TV-gids

Tegen de tijd dat Freddie Hubbard de Brusselse Jazz Club aandeed in de zomer van 1980 had de trompetist een indrukkend cv opgebouwd. In de jaren ’60 was hij een vooraanstaand lid van de hardbopbeweging en verscheen hij tegelijkertijd op albums van avant-gardeboegbeelden als John Coltrane en Eric Dolphy. In het daaropvolgende decennium breidde Hubbard zijn repertoire verder uit met elektronische instrumenten en strijkers. In Brussel komen al deze ervaringen samen in een korte maar krachtige set. De groep bestaat naast de trompetist uit David Schnitter (tenorsaxofoon), Billy Childs (toetsen), Larry Klein (bas) en Sinclair Lott (drums).

Net als in 2013 nodigt BoogieBall weer een aantal artiesten van North Sea Jazz Festival uit, maar niet om te zingen of muziek te maken. De artiesten spelen voor één keer dj en laten hun favoriete plaatjes horen. Op de vrijdag, die geheel in het teken staat van funk, staat Sheila E achter de draaitafels. Deze voor een Grammy genomineerde zangeres werkte eerder al samen met mensen als Lionel Richie, George Duke, Ringo Starr, Gloria Estefan, Beyoncé, Kanye West en uiteraard Prince. Na haar set draagt ze het stokje over aan Bootsy Collins, één van de oudste leden van George Clintons Parliament-Funkadelic. In de andere zaal jammen artiesten van North Sea Jazz Festival met elkaar in BIRDsessions. Met als host van de sessie op vrijdag onze eigen Flávio Silva, een Braziliaanse gitarist die al heeft samengewerkt met muzikanten als Cuca Teixeira, Thiago Espirito Santo, Sandro Haick en Ed Motta.

YouTube fenomeen, internationaal befaamd, Grammy-genomineerde, introvert, extravert en een droom van elke psychothearapeut. Sia Furler is vele dingen, maar voor alles is ze een opvallende en unieke artiest. Haar emotionele zang en pakkende songwriting kenmerken de van oorsprong Australische Londoner, die na een kort verblijf in LA nu New York als thuisbasis heeft. De laatste jaren heeft Sia in de States snel aan populariteit gewonnen. Na een mond-tot-mond reputatie te hebben opgebouwd als ‘must-see live-act’, heeft haar verleidelijke, atypische talent en verschijning gezorgd voor een alsmaar groeiende aanhang. Dit concert in Sydney is opgenomen in 2009.

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

Deze uitzending bevat het eerste deel van een concert van Art Blakey & the Jazz Messengers, dat plaatsvond in het Théâtre des Champs Elysées in Parijs in december 1959. Deze hardbop-groep, die in de vroege jaren '50 werd opgericht door de Amerikaanse jazzdrummer Art Blakey en pianist Horace, bleef decennialang actief, totdat Blakey in 1990 overleed. Veel grote jazzmusici begonnen hun carrières in deze band, onder wie trompettisten Lee Morgan en Wynton Marsalis, saxofonisten Benny Golson en Wayne Shorter, en pianisten Joanne Brackeen en Keith Jarrett.

Elk jaar vindt eind augustus het Stift International Music Festival plaats. In de Stiftskerk te Weerselo en de Hofkerk te Oldenzaal worden door internationale jonge musici prachtige concerten gegeven. Tijdens het tiende Stiftfestival in 2014 was het thema ‘Hemelse & Duivelse passie’. Jonge musici speelden goddelijke en duivelse kamermuziek van onder andere Astor Piazzolla. Hij combineerde klassieke muziek met tango en ontwikkelde zo in de jaren 60 zijn eigen stijl de ‘Nuevo Tango’. In deze periode componeerde Piazzolla een aantal tango’s gebaseerd op engelen. Aan de tango’s werd een religieus gevoel meegegeven. Piazzolla speelde in zijn laatste jaren deze verschillende tango’s als één suite, welke hij ‘Suite del Ángel’ noemde. Deze suite bestaat nu uit vier tango’s en wordt tegenwoordig in verschillende bezettingen uitgevoerd. U hoort hier de versie voor bandoneon met begeleiding van gitaar, viool, contrabas en piano.

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. De gast in deze aflevering stond al meermaals op festivals zoals North Sea Jazz: pianist Wolfert Brederode.

In 1977 vonden de opnames plaats voor een audiovisueel project dat zijn weerga niet kende in de Nederlandse jazz- en tv-geschiedenis: de ‘Zeeland Suite’. Pianist Leo Cuypers componeerde de suite, waarvan elk deel op een verschillende locatie in Zeeland live werd uitgevoerd door een 7-koppige band waarin Willem Breuker en leden van diens Kollektief zitting hadden. De livemuziek en de epische beelden – deels gefilmd vanuit een helikopter – waren de basis voor een bijna 50 minuten durende tv-uitzending. De nieuwe ‘Zeeland Suite Revisited’ is een eigentijdse versie van het roemruchte project uit 1977. ‘Zeeland Suite Revisited’ werd gecomponeerd door pianist Jeroen van Vliet, die in 2014 de Boy Edgar Prijs won. Er werd een nieuwe film in de open lucht gemaakt, dit keer met behulp van drones én een nieuwe groep musici. In de film spelen grote namen uit de hedendaagse Nederlandse jazz. Van Vliet componeerde nieuwe muziek, maar met hetzelfde doel als Cuypers: een hommage brengen aan het indrukwekkende Zeeuwse landschap.

Jazz à Vienne behoort tot ‘s werelds meest prestigieuze jazzfestivals. Al sinds 1981 verwelkomt het festival elk jaar jazzlegendes en onbekende artiesten, die vaak graag nog eens terugkomen voor een vervolgoptreden. De jaarlijkse optredens van internationale sterren in het antieke Romeinse theater van het Franse Vienne zijn iets om naar uit te kijken. In 2017 bracht de Franse pianist Laurent de Wilde samen met bassist Jérôme Regard en drummer Donald Kontomanou een eerbetoon aan jazzlegende Thelonious Monk op Jazz à Vienne. Na 20 jaar studie is De Wilde’s hommage even respectvol als meeslepend.

Tientallen jaren na afloop van het swingtijdperk van de jaren 1930 hield één van de swing-sterren, pianist Teddy Wilson (1912–1986), deze muziekstijl in ere tijdens zijn talloze internationale concerttournees. Tijdens een hectische voorjaarstournee door Europa trad de befaamde pianist op 21 maart 1969 op in het Théâtre de l’Atelier in Genève, Zwitserland. Voorafgaand aan Wilsons concert nam de Zwitserse acteur Jean Landier voor Radio Télévision Suisse een aflevering van het programma ‘Variétés: Jasons Jazz’ met Wilson op. Na een kort interview speelde Teddy Wilson ‘After You've Gone’ en ‘Body and Soul’ samen met twee Zwitserse musici: drummer Peter Giger en contrabassist Isla Eckinger. Deze uitzending is een waardevolle registratie van smaakvol, meesterlijk pianospel.

Quincy Jones is een icoon van de muziekindustrie, met maar liefst 79 Grammy Award nominaties op zijn naam. Hij mag zich rekenen tot één van de meest succesvolle personen in de media- en entertainmentindustrie. Tijdens de ‘A Perfect Combination’s Tribute To’ betreedt de top van Nederlandse muzikanten en vocalisten onder leiding van Danny Sahupala het podium van de North Sea Jazz Club. Met onder andere Tom Beek, Ruud Breuls, Shirma Rouse, Nurlala Karim, Humphrey Campbell en Brainpower!

Antonio Faraò behoort tot de rijke groep getalenteerde Italiaanse jazzpianisten. In 1998 had hij de eer om de prestigieuze Concours Martial Solal award in ontvangst te nemen, uitgereikt door niemand minder dan Herbie Hancock. Sindsdien heeft hij een reputatie opgebouwd als lyrisch en melodisch pianist. Bovendien kreeg hij de mogelijkheid om samen te werken met de top van de Europese en Amerikaanse jazzwereld. Zo leidt hij op zijn album ‘Evan’ een all-stars band met Joe Lovano op tenorsaxofoon. In deze specifieke opname tijdens Jazz à Ramatuelle zien we hem in samenwerking met een andere saxofoonlegende – Dave Liebman, een onmiskenbaar loyale muzikant met een reservoir van maar liefst 40 jaar moderne jazzgeschiedenis. Met verfijnde ballads en een goede groove laten Faraò, Liebman en hun band het mooie Ramatuelle stralen als nooit tevoren.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1987 stond de Amerikaanse gitarist pianist Chick Coear op dit festival. Hij speelt een jazz fusion-concert met zijn Elektric Band, bestaande uit Frank Gambale (gitaar), Eric Marienthal (saxofoon), John Patitucci (bas) en Dave Weckl (drums). De band sleepte twee Grammy Award-nominaties in de wacht.

Tijdens een lange Europese concerttournee speelde de Amerikaanse trompettist Buck Clayton (1911–1991) in de tweede helft van juni 1965 elke avond in club Chikito, in de Zwitserse stad Bern. De internationale ster liet zich begeleiden door een plaatselijke ritmesectie, bestaande uit de Franse pianist Henry Chaix, de Zwitserse contrabassist Théo Siegrist en de Zwitserse drummer Pierre Bouru. Clayton, in de jaren ’30 een vooraanstaand bandlid van het Count Basie Orchestra. gaf hier een spetterend optreden dat door Radio Télévision Suisse voor het nageslacht werd vastgelegd in het programma ‘Variétés’. Het programma begint met George Gershwin’s evergreen ‘’S Wonderful’ waarna twee klassiekers uit het swingtijdperk klinken: ‘I Can't Get Started’ en ‘Honeysuckle Rose’. Laat je verbazen met hoeveel gemak Clayton ‘Honeysuckle Rose’ afsluit met een hoge f! Een vrolijke vertolking van Juan Tizols compositie ‘Perdido’ sluit deze uitzending af. Het succes van deze boeking zorgde ervoor dat Buck Clayton ook in de decennia die volgden, met grote regelmaat enthousiast naar Bern werd teruggevraagd.

‘Jazz en Baie’, een karakteristiek gitaargeluid, en de prachtige bariton van Big Daddy Wilson vormen de perfecte ingrediënten voor een emotioneel en melancholisch bluesconcert. Als jonge soldaat had Wilson nog nooit een bluesconcert gezien, tot hij in het Duitse Bremen een jazzclub binnenstapte. Dit was een ware openbaring: vanaf dat moment besloot Wilson om zich helemaal onder te dompelen in de bluesmuziek. Enkele decennia en een aantal studioalbums later wordt Big Daddy Wilson beschouwd als één van de grootste hedendaagse blues-muzikanten, die met zijn baritonstem nostalgische verhalen over zijn geboorteland vertelt. Zijn album ‘I’m Your Man’ bracht hem zijn eerste grote internationale succes. De charismatische zanger combineert soul, funk, country en gospel met blues, zonder dat hij zijn roots en jeugdherinneringen uit het oog verliest.

Saxofonist Toon Roos wordt in binnen- en buitenland geprezen om zijn lyrische spel en zijn sterke persoonlijkheid als bandleider en componist. Hij werkte samen met beroemdheden als Joe Zawinul en Steely Dan. De muziek van Toon Roos is dan weer krachtig en dynamisch, dan weer romantisch en verstild. Deze korte reportage over hem volgt de saxofonist onder andere tijdens zijn optredens en opnamesessies met de Amerikaanse drummer en percussionist Peter Erskine. Samen werken ze aan het album ‘Angel Dance’ met onder andere een eerbetoon aan Barack Obama. Een reportage waarin muziek de boventoon voert, maar we ook de man achter de muziek leren kennen!

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. In 1968 traden drummer Art Blakey en pianist Horace Silver elk op met hun eigen bands tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam. De bandleiders waren geen vreemden voor elkaar: zij kenden elkaar uit de begindagen van The Jazz Messengers.