TV-gids

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.

Pianist, zanger en burgerrechtenactivist Sammy Price brengt met de gospelzanggroep Harlem Beggars bevlogen versies ten gehore van liederen als 'Go Tell It on the Mountain', 'I’m a Soldier' en 'When the Saints Go Marching In'. Zij worden begeleid door organist Wilbert Harrison.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. Op 3 juli 1986 treedt de Amerikaanse pianist en componist Keith Jarrett hier op met bassist Gary Peacock en drummer Jack DeJohnette. Deze groep, die bekend staat als het Standards Trio, speelt een meeslepend concert waarin de drie uitzonderlijke meestermusici volledig tot hun recht komen.

De gelauwerde saxofonist Michael Blicher, de legendarische drummer Steve Gadd en Hammondtovenaar Dan Hemmer sloegen in 2014 de handen ineen om samen hun gedeelde liefde voor de Hammond souljazz te belijden. Hun band, die over de hele wereld optreedt, heeft al verschillende albums uitgebracht. Op hun derde album, dat in november 2019 verscheen, is een glansrol weggelegd voor de Britse vocalist Paul Carrack op de soulvolle ballad 'The First One To Know'.

Op 20 juli 2018 presenteerde contrabassist Christian McBride zijn band ‘New Jawn’ op het Malta Jazz Festival. Vijfvoudig Grammy-winnaar McBride is een van de meest gevraagde en hoogst aangeschreven figuren in de hedendaagse muziekwereld. De uit Philadelphia afkomstige muzikale grootheid combineert jazz, R&B, pop, rock, hiphop, neo-soul en klassiek. Op het Malta Jazz podium werd hij vergezeld door Nasheet Waits (drums), Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en Josh Evans (trompet).

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Woody Herman: Live in '64 is een fantastisch concert uit 1964 met een van de beste line-ups van de ‘Swinging Herd’, met onder andere trompettist Bill Chase, trombonist Phil Wilson en de saxofonist Sal Nistico op de voorgrond. De ritmesectie bestaat uit drummer Jake Hanna, bassist Chuck Andrus en pianist Nat Pierce. Woody Herd en zijn 'Swinging Herd' maken er een denderende show van en spelen standards zoals ‘Lonesome Old Town’ en ‘After You’ve Gone’, en nieuwer repertoire zoals ‘Better Git It In Your Soul’ van Charles Mingus.

Omar Sosa beschrijven als een Afro-Cubaanse jazz pianist zou maar een deel van zijn stijl omvatten. Ondanks het feit dat hij altijd heeft vastgehouden aan zijn geboorte-eiland, heeft Sosa een natuurlijke nieuwsgierigheid. Hij is altijd op zoek naar nieuwe muziek, van de Caraïben tot India en van West-Afrika tot de Arabische wereld, geen enkel geluid kan hem ontgaan. Deze rijke ervaringen en openheid van Sosa zien we terug in de muziek van zijn kwartet. De grote variatie aan ritmische vormen – Sosa begon zijn carrière als percussionist – maakt een concert van Omar Sosa altijd een intense, misschien zelfs magische, ervaring.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The 29th Street Saxophone Quartet is een Amerikaans kwartet dat in 1982 werd opgericht door altsaxofonisten Bobby Watson en Ed Jackson, tenorsaxofonist Rich Rothenberg en baritonsaxofonist Jim Hartog. De band heeft een eclectisch repertoire, dat bestaat uit jazz, funk, rap en experimentele muziek.

Het is bijna onmogelijk om niet in vervoering te raken bij het horen van Marion Williams’ krachtige stem. Onder begeleiding van Tommy Brown (piano), Joe Washington (orgel), Billy Tuliver (drums) en achtergrondzangeressen Barbara White en Ann Bolden blaast Williams nieuw leven in spirituals als 'Peace in the Valley', 'We Shall Overcome' en 'Michael, Row the Boat Ashore'.

De Amerikaanse blues- en jazzzangeres Carrie Smith (1925-2012) werd vaak vergeleken met de legendarische blueszangeres Bessie Smith, die ze zeer bewonderde. In Europa was Carrie Smith bekend om haar krachtige, resonerende stem, die met haar onberispelijke timing haar nummers van een enorme emotionele diepgang voorzag. Carrie Smith werd geboren in Georgia, begon haar carrière in de gospel en verwierf later faam als ster van de Broadway-musicalrevue 'Black and Blue'. In deze concertopname van het Ascona New Orleans Jazz Festival, dat eind juni en begin juli 1998 plaatsvond aan het schilderachtige Lago Maggiore in Ascona, Zwitserland, geeft Smith een meeslepend optreden. Begeleid door een trio onder leiding van pianist Bross Townsend zingt zij jazz-standards van Harold Arlen en George en Ira Gershwin, gevolgd door een reeks blues-klassiekers als "I'm Tore-Down", "Down Home Blues", "Rock Me Baby" en "Back Water Blues”.

De reeks Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en bieden een unieke ervaring: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Onder de bands die in deze reeks te zien zijn is het Ricardo Herz Trio, dat bestaat uit Ricardo Herz op viool, Michi Ruzitschka op klassieke gitaar en Pedro Ito op percussie. Bandleider Ricardo Herz is klassiek geschoold, maar studeerde ook jazz aan het prestigieuze Berklee College of Music.

In luttele jaren is de naam van de jonge trompettist Christian Scott synoniem komen te staan voor de nieuwe generatie jazzmusici. Niet alleen trekt hij een breder publiek, deze grenzenverlegger daagt onophoudelijk de jazztraditie uit. Op zijn 33e is Christian Scott een gevestigd fenomeen. Met elk nieuw album lijkt hij nog vastbeslotener om de regels van de jazz op te rekken tot het breekpunt met zijn eigen, avantgardistische aanpak. Met zijn concert in La Coopérative de Mai in 2018 vierde Christian Scott 100 jaar jazz met zijn programma “The Centennial Trilogy”. Geniet van dit unieke optreden vanuit een intiem theater, opgenomen in 4K!

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Jimmy Witherspoon en Rozaa Wortham, twee buitengewoon bijzondere jazzmusici. Rozaa Wortham bijt het spits af met het Jimmy Witherspoon Quartet. Swingend en energiek zingt ze onder meer 'It Don’t Mean A Thing'. Jimmy Witherspoon, bekend door het nummer 'Ain’t Nobody’s Business', begint zijn optreden met een heerlijke, ontspannen blues.

Peter Beets staat sinds jaar en dag bekend als een pianist van wereldklasse. Hij speelde onder andere met jazzgrootheden als Chick Corea, Wynton Marsalis, “Toots” Thielemans, Elvin Jones, George Coleman, Johnny Griffin, Benny Golson en John Clayton. Al vanaf zijn geboorte is Beets omringd door muziek: klassieke muziek via zijn moeder, die werkzaam is als muziekpedagoog, en jazz via zijn vader, die een grote fan was van de muziek van pianist Oscar Peterson en drummer Art Blakey. Hoewel de ouders van Peter Beets weinig vertrouwen stelden in een carrière binnen de muziek, zit de muziek absoluut in het bloed van de familie Beets. Tijdens dit concert treedt Peter op met de wereldberoemde gitarist Kurt Rosenwinkel. Rosenwinkel speelde in zijn carrière, die al ruim vijfentwintig jaar voortduurt, al samen met dynamische collega’s als Brad Mehldau, Brian Blade, Mark Turner, Joshua Redman, en Chris Potter, maar ook met jazzlegendes Joe Henderson, Paul Motian, en Gary Burton. Met zijn ervaring met en kennis over de rijke tradities van jazz drukt Rosenwinkel een onuitwisbaar stempel op de muziek: hij tracht zijn muzikale kunst tot nieuwe hoogtes te verheffen. Geen verrassing dus dat het samenspel van Beets en Rosenwinkel garant staat voor schitterende muziek.

Forq is een instrumentaal kwartet met een rauwe ‘sound’ en een constante verkenningsdrift. Het kwartet is opgericht door pianist Henry Hey en bassist Michael League (medeoprichter van Snarky Puppy) en werd later aangevuld met gitarist Chris McQueen en drummer Jason “JT” Thomas. Dit concert werd opgenomen tijdens het Mondriaan Jazz Festival 2017, gehouden in Paard, Den Haag.

De Rotterdamse jazzclub BIRD brengt vijf veelbelovende musici samen in artist-in-residence-project “The Nest”. Zeven sessies lang wisselen deze talenten ideeën uit, werken ze samen aan hun projecten, en maken ze muziek. Ter afsluiting van deze periode, waarin producer Jameszoo en manager Jochem Tromp de musici met raad en daad bijstaan, organiseert BIRD samen met North Sea Jazz Festival DownTown een try-out. In deze korte reportage delen de musici hun ervaringen tijdens het project. Zij stellen zichzelf voor, leggen uit waarom ze zo op hun plaats zijn bij The Nest, en verwoorden wat ze er hopen te leren. Natuurlijk krijgen we door veelbelovende beelden van de try-out alvast een voorproefje van de nummers die uit dit project zijn voortgekomen.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1982 trad de Amerikaanse fusionband Spyro Gyra aan op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Met het grote succes van hun album "Morning Dance" vers in het geheugen speelden zij een uitbundige, energieke, strakke set.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. In juli 1996 trad de Amerikaanse saxofonist Wayne Shorter met zijn kwintet op tijdens Estival Jazz Lugano. Met pianist Jim Beard, gitarist David Gilmore, bassist Alphonso Johnson en drummer Rodney van Holmes brengt Shorter zijn publiek onder hypnose.

Hypnotic Brass Ensemble bestaat uit acht muzikanten uit Chicago, afkomstig van een extreem muzikale familie. Na hun schoolcarrière brachten ze hun muzikaliteit en liefde voor jazz en hiphop bijeen en begonnen ze een act op straat in Chicago. Ze verzonnen de naam voor hun collectief na een interessante gebeurtenis. Toen ze op een dag stonden te spelen op een perron werden ze aanschouwd door een zakenman. De man stond uren naar hun optreden te kijken, terwijl trein na trein voorbij reed. Uiteindelijk liep hij naar hen toe en zei: "You guys just hypnotized me".

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!