TV-gids

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Een zeer belangrijke factor uit de jazzscene is de pianist Salman Gambarov. Hij is begonnen met piano spelen toen hij 4 jaar was. Zijn virtuoze manier van spelen en zijn ongewone interpretaties wekten al op vroege leeftijd diepe indruk. Salman en Weber spelen een bijzonder duet. Al spelend wisselen zij van piano en Salman experimenteert door bepaalde klanken van Weber’s piano te dempen. “The Art of Duo”.

Erykah Badu, D’Angelo, Jill Scott, Anthony Hamilton, Alicia Keys, John Legend, Lauryn Hill, Maxwell en India Arie, het zijn namen die voor eeuwig verbonden zijn met neo-soul.Zo’n twintig jaar geleden werd dit genre in de VS gelanceerd en door critici en artiesten ‘neo-soul’ gedoopt. De slick soulmuziek met soepele maar prominente bassen en aanstekelijke melodieën is album georiënteerd en heeft vooral vrouwelijke, zelfbewuste singer-songwriters als vertegenwoordigers. Live instrumenten krijgen de voorkeur, net als bij soul uit de sixties en seventies, boven de geproduceerde sound van de single georiënteerde en sample-based hiphop en R&B, die vooral door mannelijke producers en artiesten gemaakt werd, op dat moment.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd was de legendarische jazzpianist Earl Hines in topvorm tijdens dit optreden in Spa in 1977. Met een band bestaande uit Rudy Rutherford (klarinet en tenorsaxofoon), Jimmy Leary (bas) en Eddie Graham (drums) brengt hij de zaal tot leven met zijn versies van “I Can’t Believe That You’re In Love With Me” en “The Man I Love.” Zangeres Marva Josie voegt zich bij de groep voor uitvoeringen van “A Sunday Kind of Love” en het welbekende “Kansas City” alvorens de set wordt afgesloten met een spetterende vertolking van “Caravan”.

10 jaar Sven Hammond. Dat moet gevierd worden! Op 5 februari 2016 stond Het Paard van Troje in Den Haag daarom in het teken van dit geweldige jubileumfeest. Naast Sven Hammond zal een rij illustere gasten de avond opluisteren: Jett Rebel, Spike (Di-Rect), Robin Piso (DeWolff) en Orgel Vreten. Met albums als The Marmalade Sessions (2009) en The Apple Field (2011) trok de Haagse groep – toen nog Sven Hammond Soul geheten – direct alle aandacht naar zich toe. 2014 was het jaar van verandering, van muzikaal kleur bekennen op The Usual Suspects. Onder de ingekorte naam Sven Hammond en bij platenlabel Caroline bracht het vijftal een jaar later opvolger IV uit. Beide albums, die vol zompige blues, soul en rock staan, werden uitstekend ontvangen. Ook als liveband maakte de groep snel school. De afgelopen jaren speelde Sven Hammond op festivalpodia en in het clubcircuit in zowel binnen- als buitenland.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Het Milt Jackson Jazz Quartet kwam in 1952 voort uit de ritmesectie van Dizzy Gillespie's bigband en liet zich inspireren door klassieke kamermuziek en de bluesy wortels van de jazz. Als het 'Modern Jazz Quartet' genoot het viertal een decennialange carrière die een groot aantal baanbrekende albums opleverde. Na een korte Nederlandse tournee door Rotterdam en Amsterdam trad het Modern Jazz Quartet op 31 maart 1969 op voor de camera's van de Nederlandse publieke omroep in de Singer Concertzaal in Laren. Het goedgeklede en goed op elkaar ingespeelde viertal – Milt Jackson op vibrafoon, John Lewis op piano, Percy Heath op bas en Connie Kay op drums – speelt met de ongeëvenaarde finesse en elegantie die hun handelsmerk was.

In zijn optreden op het Franse festival Jazz à Vienne bouwt Gilberto Gil voort op het nieuwe geluid van zijn album ‘Fé Na Festa’: een mix van feest, traditie, en een beetje rock. De wereldwijd bekende muzikant Gilberto Gil, die bovendien de Braziliaanse minister van Cultuur is, stond aan de wieg van het ‘tropicalismo’. Deze culturele tegenbeweging combineert traditionele Braziliaanse elementen met moderne kunstvormen. Ook het geluid wat Gilberto Gil tijdens dit optreden laat horen is duidelijk beïnvloed door de Braziliaanse cultuur. Toch is de jazz nooit ver weg.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

Amsterdam, 6 februari 2018. De grootste angst van de ooit verslaafde topdrummer Richard Lems - dat mensen weten hoe duister zijn leven ooit was – moet zijn nieuwe kracht worden. De korte documentaire ‘Rebirth in The Amsterdam Red Light District’ toont hoe heftig drummer Richard Lems' leven als verslaafde was, en hoe hij zich probeert te ontworstelen aan zijn schaamte over zijn verleden. Hij beleeft op verschillende plaatsen op de Amsterdamse wallen opnieuw hoe hij werd neergestoken, drugs gebruikte, stoned zijn eindexamen deed en in een politiecel belandde. Richard vertelt over deze ervaringen, maar herbeleeft de momenten vooral drummend. Dat laatste maakt dit tot een intense en unieke ervaring. Verslavingsarts (en muzikant) Gerard Alderliefste: “Om zijn schaamte en schuldgevoel te overwinnen, moet hij dieper gaan dan ooit. Muziek kan die emoties aan de oppervlakte brengen. Alleen zo komt hij erachter dat het niet aan hem lag, maar aan de drugs.”

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de musici is in 2019 de legendarische bluesmuzikant Lucky Peterson. Deze ware meester op de bluesgitaar en het Hammondorgel viert zijn 50-jarige jubileum op het podium. Peterson wordt bijgestaan door zijn band The Organization, aangevuld met de Texaanse vocaliste Tamara Tramell. In een zinderend optreden zoekt ze de grenzen van de blues en funk op in een fascinerende ontmoeting tussen Southern Soul en eigentijdse R&B.

Vader en zoons Chemirani, drie virtuozen van de tombak, brengen het Festival de Saintes in vervoering. De tombak is een Iraans percussie-instrument, maar zijn ritmes zijn universeel. De muziek die het Trio Chemirani maakt is toegankelijk voor iedereen en zal bij alle toehoorders weerklank vinden. De leden van het trio, Djamchid Chemirani (geboren in Teheran in 1942) en zijn twee zoons en leerlingen Keyvan en Bijan, wonen in Frankrijk. Ze treden overal ter wereld op en leggen de eindeloze mogelijkheden van de Perzische percussie-instrumenten bloot. Het trio laat zich ook inspireren door Mediterrane modale muziek en door jazz. Deze drie muzikanten – of misschien beter gezegd : poëten – zoeken een gemeenschappelijke taal die verschillende culturen verbindt.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Tokyo aan de beurt. Onder meer de bands Kyoto Jazz Massive, Sleep Walker en Quasimode tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Ter afsluiting van de editie van 2019 brengt Jazz à la Villette een eerbetoon aan de koningin van Soul, Aretha Franklin, die in de zomer van 2018 overleed. De muzikale leiding van de avond is in handen van Antibalas, een Afrobeat-groep uit Brooklyn verbonden aan het Daptones-label. Voor deze gelegenheid worden ze vergezeld door verschillende gastzangers: Bettye LaVette, José James, Alice Russell, Nona Hendryx en Zara McFarlane.

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Als er twee musici zijn die een bijzondere band onderhouden, zijn het pianist Carla Bley en bassist Steve Swallow. De twee spelen al sinds de jaren ’60 in dezelfde bands, en zijn buiten de muziek al meer dan twee decennia lang liefdespartners. Hun samenspel is een schoolvoorbeeld van muzikale telepathie. Samen met Wayne Krantz, Victor Lewis, Larry Willis en Don Alias vormen zij een energiek sextet op Estival Jazz in 1986.

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit onder andere Benjamin Herman, Joost Kroon en Frank van Dok. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien in big band formatie, live in Oosterpoort in Groningen.

De MotorMusic Studios in het Belgische Mechelen oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op talloze eersteklas jazzmusici. Veel bezoekende internationale jazzmusici delen hun kijk op hun muziek met ons in de nieuwe DJAZZ-reeks ‘Belgium Sessions’. In deze uitzendingen zien we hoe een aantal van Europa’s beste musici hun eigen muziek uitvoeren. Saxofonist Ben Sluijs en pianist Erik Vermeulen hebben allebei een klassieke opleiding genoten. Beide muzikanten hebben een melodische en harmonische benadering tot hun muziek: het gaat bij hen niet om krachtpatserij. Het draait bij hen om de inhoud. Sluijs’ fascinatie voor jazz groeide sterk na zijn klassieke opleiding. Hij startte een 4-jarige opleiding in Antwerpen en nam les bij David Liebman in Amerika. Vermeulen betrad op zijn 22e de Belgische jazzscene met zijn trio. Hij speelde onder andere met internationale jazzsterren als Clark Terry, Joe Lovano, Steve Grossman, Art Farmer, Bob Mover, Toots Thielemans, en Michael Moore. Deze aflevering van MotorMusic staat in het teken van een fantastische samenwerking tussen deze twee van origine klassieke muzikanten.

The Jig is een zeven man sterke Amsterdamse funkband die vooral eigen nummers spelen. Echte funkgroepen als deze kom je zelden tegen. Ze staan bekend om hun krachtige, opzwepende liveshows, waarin ze goed geoliede instrumentale grooves spelen met een ware rock 'n' roll attitude. De muziek is bij de tijd en persoonlijk, en voegt elementen van soul, afro, jazz, en rock 'n' roll toe aan de muziek die we kennen van helden als Bootsy Collins, Tower of Power, James Brown, Average White Band en The Meters. De band bestaat uit Willem Pluk op trompet, Jeroen van Genuchten op tenorsaxofoon, Koen Schouten op baritonsaxofoon, Bas Grijmans op toetsen, Martijn Smit op gitaar, Arry Niemantsverdriet op basgitaar, en Niels van Groningen op drums. In 2019 speelde The Jig voor 20 duizend mensen op het bekende Rio das Ostras Jazz & Blues Festival in de Braziliaanse hoofdstad Rio de Janeiro.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Jivan Gasparyan, Jr. raakte geïnspireerd door de Armeense folkmuziek dankzij zijn opa, Jivan Gasparyan, van wie hij het bespelen van de duduk heeft geleerd. De blul en duduk zijn allebei instrumenten van Armeense afkomst.

Een zangeres uit Parijs en een zanger uit Bern – en twee tegengestelde persoonlijkheden. Een toevallige ontmoeting in 2014 bracht de twee vocalisten bij elkaar, waarbij al snel duidelijk werd hoeveel ze gemeen hebben: ze willen méér dan enkel "mooi zingen". Leïla Martial en Andreas Schaerer willen ontdekken, experimenteren, en de grenzen van de menselijke stem oprekken. Van de diepste bastonen tot de helderste hoge klanken: deze zangers gaan door roeien en ruiten om zichzelf uit te drukken, elk op hun eigen wijze, en altijd voorzien van een flinke dosis humor, levenslust, en een gezonde portie ironie.

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is Os Capoeira. Dit ensemble beoefent de traditionele Braziliaanse vechtsport uit Bahia waaraan zijn hun naam ontlenen, waarin zowel elementen uit de dans, acrobatiek en percussiemuziek een rol spelen. Os Capoeira leidt bovendien een eigen cultureel centrum in São Paulo. Laat Os Capoeira's unieke vormgeving van de Braziliaanse cultuur je inspireren!

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).