TV-gids

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de Bosnisch-Zwitserse accordeonist Mario Batkovic, die alle klankmogelijkheden verkent die zijn instrument rijk is. Hij zet in op een wederkerige, symbiotische relatie met zijn instrument, zonder gebruik van elektronische effecten of loops. Batkovic's symfonische blik op het instrument is uniek: uitdagend, hypnotiserend en van grootse klasse.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de artiesten op jazzahead! 2024 is de in Berlijn gevestigde vocalist Ganna Gryniva. Zij kent de Oekraïense volkstraditie op haar duimpje, met name die van de Karpaten. Elementen daaruit komen dan ook terug in haar jazzcomposities. Ook in de arrangementen van haar album ‘Home’ (2022) raken traditionele Oekraïense melodieën vervlochten met jazz. De Oostenrijkse radio prijst Gryniva als “een van de meest indrukwekkende zangeressen en musici op de Europese jazz- en wereldmuziekscene”. Op jazzahead! 2024 treedt Ganna Gryniva (zang) op met Uli Kempendorff (tenorsaxofoon), Povel Widestrand (piano), Tom Berkmann (contrabas) en Matthias Ruppnig (drums).

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende bands op jazzahead! 2023 is Karja/Renard/Wandinger. Het trio van de Estlandse pianist Kirke Karja, de Franse bassist Etienne Renard en de Duitse drummer Ludwig Wandinger leent elementen uit de progressieve jazz, vrije improvisatie, en moderne compositie. Zenuwslopende oude stomme films en kapotte machines leveren waardevolle inspiratie voor hun muziek.

Geniet van het eerste concert in Parijs van de Nigeriaanse superster Runtown! Samen met een aantal speciale gastmusici speelt de getalenteerde afrobeatmuzikant zijn grootste hits. Runtowns eerste single 'Party Like It’s 1980' maakte internationaal de weg vrij voor 'Gallardo', een doorslaand succes in de wereldwijde afrobeatscene. Runtown treedt in de voetsporen van de groten; van Salif Keïta en Fela Kuti tot Otis Redding en Bob Marley.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Als er twee musici zijn die een bijzondere band onderhouden, zijn het pianist Carla Bley en bassist Steve Swallow. De twee spelen al sinds de jaren ’60 in dezelfde bands, en zijn buiten de muziek al meer dan twee decennia lang liefdespartners. Hun samenspel is een schoolvoorbeeld van muzikale telepathie. Samen met Wayne Krantz, Victor Lewis, Larry Willis en Don Alias vormen zij een energiek sextet op Estival Jazz in 1986.

De Amerikaanse zangeres, die als Eunice Waymon ter wereld kwam en als Nina Simone wereldberoemd werd, spreekt nog steeds tot de verbeelding. Bevlogen, onvoorspelbaar en ongeëvenaard. Nina weigerde haar hele leven om aan de verwachtingen en definities van anderen te voldoen. Het ging ten koste van haar eigen geluk en die van haar familie, maar ze inspireerde mensen over de hele wereld, en het leverde haar eeuwige roem.In Nina Simone (A)live gaan zeven makers/performers op zoek naar het verhaal achter de muziek, op zoek naar Nina en de Nina in henzelf. Met o.a. Sabrina Starke, Hans Dagelet, Wudstik, Aisa Winter, DJ LOVESUPREME, Liesbeth Peroti en Alvin Lewis.

De term ‘harmolodics’ is onlosmakelijk verbonden met jazzsaxofonist Ornette Coleman. Zijn muzikale filosofie wordt vooral geassocieerd met avant-garde en free jazz, hoewel de implicaties van zijn theorie veel verder reiken dan deze kaders. Coleman omschrijft ‘harmolodics’ als “the use of the physical and the mental of one's own logic made into an expression of sound to bring about the musical sensation of unison executed by a single person or with a group”. Kort samengevat betekent dit dat harmonie, melodie, snelheid, ritme, timing en frasering allemaal een gelijkwaardige positie bekleden in Colemans muzikale ideeën, zoals wordt geïllustreerd in het optreden dat het Ornette Coleman Sextet in deze uitzending ten beste geeft.

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).