TV-gids

jazzahead! in het Duitse Bremen is een internationale beurs, tentoonstelling en festival. Het brengt musici, boekers, agenten, organisatoren, musicologen en muziekliefhebbers samen. Hiermee is het uitgegroeid tot één van de belangrijkste gebeurtenissen op de jazzkalender. In 2022 besteedde jazzahead! bijzondere aandacht aan Canada’s jazzscene en traden er in drie dagen tijd veertig internationale jazzgroepen op. Eén van de ensembles op jazzahead! 2022 is samengesteld uit de zeven meest veelbelovende aanstormende talenten uit de Poolse jazz, die optreden onder de naam Jazz Forum Talents. Zij werden geselecteerd uit alle deelnemers aan de Jazz Forum Showcase op Szczecin Jazz 2019. Kasia Pietrzko (piano), Kacper Smoliński (harmonica), Maciej Kądziela (altsaxofoon), Tomasz Chyła (viool), Jakub Mizeracki (gitaar), Roman Chraniuk (contrabas, basgitaar) en Adam Zagórski (drums) werkten samen aan de composities en arrangementen voor dit gemeenschappelijke project.

De MotorMusic Studios in het Belgische Mechelen oefenen een magnetische aantrekkingskracht uit op talloze eersteklas jazzmusici. Veel bezoekende internationale jazzmusici delen hun kijk op hun muziek met ons in de nieuwe DJAZZ-reeks ‘Belgium Sessions’. In deze uitzendingen zien we hoe een aantal van Europa’s beste musici hun eigen muziek uitvoeren. Deze aflevering staat in het teken van het Habanera Duo, dat is voortgekomen uit een ontmoeting tussen fluitist Marc Grauwels en accordeonist Christophe Delporte. De twee troffen elkaar in hun gezamenlijke passie voor de Argentijnse tango en de muziek van Ástor Piazzolla. Omdat hun instrumenten elkaar perfect aanvullen, besloten de kunstenaars samen het Habanera Duo te vormen. Ze bieden het publiek een verfijnd en gedurfd repertoire: verwacht een mooie mengelmoes van klassieke en jazzy muziek, gebaseerd op muziek van componisten variërend van Piazzolla tot Gioacchino Rossini.

Broer en zus in eenzelfde band, het komt niet gek veel voor. Toch houdt het Australische duo Stone vast aan hun formule, en dat kun je meteen horen aan hoe fraai hun stemmen bij elkaar kleuren. Het maken van muziek komt van geen vreemde, ook hun ouders stonden eerder als duo op de planken. Dit vroege concert is opgenomen in The Metro Theatre te Sydney, in 2007. Later stond het duo onder andere op Montreux Jazz.

In Summer Night Music - Love Songs voeren artiesten van over de hele wereld hun liefste liefdesliederen uit tijdens deze ongebruikelijke en opwindende avond waarop klassieke muziek, jazz en wereldmuziek samenvloeien. Klassieke top-acts als het Gewandhausorchester Leipzig, cellist Mischa Maisky en The King’s Singers treden op naast wereldsterren als jazzvocaliste Dee Dee Bridgewater en flamenco-cantaora Mayte Martin. De veelheid aan musici en genres spreekt een breed publiek aan in dit grootse openluchtspektakel dat iedere muziekliefhebber zich nog lang zal heugen!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Franco Ambrosetti: geboren in Lugano, daar waar Estival jaarlijks plaatsvindt. Franco is zoon van Flavio Ambrosetti, een invloedrijke jazz saxophonist in de 40er jaren.

Georgie Fame is Yeah, Yeah! en The Ballad of Bonnie & Clyde, maar met zijn karakteristieke stem en zijn speciale Hammond-orgelgeluid is hij ook een meester van de R&B. Georgie Fame maakt zijn triomfale comeback met The Blue Flames. Georgie Fame and the Blue Flames waren een Britse band in de jaren 60. Ze maakte muziek van rhythm, blues, soul en jazz tot ska en pop. Ze raakte meer geïnspireerd door andere stromingen binnen ska, die te horen waren in Jamaicaanse cafés in Londen. “Green Onions”, het nummer van Booker T & The MG’s, inspireerde Georgie om ook gebruik te maken van de Hammondorgel in zijn band. Dit optreden is rijkelijk gevuld met heerlijke blues en soul.

Homelands is een unieke samenwerking tussen het Artvark Saxophone Quartet en de Nederlands-Kameroense zangeres Ntjam Rosie. De sound van dit bijzondere gezelschap is onder andere te herleiden naar traditionele en moderne muziek uit het moederland van Ntjam met invloeden van een Afro-Europese mix van soul, jazz en gospel. De composities hebben een orthodoxe basis waarin geëxperimenteerd met saxofoon geluid in combinatie met elektronische elementen. De rol van Ntjam is divers, haar stem is in feite het vijfde instrument, waar verhalen worden afgewisseld met vocale percussie en zang, in zowel het Engels, Frans als Bulu, de taal uit moederland.

Bill Evans geldt als één van de grootste jazzpianisten aller tijden, en staat bekend om zijn gebruik van impressionistische harmonieën in de vertolking van bekend jazzrepertoire. In 1958 werd Evans beroemd door zijn rol in het sextet van Miles Davis, dankzij hun 'modal jazz'-album “Kind of Blue”, dat nog altijd één van de bestverkochte jazzalbums is. Nadat hij deze band verliet, vormde Evans een reeks trio's onder zijn eigen naam. In dit concert, opgenomen in het Maison de la Radio in Parijs in 1972, speelt Evans met twee heren met wie hij lange tijd samenwerkte: Eddie Gomez op contrabas en Marty Morell op drums. Op het programma staan eigen composities van Evans, maar ook de jazzwals “Very Early” en het modale stuk “Time Remembered”, evenals jazzstandard “Autumn Leaves”.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

In 1963 vond in het Belgische plaatsje Comblain-la-Tour een jazzfestival plaats waar men jazz van alle tijden en streken kon horen. De Britse trombonist Charlie Galbraith speelde er Dixieland met zijn All Star Jazz Band, de Duitse zanger Knut Kiesewetter zong er de blues onder begeleiding van The Prague Dixieland Band, Bud Shank speelde samen met het Pim Jacobs Kwartet standards en bossa nova en de Franse klarinetist Marc Laferrière en zijn New Orleans Stompers sloten het festival af.

Deze live opname viert 50 jaar West Coast Jazz. De West Coast Jazz beweging ontstond 50 jaar geleden in Los Angeles. Het was hoofdzakelijk een ‘coole’ manier van jazz die vooral door studiomuzikanten werd gespeeld als een pauze tussen twee studiosessies. De West Coast All Stars zijn speciaal voor deze ‘West Coast Night’ samen gebracht. Dit optreden laat een aantal van de meest belangrijke vroege pioniers van deze jazzstijl zien - inclusief legendes zoals Conte Candoli, Carl Fontana en Teddy Edwards. De jazzschrijver en -criticus Alun Morgan scheef het volgende commentaar: “Bij elkaar genomen een heel indrukwekkende ervaring. Deze jongens zijn echte jazzpro’s die vanuit het niets een meesterlijk optreden kunnen neerzetten. Wie zei dat West Coast Jazz koud en steriel was? De energie van deze jongens is zo aanstekelijk dat ze elk publiek aan het dansen krijgen.”

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de vele bands die hier optreden in 2019 is The Earth, Wind & Fire Experience. In dit concert speelt Al McKay – de oorspronkelijke gitarist en muzikaal leider van Earth, Wind & Fire – tijdloze disco en soul. Samen met zeven van de dertien oorspronkelijke bandleden van Earth, Wind & Fire laat hij op tournees over de hele wereld horen dat hits als Boogie Wonderland en September nog altijd springlevend zijn.

In 1971 trad de klassiek opgeleide bossanovagitarist Baden Powell met zijn kwartet op in Parijs, Frankrijk. Zij spelen Pai, Lotus (geschreven door Baden Powell), Tristeza (geschreven door Haroldo Lobo/Niltinho), Round Midnight (geschreven door Thelonious Monk), Nega do cabelo duro (geschreven door David Nasser/Rubens Soares), en Aos pes da cruz (geschreven door Zé da Zilda/Marino Pinto). Powell wordt bijgestaan door Ernesto Ribeiro-Gonçalves op contrabas, Helio Schiavo op drums en Alfredo Bessa op percussie.

Een programma waarin de hoofdrol weggelegd is voor de kinderen van drie gevierde muzikanten die nu bezig zijn zelf naam te maken. Dit ensemble, met een solide, ironische stijl, weet hoe ze een publiek moet vermaken.

Saxofonist, singer-songwriter en producer Orlando Julius is een van de grootste helden uit de Nigeriaanse muziek. Na een muzikale kindertijd, waarin hij leerde drummen, fluit- en bugelspelen, vertrok hij op zijn veertiende naar Ibadan, de derde stad van Nigeria en in die tijd het mekka van de Nigeriaanse muziek. Hier leerde hij saxofoon spelen, speelde hij in verschillende bands, ontmoette Bootsy Collins en James Brown en deelde het podium met Fela Kuti en zelfs Louis Armstrong. In de jaren zestig begon Julius met zijn eigen band traditionele Afrikaanse sounds en ritmes te mixen met Amerikaanse pop, soul en r&b. Zijn succes breidde zich uit naar de V.S. waar hij zich in de jaren zeventig vestigde. Hier trad hij op met artiesten als Marvin Gaye, Curtis Mayfield, Gil Scott Heron en Isaac Hayes en werkte hij samen met Hugh Masekela, The Crusaders en Lamont Dozier.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

‘Jazz à Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was de geweldige Richard Bona. Nog altijd ligt de wereld aan zijn voeten als hij zingt en bas speelt. Op het podium staan trompettist Mike Rodrigues, percussionisten Luisito en Robert Quinteros, trombonist Ozzy Melendez en pianist Osmandy Paredes hem bij. Bona laat eens te meer zien wat hem tot zo'n grote ster maakt.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allergrootste artiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde trompettist Dizzy Gillespie, onder andere samen met de Skymasters!

Ze zijn drie broers en zussen, geboren in Israël, en hebben hun weg gevonden naar New York, elk met een glansrijke carrière. De jongste, Avishai, heeft zich gevestigd als een van de meest originele trompettisten van dit moment en is auteur van hooggeprezen albums op het ECM-label. De middelste, Anat, saxofoniste en klarinettiste, heeft een voorliefde voor Braziliaanse muziek en Benny Goodman en behoort tot de grote "jazzvrouwen" van vandaag. Minder zichtbaar, maar niet minder actief, is de oudste, Yuval, die sopraansaxofoon speelt en een van de meest gerespecteerde muzikanten in de Israëlische jazz is. Onder de noemer "Three Cohens" komen ze periodiek samen om samen te swingen, net zoals ze deden toen ze tieners waren.

Buiten jazzkringen is de Franse componist, arrangeur en pianist Michel Legrand vooral bekend voor zijn filmmuziek. Zijn muziek is uitgevoerd door jazzmusici als Sarah Vaughan, Stan Getz en Bill Evans, maar ook door popsterren als Barbra Streisand en Frank Sinatra. Tijdens dit optreden in het Belgische Spa in 1982 brengen Legrand en zijn orkest een aantal van zijn populairste nummers ten gehore, waaronder 'The Summer Knows', 'What Are You Doing the Rest of Your Life?' en 'Les Moulins de mon Cœur'. Afwisselend gezongen in het Frans of Engels, Legrands bevlogen uitvoeringen veroveren hoe dan ook je hart!

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de bands die in deze reeks te zien zijn is Trio Macaíba, bestaande uit Beto Corrêa (accordeon), Cléber Almeida (zabumba, een soort basdrum) en Ramon Vieira (triangel). Hun gebruik van een traditionele instrumentencombinatie, en hun voorliefde voor cultureel onderzoek, waar alle bandleden zich aan wijden, draagt bij aan de authenticiteit van de muziek en hun artisticiteit als musici. Da Pá Virada Sessions en Stingray presenteren samen deze in São Paulo gemaakte opname van dit unieke trio.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. In deze aflevering van het festival zijn de optredens als “Sahil” en het ensemble van “Hewar” extreem energiek en dynamisch. Daarentegen zijn er ook optredens die rustig en kalmerend zijn, zoals bijvoorbeeld het optreden van “The Morgenland Chamber Orchestra”. “The Morgenland Chamber Orchestra” maakt sinds 2009 deel uit van het festival. Duitse muzikanten, in samenwerking met muzikanten uit de landen die op het festival te zien zijn, repeteren nummers die je uiteindelijk kunt zien bij de opening van het Festival.

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!