TV-gids

Op 24 mei 2018 trad harpiste Julie Campiche met haar kwartet bestaande uit Leo Fumagalli (saxofoon), Manu Hagmann (bas) en Clemens Kuratle (drums) op tijdens het Schaffhauser Jazzfestival. Mede door de ongebruikelijke instrumentatie en het gebruik van elektronisch vernuft weet de groep twee eigen composities (Campiche’ eigen “Onkalo” en Kuratles “To The Holy Land”) op meeslepende wijze naar een hoger plan te tillen.

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de musici is in 2019 de legendarische bluesmuzikant Lucky Peterson. Deze ware meester op de bluesgitaar en het Hammondorgel viert zijn 50-jarige jubileum op het podium. Peterson wordt bijgestaan door zijn band The Organization, aangevuld met de Texaanse vocaliste Tamara Tramell. In een zinderend optreden zoekt ze de grenzen van de blues en funk op in een fascinerende ontmoeting tussen Southern Soul en eigentijdse R&B.

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!

Jimmy Smith: Live in '69 is een ongelofelijk, 90 minuten durend concert uit 1969, dat werd opgenomen in Parijs. Smith laat zien waarom hij nog steeds de onbedwongen koning van het jazzorgel is in zijn samenspel met zijn oorspronkelijke trio (Eddie McFadden op gitaar en Charlie Crosby op drums). De highlights van deze opname zijn de bluesjams 'Got My Mojo Working' en 'Sonnymoon For Two', de ballads 'Alfie' en 'Satin Doll', en de bijzondere, 23 minuten durende versie van Smiths grote hit 'The Sermon'.

Het verhaal van Berry Gordy is een echte American Dream. In 1959 begon hij als lopendebandmedewerker in de auto-industrie van “Motor City” Detroit en probeerde tegelijkertijd naam te maken als songwriter/producer. Na enkele bescheiden hits kwam hij tot de slotsom dat hij van de paar royalty’s niet kon eten. Hij besloot achthonderd dollar te lenen uit het familiefonds van de Gordy’s, om een eigen muzieklabel op te richten. Dertig jaar later verkocht hij zijn gematerialiseerde droom voor eenenzestig miljoen. De oprichter van Motown Records, ‘s werelds bekendste platenmaatschappij, stond aan de wieg van het succes van Marvin Gaye, Michael Jackson, Stevie Wonder, Diana Ross & The Supremes, Lionel Richie, The Commodores en vele anderen. Berry maakte zwarte blues- en soulmuziek populair door call-and-response koren uit de gospelmuziek te combineren met strijkers, blazers en zorgvuldig gearrangeerde achtergrondzang uit de popmuziek. Zo creëerde hij zijn onweerstaanbare en mateloos populaire Motown sound. De tributeband o.l.v. Danny Sahupala brengt op DJAZZ een eerbetoon aan Berry Gordy en de artiesten van het legendarische Motown. Met onder andere Jim Bakkum, Krystl, Soul Mack en Jenny Lane!

De gekoesterde composities van gitarist Django Reinhardt, de oervader van de gipsy jazz, staan in het collectieve geheugen gegrift. Hoewel Reinhardt twee vingers miste aan zijn linkerhand was zijn vingervlugheid ongeëvenaard. Gitarist Stochelo Rosenberg en pianist Peter Beets smaken nu het genoegen om Django’s muziek te laten herleven in hun aanstekelijke improvisaties.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit Benjamin Herman, Joost Kroon, Frank van Dok, Willem Friede, Jos de Haas, Leslie Lopez en David Rockefeller. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien met een aantal speciale gasten, Jules Deelder en Anton Goudsmit, live in het Luxor Theater in Rotterdam.

De Britse pianist George Shearing genoot internationaal aanzien als instrumentalist, arrangeur en componist. Hij voelde zich evenzeer thuis op het klassieke concertpodium als in een jazzclub. Zijn inventieve, verzordigde jazz was zeer populair. In deze opname uit de Philharmonie in München speelt Shearing in duo met de Canadese contrabassist Neil Swainson. Het repertoire bestond uit eigen werk van Shearing zelf, waaronder ‘Lullaby Of Birdland’ – een bekende standard op het jazzrepertoire.

Het Modern Jazz Quartet (MJQ) bestond uit Milt 'Bags' Jackson op vibrafoon, John Lewis op piano, Percy Heath op bas, en Connie Kay op drums. Milt Jackson en John Lewis waren bebopmusici van het eerste uur, die in de late jaren '40 in de band van Dizzy Gillespie speelden. De heren gingen hun eigen weg, en begonnen in de jaren '50 het Modern Jazz Quartet met Heath en Lewis. Bekend vanwege de uitgebalanceerde klank, experimentele jazzvormen, en tot in de puntjes voorbereide concerten bleef het MJQ een immens geliefd jazzensemble tot het allerlaatste optreden in de vroege jaren '90.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. In 2019 is de Israëlisch-Amerikaanse contrabassist Omer Avital één van hen. Samen met zijn kwintet, bestaande uit saxofonisten Asaf Yuria en Alexander Levin, drummer Ofri Nehemya en pianist Eden Ladin voert hij sterk repertoire uit van zijn album 'Qantar': bruisend energieke, eigenzinnige jazz met oosterse invloeden.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. Eén van de optredende bands op jazzahead! 2025 is Shalosh, een Israëlisch pianotrio. Hun optreden is zowel toegankelijk als muzikaal uitdagend. Het in 2013 opgerichte trio bestaat anno 2025 uit Gadi Stern (piano en keyboards), David Michaeli (contrabas) en Matan Assayag (drums).

Het live soloalbum ‘Arena’ is op een wel heel bijzondere locatie opgenomen: de Amsterdam Arena. Tijdens zijn concert speelt Michiel Borstlap zijn favoriete nummers van zijn soloalbums ‘Blue’, ‘Reflective’ en ‘Frames’, uiteraard op zijn Steinway. Het is voor het eerst dat er een solopianoconcert wordt gegeven in het thuisstadion van de Amsterdamse voetbalclub Ajax. Dit concert, dat plaatsvond tijdens het South East Jazz Festival, heeft een uniek en feilloos geluid. Industrie, sport, natuur en muziek komen samen waar de geluiden van vliegtuigen en vogels de muziek van deze Nederlandse meesterpianist doorkruisen. Een ware must-see voor iedere pianoliefhebber, met een prachtige afsluiter: Thelonious Monks beroemde compositie ‘Round Midnight’.

Het Hugo Fernandez Quintet bracht in oktober 2022 een bezoek aan de bekende Greve Studio in Berlijn. Goed nieuws voor iedereen die daar niet lijfelijk bij aanwezig kon zijn: er zijn video-opnames gemaakt! De hedendaagse jazz van dit kwintet is doordrenkt van de bruisende klanken van New Orleans. De Mexicaanse gitarist en arrangeur Hugo Fernandez, die bekend staat om zijn volle, rijke gitaargeluid, wordt in Berlijn bijgestaan door een Duitse band met Thomas Hähnlein op tenor- en sopraansaxofoon, Marleen Dahms op trombone, Max Leiß op contrabas, en Mathias Ruppnig op drums. In dit sprankelende muzikale avontuur lijken de werelddelen te versmelten en waan je je in het hart van New Orleans!