TV-gids

Hij is niet echt een jazzbassist, en een uitbundige improvisator kunnen we hem ook niet noemen. Toch geldt Eberhard Weber als één van de beste bassisten van Europa. Hij laat bluesy elementen achterwege en hij steekt zijn energie niet in drukdoenerij: ‘je krijgt wat je ziet'. Weber laat zich voornamelijk inspireren door hedendaagse klassieke en modern muziek. Zo speelt de muziek van Steven Reich een grote rol in Webers stijl: diens contrasterende ostinato patronen komen veelvuldig en meerstemmig terug in zijn werk. Bovendien is hij een vernieuwer: in de vroege jaren ’70 speelde Weber op een bas met een extra snaar. In dit concert staat de bassist samen met drie muziekvrienden op het podium: Rainer Bruninghaus op piano, Clarence "Herb" Robertson op flügelhorn, en David Bargeron op tuba. Dit samenkomen resulteert in een concert vol kracht, concentratie, en innerlijke harmonie.

Jong Metropole is een unieke samenwerking tussen het Metropole Orkest, het NJO (Nationaal Jeugd Orkest) en het NJJO (Nationaal Jeugd Jazz Orkest) met als doel jonge, getalenteerde musici uit de klassieke en de lichte muziek voor te bereiden op een professionele carrière. Jong Metropole brengt het beste van verschillende muziekwerelden samen: het uitmuntende spel van de klassieke strijkerstraditie met de swing, improvisatie en timing van de jazztraditie. Dit speciale optreden onder leiding van Christian Elsässer werd opgenomen in het voormalige zendstation Radio Kootwijk.

In de DJAZZ.tv Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen. Neem bijvoorbeeld dit bijzondere optreden van Saxkartel. Deze band speelt jazz en moderne muziek op een ongebruikelijke manier. De band bestaat uit 4 saxofonisten, die opereren zonder begeleiding van een ritmesectie! Saxkartel valt te vergelijken met een strijkkwartet, behalve dan hun totaal andere repertoirekeus: ze spelen jazz!

Als vijfentwintigjarige speelde de saxofonist Maceo Parker in de band van James Brown, maar is daarnaast vooral bekend door zijn samenwerkingen met P. Funk, "Parlement" George Clinton en de "Rubber Band" van Bootsy Collins. Maceo heeft zijn kunnen inmiddels bewezen door een bijzondere chemie te creëren tussen alle stromingen in de Amerikaanse zwarte muziek. Als voorloper in de ‘groove’, mengt hij funky jazz met roots en gospel met blues. Het resultaat is een oververhitte concertzaal met een dol enthousiast publiek dat zich volledige overgeeft aan de energie van de muziek. Vol overtuigingskracht neemt hij zijn publiek mee in zijn wereld en brengt hij onder andere de funky plaat 'Southwick'.

In 1971 trad de klassiek opgeleide bossanovagitarist Baden Powell met zijn kwartet op in Parijs, Frankrijk. Zij spelen Pai, Lotus (geschreven door Baden Powell), Tristeza (geschreven door Haroldo Lobo/Niltinho), Round Midnight (geschreven door Thelonious Monk), Nega do cabelo duro (geschreven door David Nasser/Rubens Soares), en Aos pes da cruz (geschreven door Zé da Zilda/Marino Pinto). Powell wordt bijgestaan door Ernesto Ribeiro-Gonçalves op contrabas, Helio Schiavo op drums en Alfredo Bessa op percussie.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. In deze aflevering van het festival zijn de optredens als “Sahil” en het ensemble van “Hewar” extreem energiek en dynamisch. Daarentegen zijn er ook optredens die rustig en kalmerend zijn, zoals bijvoorbeeld het optreden van “The Morgenland Chamber Orchestra”. “The Morgenland Chamber Orchestra” maakt sinds 2009 deel uit van het festival. Duitse muzikanten, in samenwerking met muzikanten uit de landen die op het festival te zien zijn, repeteren nummers die je uiteindelijk kunt zien bij de opening van het Festival.

Op technisch gebied wordt hij gezien als een van de meest briljante spelers in de geschiedenis van de trompet, maar jazzmuzikant Wynton Marsalis is ook een meester van de klassieke muziek en een goede componist. De camera’s volgen Marsalis naar New York, naar zijn geboortestad New Orleans, en naar zijn repetitie studio’s waar we hem en zijn muzikanten het album Blood on the Fields zien maken. Hierbij vertelt Marsalis over zijn muziek en zijn manier van werken.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Bill Evans geldt als één van de grootste jazzpianisten aller tijden, en staat bekend om zijn gebruik van impressionistische harmonieën in de vertolking van bekend jazzrepertoire. In 1958 werd Evans beroemd door zijn rol in het sextet van Miles Davis, dankzij hun 'modal jazz'-album “Kind of Blue”, dat nog altijd één van de bestverkochte jazzalbums is. Nadat hij deze band verliet, vormde Evans een reeks trio's onder zijn eigen naam. In dit concert, opgenomen in het Maison de la Radio in Parijs in 1972, speelt Evans met twee heren met wie hij lange tijd samenwerkte: Eddie Gomez op contrabas en Marty Morell op drums. Op het programma staan eigen composities van Evans, maar ook de jazzwals “Very Early” en het modale stuk “Time Remembered”, evenals jazzstandard “Autumn Leaves”.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!