TV-gids

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

De Amerikaanse tenorsaxofonist Stan Getz (1927-1991) werd wel 'The Sound' genoemd wegens zijn warme, lyrische toon. Hij speelde in bebop- en cool jazz-bands, en maakte de bossa nova populair in de VS met de hit 'The Girl from Ipanema'. In de zomer van 1983 bracht hij zijn kwartet mee naar de Robert Mondavi Winery, Napa Valley, Californië, voor een set met onder meer Over The Edge, Answer Without Question, Sippin' At Bells, Tempus Fugit, en een bossa nova-medley van Desafinado en The Girl From Ipanema. Getz wordt bijgestaan door bassist Marc Johnson, drummer Victor Lewis, en pianist Jim McNeely.

De drie jonge bandleden van BADBADNOTGOOD kwamen elkaar tegen op de jazzafdeling van het Humber College in Toronto, Canada, waar hun gedeelde liefde voor hiphop per ongeluk uitmondde in een nieuwe band. Hun eerste hiphopcover, ‘Lemonade’ van Gucci Mane, maakten ze als opdracht voor school. De docenten zagen de muzikale waarde er niet van in, maar het internet dacht daar anders over. Het nummer plaatsten ze samen met andere covers van hiphopcollectief Odd Future onder de naam ‘The Odd Future Sessions Part 1’ op YouTube. Tyler, the Creator stuurde een enthousiaste tweet de wereld in en de rest is geschiedenis.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. In 1968 traden drummer Art Blakey en pianist Horace Silver elk op met hun eigen bands tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam. De bandleiders waren geen vreemden voor elkaar: zij kenden elkaar uit de begindagen van The Jazz Messengers.

Het jaarlijkse jazzahead! in het Duitse Bremen omvat een internationale beurs, tentoonstellingen en een muziekfestival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen en is uitgegroeid tot één van de belangrijkste evenementen op de internationale jazzkalender. In 2025 traden er in drie dagen tijd zo'n veertig internationale jazzacts op. Bijzondere aandacht was er voor de levendige jazzscenes van Spanje, Frankrijk en Zwitserland, die als voormalige partnerlanden een speciaal podium kregen onder de noemer RE:CONNECT. Eén van de optredende acts op jazzahead! 2025 is het Schotse duo Norman and Corrie. In hun optreden put het duo uit oude, overgeleverde volksmelodieën van de Shetlandeilanden, die ze een volledig nieuwe, moderne invulling geven. Met saxofoon, drums, orgelpedalen en geavanceerde sound-design scheppen ze een levendig klankbeeld dat het verleden eert en tegelijkertijd nieuwe wegen inslaat. Het duo bestaat uit Norman Willmore (saxofoon, orgelpedalen en laptop) en Corrie Dick (drums).

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld.

5 muzikanten, zo’n 5000 kilometer, 9 concerten, in 13 dagen: de tournee die het vijfkoppige Haagse tangogezelschap Tango Extremo in november 2015 door Rusland maakte, zal hen nog lang bijblijven. Tijdens deze tournee speelde het ensemble onder andere in Moskou, Novosibirsk, Saratov, Tomsk, en Barnaul, werd er samengewerkt met een plaatselijk klassiek orkest, werden er masterclasses gegeven, en werden er talloze kilometers afgelegd in treinen en bussen. In de film ‘Tango op de Toendra’, door Herman Nanninga, gaan we mee op deze reis, waarbij Siberische buitentemperaturen van -20 en Argentijns-aandoende binnentemperaturen saxofoonkleppen om lieten buiten en vioolsnaren deed knappen. Maar de warme ontvangst van het Russische publiek maakte alle ontberingen de moeite waard!

Drie jazzgiganten samen op één podium: pianist Herbie Hancock, vocalist Bobby McFerrin, en saxofonist Michael Brecker. Het Herbie Hancock Trio ontvangt beide heren als “special guests”. Michal Brecker was wellicht dé meest invloedrijke tenorsaxofonist van zijn generatie, waarmee hij ook een rolmodel is voor muzikanten van de jongere generatie. Maar vocalist Bobby McFerrin steelt de show: met plezier en humor daagt de vocalist zijn medemuzikanten uit; hij stuwt hen op tot grote hoogtes.

In 1963 vond in het Belgische plaatsje Comblain-la-Tour een jazzfestival plaats waar men jazz van alle tijden en streken kon horen. De Britse trombonist Charlie Galbraith speelde er Dixieland met zijn All Star Jazz Band, de Duitse zanger Knut Kiesewetter zong er de blues onder begeleiding van The Prague Dixieland Band, Bud Shank speelde samen met het Pim Jacobs Kwartet standards en bossa nova en de Franse klarinetist Marc Laferrière en zijn New Orleans Stompers sloten het festival af.

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

Met z'n rijke geschiedenis is Blue Note Records misschien wel het meest prestigieuze jazzlabel dat we kennen. Nog steeds vindt jong talent hier een warm onderkomen. Om het 75-jarig bestaan van deze legendarische platenmaatschappij te vieren, vormden musici van de jongere generatie de band Blue Note All Stars 2014, die optrad op het Blue Note Jazz Festival in La Gaîté Lyrique in Parijs. Pianist Robert Glasper, gitarist Lionel Loueke, trompetvirtuoos Ambrose Akinmusire, bassist Derrick Hodge, saxofonist Marcus Strickland en drummer Kendrick Scott vormen een ongekende droomcombinatie! Naast nummers van hun eigen albums spelen de musici ook onvergetelijke versies van de aloude jazz standards. Dat belooft een muzikaal spektakel!

Veel composities van de hand van Chick Corea staan inmiddels te boek als jazz standard. Corea, die in de late jaren '60 deel uitmaakte van de band van Miles Davis, stond daarmee aan de wieg van de elektrische jazz fusion-beweging. In de jaren ’70 vormde Corea de legendarische jazz fusion-band Return to Forever. Samen met Herbie Hancock, McCoy Tyner en Keith Jarrett wordt hij gezien als één van de grootste moderne jazzpianisten. In de loop van zijn carrière heeft Chick Corea talloze samenwerkingen opgezet met muzikanten uit allerlei verschillende muzikale stijlen. Deze uitzending combineert drie optredens waar het immense talent van Chick Corea vanaf spat.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

Als Angel Forrest een optreden geeft in l'Astral in Montreal zijn de verwachtingen van het publiek hooggespannen: haar krachtige optredens, kenmerkende stemgeluid en overweldigende podiumpersoonlijkheid doen de harten van talloze bluesliefhebbers sneller kloppen. Haar carrière, die inmiddels ruim 30 jaar beslaat, wordt met vele prijzen bekroond: zo ging Angel Forrest er jaren achtereen vandoor met de Maple Blues Award – de grootste Canadese bluesprijs – voor 'Female Vocalist of the Year'. En ook in de bakermat van de blues gooit de Angel Forrest Band hoge ogen: de band was goed voor een finaleplaats tijdens de International Blues Challenge 2018 in Memphis. Eenmaal op het podium van l'Astral stelt Forrest haar vele fans wederom niet teleur!

Neem een kijkje in de keuken van saxofonist Michael Blicher, organist Dan Hemmer en drummer Steve Gadd, die onder de naam ‘Blicher Hemmer Gadd’ aan het repertoire werken voor hun positief ontvangen album "Omara" uit 2016. Organist Dan Hemmer treedt in de voetsporen van legendarische organisten als Jimmy Smith, Shirley Scott en Jimmy McGriff. Samen met zijn twee muzikale collega’s laat Hemmer horen dat een orgeltrio nog steeds zeggingskracht heeft in de jazz en daarbuiten. Hun album "Omara", live opgenomen tijdens een tournee door Duitsland, Engeland en Denemarken, documenteert de unieke mix van jazz, soul en blues die zij speelden tijdens optredens in Europa’s intiemste jazzclubs. Ervaar de hartstocht, toewijding en inspiratie waarmee dit geslaagde album tot stand kwam in 'Blicher Hemmer Gadd – The Making of "Omara."'

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.