TV-gids

Gitarist Jurgen Burdorf studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam en is tegenwoordig een veelgevraagd sessiemuzikant. Zijn hart ligt bij zijn eigen nummers, waarin jazz, rock en Americana op karakteristieke wijze samenvloeien. De lege agenda die Covid-19 Burdorf opleverde versterkte zijn zeggingskracht als componist en gitarist en verrijkte zijn nieuwe muziek. Samen met zijn Jurgen Burdorf Band speelt hij nieuw materiaal van zijn vierde studioalbum.

Honderden ‘funkateers’ kwamen samen in Bataclan in Parijs om funkheld en bassist Larry Graham & Graham Central Station toe te juichen. In de jaren ’60 was Graham met name bekend voor zijn werk met de populaire en invloedrijke psychedelische soul- en funkband Sly and the Family Stone. Nadat hij Graham Central Station oprichtte volgde een uiterst succesvolle solocarrière. Graham wordt gezien als de uitvinder van het 'slappen' op de elektrische bas; een manier van spelen die kenmerkend is voor de moderne funk. Tijdens dit concert in Parijs laat Graham zien waarom hij nog altijd één van de helden van de funk is!

Ter afsluiting van de editie van 2019 brengt Jazz à la Villette een eerbetoon aan de koningin van Soul, Aretha Franklin, die in de zomer van 2018 overleed. De muzikale leiding van de avond is in handen van Antibalas, een Afrobeat-groep uit Brooklyn verbonden aan het Daptones-label. Voor deze gelegenheid worden ze vergezeld door verschillende gastzangers: Bettye LaVette, José James, Alice Russell, Nona Hendryx en Zara McFarlane.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Dit concert van trompettist Freddie Hubbard en de 'Satchmo Legacy' uit 1987 is een kenmerkend voorbeeld van de klassieke stijl van deze bebop-legende met de zijdeachtige klank. Freddie Hubbard, de Amerikaanse jazztrompettist en componist, schonk de moderne jazz en bebop nieuw perspectief. Hij speelde bij met Art Blakey and the Jazz Messengers, en samen met trompettisten Booker Little en mede-Messenger Lee Morgen heeft Hubbard een grote invloed uitgeoefend op de nieuwe wegen die de jazz insloeg tijdens de jaren 60.

De componisten en muzikanten Donald Fagen en Walter Becker vormen begin jaren 70 een duo dat beter bekend staat als Steely Dan. De van samenstelling wisselende band speelt muziek van virtuoze artiesten die hun sporen verdiend hebben en roepen letterlijk hun echo op. Ze vallen op door controversiële, mysterieuze songteksten en complexe jazzharmonieën te verpakken in pakkende nummers. Tijdens de ‘A Perfect Combination’s Tribute To’ betreedt de top van Nederlandse muzikanten en vocalisten onder leiding van Danny Sahupala het podium van de North Sea Jazz Club voor een ode aan Steely Dan.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. McCoy Tyner, de jazzpianist uit Philadelphia, kwam voor het eerst onder de aandacht dankzij saxofonist Benny Golson, in wiens Jazztet hij speelde. McCoy Tyner werd later nog veel bekender door zijn werk in het John Coltrane Quartet en zijn lange solocarrière. Je zou zijn pianostijl makkelijk kunnen vergelijken met Coltranes saxofoonstijl. Hij liet zich nooit overschaduwen door de energieke saxofonist, maar vormde juist een bron van inspiratie voor Coltrane’s ruimdenkende aanpak. Dankzij zijn werk met Coltrane én zijn solowerk is Tyner één van de invloedrijkste pianisten van de 20ste eeuw.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Count Basie was één van de belangrijkste bandleiders van het swingtijdperk. Op een korte onderbreking na aan het begin van de jaren ’50 stond de pianist vanaf 1935 tot aan zijn overlijden in 1984 aan het roer van zijn big band. Basie’s orkest stond bekend om een lichtvoetige, swingende ritmesectie, levendig ensemblewerk, en veel ruimte voor solo’s. Basie was geen componist zoals Duke Ellington dat was, of een belangrijke solist zoals Benny Goodman: Basie's instrument was de hele bigband! Zijn band belichaamde het swingtijdperk en had een enorme invloed op de hele jazzwereld. In deze opname uit maart 1959 geeft Count Basie een optreden in het Belgische Charleroi. Op enkele stukken is zanger Joe Williams te horen.

Thomas Carbou en Patrick Graham lijken op bovenzintuiglijke wijze samen te werken. Hun muziek wisselt spontane improvisaties af met elektronische loops. Braziliaanse en Indiase invloeden zorgen ervoor dat hun muziek zich vaak ontvouwt in dromerige soundscapes en extatische grooves. De heren maken gebruik van een breed scala aan instrumenten, waaronder een aangepaste 8-snarige gitaar, cuatro, bouzouki, cajón, lijsttrommels, berimbau, udu, en metalen percussie. In combinatie met hun hypnotiserende zang en elektronische samples vormt het een uniek geheel. Dit concert is opgenomen in de Bleury Vinyl Bar in Montréal – nabij het Place des Festivals, wereldwijd bekend vanwege het Montréal International Jazz Festival!

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!

De volstrekt originele pianist en componist Thelonious Monk (1917-1982) is één van de grootste jazzlegendes. Zijn muziek werd tijdens de eerste 15 jaar van zijn carrière door weinigen begrepen. Pas later werd zijn genie erkend, en werd hij gelauwerd als mede-grondlegger van de bebop. Verschillende concerten van zijn Europese tournee van 1966 zijn opgenomen voor televisie. Monk (piano) wordt bijgestaan door Charles Rouse (tenorsaxofoon), Lawrence Gales (bas) en Benjamin Riley (drums). Dit kwartet speelde Epistrophy, 'Round Midnight, en Lulu's Back in Town in Warschau voor de Poolse televisie op 4 april 1966. Op 17 april speelde ditzelfde kwartet in Kopenhagen voor de Deense televisie, met de nummers Lulu's Back in Town, Don't Blame Me, en Epistrophy.

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

Jazzfenomeen Trombone Shorty serveert een mix van funk, jazz, hiphop en soul tijdens dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne. Troy Andrews, ook wel bekend als ‘Trombone Shorty’, zet met dit optreden een kunstwerk neer. Met de energie van een rockster eert hij de jazzlegendes van weleer in een welhaast hypnotiserend optreden. Met deze mix van stijlen en tomeloze energie weet Trombone Shorty een ongekend goede show neer te zetten.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1987 stond de Amerikaanse gitarist pianist Chick Coear op dit festival. Hij speelt een jazz fusion-concert met zijn Elektric Band, bestaande uit Frank Gambale (gitaar), Eric Marienthal (saxofoon), John Patitucci (bas) en Dave Weckl (drums). De band sleepte twee Grammy Award-nominaties in de wacht.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1986 trad de veelgeprezen fusionband Mahavishnu Orchestra onder leiding van gitarist John McLaughlin aan op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. In deze derde incarnatie van de band hadden klinkende namen zitting: met Jim Beard op toetsen, Jonas Hellborg op bas, Danny Gottlieb op drums en Bill Evans op saxofoon.

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

Ter gelegenheid van de 40ste verjaardag van het legendarische album Bitches Brew, waarmee jazzlegende Miles Davis het genre jazz fusion startte, leidt trompettist Wallace Roney leiding een band die muziek van de meester doet herleven. Dit project is het geesteskind van Miles' familie, onder wie diens zoon Erin. Miles wordt persoonlijk vertegenwoordigd door zijn neef, drummer Vince Wilburn. Dit concert uit het antieke Romeinse theater in Vienne, Frankrijk, is een groots eerbetoon aan Miles.

Een documentaire in twee delen, gepresenteerd door Dee Dee Bridgewater. Deel 2: ‘From Highlife to Musette’: Op het pad waar Europese en Afrikaanse muziek samenkomen ontdekken we de verschillende invloeden van jazz en haar zijtakken die vandaag de dag bestaan. Nieuwe stijlen en oplevingen van vergane tradities verrijken de jazz en vertolken het essentiële element van onze hele muziekcultuur.

In zijn optreden op het Franse festival Jazz à Vienne bouwt Gilberto Gil voort op het nieuwe geluid van zijn album ‘Fé Na Festa’: een mix van feest, traditie, en een beetje rock. De wereldwijd bekende muzikant Gilberto Gil, die bovendien de Braziliaanse minister van Cultuur is, stond aan de wieg van het ‘tropicalismo’. Deze culturele tegenbeweging combineert traditionele Braziliaanse elementen met moderne kunstvormen. Ook het geluid wat Gilberto Gil tijdens dit optreden laat horen is duidelijk beïnvloed door de Braziliaanse cultuur. Toch is de jazz nooit ver weg.

De legendarische Franse rapgroep Ärsenik bestaat uit twee broers, Lino en Calbo. Zij treden op in het Olympia in Parijs ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van hun eerste album, 'Quelques gouttes suffisent…'. Het is een uniek concert: Ärsenik heeft veel bijzondere gasten uitgenodigd om voor de allereerste keer het hele album uit te voeren. Het album verkocht ruim 300 duizend exemplaren in Frankrijk en telt nog altijd als klassieker: het staat in de top vijf van beste Franse rapalbums aller tijden. Geniet van Ärseniks optreden in het Olympia in Parijs!

De Amerikaanse organist en soulzanger Jackie Davis heeft veel betekend voor de populariteit van het hammondorgel in de jazz, en geldt als voorganger van de veel beroemdere Jimmy Smith. In deze opname uit 1967 zien we Davis tijdens een intiem solo-optreden in Brussel, waarin we de grote soulmuzikant dicht op de huid zitten. Met aanstekelijke geestdrift speelt hij gloedvolle versies van “I Got Rhythm”, “Satin Doll”, “Yesterday”, “Smack Dab In The Middle” en “It Ain’t Necessarily So”. Davis’ zang verleent de songteksten onverwacht veel diepgang. Laat de geweldige Jackie Davis ook jouw hart veroveren in dit vintage liveoptreden uit Brussel!

Populair muziekduo uit Philadelphia, bestaande uit Daryl Hall en John Oates. De band wordt in 1967 opgericht, nadat de mannen eerder al in andere bands zaten. Hun stijl is een mix tussen rock & roll, r&b en pop, wat ze zelf 'rock and soul' noemen. Anderen hebben het ook wel 'blue eyed soul' genoemd.

De magere, blinde muzikant Moondog was ruim twee decennia lang geliefd onder New Yorkers als een geliefd, mysterieus en buitenissige straatartiest. In Europa brak hij door als componist en muzikant in de avant-garde scene, waar hij gala-optredens van grote orkesten dirigeerde voor koninklijk publiek. Hij werd geëerd door de groten der aarde, onder wie Charlie Parker, Leonard Bernstein, Steve Reich en Philip Glass. Volgens hen was hij één van de grootste muzikale visionairen van de 20e eeuw. Moondog, die oorspronkelijk Louis T. Hardin heette, maakte dag in dag uit een onveranderlijk deel uit van Manhattans straatbeeld. Ongeacht het weer droeg hij altijd een zelfgemaakte mantel, sandalen, een wapperende cape en een gehoornde Vikinghelm, dit alles vanuit zijn ‘Noorse filosofie’. Tijdens dit optreden staat hij samen met het beroemde London Saxophonique op het podium voor een uiterst excentrieke show.