TV-gids

Sarah Vaughan: Live in '58 & 64 laat de ‘Divine One’ zien op de toppen van haar kunnen. Met haar zwoele stem vertolkt ze jazzstandards ‘Lover Man’, ‘Misty’ en ‘I Got Rhythm’, en de populaire showtunes ‘Over The Rainbow’ en ‘Maria’. Met één van de mooiste stemmen van de 20e eeuw zijn haar interpretaties van nummers van Harold Arlen, Leonard Bernstein, Johnny Burke, de broers Gershwin en Stephen Sondheim pure magie. Deze drie optredens laten zien waarom Sarah Vaughan altijd in één adem wordt genoemd als Ella Fitzgerald en Billie Holiday.

Bij TorTube zijn jazzliefhebbers op de juiste plek voor hun dosis eersteklas jazz! De sfeervolle jazzclub De Tor in Enschede is één van de meest authentieke jazzpodia van Europa. De beste jazzmusici uit Nederland en de rest van de aardbol vinden hun weg naar De Tor om op te treden voor een uitbundig publiek. In deze aflevering van TorTube, ‘Vägen’, geeft het trio van de iconische Zweedse jazzpianist Martin Tingvall een spannend optreden in Enschede. Tingvall staat bekend om zijn heldere melodieën, die klinken alsof ze al jaren bestaan. In de onweerstaanbare groove van de band horen we de Cubaanse invloed van bassist Omar Rodriguez Calvo en de rock- en hiphopinvloeden van de Duitse drummer Jürgen Spiegel terug.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Miriam Makeba, ook wel ‘Mama Africa’ genoemd, was een Zuid-Afrikaanse zangeres, actrice, ambassadeur voor goede doelen bij de Verenigde Naties en burgerrechtenactivist. Haar internationale carrière kwam tot bloei in Amerika, waar ze meerdere albums heeft opgenomen. Makeba was een van de eerste Afrikaanse muzikanten die wereldwijde erkenning kreeg. Ze bracht Afrikaanse muziek naar een Westers publiek en populariseerde de wereldmuziek en Afropop. Haar optreden op Estival Lugano is fantastisch: haar krachtige stem heeft een ongelooflijke soul. In 40 minuten demonstreert ze haar muzikale kunnen met haar band en getalenteerde achtergrondvocalisten.

Dino Saluzzi, één van de grote Argentijnse tangomuzikanten, bouwt al sinds midden jaren ’80 aan een indrukwekkend en inspirerend oeuvre. Zijn instrument, de bandoneon – familie van de accordeon – is het ultieme symbool van de Argentijnse tango. Saluzzi heeft veel verschillende muzikale wegen bewandeld, en neemt zelden dezelfde route. Dit optreden is een intiem samenkomen tussen Saluzzi en Charlie Mariano (saxofoon) en Wolfgang Dauner (piano). Deze drie jazzgiganten bieden een enorme muzikale diversiteit: van tango en klassiek tot internationale musicalfavorieten. Zeer zelden werd een zinderend concert als dit op video opgenomen met zo veel gevoel voor sfeer.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de acts op jazzahead! 2024 is het Open Arms Project van klarinettist Oran Etkin. Jazzlegende Yusef Lateef noemde Etkin een “componist van eminente individualiteit”. Oran Etkin streeft ernaar wereldwijde verdeeldheid tegen te gaan, aan de hand van muzikale projecten die thema’s als connectiviteit en gezamenlijke schepping bevorderen. ‘Open Arms’ is daarvan een voorbeeld. Op jazzahead! 2024 treedt Oran Etkin (klarinet, basklarinet) op met Vanessa Ferreira (bas), Vinicius Gomes (gitaar) en Sergio Machado (drums).

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende artiesten op jazzahead! 2023 is de Poolse violiste Amalia “Umeda” Obrębowska met haar kwartet. Zij wordt bijgestaan door Franciszek Raczkowski (piano), Michał Aftyka (contrabas) en Michał Szeligowski (drums). Het aanstekelijke geluid van het Amalia Umeda Quartet laat zich het best beschrijven als de versmelting van eigentijdse experimentele jazz met traditionele Slavische muziek.

Het Noordse afrojazz-project 'We Are Birds' vond z'n oorsprong tijdens een jamsessie in 2010, toen de Finse jazzpianist Tuomas A. Turunen samenspeelde met de Afrikaanse drummer/percussionist en stedelijke bard Dimitri Reverchon. De twee componisten beten zich vast in dit hybride genre, en vonden daarvoor een perfecte partner in bassist Emmanuel Soulignac, die zijn popkennis inbracht. Inmiddels speelt We Are Birds een toegankelijke mix van jazz en wereldpop, die gebaseerd is op delen, luisteren, begrijpen, naar elkaar omkijken, en wederzijds vertrouwen.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

Dit programma presenteert twee concertopnames uit 1978 vanuit Schloss Ansbach. In het eerste concert zien we Gil Evans en zijn groep, bestaande uit Evans zelf op piano, Steve Lacy op sopraansaxofoon, Arthur Blythe op altsaxofoon, Pit Levin op synthesizer, Earl McIntyre op trombone, Lewis Soloff op trompet, Geoffrey Berlin op bas en Sue Evans op percussie. In het tweede concert zien we saxofonist Ornette Coleman op de toppen van zijn creatieve kunnen. Coleman wordt bijgestaan door Bern Nix en Charles Ellerbee op gitaar, Albert Arnold op bas, en Shannon Jackson op drums en percussie.

Dit portret van Marcus Miller werd in 2009 opgenomen tijdens zijn tournee ‘Tutu Revisited’. Hij blikt terug op zijn langdurige samenwerking met Miles Davis. Ook vertelt Miller uitgebreid over zijn compositie 'Tutu', en legt hij uit hoe het legendarische, gelijknamige album tot stand kwam. Deze film werd opgenomen in de tentoonstelling 'We Want Miles' in het Parijse Cité de la Musique.

Deze documentaire gaat over een liedcyclus van de Deense singer-songwriter Trinelise Væring en pianist Jonas Berg, ondersteund door het ensemble Barokksolistene onder leiding van soloviolist en artistiek directeur Bjarte Eike. De muziek in ‘Oh Purity in Watching Landscapes’ bezit een tijdloze kwaliteit. Met z’n sierlijk swingende melodieën en moderne groove balanceert de muziek op intelligente wijze tussen intellectueel en emotioneel opgezette barokmuziek, Zweedse folklore, popmuziek, en freejazz. De combinatie van Trinelise’s natuurlijke stemgeluid, het unieke timbre van de barokinstrumenten, het vibratoloze geheel, en de nadrukkelijke groove zorgen ervoor dat deze muziek in niets lijkt op de doorsnee romantische benadering van zoete popliedjes: deze muziek heeft een rauw randje en wordt met passie uitgevoerd.

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was violiste en zangeres Edina Szirtes Mókus, die haar talent tot uitdrukking brengt in een rusteloze verkenningstocht langs verschillende genres. Behalve met haar eigen band en verschillende strijkkwartetten treedt Edina Szirtes regelmatig op met andere musici. Ook doet ze projecten als singer-songwriter en componeert ze voor musicals en danstheater.

Ravel en Debussy, Chick Corea en Herbie Hancock – die hij ontmoette als student in Boston – zijn Frédéric Gassita’s grootste invloeden. Maar voor zijn eigen werken combineert de muzikant het met zijn eigen geschiedenis, Afrikaanse roots en ritmes. Vandaag de dag verovert de muzikant Afrika met zijn muziek, waarbij de kracht van orkesten een grote rolt speelt. De interesse voor orkesten stamt uit de tijd dat Gassita aan Berklee in Boston studeerde, ‘sound engineering and Jazz Performance’ om precies te zijn.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met pianist en componist Harmen Fraanje!

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de musici die in deze reeks te zien zijn is pianist Amilton Godoy. Zijn faam als pianosolist overstijgt de Braziliaanse landsgrenzen: hij geldt als één van de grootste pianisten ter wereld. Hij treedt regelmatig op met 's werelds belangrijke orkesten en de grootste dirigenten. Daarnaast is hij een wereldwijd veelgevraagd docent van masterclasses.

Moderne jazz met een eigen draai, gebaseerd op sterk samenspel in plaats van op individuele virtuositeit: het trio Misc! Componist en pianist Jérôme Beaulieu, contrabassist Philippe Leduc en drummer William Côté ontmoetten elkaar tijdens hun studietijd aan de Universiteit van Montreal. Hun Trio Jérôme Beaulieu werd al snel een groot succes, en won het concours Montreal jazz-en-Rafale en de Grand Prix du Festi-Jazz. Het debuutalbum van de heren, genaamd L’homme sur la lune, kwam in 2012 uit en werd genomineerd voor de Opus Prize voor ‘Beste Jazzalbum van het Jaar’. Radio Canada verkoos het trio tot ‘Jazzontdekking van 2013-2014’. Het trio staat bekend om hun muzikale interpretatie van een modern jazzrepertoire. Hun muziek staat bol van verschillende invloeden: akoestische muziek aangevuld met elektronische ritmes en texturen, een palet van samples, excentrieke percussie, onverwachte effecten, en bewerkte instrumenten. Sinds 2016 reist het trio langs de clubs en podia onder de naam Misc.

De Amerikaanse trompettist en zanger Chet Baker (1929-1988) was één van de meest geliefde architecten van de bebop en de cool jazz. Op zijn tiende leerde Baker spelen in de schoolband. Eenmaal in het leger, in 1946, ontdekte hij de bebop. Na zes maanden gevangenis wegens drugsbezit in 1953 vormde Baker zijn eigen kwartet met pianist Russ Freeman. Zijn levenslange drugverslaving dwong Baker ertoe onophoudelijk concerten te geven en plaatopnames te maken. De in Europa zeer geliefde trompettist voegde zich bij Jacques Pelzer (altsaxofoon, dwarsfluit), Luigi Trussardi (bas), Franco Manzecchi (drums) en René Urtreger (piano) voor een optreden in Brussel, België, op 2 mei 1964. Zij speelden Bye Bye Blackbird, Isn't It Romantic, Airegin, Time After Time, en So What. Op 3 september 1979 verscheen Baker op het Kongsberg Jazz Festival in Noorwegen. Daar werd hij begeleid door Wolfgang Lackerschmid (vibrafoon), Michel Graillier (piano), en Jean Louis Rassenfosse (bas) voor uitvoeringen van Blue Train, Softly, As In A Morning Sunrise, Five Years Ago, en Love For Sale.

Een bijzonder concert vanuit Brazilië: het Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo bewijst in deze opname dat ze het belangrijkste orkest in Latijns Amerika is. Dit orkest, gedirigeerd door de charismatische John Neschling, staat bekend om de uitstekende interpretaties van muziek van Latijns-Amerikaanse bodem. Met dit programma weten de musici hun publiek opnieuw te grijpen met een bijzondere combinatie van Braziliaanse en Latijns Amerikaanse klassiekers, waaronder Piazzolla’s 'Invierno Porteno', Villa-Lobos’ 'Choros No. 10' en Ginastera’s 'Malambo'.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

30 minutes of... Orquestra Jazz de Matosinhos en Orquestra Sinfónica do Porto Casa da Música met Dirk Brossé als dirigent. Casa de Música is een groot concertgebouw in de Portugese stad Porto. Het werd ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas. Brossé, geboren in Gent, in 1960, is een veelzijdige componist en een gerespecteerde dirigent in de internationale muziekwereld. Op piano Jason Moran en J.A. Pereira de Sousa bespeelt de cello.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

Als vijfentwintigjarige speelde saxofonist Maceo Parker in de band van James Brown, maar nadien werd hij bekend door zijn samenwerkingen met George Clintons Parliament-Funkadelic en Bootsy Collins' Rubber Band. Maceo heeft zijn kunnen inmiddels bewezen door de bijzondere chemie die hij creëerde tussen alle stromingen in de Amerikaanse zwarte muziek. Als voorloper van de ‘groove’ mengt hij funky jazz met roots en gospel met blues. Het resultaat? Oververhitte concertzalen vol dolenthousiast publiek dat zich volledig overgeeft aan de grenzeloze energie van de muziek.

De in New York City gevestigde band Lucky Chops werd in 2015 wereldberoemd toen een video van hun optreden in een metrostation viraal ging op YouTube. Sindsdien heeft dit energieke kwintet over de hele wereld talloze toehoorders versteld doen staan. De band ontstond toen trompettist Joshua Gawel, saxofonist Daro Behroozi, trombonist Josh Holcomb, tubist Raphael Buyo en drummer Charles Sams elkaar in 2006 in New York tegenkwamen aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts. Lucky Chops wil nieuwe generaties musici inspireren door regelmatig workshops te geven en mee te werken aan onderwijsprojecten. In augustus 2018 speelden zij hun bruisende, schetterende funk in BIRD in Rotterdam.