TV-gids

Deze film portretteert de unieke kijk van Michel Petrucciani op het leven, zijn vitaliteit, humor en uitgesproken komisch talent dat alle fysieke beperkingen overschaduwt. Maar het toont ook beelden van Michel Petruccini terwijl hij bezig is met optreden, componeren, het uitzoeken van een unieke piano en tijdens opname sessies met Stephane Grapelli, Roy Haynes, Georges Mraz en vele anderen.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende bands. Eén daarvan is in 2019 het in Amsterdam gevestigde instrumentale collectief Jungle by Night. Deze Nederlandse band speelt een mix van verschillende stijlen, geïnspireerd door funk, jazz, dub, rock, en nog veel meer. Jungle by Night bestaat al sinds 2010 en heeft op talloze festivals gestaan. In december van dat jaar traden ze in Parijs op met de voormalige band van Afrobeat-legende Fela Kuti, waar ze werden ontvangen als "de toekomst van de Afrobeat".

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de band Bakolo Music International. Zij representeren de pioniers uit de gouden tijd van de Congolese rumba. Zanger, gitarist en oudgediende Nzofu Moko Buele, door iedereen Bikunda genoemd, houdt het vuur brandend dat ‘Papa’ Wend Kolosoy, de ‘vader van de Congolese rumba’ in 1948 aanstak toen zijn nummer ‘Marie-Louise’ een internationale hit werd.

In 2010 gaf de legendarische zanger Tony Bennett voor het eerst acte de présence op het Londense iTunes Festival in het Roundhouse Art Centre. De met talloze Grammy Awards gelauwerde artiest zingt zijn grootste hits, waaronder "The Best Is Yet To Come", "Fly Me to the Moon", en natuurlijk zijn lijflied, "I Left My Heart in San Francisco".

Op technisch gebied wordt hij gezien als een van de meest briljante spelers in de geschiedenis van de trompet, maar jazzmuzikant Wynton Marsalis is ook een meester van de klassieke muziek en een goede componist. De camera’s volgen Marsalis naar New York, naar zijn geboortestad New Orleans, en naar zijn repetitie studio’s waar we hem en zijn muzikanten het album Blood on the Fields zien maken. Hierbij vertelt Marsalis over zijn muziek en zijn manier van werken.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. Op 2 juli 1985 gaf de Amerikaanse stemkunstenaar Bobby McFerrin een solo-optreden op Estival Jazz Lugano. Met zijn unieke vocale percussie, grote emotionele bereik en muzikaliteit liet McFerrin het publiek verbluft achter.

Verônica Ferriani is een Braziliaanse zangeres en songwriter die wordt geroemd om haar sterke stem en eigenzinnige muzikale identiteit. Haar carrière omspant diverse stijlen binnen de MPB (Braziliaanse populaire muziek), en zij valt op door de emotionele intensiteit van haar optredens. Daarin presenteert Verônica muziek die werd geïnspireerd door persoonlijke ervaringen, odes aan grote voorbeelden, en natuurlijk eigen composities. Hoe geven hedendaagse artiesten een eigen invulling aan de traditie én creëren ze nieuwe uitdrukkingsvormen binnen de MPB? Met de reeks 'MPB Series' duikt Da Pá Virada Sessions in deze vraag. In deze aflevering combineert host Dani Gurgel een liveoptreden met een tot nadenken stemmend gesprek met Verônica Ferriani. Ze bespreken haar persoonlijke mix van stijlen en nodigen het publiek uit om de rijkdom van de moderne Braziliaanse muziek te ontdekken. Reis met Stingray DJAZZ door de rijke hedendaagse Braziliaanse populaire muziek!

Honderden ‘funkateers’ kwamen samen in Bataclan in Parijs om funkheld en bassist Larry Graham & Graham Central Station toe te juichen. In de jaren ’60 was Graham met name bekend voor zijn werk met de populaire en invloedrijke psychedelische soul- en funkband Sly and the Family Stone. Nadat hij Graham Central Station oprichtte volgde een uiterst succesvolle solocarrière. Graham wordt gezien als de uitvinder van het 'slappen' op de elektrische bas; een manier van spelen die kenmerkend is voor de moderne funk. Tijdens dit concert in Parijs laat Graham zien waarom hij nog altijd één van de helden van de funk is!

Ervaar de wondere wereld van de jazzpiano! In deze verzameling bijzondere concertfragmenten zie je een aantal van de meest iconische en invloedrijke pianisten uit de geschiedenis. Deze compilatie toont de essentie en schoonheid van het spel van legendarische pianisten onder wie Art Tatum, Thelonious Monk en Bud Powell. Laat je verbazen door Oscar Petersons muzikale virtuositeit in de uitvoering van “C-Jam Blues” die zijn trio op 2 mei 1964 speelde in het Deense Holbaek. Laat het sublieme kunstenaarstalent van Art Tatum je betoveren in zijn versie uit 1953 van Antonín Dvořák’s klassieke compositie “Humoresque”. Beleef Thelonious Monks ongrijpbare genialiteit in de uitvoering die zijn kwartet op 4 april 1966 in Polen speelde van zijn klassieker “Round About Midnight”. Ervaar de vrijheid die het spelen in een onregelmatige maatsoort oplevert in het tijdloze “Take Five" van het Dave Brubeck Quartet, live uitgevoerd in Brussel op 10 oktober 1964. Kom op adem bij de lyrische schoonheid van Bud Powell's solo-uitvoering van “Sweet and Lovely” op het Antibes Jazz Festival van 13 juli 1960. Zie hoe jazz en funk samensmelten in Herbie Hancock & The Headhunters' spetterende studio-uitvoering van “Sly”, opgenomen op 6 november 1974 in het Duitse Bremen. De aanstekelijke groove van Horace Silver's “Song for my Father” zoals zijn kwintet dat speelde op het Umbria Jazz Festival van 20 juli 1976 sluit dit programma af. Deze legendarische jazzpianisten beloven je onvergetelijke muzikale avonturen!

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Als er twee musici zijn die een bijzondere band onderhouden, zijn het pianist Carla Bley en bassist Steve Swallow. De twee spelen al sinds de jaren ’60 in dezelfde bands, en zijn buiten de muziek al meer dan twee decennia lang liefdespartners. Hun samenspel is een schoolvoorbeeld van muzikale telepathie. Samen met Wayne Krantz, Victor Lewis, Larry Willis en Don Alias vormen zij een energiek sextet op Estival Jazz in 1986.

Shayna Steele is zo’n artiest waarvan je de stem ongetwijfeld hebt gehoord, maar de naam misschien niet van kent. Ze zong in Broadway-musicals, deed de backing vocals voor Moby, John Legend, Queen Latifah en Rihanna en was te horen op de soundtracks van uiteenlopende films en series als Sex and the City 2 en The Sopranos. Maar naast haar reputatie als pop-en-r&b-backing-vocal-diva heeft ze ook serieuze jazz-cred. Zo werkte ze samen Bjorkestra, Dave Douglas en vooral Snarky Puppy, die haar track ‘Gone Under’ opnam op Family Dinner, Volume 1. De muziekeducatie van Shayna Steele begon al vroeg via haar vader en peetvader, die haar kennis lieten maken met jazz. Deze lessen werden later uitgebreid door simpelweg van Mississippi naar New York te verhuizen. Hier kwam ze in aanraking met gospel en r&b en nieuwe invloeden als Ledisi en Rachelle Farrell, die ze vermengde met het geluid van de iconen uit haar jeugd: Stevie Wonder, Aretha Franklin, Chaka Khan en The Temptations. En toen kwam het telefoontje van Moby. Shayna droeg bij aan verschillende Moby-tracks en verzorgde steeds meer backing vocals. Voor John Legend, Queen Latifah en Rihanna, maar ook voor Bette Midler en zelfs Dolly Parton. Daarnaast begon ze met soulmate David Cook te werken aan een eigen geluid: minder pop en zeker minder background.

Het optreden van zangeres Jazzmeia Horn op het Malta Jazz Festival 2019 beloofde veel goeds voor de toekomst van de jazz, en was tegelijk doordrenkt van het verleden van het genre. Met Keith Brown (piano), Rashaan Carter (bas), Irwin Hall (fluit en saxofoon) en Anwar Marshall (drums) herinnerde het optreden van de jonge zangeres het publiek aan de kracht van de jazz het hart te beroeren. Horns concert aan de waterkant van Valletta naast de Ta’Liesse-kerk was een werkelijk betoverende ervaring.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, wereldwijd bekend als het evenement waarin verleden, heden en toekomst van de jazz samenkomen in drie dagen tijd. Behalve een stevige dosis jazz komen talloze andere genres, zoals blues, soul, funk, en hip-hop voorbij. In 1982 speelde de legendarische bandleider en jazzklarinettist Benny Goodman met zijn septet twee concerten op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Het werden karakteristiek optredens, waarbij de 'King of Swing' de sfeer van het swingtijdperk – de jaren '30 – deed herleven, toen jazz een enorme populariteit genoot. In Goodmans septet speelden verder Scott Hamilton (tenorsaxofoon), John Bunch (piano), Phil Flanigan (contrabas), Mel Lewis (drums), Warren Vaché (trompet) en Chris Flory (gitaar). In deze uitzending het eerste van de twee concerten die Goodman op het festival van 1982 gaf.

Moderne jazz met een eigen draai, gebaseerd op sterk samenspel in plaats van op individuele virtuositeit: het trio Misc! Componist en pianist Jérôme Beaulieu, contrabassist Philippe Leduc en drummer William Côté ontmoetten elkaar tijdens hun studietijd aan de Universiteit van Montreal. Hun Trio Jérôme Beaulieu werd al snel een groot succes, en won het concours Montreal jazz-en-Rafale en de Grand Prix du Festi-Jazz. Het debuutalbum van de heren, genaamd L’homme sur la lune, kwam in 2012 uit en werd genomineerd voor de Opus Prize voor ‘Beste Jazzalbum van het Jaar’. Radio Canada verkoos het trio tot ‘Jazzontdekking van 2013-2014’. Het trio staat bekend om hun muzikale interpretatie van een modern jazzrepertoire. Hun muziek staat bol van verschillende invloeden: akoestische muziek aangevuld met elektronische ritmes en texturen, een palet van samples, excentrieke percussie, onverwachte effecten, en bewerkte instrumenten. Sinds 2016 reist het trio langs de clubs en podia onder de naam Misc.

Op 20 juli 2018 presenteerde contrabassist Christian McBride zijn band ‘New Jawn’ op het Malta Jazz Festival. Vijfvoudig Grammy-winnaar McBride is een van de meest gevraagde en hoogst aangeschreven figuren in de hedendaagse muziekwereld. De uit Philadelphia afkomstige muzikale grootheid combineert jazz, R&B, pop, rock, hiphop, neo-soul en klassiek. Op het Malta Jazz podium werd hij vergezeld door Nasheet Waits (drums), Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en Josh Evans (trompet).

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 speelde de uit de Dominicaanse Republiek afkomstige pianist Michel Camilo hier met zijn trio van Michael Bowie (bas) en Cliff Almond (drums). Uit hun muziek spreekt de invloed van Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook van de 20e-eeuwse klassieke muziek van Debussy en Ravel.

Bill Evans: Live in '64, '65 & '70, toont vijf aparte optredens van één van de meest aanbeden pianisten uit de muziekgeschiedenis. Deze concerten laten zien hoe Evans' vakmanschap zich verdiept in zijn samenwerking met vier verschillende ritmesecties, waaronder het verbluffende duo van bassist Niels-Henning Ørsted Pedersen en drummer Alan Dawson. Te horen zijn Evans bewerking van het weinig uitgevoerde ‘Sareen Jurer’, ‘Blue Serge’ en ‘Twelve Tone Tune Two’. Een van de vele verrassingen in deze uitzending is een live-uitvoering van ‘My Melancholy Baby’, samen met de werelberoemde saxofonist Lee Konitz.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. In 1985 was de Weense toetsenist Joe Zawinul één van de artiesten die hier hun opwachting maakten. Zawinul speelde tijdens dit concert, opgenomen in de Kongressaal in München, op een enorme synthesizer.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1987 bracht smooth jazz-saxofonist en publiekslieveling Kenny G, die ooit zijn carrière begon in het Love Unlimited Orchestra, met zijn eigen band een hypnotiserende serenade aan het publiek van het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Pierre Courbois is al sinds de jaren ‘60 één van de vooraanstaande jazzmuzikanten in de Nederlandse en Europese jazzscene. Op DJAZZ ziet u de drummer samen met zijn QWINTETT op het podium van het gerenommeerde Nederlandse jazzpodium Bimhuis. De 75e verjaardag van de drummer in 2015 was de aanleiding voor de Pierre Courbois 75 Years Anniversary Tour. Hierbij treedt Courbois op met zijn QWINTETT, dat bestaat uit veelgeprezen Nederlandse jazzmuzikanten met wie Courbois tijdens zijn carrière al eerder musiceerde. Denk hierbij aan pianist Niko Langenhuijsen, contrabassist Egon Kracht, trompettist Toon de Gouw, saxofonist Jan Menu en trombonist Ilja Reijngoud. Het QWINTETT zet de traditie voort van thematische en melodieuze jazzensembles in de stijl van Charles Mingus, maar natuurlijk met Courbois’ eigen draai - en die onmiskenbare Courbois-groove. Pierre Courbois staat bekend om zijn typische manier van het combineren van composities met improvisaties, waarin melodieuze constructies samensmelten met oneven ritmes.