TV-gids

De Amerikaanse soul- en jazzorganiste Rhoda Scott bouwde het grootste gedeelte van haar carrière op in Frankrijk, waar ze meer erkenning voor haar werk kreeg dan ooit mogelijk was geweest in haar moederland. Dat ze orgel zou gaan spelen was boven alle twijfel verheven. "Het is echt het mooiste instrument wat er is”, zei ze ooit in een interview. “Ik trok gelijk mijn schoenen uit om de pedalen in te drukken.” Dit optreden op het Franse festival Jazz à Vienne is extra bijzonder. Niet alleen vanwege de bijzondere locatie, maar ook doordat Scott het podium deelt met de Amerikaanse gospel- en blueszangeres La Velle. Samen geven zij een prachtig intiem optreden in het Romeinse theater van Vienne.

Gitarist Jurgen Burdorf studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam en is tegenwoordig een veelgevraagd sessiemuzikant. Zijn hart ligt bij zijn eigen nummers, waarin jazz, rock en Americana op karakteristieke wijze samenvloeien. De lege agenda die Covid-19 Burdorf opleverde versterkte zijn zeggingskracht als componist en gitarist en verrijkte zijn nieuwe muziek. Samen met zijn Jurgen Burdorf Band speelt hij nieuw materiaal van zijn vierde studioalbum.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1986 trad de veelgeprezen fusionband Mahavishnu Orchestra onder leiding van gitarist John McLaughlin aan op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. In deze derde incarnatie van de band hadden klinkende namen zitting: met Jim Beard op toetsen, Jonas Hellborg op bas, Danny Gottlieb op drums en Bill Evans op saxofoon.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Dit programma presenteert twee concertopnames uit 1978 vanuit Schloss Ansbach. In het eerste concert zien we Gil Evans en zijn groep, bestaande uit Evans zelf op piano, Steve Lacy op sopraansaxofoon, Arthur Blythe op altsaxofoon, Pit Levin op synthesizer, Earl McIntyre op trombone, Lewis Soloff op trompet, Geoffrey Berlin op bas en Sue Evans op percussie. In het tweede concert zien we saxofonist Ornette Coleman op de toppen van zijn creatieve kunnen. Coleman wordt bijgestaan door Bern Nix en Charles Ellerbee op gitaar, Albert Arnold op bas, en Shannon Jackson op drums en percussie.

Elk jaar vindt het Jazz en Baie festival plaats in de prachtige baai van Mont Saint-Michel. Vandaag staan twee muzikale zwaargewichten op het podium: de Franse jazzmuzikanten Jacky Terrasson en Stéphane Belmondo. Pianist Terrasson en trompettist Belmondo spannen samen voor een bijzonder concert waarin jazz gecombineerd wordt met soul een vleugje Franse chanson. De Frans-Amerikaanse Terrasson houdt ervan de wereld over te reizen om muzikale samenwerkingen aan met anderen, of concerten te geven met zijn eigen trio, kwartet of kwintet. Zijn diepgewortelde vriendschap met Stéphane Belmondo leverde al een reeks briljante optredens en albums op. De ene keer treedt de trompettist op op Terrassons album ‘Gouache’, de andere keer is de pianist de gast op Belmondo’s album ‘Ever After’. Tijdens het Jazz en Baie festival staat het duo op het podium garant voor een waar piano en trompet-avontuur: een absolute aanrader!

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!

Wat Jamie Cullum is voor Engeland, is Wouter Hamel voor Nederland: een geweldige artiest die weet hoe jazz en pop gecombineerd kunnen worden tot catchy nummers! De op 19 mei 1977 geboren Hagenees staat tijdens dit concert onder andere op het podium met Sven Happel (bas), Jasper van Hulten (drums), Gijs Anders van Straalen (percussie), Rory Ronde (gitaar), Benjamin Herman (saxofoon) en een fantastisch strijk ensemble. Hamel is meer dan een zanger, hij schrijft het grootste gedeelte van zijn muziek en weet ook raad met de gitaar en de piano. Zijn debuutalbum (2007) bij Dox records stond langer dan een jaar in de hitlijsten, waarmee hij ook de grote hit "As Long as We're in Love” had. Het décor tijdens deze show is de legendarische poptempel Paradiso, in het hart van Amsterdam en Hamels show ’One More Time on the Merry-Go-Round’ is daar precies op zijn plek, de connectie tussen venue, muziek en publiek is waanzinnig!

In de late jaren '40 gaf jazzsaxofonist Charlie 'Bird' Parker te kennen de studio in te willen met een klassieke strijkerssectie in plaats van zijn gebruikelijke jazzensembles. Deze wens kwam uit in 1949 en 1950 toen hij twee platen maakte met hobo, harp, strijkerssectie en een jazzritmesectie, uitgebracht als 'Charlie Parker with Strings'. Zo'n 70 jaar later treden saxofonisten Olivier Bogé, Géraldine Laurent, Pierrick Pédron, Thomas de Pourquery en Jaleel Shaw nadrukkelijk in de voetsporen van de jazzlegende: in 2019 traden zij op in de Philharmonie de Paris met het repertoire van de oorspronkelijke albums. Bastien Stil dirigeert Christophe Dal Sasso's nieuwe orkestrale arrangementen in dit genre-overstijgende concert, dat begint met Dal Sasso’s eigen compositie, Ouverture voor vijf saxofoons en orkest.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. De Franse pianist Amaury Faye stond in 2017 op Jazz à Vienne met bassist Louis Navarro en drummer Théo Lanau. Hun gezamenlijke debuutalbum ‘Clearway’ gooide hoge ogen, en ook live overtuigt het trio het publiek dat hun ster met recht rijzende is.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. Eén van de optredende acts op jazzahead! 2025 is het Schotse duo Norman and Corrie. In hun optreden put het duo uit oude, overgeleverde volksmelodieën van de Shetlandeilanden, die ze een volledig nieuwe, moderne invulling geven. Met saxofoon, drums, orgelpedalen en geavanceerde sound-design scheppen ze een levendig klankbeeld dat het verleden eert en tegelijkertijd nieuwe wegen inslaat. Het duo bestaat uit Norman Willmore (saxofoon, orgelpedalen en laptop) en Corrie Dick (drums).

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de musici die in deze reeks te zien zijn is pianist Karin Fernandes. Zij specialiseert zich in de uitvoering van twintigste- en eenentwintigste-eeuws pianorepertoire en heeft de première van talloze nieuwe werken voor haar rekening genomen. Als solist heeft Karin Fernandes opgetreden met prestigieuze Braziliaanse orkesten.

De Litouwse band Olivia Gongas gaf eind juni 2021 een intiem optreden in dance club Lindyhop.lt in Vilnius. De band, met multi-instrumentalist Remis Rančys als frontman, bestaat verder uit gitarist Laimonas Jančas, bassist Paulius Adomėnas en drummer Domantas Razmus. Olivia Gongas put inspiratie uit indie- en internationale muziek in dit kalme, gezellige concert. De Lindyhop.lt opende haar deuren in 2003 en is daarmee de langst bestaande jazzdansclub van Litouwen. De huisband speelt arrangementen van stukken uit de rijke jazzgeschiedenis, van de jazz uit New Orleans tot muziek uit de gouden tijd van de swing en de Hot Club de France.

Jimmy Smith: Live in '69 is een ongelofelijk, 90 minuten durend concert uit 1969, dat werd opgenomen in Parijs. Smith laat zien waarom hij nog steeds de onbedwongen koning van het jazzorgel is in zijn samenspel met zijn oorspronkelijke trio (Eddie McFadden op gitaar en Charlie Crosby op drums). De highlights van deze opname zijn de bluesjams 'Got My Mojo Working' en 'Sonnymoon For Two', de ballads 'Alfie' en 'Satin Doll', en de bijzondere, 23 minuten durende versie van Smiths grote hit 'The Sermon'.

Rakim Mayers, beter bekend als A$AP Rocky, is een Amerikaanse rapper die met zijn mixtape ‘LiveLoveA$AP’ uitgroeide tot een ware hype in de internationale hiphopwereld. Blogs als NME en Pitchfork waren de eersten die de charismatische rapper uit Harlem de hemel inprezen. De hit waar het allemaal om draaide was ‘Purple Swag’, sindsdien ook een begrip in de straattaal van New York. Na de succesvolle single ‘Pe$o’ scoorde A$AP een miljoenencontract bij RCA. Jim Jones en Drake staan al in de rij om met de jonge rapper te werken. Deze show vond plaats in het Hordem Pavilion in Sydney.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in De Doelen in Rotterdam. In 1968 verwelkomde het Newport Jazz Festival in Rotterdam drie getalenteerde Amerikanen: pianist Horace Silver, gitarist Muddy Waters en trompettist Dizzy Gillespie, ieder met hun eigen bands.

Ella Fitzgerald: Live in '57, presenteert de ‘First Lady Of Song’. Met daarbij een hele bijzondere opname: één van de eerste volledige concertregistraties van Ella op film. Tijdens dit concert, opgenomen in België op 7 mei 1957, treedt de First Lady op met jazz-grootheden zoals Ray Brown, Herb Ellis en de legendarische Oscar Peterson. Op het programma staan enkele van de grote klassiekers: ‘Lullaby Of Birdland’ en ‘It Don’t Mean A Thing (If It Ain’t Got That Swing)’. Ook al wilde ze eerst danseres worden, luisterde Ella al vroeg naar opnames van Louis Armstrong, Bing Crosby en The Boswell Sisters. Na haar debuut bij een amateurtalentenjacht in 1934, begon ze bij Chick Webb’s orkest in 1935, waar ze meerdere hits mee opnam en de leiding overnam na Webb’s dood. Dit was nog maar het begin van haar carrière, waarin Ella Fitzgerald zich vestigde als de ‘First Lady of Song’ en ‘Queen of Jazz’ met haar bereik van drie octaven. De Amerikaanse jazzzangeres stond vooral bekend om haar pure toon, intonatie en frasering en improvisatorische vaardigheden. Gedurende bijna 60 jaar verkocht Fitzgerald 40 miljoen albums en won 13 Grammy Awards, onder andere met haar fantastische interpretaties van het Great American Songbook.

De reeks Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en bieden een unieke ervaring: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Onder de bands die in deze reeks te zien zijn is Trio Corrente, dat werd opgericht in 2001 met Fabio Torres op piano, Paulo Paulelli op bas en Edu Ribeiro op drums. Sindsdien vertolkt het trio klassiekers uit de genres choro en Música Popular Brasileira met een kenmerkend eigen geluid.

De Vlaams-Belgische singer-songwriter Selah Sue trad op in La Cigale in Parijs als onderdeel van het digitale Culturebox Festival 2020. De zangeres verkocht meer dan een miljoen exemplaren van haar debuutalbum 'Selah Sue', dat in maart 2011 verscheen. Daarop stonden haar populaire single 'Raggamuffin' en haar duet 'Please' met de Amerikaanse hiphopartiest Cee Lo Green. Enkele maanden na het verschijnen van deze plaat ontving Sue de European Border Breakers Award (EBBA) als erkenning van haar internationale succes. Bij haar concert uit La Cigale in 2020 wordt Selah Sue bijgestaan door Joachim Saerens op toetsen en Simon Lenski op cello. Het concert begint sfeervol met een jazzy 'So This Is Love': deze romantische ballade werd geschreven voor Walt Disneys film 'Assepoester'.

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!