TV-gids

Het Majamisty TriO, afkomstig uit het Servische Novi Sad, verkent de ruimte tussen de jazz en de klassieke muziek, waarbij ze de mogelijkheden van het traditionele jazzpianotrio af en toe oprekken door een zangpartij toe te voegen die gelijkwaardig is aan de instrumenten. De lyrische stijl van het trio komt voort uit de rijke ervaring van pianist Maja Alvanović met klassieke muziek en haar affiniteit met jazz. Met haar oorspronkelijke benadering weet zij subtiele stemmingen en emoties te schetsen. In Alvanović’s impressionistische composities, waarvoor zij zich vaak laat inspireren door haar thuisstad, herkennen we het vurige, muzikale erfgoed van de Balkan.

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

Stevland Hardaway Morris, beter bekend als Stevie Wonder, heeft meer dan honderd miljoen platen verkocht, 25 Grammy Awards op zijn naam staan en werd in 1989 opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame. Reden genoeg om dit muzikale wonder te eren. In de North Sea Jazz Club te Amsterdam brengen een aantal gerenommeerde Nederlandse artiesten ode aan hun muzikale held. Met Marlayne Sahupala, Jim Bakkum, Adriana Romijn, Michelle David, Nurlaila Karim, Brainpower, Lucretia van der Vloot en Shirma Rouse.

Omar Sosa beschrijven als een Afro-Cubaanse jazz pianist zou maar een deel van zijn stijl omvatten. Ondanks het feit dat hij altijd heeft vastgehouden aan zijn geboorte-eiland, heeft Sosa een natuurlijke nieuwsgierigheid. Hij is altijd op zoek naar nieuwe muziek, van de Caraïben tot India en van West-Afrika tot de Arabische wereld, geen enkel geluid kan hem ontgaan. Deze rijke ervaringen en openheid van Sosa zien we terug in de muziek van zijn kwartet. De grote variatie aan ritmische vormen – Sosa begon zijn carrière als percussionist – maakt een concert van Omar Sosa altijd een intense, misschien zelfs magische, ervaring.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

Jimmy Smith: Live in '69 is een ongelofelijk, 90 minuten durend concert uit 1969, dat werd opgenomen in Parijs. Smith laat zien waarom hij nog steeds de onbedwongen koning van het jazzorgel is in zijn samenspel met zijn oorspronkelijke trio (Eddie McFadden op gitaar en Charlie Crosby op drums). De highlights van deze opname zijn de bluesjams 'Got My Mojo Working' en 'Sonnymoon For Two', de ballads 'Alfie' en 'Satin Doll', en de bijzondere, 23 minuten durende versie van Smiths grote hit 'The Sermon'.

Als Angel Forrest een optreden geeft in l'Astral in Montreal zijn de verwachtingen van het publiek hooggespannen: haar krachtige optredens, kenmerkende stemgeluid en overweldigende podiumpersoonlijkheid doen de harten van talloze bluesliefhebbers sneller kloppen. Haar carrière, die inmiddels ruim 30 jaar beslaat, wordt met vele prijzen bekroond: zo ging Angel Forrest er jaren achtereen vandoor met de Maple Blues Award – de grootste Canadese bluesprijs – voor 'Female Vocalist of the Year'. En ook in de bakermat van de blues gooit de Angel Forrest Band hoge ogen: de band was goed voor een finaleplaats tijdens de International Blues Challenge 2018 in Memphis. Eenmaal op het podium van l'Astral stelt Forrest haar vele fans wederom niet teleur!

‘The legend of the groove’ is een documentairereeks gewijd aan musici die een duidelijke invloed hebben gehad op de hedendaagse muziek, zoals hiphop, soul, rhythm 'n blues, maar ook op de loop van de geschiedenis. Met hun visie en lef hebben deze musici de muziek tussen de late jaren vijftig en nu radicaal veranderd. Soms zijn ze onbekend bij het grote publiek, maar allemaal kunnen ze gezien worden als belangrijke inspiratiebronnen voor de grote artiesten van onze tijd, zoals Prince, Erykah Badu, Janis Joplin en Jimi Hendrix.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!