TV-gids

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de Bosnisch-Zwitserse accordeonist Mario Batkovic, die alle klankmogelijkheden verkent die zijn instrument rijk is. Hij zet in op een wederkerige, symbiotische relatie met zijn instrument, zonder gebruik van elektronische effecten of loops. Batkovic's symfonische blik op het instrument is uniek: uitdagend, hypnotiserend en van grootse klasse.

Jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. Wegens COVID-19 werd tijdens editie 2021 slechts de helft van alle optredens daadwerkelijk opgenomen in Bremen. De overige geplande optredens werden opgenomen door de artiesten zelf op locaties van hun eigen keuze. Eén van de vele musici die optreden op jazzahead! is de in Londen gevestigde saxofonist, improvisator, componist en docent Camilla George. Georges voorliefde voor het laten versmelten van Afrikaanse en westerse muziek in een muziekstijl die helemaal de hare is, verklaart waarom zij zo'n prominente plaats inneemt binnen de huidige Londense jazzscene naast collega's als Nubya Garcia, Shabaka Hutchings en Zara McFarlane. Haar muziek is een hypnotiserende mengelmoes van Afrofuturism, hiphop en jazz. Camilla George wordt bijgestaan door contrabassist Daniel Casimir, pianist Sarah Tandy, gitarist Shirley Tetteh en drummer Rod Youngs.

Jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. Wegens COVID-19 werd tijdens editie 2021 slechts de helft van alle optredens daadwerkelijk opgenomen in Bremen. Eén van de vele groepen die optreden op jazzahead! is het Nau Trio, dat bestaat uit drie jonge musici, respectievelijk uit Chili (Jean Cammas, contrabas), Brazilië (Henrique Gomide, piano), en Nederland (percussionist Antoine Duijkers). Tijdens hun constant zoektocht naar hun eigen unieke geluid maken de bandleden een muzikale reis door verschillende landen en culturen. Vriendschap en wederzijdse interesse in elkaars culturen verenigt dit trio, en dat schept de ideale randvoorwaarden voor authentiek maar zelfverzekerd spel. Hoewel de openheid en melancholie van de Europese jazz duidelijk terugkeren in hun muziek, is het juist het Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse folkloristische element dat hun unieke klank bepaalt.

Metronomy, oftewel Joseph Mount, is vooral bekend van zijn remixen voor Infadels, Franz Ferdinand, Roots Manuva en The Klaxons. Maar Mount werkt daarnaast ook aan zijn eigen muziek. Zijn extravagante stijl ligt in het verlengde van artiesten als Soulwax en Justice. Beukende drums, analoge, zelfgebouwde apparatuur en perfecte spanningsbogen: Mount bewijst met gemak dat zijn eigen materiaal ook kan imponeren. Live is Metronomy een trio dat naast Joseph Mount bestaat uit Oscar Cash op saxofoon en toetsen, en Gabriel Stebbing op bas en toetsen.

Tegen de tijd dat Freddie Hubbard de Brusselse Jazz Club aandeed in de zomer van 1980 had de trompetist een indrukkend cv opgebouwd. In de jaren ’60 was hij een vooraanstaand lid van de hardbopbeweging en verscheen hij tegelijkertijd op albums van avant-gardeboegbeelden als John Coltrane en Eric Dolphy. In het daaropvolgende decennium breidde Hubbard zijn repertoire verder uit met elektronische instrumenten en strijkers. In Brussel komen al deze ervaringen samen in een korte maar krachtige set. De groep bestaat naast de trompetist uit David Schnitter (tenorsaxofoon), Billy Childs (toetsen), Larry Klein (bas) en Sinclair Lott (drums).

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Misha Mengelberg, het vergeten is begonnen. Hij wacht op een taxi die hij niet gebeld heeft om naar een optreden te gaan dat niet plaats zal vinden. Een film van Cherry Duyns waarin hij pianist Misha Mengelberg volgt tijdens zijn laatste buitenlandse tournee met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Bandleider, componist en pianist Misha Mengelberg viel een aantal jaren geleden ten prooi aan dementie. Cherry Duyns volgt dit icoon van de Europese jazz tijdens een week van optredens in de Londense jazzclub Vortex, wat gezien zijn verslechterende toestand zeker zijn laatste buitenlandse optreden zal zijn. De bandleden maken zich op voor het lang uitgestelde afscheid van Mengelberg, met wie ze decennia hebben samengespeeld. Muziek maken is als ademhalen voor Mengelberg, maar nu hij op voet van oorlog leeft met zijn brein, rijst de vraag hoe lang hij nog kan spelen met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Duyns vraagt het voorzichtig aan de bandleden: moet hij niet tegen zichzelf in bescherming worden genomen? Nee, antwoordt er één resoluut. Dat Mengelberg ondanks zijn ziekte nog altijd met het ensemble op het podium staat, past in zijn esthetiek waarin iedereen mee mag doen. Hij houdt immers van verwarring en gekte. Mengelberg heeft in heldere momenten nog steeds een ongezouten mening over mede-componisten als John Cage ('tamelijk vijandige muziek') en Chopin ('ijzingwekkend saai en vervelend'). En in een speels moment gebruikt hij zijn wandelstok om de piano te bespelen. Toch rijst de onontkoombare vraag of het ensemble wel kan voortbestaan zonder hem als spil.

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de vele artiesten die hier optreden in 2019 is Al Di Meola. De pionierende gitarist vermengt wereldmuziek en rock met jazz. Zijn voortdurende fascinatie voor complexe syncopering, prikkelende, lyrische melodieën en verfijnde gevoel voor harmonie heeft hem zijn hele carrière veel lof opgeleverd. De Grammy Award-winnaar vergaarde internationale roem door zijn waardevolle samenwerkingen met andere grote namen en niet in de laatste plaats als soloartiest.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

Count Basie was één van de belangrijkste bandleiders van het swingtijdperk. Op een korte onderbreking na aan het begin van de jaren ’50 stond de pianist vanaf 1935 tot aan zijn overlijden in 1984 aan het roer van zijn big band. Basie’s orkest stond bekend om een lichtvoetige, swingende ritmesectie, levendig ensemblewerk, en veel ruimte voor solo’s. Basie was geen componist zoals Duke Ellington dat was, of een belangrijke solist zoals Benny Goodman: Basie's instrument was de hele bigband! Zijn band belichaamde het swingtijdperk en had een enorme invloed op de hele jazzwereld. In deze opname uit maart 1959 geeft Count Basie een optreden in het Belgische Charleroi. Op enkele stukken is zanger Joe Williams te horen.

Jazzfestival en conferentie inJazz brengt vraag en aanbod in de Nederlandse jazzscene bij elkaar, helpt artiesten kennis en ervaring te delen én is aanjager van nieuwe ontwikkelingen. Het conferentieprogramma overdag omvat inspirerende panelgesprekken, workshops, netwerkmogelijkheden en diverse presentaties. 's Avonds is het feest met optredens van zowel veelbelovende jonge Nederlandse acts als bekendere namen, die laten zien waar ze voor staan. Eén van de musici op inJazz is Agnes Gosling. Goslings schrijverschap en kwaliteiten als arrangeur zijn tot volle wasdom gekomen. De zangeres is is niet bang zich kwetsbaar op te stellen. Met haar kwartet eert Gosling de akoestische jazztraditie, zonder daarbij de nieuwe klanken en stijlen van de muziek van onze tijd te schuwen.

Populair muziekduo uit Philadelphia, bestaande uit Daryl Hall en John Oates. De band wordt in 1967 opgericht, nadat de mannen eerder al in andere bands zaten. Hun stijl is een mix tussen rock & roll, r&b en pop, wat ze zelf 'rock and soul' noemen. Anderen hebben het ook wel 'blue eyed soul' genoemd.

Art Farmer: Live in '64 belicht een geweldig concert uit 1964 van de grote bugelspeler in zijn hoogtijdagen. Farmers fenomenale band bevat de legendarische gitarist Jim Hall, drummer Pete La Roca, en bassist Steve Swallow. Dit uitmuntende ensemble voert met finesse zowel standards als eigen composities uit, waaruit eens te meer blijkt waarom Farmer tot de meest innovatieve blazers van de jazz wordt gerekend.

Na jaren de wereld over te hebben getoerd met artiesten als Meshell Ndegeocello, Gretchen Parlato, Avishai Cohen, Matisyahu, Lionel Loueke, Now vs. Now en Dhafer Youssef en op meer dan dertig albums te zijn verschenen, richtte Mark Guiliana vorig jaar zijn eigen label, Beat Music Productions, op. Na en passant nog een album met Brad Mehldau, een single met David Bowie en een eigen album te hebben opgenomen, richt de muzikant zich nu geheel op zijn eigen jazzkwartet: Beat Music. Met Beat Music maakte Guiliana in 2014 Beat Music: The Los Angeles Improvisations, het resultaat van een dag in-studio-improvisatie (met Tim Lefebvre, Jeff Babko en Troy Ziegler), waarop Guiliana’s voorliefde voor professionele spielerei goed is te horen. Hij is een van die weinige drummers die de grens tussen akoestisch en elektronisch moeiteloos weet te vervagen en zijn jams nemen je mee langs alles van jazz, soul, rock en hiphop via bubbly baslijnen, chille grooves en aliengeluiden naar drum ‘n’ bass en andere elektronica.