. die in 2007 van start ging.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. In juli 1996 trad de Amerikaanse saxofonist Wayne Shorter met zijn kwintet op tijdens Estival Jazz Lugano. Met pianist Jim Beard, gitarist David Gilmore, bassist Alphonso Johnson en drummer Rodney van Holmes brengt Shorter zijn publiek onder hypnose.