TV-gids

Erroll Garner: Live in '63 & '64 omvat twee prachtige concerten uit 1963 en 1964 waarin Garner optreedt met zijn klassieke trio met bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin. Erroll Garner was een van de meest eigenzinnige jazzmusici, en dit programma toont enkele briljante improvisaties op zijn klassieke repertoire. Het trio speelt veel favorieten, waaronder 'Fly Me To The Moon' en 'I Get A Kick Out Of You', maar ook originele composities van Garner zelf, zoals 'Erroll's Theme', 'Mambo Erroll', en natuurlijk zijn allerbekendste compositie, 'Misty'.

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de band Bakolo Music International. Zij representeren de pioniers uit de gouden tijd van de Congolese rumba. Zanger, gitarist en oudgediende Nzofu Moko Buele, door iedereen Bikunda genoemd, houdt het vuur brandend dat ‘Papa’ Wend Kolosoy, de ‘vader van de Congolese rumba’ in 1948 aanstak toen zijn nummer ‘Marie-Louise’ een internationale hit werd.

De magere, blinde muzikant Moondog was ruim twee decennia lang geliefd onder New Yorkers als een geliefd, mysterieus en buitenissige straatartiest. In Europa brak hij door als componist en muzikant in de avant-garde scene, waar hij gala-optredens van grote orkesten dirigeerde voor koninklijk publiek. Hij werd geëerd door de groten der aarde, onder wie Charlie Parker, Leonard Bernstein, Steve Reich en Philip Glass. Volgens hen was hij één van de grootste muzikale visionairen van de 20e eeuw. Moondog, die oorspronkelijk Louis T. Hardin heette, maakte dag in dag uit een onveranderlijk deel uit van Manhattans straatbeeld. Ongeacht het weer droeg hij altijd een zelfgemaakte mantel, sandalen, een wapperende cape en een gehoornde Vikinghelm, dit alles vanuit zijn ‘Noorse filosofie’. Tijdens dit optreden staat hij samen met het beroemde London Saxophonique op het podium voor een uiterst excentrieke show.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde pianist Wayne Shorter. Shorter heeft zichzelf als doel gesteld om zijn muziek tijdens elk concert opnieuw uit te vinden. Steeds opnieuw wil hij spelen met radicale originaliteit.

Deze opname van het Robert Rook Trio vanuit het Bimhuis Amsterdam is buitengewoon. Robert Rook speelt op piano, Thomas Winther Andersen op contrabas en Dick Verbeeck op drums. Hein van de Geyn zei over deze opname: "Robert Rook met zijn trio laat zo veel zien: elegant lyriek, intense grooves, avontuurlijke improvisatie en interactie. Het niveau waarop gemusiceerd wordt, en bovenal hoe naar elkaar geluisterd wordt is adembenemend".

Na een zeer succesvol jazzconcert met een kleine groep muzikanten in de Town Hall van New York op 17 mei 1947 zette Armstrongs manager, Joe Glaser, op 13 augustus 1947 een punt achter Louis Armstrongs werk met bigbands. Vanaf dat moment werkte Armstrong met de zes man sterke 'All Stars', een band die hij zijn verdere carrière hield. Ondanks de invloed van de Britse popmuziek op de populaire muziek wereldwijd ging het Armstrongs carrière voor de wind halverwege de jaren '60, toen hij hits scoorde met 'Hello, Dolly!' en 'What a Wonderful World'. Concerten zoals in dit programma, dat in april 1963 werd opgenomen in de GTV 9 Studios in Melbourne, Australië, illustreren Armstrongs enorme wereldwijde populariteit. Armstrong hield zijn drukke concertschema vol tot enkele jaren voor zijn dood in 1971.

Montréals eigen vocalist en pianist Sarah Rossy presenteert SHYRE: een creatieve krachtenbundeling tussen vijf musici, die instrumentale klanken vermengt met etherische ambiance. Proza-passages voeren de luisteraar mee door een wereld van een unieke schoonheid. SHYRE verrijkt pop-folk en jazz met symfonische timbres, zodat de luisteraars betoverd raken door de psychedelische ambiance, weelderige strijkers, dynamische ritmes en hemelse harmonieën. Dit levert een onschuldige, maar fascinerende samensmelting op tussen orkest, jazz, en pop. Laat je meeslepen door de muziek van SHYRE's debuutalbum New Year (2013)!

Populair muziekduo uit Philadelphia, bestaande uit Daryl Hall en John Oates. De band wordt in 1967 opgericht, nadat de mannen eerder al in andere bands zaten. Hun stijl is een mix tussen rock & roll, r&b en pop, wat ze zelf 'rock and soul' noemen. Anderen hebben het ook wel 'blue eyed soul' genoemd.

Veel composities van de hand van Chick Corea staan inmiddels te boek als jazz standard. Corea, die in de late jaren '60 deel uitmaakte van de band van Miles Davis, stond daarmee aan de wieg van de elektrische jazz fusion-beweging. In de jaren ’70 vormde Corea de legendarische jazz fusion-band Return to Forever. Samen met Herbie Hancock, McCoy Tyner en Keith Jarrett wordt hij gezien als één van de grootste moderne jazzpianisten. In de loop van zijn carrière heeft Chick Corea talloze samenwerkingen opgezet met muzikanten uit allerlei verschillende muzikale stijlen. Deze uitzending combineert drie optredens waar het immense talent van Chick Corea vanaf spat.

Myles Sanko begon zijn carrière zingend en rappend naast dj’s in verschillende clubs. Hij was leadzanger van de funky soul- en improvband Bijoumiyo. Tegenwoordig is hij bandlid van Speedometer, een retro-funkband die wereldwijd optreedt en toerde met James Browns souldiva Martha High. Myles laat zich vooral inspireren door grote soulartiesten als Bill Withers, Otis Redding, Al Green en James Brown. De stijl van deze artiesten zie je dan ook terug in Myles’ debuut, de ep Born in Black & White die in 2013 verscheen en hem – wellicht ook door zijn luisteraars online mee te laten beslissen over de inhoud van de ep – meteen een vaste fanbase opleverde.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1988 stond vocalist Bobby McFerrin op het festival. McFerrin, die bekend staat om zijn ongelooflijke stemtechniek en unieke benadering van de muziek, gaf een onvergetelijk solo-optreden ten beste.

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met muziek van eigen bodem: de getalenteerde Philippe Lemm met zijn trio.

Art Blakey, Dexter Gordon, Ron Carter, Herbie Hancock, Thelonious Monk... Deze namen staan gelijk aan de gouden eeuw van de jazz. Maar hoeveel mensen kennen Alfred Lion en Francis Wolff, aan wie we de opnames van onze jazzlegendes te danken hebben? Deze twee Duitse joden die vanuit nazi-Duitsland naar New-York emigreerden ‘ontdekten’ een Amerikaanse kunstvorm die toentertijd weinig serieuze aandacht ontving van mainstream Amerika: de jazzmuziek. Ze hadden geld noch connecties, en ze spraken maar een paar woorden Engels, en toch zijn de twee mannen begonnen met het opnemen van praktisch onbekende muzikanten, waarbij ze vertrouwden op hun eigen smaak en oordeel. Vandaag de dag kan men deze lijst beschouwen als een ‘Who-is-Who’ van de jazzmuziek. “Blue Note -A Story of Modern Jazz” vertelt het verhaal van Alfred Lion en Francis Wolff en hun platenlabel. Het is het verhaal van de opkomst van de moderne jazz, van een vriendschap in ballingschap en van onwrikbare artistieke excellentie. De film “Blue Note” wordt verteld door de muzikanten, vrienden, bondgenoten en door de fans van de Blue Note opnames van alle rangen en standen, en brengt zo een era van de Amerikaanse cultuurgeschiedenis tot leven.

Deze live opname viert 50 jaar West Coast Jazz. De West Coast Jazz beweging ontstond 50 jaar geleden in Los Angeles. Het was hoofdzakelijk een ‘coole’ manier van jazz die vooral door studiomuzikanten werd gespeeld als een pauze tussen twee studiosessies. De West Coast All Stars zijn speciaal voor deze ‘West Coast Night’ samen gebracht. Dit optreden laat een aantal van de meest belangrijke vroege pioniers van deze jazzstijl zien - inclusief legendes zoals Conte Candoli, Carl Fontana en Teddy Edwards. De jazzschrijver en -criticus Alun Morgan scheef het volgende commentaar: “Bij elkaar genomen een heel indrukwekkende ervaring. Deze jongens zijn echte jazzpro’s die vanuit het niets een meesterlijk optreden kunnen neerzetten. Wie zei dat West Coast Jazz koud en steriel was? De energie van deze jongens is zo aanstekelijk dat ze elk publiek aan het dansen krijgen.”

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Het Mel Lewis Orchestra was één van de invloedrijkste bigbands sinds het swingtijdperk. Mel Lewis’ kenmerkende gebruik van het cymbaal werd het handelsmerk van het Mel Lewis Orchestra. Deze ongewone band schiep nummer na nummer nieuwe stijlen, en kreeg het voor elkaar om succesvol te blijven in een periode waarin bigbands inboetten in populariteit.

Erykah Badu, D’Angelo, Jill Scott, Anthony Hamilton, Alicia Keys, John Legend, Lauryn Hill, Maxwell en India Arie, het zijn namen die voor eeuwig verbonden zijn met neo-soul.Zo’n twintig jaar geleden werd dit genre in de VS gelanceerd en door critici en artiesten ‘neo-soul’ gedoopt. De slick soulmuziek met soepele maar prominente bassen en aanstekelijke melodieën is album georiënteerd en heeft vooral vrouwelijke, zelfbewuste singer-songwriters als vertegenwoordigers. Live instrumenten krijgen de voorkeur, net als bij soul uit de sixties en seventies, boven de geproduceerde sound van de single georiënteerde en sample-based hiphop en R&B, die vooral door mannelijke producers en artiesten gemaakt werd, op dat moment.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. Op 3 juli 1985 landde het ruimtereizende jazzicoon Sun Ra met zijn Arkestra op Estival Jazz Lugano. Met saxofonisten Marshall Allen, John Gilmore en Danny Ray Thompson, klarinettist Eloe Omoe, fluitist James Jackson, trombonist Tyrone Hill en nog een hele karavaan aan kleurrijk uitgedoste musici gaf pianist Sun Ra een concert zoals in dit ondermaanse zelden wordt waargenomen.

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Laat je betoveren door de magie van één van de grootste en populairste crooners uit de muziekgeschiedenis: Tony Bennett! Tijdens dit fabelachtige optreden vanuit de Londense Royal Albert Hall van 2 maart 1974 verkeerde Bennett op de toppen van zijn kunnen. Zijn opmerkelijke zangtalent en aanstekelijke charisma missen hun uitwerking niet in meeslepende uitvoeringen van “The Good Things in Life”, “My Favorite Things”, “My Love”, “I’ve Got Five Dollars”, “It Don’t Mean a Thing” en “Maybe This Time”. Bennett wordt begeleid door zijn muzikaal leider Torrie Zito en een orkest met Britse musici, onder wie Kenny Clare (drums), Don Lusher (trombone) en Kenny Baker (trumpet).

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Dit portret van Marcus Miller werd in 2009 opgenomen tijdens zijn tournee ‘Tutu Revisited’. Hij blikt terug op zijn langdurige samenwerking met Miles Davis. Ook vertelt Miller uitgebreid over zijn compositie 'Tutu', en legt hij uit hoe het legendarische, gelijknamige album tot stand kwam. Deze film werd opgenomen in de tentoonstelling 'We Want Miles' in het Parijse Cité de la Musique.

Verken de muziek van één van de invloedrijkste en vooruitstrevendste saxofonisten uit de jazzgeschiedenis: John Coltrane! Dompel jezelf onder in deze verzameling met opmerkelijke optredens uit de eerste helft van de jaren ’60, waarin we zien hoe Coltrane’s ongeëvenaarde muzikaliteit en unieke geluid een allesbepalende transformatie ondergaan. In opnames uit verschillende Europese steden zien we Coltrane nummer spelen als “Autumn Leaves”, “Hackensack”, “My Favorite Things”, “I Want To Talk About You”, “Vigil” en “Naima”. Ontdek zelf waarom de muziek van John Coltrane de levens van zovele muziekliefhebbers heeft veranderd!