TV-gids

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. McCoy Tyner, de jazzpianist uit Philadelphia, kwam voor het eerst onder de aandacht dankzij saxofonist Benny Golson, in wiens Jazztet hij speelde. McCoy Tyner werd later nog veel bekender door zijn werk in het John Coltrane Quartet en zijn lange solocarrière. Je zou zijn pianostijl makkelijk kunnen vergelijken met Coltranes saxofoonstijl. Hij liet zich nooit overschaduwen door de energieke saxofonist, maar vormde juist een bron van inspiratie voor Coltrane’s ruimdenkende aanpak. Dankzij zijn werk met Coltrane én zijn solowerk is Tyner één van de invloedrijkste pianisten van de 20ste eeuw.

Bij TorTube zijn jazzliefhebbers op de juiste plek voor hun dosis eersteklas jazz! De sfeervolle jazzclub De Tor in Enschede is één van de meest authentieke jazzpodia van Europa. De beste jazzmusici uit Nederland en de rest van de aardbol vinden hun weg naar De Tor om op te treden voor een uitbundig publiek. In deze aflevering van TorTube, ‘Vägen’, geeft het trio van de iconische Zweedse jazzpianist Martin Tingvall een spannend optreden in Enschede. Tingvall staat bekend om zijn heldere melodieën, die klinken alsof ze al jaren bestaan. In de onweerstaanbare groove van de band horen we de Cubaanse invloed van bassist Omar Rodriguez Calvo en de rock- en hiphopinvloeden van de Duitse drummer Jürgen Spiegel terug.

Pianist Frédéric Gassita studeerde klassieke muziek en jazz, het laatste aan het beroemde Berklee College of Music in Boston. Behalve de Franse impressionisten zoals Ravel en Debussy zijn Gassita’s belangrijkste invloeden Chick Corea en Herbie Hancock, die hij allebei ontmoette tijdens zijn studie in Berklee. Toch richt zijn muziek de blik vooral op Afrika, waar hij momenteel woont: hij is een sleutelfiguur in de Gabonese jazz. Bovendien stimuleert hij jong muziektalent en is hij de eigenaar van de plaatselijke voetbalclub!

Michel Camilo is altijd op zoek naar het muzikale avontuur. Bekend om zijn uitbundige stijl, waarin ook ruimte is voor muzikale intimiteit, beheerst Camilo een breed scala aan jazz en Latin muziek. Michel Camilo was één van de spannendste pianojazzpioniers van de jaren '80: zijn krachtige, tweehandige spel (en zijn overige indrukwekkende technische vaardigheden), zijn beheersing van zowel jazz als de Afro-Cubaanse muziek, en zijn voortdurende zucht naar het muzikale avontuur. De live-opname in deze uitzending werd gemaakt tijdens de Münchner Klaviersommer van 1991, waar Camilo optrad met zijn Quintet. Hij wordt bijgestaan door Ned Mann (bas), Cliff Almond (drums), Michel Mossman (trompet en trombone) en Ralph Bowen (saxofoon en dwarsfluit). Dankzij de invloeden van jazzgrootheden als Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook twintigste-eeuwse klassieke componisten zoals Debussy en Ravel, heeft Michel Camilo zich ontwikkeld tot één van de grootste jazzpianisten van het moment.

Jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. Wegens COVID-19 werd tijdens editie 2021 slechts de helft van alle optredens daadwerkelijk opgenomen in Bremen. De overige geplande optredens werden opgenomen door de artiesten zelf op locaties van hun eigen keuze. Eén van de vele musici die optreden op jazzahead! is de Amerikaanse jazzpianist, componist en 'Steinway Artist' Connie Han. Zij werd meermaals vergeleken met legendarische jazzpianisten als McCoy Tyner en Hank Jones, hoewel haar muzikale richting dichter ligt bij die van de 'Young Lions' uit de jazz van de late jaren '80, destijds aangevoerd door mensen als trompettist Wynton en saxofonist Branford Marsalis, toetsenist Kenny Kirkland, en drummer Jeff “Tain” Watts. Connie Han speelt een solorecital op jazzahead! 2021.

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén van de ensembles op jazzahead! 2022 is het Teis Semey Quintet. De energieke en vindingrijke in Amsterdam wonende Deense gitarist Teis Semey wordt geprezen om zijn tomeloze experimenteerdrang. In zijn projecten probeert hij punk en free jazz te vermengen met de Scandinavische liedjes uit zijn jeugd. Teis Semey (gitaar) wordt bijgestaan door trompettist Alistair Payne, altsaxofonist José Soares, contrabassist Jort Terwijn en drummer Sun Mi Hong.

Elk jaar vindt eind augustus het Stift International Music Festival plaats. In de Stiftskerk te Weerselo en de Hofkerk te Oldenzaal worden door internationale jonge musici prachtige concerten gegeven. Tijdens het tiende Stiftfestival in 2014 was het thema ‘Hemelse & Duivelse passie’. Jonge musici speelden goddelijke en duivelse kamermuziek van onder andere Astor Piazzolla. Hij combineerde klassieke muziek met tango en ontwikkelde zo in de jaren 60 zijn eigen stijl de ‘Nuevo Tango’. In deze periode componeerde Piazzolla een aantal tango’s gebaseerd op engelen. Aan de tango’s werd een religieus gevoel meegegeven. Piazzolla speelde in zijn laatste jaren deze verschillende tango’s als één suite, welke hij ‘Suite del Ángel’ noemde. Deze suite bestaat nu uit vier tango’s en wordt tegenwoordig in verschillende bezettingen uitgevoerd. U hoort hier de versie voor bandoneon met begeleiding van gitaar, viool, contrabas en piano.

Op 19 oktober 2021 voerden John Patitucci (bas), Marco Pignataro (saxofoon en muzikaal leider) en Joe Lovano (saxofoon) nieuw eigen werk uit in GBH's Fraser Performance Studio in het Amerikaanse Boston, Massachusetts, daarin bijgestaan door Terri Lyne Carrington (drums), Nadia Washington (zang), Chico Pinheiro (gitaar) en Anastassiya Petrova (piano). De opname van deze uitvoering, getiteld 'Tällberg’s Jazz for the Planet', werd gemaakt ter ondersteuning van de missie van de Tällberg Foundation: mensen inspireren tot klimaatvriendelijk handelen. Sinds 1981 zet de Tällberg Foundation zich in voor nieuwe manieren van denken, bijvoorbeeld door maatschappelijke uitdagingen vanuit het gezichtspunt van kunstenaars te bekijken.

Georgie Fame is Yeah, Yeah! en The Ballad of Bonnie & Clyde, maar met zijn karakteristieke stem en zijn speciale Hammond-orgelgeluid is hij ook een meester van de R&B. Georgie Fame maakt zijn triomfale comeback met The Blue Flames. Georgie Fame and the Blue Flames waren een Britse band in de jaren 60. Ze maakte muziek van rhythm, blues, soul en jazz tot ska en pop. Ze raakte meer geïnspireerd door andere stromingen binnen ska, die te horen waren in Jamaicaanse cafés in Londen. “Green Onions”, het nummer van Booker T & The MG’s, inspireerde Georgie om ook gebruik te maken van de Hammondorgel in zijn band. Dit optreden is rijkelijk gevuld met heerlijke blues en soul.

Het Breda Jazz Festival bestaat sinds 1971. Het festival richtte zich de eerste twintig jaar als Oude Stijl Jazz Festival Breda voornamelijk op muzikanten die jazzmuziek van voor 1940 spelen. Amerikaanse muzikanten als Dan Barrett, George Probert, Jim Goodwin en Tom Baker brachten de swing naar Breda. Vanaf begin jaren negentig programmeert de festivalorganisatie breder en wordt naast de oude stijl jazz, aanverwante jazzstijlen geprogrammeerd. Tijdens het Breda Jazz Festival vinden ongeveer 175 optredens plaats op 16 podia in de historische Bredase binnenstad. In deze feestelijke aftermovie uit 2013 zien we onder andere The Jive Aces, de Funky Melodians Brassband, Smokin' Joe Kubek & Bnois King en Mike Sanchez And His Band.

Deze film portretteert de unieke kijk van Michel Petrucciani op het leven, zijn vitaliteit, humor en uitgesproken komisch talent dat alle fysieke beperkingen overschaduwt. Maar het toont ook beelden van Michel Petruccini terwijl hij bezig is met optreden, componeren, het uitzoeken van een unieke piano en tijdens opname sessies met Stephane Grapelli, Roy Haynes, Georges Mraz en vele anderen.

Shalosh is een genre-mengende band gesitueerd in New York en Israël: akoestisch, progressief en rauw. Al sinds hun eerste album reizen de mannen de wereld over met hun muziek. Ondanks het feit dat de band bestaat uit een 'klassiek' jazz trio (piano, contrabas en drums), en alle leden geschoold zijn in jazz en geïmproviseerde muziek, dwaalt de muziek van Shalosh tussen genres zoals Rock, Klassiek, Elektronisch, Afrikaans en tonen uit het Midden-Oosten. Dit komt uitstekend naar voren tijdens dit concert, waar het tweede album 'Rules of Oppression' wordt gespeeld. De leden van Shalosh gaan ver terug, naast de muziekband is de basis van de band een sterke levenslange vriendschap.

In 1956 gaf Duke Ellington met zijn orkest een legendarisch optreden op het Newport Jazz Festival. Het succes dat Ellington als gevolg van dat optreden ervaarde zou nog tot zijn dood in 1974 duren. In het jaar voor zijn dood verscheen Ellington wederom op het Newport Jazz Festival, ditmaal gehouden in Brussel. Tenorsaxofonist Paul Gonsalves, die met zijn solo op “Diminuendo and Crescendo in Blue” in 1956 hoge ogen gooide, is hier nog altijd van de partij, evenals oude rotten Russell Procope (clarinet en altsax) en Harry Carney (baritonsax).

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Daaronder bevond zich de band Giants of Jazz – een naam die nooit toepasselijker is geweest dan op deze verzamelde jazzreuzen: Art Blakey (drums), Dizzy Gillespie (trompet), Al McKibbon (bas), Thelonious Monk (piano), Sonny Stitt (saxofoon) en trombonist Kai Winding (trombone). Deel 2.

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van het trio Massot/Florizoone/Horbaczewski. Dit avontuurlijke drietal zoekt de grenzen op van jazz, folk en klassieke muziek. De klank van hun instrumenten stemt met elkaar overeen: de accordeon, tuba en cello hebben een rijk geluid en een breed register. Als de muzikanten improviseren ontlokken ze de meest vreemde en waanzinnige, maar ook ontroerende klanken uit hun instrumenten, waardoor een uiterst unieke sfeer ontstaat.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de musici die in deze reeks te zien zijn is pianist Hércules Gomes. Het is aan zijn indrukwekkende technische beheersing en treffende repertoirekeuze te danken dat hij beschouwd wordt als één van de meest vooraanstaande Braziliaanse pianisten van dit moment. Hércules heeft samengewerkt met talloze beroemde Braziliaanse musici, onder wie Arismar do Espirito Santo, Letieres Leite, Alessandro Penezzi, Wilson das Neves, en Banda Mantiqueira.

De concertfilm ‘Identities: The Recording’ volgt de opnames van het album "Identities" van componist, arrangeur, saxofonist en bandleider Kārlis Vanags en de Latvian Radio Big Band. Naast alle albumtracks bevat de film ook volop materiaal dat een kijkje achter de schermen biedt. Het album, dat zonder plakwerk of overdubben rechtstreeks op analoge tape werd opgenomen, won in 2020 de Latvian Music Award voor Beste Letse Jazzalbum. De Latvian Radio Big Band is dan ook één van de hoogst aangeschreven jazzensembles van de Baltische staten. Deze geweldige jazzmusici hebben zich door de jaren bewezen in talloze fantastische opnames. “Identities” bestaat uit verrassend oprechte, persoonlijke composities van Kārlis Vanags die geworteld zijn in de bigbandtraditie. Vanags’ levendige, eigentijdse swingmuziek scoort net zo hoog op toegankelijkheid als op muzikaliteit.

De Amerikaanse trompettist Miles Davis (1926-1991) was gezichtsbepalend voor de Amerikaanse jazz vanaf de late jaren '40 tot de late jaren '80. Zijn invloed op de twintigste-eeuwse muziek is moeilijk te overdrijven: hij liep in de voorhoede van de bebop, cool jazz, hard bop, modale jazz, en elektronische muziek. Op 11 oktober 1964 speelde Miles Davis in het Teatro Dell’Arte in Milaan. Samen met tenorsaxofonist Wayne Shorter, pianist Herbie Hancock, bassist Ron Carter en drummer Tony Williams voerde Davis Autumn Leaves, My Funny Valentine, All Blues, All of You, en Joshua uit.

Het Brussels Jazz Orchestra (BJO) is niet het type jazzorkest dat zich vasthoudt aan de traditionele jazz-standards. Liever streeft het orkest naar het hoogst mogelijke niveau door met hartstocht originele muziek te componeren, unieke arrangementen te creëren en inventief te spelen. Het orkest speelt echte jazz met een dynamische orkestrale sound met enerzijds de klassieke kracht van het geheel, en anderzijds de individuele muzikant als briljante solist. Het orkest werd in 1993 opgericht door Frank Vaganée, Serge Plume en Marc Godfroid. Het wordt inmiddels erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid. Bovendien is het BJO het ‘Orchestra in Residence’ in Flagey in Brussel. In deze uitzending speelt het orkest samen met David Linx. De Belgische jazzzanger beheerst ieder idioom en elke taal, en drukt zijn eigen stempel onder het werk. Het ene moment wijkt hij af van de tekst, het andere moment neemt hij ons mee in een improviserende scat.

Het vermaarde Nick Vollebregt Jazz Café vormt het toneel voor deze bijzondere opname van Easy Jazz. Het programma richt zich op de swingmuziek uit de jaren ’30 en ‘40. Het programma is samengesteld door trompettist en presentator Bert de Kort, onder andere bekend van de Dutch Swing College Band. Het Nick Vollebregt Jazz Café is voor liefhebbers gewijde grond, vanwege de vele grootheden uit de jazz die er in de loop der jaren hebben opgetreden: de perfecte locatie voor Easy Jazz! Het programma draait om gezellige, toegankelijke jazz van voor de oorlog. In deze eerste editie van Easy Jazz presenteert DJAZZ ‘Bert's Swing Express’, met in de gelederen Bert de Kort (trompet, zang) en pianist Rob Agerbeek. Zij worden bijgestaan door David Lukács (saxofoon), Ton van Bergeijk (gitaar, zang), Jacques Kingma (bas) en Barry Olthof (drums). Ook zangeres Susanne de Rooij vertolkt een aantal nummers, waarna het de beurt is aan het gouden duo Bob Kaper (klarinet) en Frits Kaatee (saxofoon), begeleid door piano, gitaar, bas en drums.

Als vijfentwintigjarige speelde saxofonist Maceo Parker in de band van James Brown, maar nadien werd hij bekend door zijn samenwerkingen met George Clintons Parliament-Funkadelic en Bootsy Collins' Rubber Band. Maceo heeft zijn kunnen inmiddels bewezen door de bijzondere chemie die hij creëerde tussen alle stromingen in de Amerikaanse zwarte muziek. Als voorloper van de ‘groove’ mengt hij funky jazz met roots en gospel met blues. Het resultaat? Oververhitte concertzalen vol dolenthousiast publiek dat zich volledig overgeeft aan de grenzeloze energie van de muziek.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Zürich aan de beurt. Onder meer pianist Stefan Rusconi, de band Grand Pianoramax en Nik Bärtsch tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1980 bracht de Amerikaanse soullegende Ray Charles de Raelettes en het Ray Charles Orchestra naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Charles liet zijn altijd direct herkenbare sound horen tijdens dit geweldige optreden.