TV-gids

Biréli Lagrène (geboren op 4 september 1966) is een Franse jazzgitarist. Hij komt uit een zigeunerfamilie en leerde van zijn broer en vader het repertoire van Django Reinhardt. Hij ontwikkelde een stijl waar de invloeden van Django de hoofdrol speelden. Hiermee werd hij bekend in de jaren 80. Tijdens dit optreden speelt Lagrene samen met Babik Reinhardt, de zoon van Django, een eerbetoon aan Django Reinhardt.

Cannonball Adderley: Live in '63 bestaat uit twee prachtige concerten van een van de meest gevierde sextetten van de jazzgeschiedenis. Cannonball Adderley (altsaxofoon), Nat Adderley (cornet) en Yusef Lateef (tenorsaxofoon, fluit en hobo), zorgen voor een driekoppige lead, terwijl de ritmesectie, bestaande uit een jonge Joe Zawinul (piano), Sam Jones (bas) en Louis Hayes (drums), voor een meeslepende swing zorgen. Quincy Jones’ ‘Jessica’s Day’ klinkt alsof het wordt gespeeld door een voltallige ‘big band’: een prestatie van formaat voor deze zes musici. Deze opname herinnert ons eraan waarom Cannonball Adderley één van de meest buitengewone en meest gerespecteerde altsaxofonisten uit de jazzgeschiedenis is: deze ‘blues-based’ musicus wist raad met ieder materiaal.

Dino Saluzzi, één van de grote Argentijnse tangomuzikanten, bouwt al sinds midden jaren ’80 aan een indrukwekkend en inspirerend oeuvre. Zijn instrument, de bandoneon – familie van de accordeon – is het ultieme symbool van de Argentijnse tango. Saluzzi heeft veel verschillende muzikale wegen bewandeld, en neemt zelden dezelfde route. Dit optreden is een intiem samenkomen tussen Saluzzi en Charlie Mariano (saxofoon) en Wolfgang Dauner (piano). Deze drie jazzgiganten bieden een enorme muzikale diversiteit: van tango en klassiek tot internationale musicalfavorieten. Zeer zelden werd een zinderend concert als dit op video opgenomen met zo veel gevoel voor sfeer.

Georgie Fame is Yeah, Yeah! en The Ballad of Bonnie & Clyde, maar met zijn karakteristieke stem en zijn speciale Hammond-orgelgeluid is hij ook een meester van de R&B. Georgie Fame maakt zijn triomfale comeback met The Blue Flames. Georgie Fame and the Blue Flames waren een Britse band in de jaren 60. Ze maakte muziek van rhythm, blues, soul en jazz tot ska en pop. Ze raakte meer geïnspireerd door andere stromingen binnen ska, die te horen waren in Jamaicaanse cafés in Londen. “Green Onions”, het nummer van Booker T & The MG’s, inspireerde Georgie om ook gebruik te maken van de Hammondorgel in zijn band. Dit optreden is rijkelijk gevuld met heerlijke blues en soul.

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse bariton Gregory Porter, die hier de samenwerking aangaat met de British electro-pop band Metronomy. De voormalige American footbal-speler, die zich pas later volledig op de muziek stortte, geeft In Hérouville een interview en zingt onder meer ‘Don't Loose Your Steam’, ‘In Fashion’ en ‘Sunny’. De Britse band Metronomy draagt onder andere ‘The Look’, ‘Night Owl’ en ‘Mick Slow’ bij. Metronomy bestaat uit Joseph Mount (drums), Oscar Cash (saxophone, keys), Michael Lovett (keys). Gregory Porter’s eigen band bestaat uit Lakecia Benjamin (saxophone), Chip Crawford (piano), Jahmal Nichols (bass guitar), Emanuel Harrold (drums).

Jong Metropole is een unieke samenwerking tussen het Metropole Orkest, het NJO (Nationaal Jeugd Orkest) en het NJJO (Nationaal Jeugd Jazz Orkest) met als doel jonge, getalenteerde musici uit de klassieke en de lichte muziek voor te bereiden op een professionele carrière. Jong Metropole brengt het beste van verschillende muziekwerelden samen: het uitmuntende spel van de klassieke strijkerstraditie met de swing, improvisatie en timing van de jazztraditie. Dit speciale optreden onder leiding van Christian Elsässer werd opgenomen in het voormalige zendstation Radio Kootwijk.

Na een tournee van drie jaar bracht de eigentijdse jazzband Theorem of Joy in april 2018 een gelijknamig debuutalbum uit. Dat kon natuurlijk alleen maar gevierd worden met een groots optreden, dat in juni van dat jaar plaatsvond in Studio de l'Ermitage in Parijs. Bandleden Ellinoa (zang), Thomas Julienne (bas), Thomas St. Laurent (gitaar), Boris Lamerand (viool en altsaxofoon) en Tom Peyron (drums) speelden repertoire van hun nieuwe album. Extra feestelijk aan dit concert is de bijdrage van Les enfants d'Icare: dit Franse strijkensemble van Boris Lamerand en Antoine Delprat (viool), Olive Perusson (altviool) en Octavio Angarita (cello) is helemaal thuis in de jazz. Andere muzikale gasten zijn Maxime Berton (sopraansaxofoon) en Emilie Calmé (fluit en bansuri) die een gulle bijdrage leveren aan dit intieme, maar o zo verrassende concert. Geniet van Theorem of Joy’s spannende mix van rock, free jazz en pop, opgenomen in Studio de l'Ermitage in Parijs!

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van het trio Massot/Florizoone/Horbaczewski. Dit avontuurlijke drietal zoekt de grenzen op van jazz, folk en klassieke muziek. De klank van hun instrumenten stemt met elkaar overeen: de accordeon, tuba en cello hebben een rijk geluid en een breed register. Als de muzikanten improviseren ontlokken ze de meest vreemde en waanzinnige, maar ook ontroerende klanken uit hun instrumenten, waardoor een uiterst unieke sfeer ontstaat.

Net als in 2013 nodigt BoogieBall weer een aantal artiesten van North Sea Jazz Festival uit, maar niet om te zingen of muziek te maken. De artiesten spelen voor één keer dj en laten hun favoriete plaatjes horen. Op de vrijdag, die geheel in het teken staat van funk, staat Sheila E achter de draaitafels. Deze voor een Grammy genomineerde zangeres werkte eerder al samen met mensen als Lionel Richie, George Duke, Ringo Starr, Gloria Estefan, Beyoncé, Kanye West en uiteraard Prince. Na haar set draagt ze het stokje over aan Bootsy Collins, één van de oudste leden van George Clintons Parliament-Funkadelic. In de andere zaal jammen artiesten van North Sea Jazz Festival met elkaar in BIRDsessions. Met als host van de sessie op vrijdag onze eigen Flávio Silva, een Braziliaanse gitarist die al heeft samengewerkt met muzikanten als Cuca Teixeira, Thiago Espirito Santo, Sandro Haick en Ed Motta.

De term ‘jam session’ stamt uit de jaren ’20, toen witte en zwarte muzikanten na hun betaalde optredens een rokerige kroeg opzochten om de jazz te spelen waar ze in hun ‘Paul Whiteman’-stijl bands de kans niet toe kregen. Een vaste bezoeker en deelnemer aan deze sessies was de populaire vocalist Bing Crosby. Men zei ‘he was jammin’ the beat’, omdat hij op de eerste en derde tel van de maat klapte in plaats van de in de jazz gebruikelijke tweede en vierde tel. DJAZZ geeft nu dit ‘jamming’ een 21e-eeuwse dimensie met ‘Seine Sessions’. Het neusje van de zalm uit de Parijse jazz-, soul-, blues-, gipsy- en funkscène treedt op in het legendarische clubrestaurant Le Resevoir. Belangrijk om te weten: de artiesten speelden nooit eerder met elkaar op hetzelfde podium! Tijdens deze aflevering, 'World Music', gepresenteerd door Eddy King, staan unieke optredens en interviews centraal van onder andere Teófilo Chantre, Tiwitine en Kinsy Ray.

Vader en zoons Chemirani, drie virtuozen van de tombak, brengen het Festival de Saintes in vervoering. De tombak is een Iraans percussie-instrument, maar zijn ritmes zijn universeel. De muziek die het Trio Chemirani maakt is toegankelijk voor iedereen en zal bij alle toehoorders weerklank vinden. De leden van het trio, Djamchid Chemirani (geboren in Teheran in 1942) en zijn twee zoons en leerlingen Keyvan en Bijan, wonen in Frankrijk. Ze treden overal ter wereld op en leggen de eindeloze mogelijkheden van de Perzische percussie-instrumenten bloot. Het trio laat zich ook inspireren door Mediterrane modale muziek en door jazz. Deze drie muzikanten – of misschien beter gezegd : poëten – zoeken een gemeenschappelijke taal die verschillende culturen verbindt.

Mizikopéyi is de eerste West-Indische Caribische bigband die zich waagt aan een combinatie van muziek van het eiland Martinique en Guadeloupe. Mizikopéyi vertaalt de genres Zouk, beguine, mazurka en kompa tot jazzy bigbandmuziek. Met de uit Martinique afkomstige zanger Tony Chasseur legt Mizikopéyi een muzikale reis af langs het hele spectrum van diens culturele erfgoed. Deze succesvolle samenwerking berust op de enorme muzikaliteit van de muzikanten, hun traditionele en populaire melodieën en ritmes uit de Antilliaanse en Afro-Caribische muziek, en de harmonieën van de koperblazers, die gevoed worden door New Orleans-traditie.

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit onder andere Benjamin Herman, Joost Kroon en Frank van Dok. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien in big band formatie, live in Oosterpoort in Groningen.

Contrabassist Thomas Winther Andersen en gitarist Håkon Storm werken al ruim de helft van hun leven samen in hun band Winther-Storm. De twee werden geboren in de Noorse hoofdstad Oslo, en trokken internationaal de aandacht als leden van de band “Line Up” met de Amerikaanse saxofonist Jimmy Halperin. Gezien Halperins fascinatie voor de muziek van de legendarische jazzpianist en leraar Lennie Tristano mag het geen verrassing heten dat ook de eigen composities van Winther en Storm duidelijk het stempel van Tristano's ingenieuze melodieën en harmonieën dragen.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

‘Jazz a Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was Chucho Valdes met zijn Afro-Cuban Messengers, het schoolvoorbeeld van jazz met een Latin-invloed. Samen met vocalisten Concha Buika en Dreiser Durruthy Bombale, Rodney Barreto op drums, Gaston Joya op contrabas, Yaroldy Abreu Robles op conga's en Reinaldo Melian Alvarez op trompet wekt de legendarische pianist de straten van Havana tot leven op het festivalpodium.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Een zeer belangrijke factor uit de jazzscene is de pianist Salman Gambarov. Hij is begonnen met piano spelen toen hij 4 jaar was. Zijn virtuoze manier van spelen en zijn ongewone interpretaties wekten al op vroege leeftijd diepe indruk. Salman en Weber spelen een bijzonder duet. Al spelend wisselen zij van piano en Salman experimenteert door bepaalde klanken van Weber’s piano te dempen. “The Art of Duo”.

Deze uitzending bevat het eerste deel van een concert van Art Blakey & the Jazz Messengers, dat plaatsvond in het Théâtre des Champs Elysées in Parijs in december 1959. Deze hardbop-groep, die in de vroege jaren '50 werd opgericht door de Amerikaanse jazzdrummer Art Blakey en pianist Horace, bleef decennialang actief, totdat Blakey in 1990 overleed. Veel grote jazzmusici begonnen hun carrières in deze band, onder wie trompettisten Lee Morgan en Wynton Marsalis, saxofonisten Benny Golson en Wayne Shorter, en pianisten Joanne Brackeen en Keith Jarrett.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!