TV-gids

In mei 2014 vond er aan het Conservatorium van Amsterdam een bijzondere conferentie plaats. Onderwerp van deze bijeenkomst was één van de grootste jazzcomponisten van de vorige eeuw: Duke Ellington. Musicologen en musici die een bijzondere band hebben met Ellington en zijn muziek, onder wie David Schiff (auteur van 'The Ellington Century'), en Harvey Cohen (auteur van 'Duke Ellington’s America'), spraken het publiek toe. Daarnaast vonden er concerten plaats van jazzpianist Matt Cooper, het Calefax Reed Quintet en de Concert Big Band van het Conservatorium o.l.v. David Berger. Ook trad de winnaar van de Boy Edgar Prijs 2013 op: altviolist Oene van Geel voerde zijn 'All Ellington' project uit.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2024 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Nederland en traden er in drie dagen tijd ruim 40 internationale jazzgroepen op. Eén van de acts op jazzahead! 2024 is het trio van de Duitse pianist en componist Alexandra Ivanova. Ivanova werd in Oostenrijk geboren uit Bulgaarse ouders. Zij spreekt diverse talen en verhuisde vaak, waardoor zij in haar muziek een uniek multicultureel perspectief legt. Vakkundig vermengt Ivanova in haar composities jazz met Maqam-tradities en Afro-Cubaanse ritmes, waarmee ze de Eurocentrische focus van traditionele muziek uitdaagt. Zij gelooft dat haar uiteenlopende culturele identiteiten in haar muziek samenkomen. Haar debuutalbum ‘Beauty in Chaos’, dat in de top 10 albums van 2023 van het Duitse tijdschrift Jazz thing opduikt, heeft een kenmerkend “enigmatisch aura”, volgens AllAboutJazz. Op jazzahead! 2024 speelt pianiste Alexandra Ivanova met Niklas Lukassen (contrabas) en Nathan Ott (drums).

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2023 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan de jazzscene van Duitsland en traden er in drie dagen tijd dertig internationale jazzgroepen op. Eén van de optredende artiesten op jazzahead! 2023 is Josh Meader. Deze uit Sidney afkomstige gitarist brengt toetsenist Matt Thomson en drummer Slex Hirlian mee op een verkenningstocht van de fusionmuziek van deze tijd. Zij spelen met respect voor de rijke geschiedenis van het genre zonder ooit de toekomst uit het oog te verliezen. Liefhebbers van John McLaughlin, The Deluge en Red Bazar gaan aan dit trio veel plezier beleven.

In de DJAZZ Belgium Sessions, die worden opgenomen in de AED Studios in het Belgische Lint, zien we een aantal van de beste jazzmusici van Europa aan het werk. Deze internationale jazzmusici gunnen ons een inkijkje in hun creatieve proces, waarbij jong talent en gevestigde namen elkaar afwisselen.ert. Saxofonist Ben Sluijs heeft een klassieke opleiding genoten. De muzikant benadert zijn muziek vanuit een puur melodische en harmonische invalshoek: het gaat bij hem niet om krachtpatserij, maar puur om de inhoud. Sluijs’ fascinatie voor jazz groeide sterk na zijn klassieke opleiding, waarna hij lessen nam bij de Amerikaanse saxofonist en fluitist David Liebman in Amerika.

Wat gebeurt er als je twee muzikanten een week lang opsluit op een cruiseschip? Juist: het is het begin van een nieuw album. Althans zo liep het bij Anne Chris, die in 2012 samen met pianist Daan Herweg tot een spetterende samenwerking kwam op die boot. Na die week, waarin ze samen de muzikale omlijsting voor de gasten voor hun rekening namen, gaan de twee de studio in en een jaar later wordt Anne Chris’ nieuwe album ‘Just Kissed The Sun’ geboren. Anne Chris presenteert dit derde album in de North Sea Jazz Club. Met gastartiest Bas van der Wal op gitaar. Behalve de zon zijn ook Robert Glasper, Gretchen Parlato, John Mayer, Esperanza Spalding, Jill Scott en Michael Jackson duidelijk een bron van inspiratie geweest.

De harp is een weinig gebruikt instrument in de jazz, zeker in moderne groepen die ook nog gebruikmaken van elektronische effecten. Die combinatie van de harp met meer conventionele jazzinstrumenten en elektronische snufjes maakt het kwartet van Julie Campiche tot een uniek ensemble in de hedendaagse jazzwereld. Deze registratie dateert van 3 augustus 2016 toen de groep optrad tijdens het Hafensommer Festival in Würzburg. Hier improviseerden Campiche en haar companen Leo Fumagalli (saxofoon), Manu Hagmann (bas) en Clemens Kuratle (drums) langdurig op de eigen composities “Onkalo,” “Datstet Dar Nakoneh” en “Flash Info”. Het uitblijven van een volwaardig album maakt deze opname des te waardevoller.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 stond de legendarische Amerikaanse swingbandleider en vibrafonist Lionel Hampton op dit festival met zijn eigen arrangementen van bekende jazzklassiekers. Hij trad op met Junior Mance op piano, Jimmy Woode op bas en Bobby Durham op drums. Zij werden bijgestaan door het Staatsorkest van Sint-Petersburg onder leiding van Alexander Tschernuschenko om een opwindend bigbandgeluid neer te zetten op pittige uitvoeringen van ‘In the Mood’ en ‘Air Mail Special’. Tot besluit van het programma zingt Hampton de laatste grote hit van Louis Armstrong: ‘What a Wonderful World’.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit Benjamin Herman, Joost Kroon, Frank van Dok, Willem Friede, Jos de Haas, Leslie Lopez en David Rockefeller. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien met een aantal speciale gasten, Jules Deelder en Anton Goudsmit, live in het Luxor Theater in Rotterdam.

Ballake Sissoko is afkomstig uit een lange traditie van Malinese kora-spelers. Hij werkte samen met gerenommeerde musici als Toumani Diabaté en Taj Mahal, en ontmoette de in Frankrijk geboren Vincent Ségal bij toeval. De twee begonnen met enkele jamsessies, maar waren er nog niet helemaal over uit op welke manier er een samenwerking tot stand kon komen. Ségal genoot een westerse klassieke opleiding en speelde al in het Franse Nationale Orkest, maar dit weerhield hem er niet van om zijn comfortzone te verlaten en het geluid van zijn cello te combineren met de kora van Sissoko. Eigenlijk was dit geen grote stap: Ségal groeide op in de Parijse wijk Pigalle, omringd door Afrikaanse migranten die Ségal wegwijs maakten in de Afrikaanse muziek. Het samenspel tussen Sissoko en Ségal levert een bijzonder concert op, waarin jazz gecombineerd wordt met Malinese muziek , maar ook met klassieke invloeden.