TV-gids

De soepele stem van Dionne Warwick reikt van een groot, diep laag, tot een zacht, breekbaar, helder hoog geluid. Met haar warme stem vertelt ze op elegante maar trefzekere wijze prachtige verhalen. Samen met Burt Bacharach en Hal David werd ze grondlegger van het type popmuziek dat tegenwoordig bekend staat als ‘Middle of the Road’, goed in het gehoor liggende popmuziek die nooit banaal wordt. Zestig van Warwicks nummers bereikten de Amerikaanse hitlijsten en wereldwijd verkocht ze meer dan 100 miljoen albums. Deze prachtige opname uit 1964 toont de zangeres live in 27 Club in het Belgische Knokke: op 23-jarige leeftijd staat ze aan het prille begin van haar indrukwekkende carrière.

De Brussels Jazz Club was tot de nok toe gevuld met zowel publiek als leden van de Maynard Ferguson Big Band toen deze daar optrad in de winter van 1980. Vanaf de eerste noten van “Birdland,” de Weather Report-hit waarmee het concert geopend wordt, tot aan de laatste noten van “Gonna Fly Now” die het concert afsluit is de wederzijdse bewondering tussen Ferguson en zijn bandleden merkbaar.

Met zijn herkenbare stem en onweerstaanbare dansmoves veroverde Michael Jackson de wereld en de harten van de mensen. Zijn album ‘Thriller’ is met 65 miljoen verkochte exemplaren nog steeds het best verkochte album aller tijden. Verder is hij de meest gedownloade en genomineerde artiest met de meeste awards op zijn naam in de muziekgeschiedenis. De onvolprezen tributeband o.l.v. Danny Sahupala zorgt met verschillende gastartiesten opnieuw voor een onvergetelijke avond. Met achter de microfoon: Do, Shirma Rouse, Ricardo Phatt Burgrust, Brainpower, Chris Hordijk, Marlayne, Nurlaila Karim, Jim Bakkum, Andy Ninvalle en Janice Lambert (Canada).

Sinds de eerste keer dat rietblazer Émile Parisien optrad op Jazz à Ramatuelle in 2010 heeft de muzikant definitief zijn naam gevestigd als één van de meest getalenteerde muzikanten van zijn generatie. Op zijn lievelingsinstrument, de sopraansaxofoon, ontwikkelde hij een ongeëvenaarde lyrische stijl. In 2016 verscheen hij op Jazz à Ramatuelle met de Duitse pianist Joachim Kühn (*1944) en de legendarische multi-instrumentalist Michel Portal (*1935). De vitale tachtiger Portal is een intrigerende saxofonist, klarinettist en bandoneonist: een ware muzikale avonturier, die jazz, klassieke muziek en filmmuziek met elkaar vermengt. Samen met gitarist Manu Codjia, bassist Simon Tailleu en drummer Mario Costa vormen zij het Émile Parisien Sextet, dat de sterren van de hemel speelt op Jazz à Ramatuelle 2016.

Het Milt Jackson Jazz Quartet kwam in 1952 voort uit de ritmesectie van Dizzy Gillespie's bigband en liet zich inspireren door klassieke kamermuziek en de bluesy wortels van de jazz. Als het 'Modern Jazz Quartet' genoot het viertal een decennialange carrière die een groot aantal baanbrekende albums opleverde. Na een korte Nederlandse tournee door Rotterdam en Amsterdam trad het Modern Jazz Quartet op 31 maart 1969 op voor de camera's van de Nederlandse publieke omroep in de Singer Concertzaal in Laren. Het goedgeklede en goed op elkaar ingespeelde viertal – Milt Jackson op vibrafoon, John Lewis op piano, Percy Heath op bas en Connie Kay op drums – speelt met de ongeëvenaarde finesse en elegantie die hun handelsmerk was.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

Raul Midón trad tijdens het Sing Jazz Festival 2017 in Singapore op met contrabassist Romeir Mendez en drummer Billy Williams. Raul Midón, die al vanaf zijn geboorte blind is, is een vocalist, gitarist en songwriter uit New Mexico. Met een vocaal bereik dat even dynamisch is als zijn gitaarspel en waarmee hij uitstekende trompetimitaties geeft, overstijgt Midóns optreden muzikale grenzen: moeiteloos vermengt hij rock, jazz, folk en Latijnse pop in zijn eigen unieke geluid. Hij heeft samengewerkt met talloze legendes, waaronder Bill Withers, Herbie Hancock, Sting en Dianne Reeves, en zijn album ‘Bad Ass and Blind’ werd in 2018 genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Jazz Vocal Album. Geen wonder dat het Sing Jazz publiek extatisch was!

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1986 stond de Oostenrijkse toetsenist Joe Zawinul op dit festival met zijn nieuwe jazz-fusion band “Weather Update”. Deze band, die maar kort heeft bestaan, was de opvolger van Zawinuls beroemde band “Weather Report”. Weather Update bestond uit Victor Bailey op bas, Peter Erskine en Robert Thomas Jr. op percussie, en Steve Khan op gitaar.

George Shearing werd blind geboren en werd één van ’s werelds beste jazz pianisten. Dit is een eerbetoon aan Shearing en toont hoe hij de jazz-wereld veroverde. Unieke opnames en archief clips omvatten zes decennia van zijn bijzondere carrière en tonen vele klassiekers waaronder ‘September in the Rain’, ‘Lullaby of Birdland’, ‘Greensleves’, ‘Donna Lee’ en ‘Freedam Jazz Dance’.

De Cubaanse pianist, componist en bandleider Gonzalo Rubalcaba is één van de grote muzikanten op de hedendaagse internationale jazzscene. Met zijn briljante creativiteit en schitterende techniek ontlokt hij een aanstekelijk geluid aan zijn piano. Rubalcaba gebruikt jazz als referentiekader, maar hij verloochent zijn Cubaanse en Afrikaanse achtergrond absoluut niet! Dit optreden werd gefilmd tijdens de Munich Klaviersommer van 1998. Vanuit de Bayerischer Hof Night Club speelt het trio jazzstandards in Rubalcaba-stijl, afgewisseld met eigen composities. Rubalcaba wordt bijgestaan door Jeff Chambers (contrabas) en Ignacio Berroa (drums).

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Tokyo aan de beurt. Onder meer de bands Kyoto Jazz Massive, Sleep Walker en Quasimode tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

De Amerikaanse organist en soulzanger Jackie Davis heeft veel betekend voor de populariteit van het hammondorgel in de jazz, en geldt als voorganger van de veel beroemdere Jimmy Smith. In deze opname uit 1967 zien we Davis tijdens een intiem solo-optreden in Brussel, waarin we de grote soulmuzikant dicht op de huid zitten. Met aanstekelijke geestdrift speelt hij gloedvolle versies van “I Got Rhythm”, “Satin Doll”, “Yesterday”, “Smack Dab In The Middle” en “It Ain’t Necessarily So”. Davis’ zang verleent de songteksten onverwacht veel diepgang. Laat de geweldige Jackie Davis ook jouw hart veroveren in dit vintage liveoptreden uit Brussel!

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1980 bracht de Amerikaanse soullegende Ray Charles de Raelettes en het Ray Charles Orchestra naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Charles liet zijn altijd direct herkenbare sound horen tijdens dit geweldige optreden.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

De term ‘harmolodics’ is onlosmakelijk verbonden met jazzsaxofonist Ornette Coleman. Zijn muzikale filosofie wordt vooral geassocieerd met avant-garde en free jazz, hoewel de implicaties van zijn theorie veel verder reiken dan deze kaders. Coleman omschrijft ‘harmolodics’ als “the use of the physical and the mental of one's own logic made into an expression of sound to bring about the musical sensation of unison executed by a single person or with a group”. Kort samengevat betekent dit dat harmonie, melodie, snelheid, ritme, timing en frasering allemaal een gelijkwaardige positie bekleden in Colemans muzikale ideeën, zoals wordt geïllustreerd in het optreden dat het Ornette Coleman Sextet in deze uitzending ten beste geeft.

Violist Tim Kliphuis, internationaal bekend om zijn genre-overschrijdende benadering van muziek, staat samen met het Nederlands Kamer Orkest op het podium met zijn nieuwe versie van Antonio Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’. Kliphuis nam improvisatie als uitgangspunt voor zijn compositie; tegelijkertijd zorgt hij ervoor dat Vivaldi’s thema’s en akkoorden herkenbaar blijven, waaraan het stuk zijn onovertroffen energie ontleent. Het resultaat is een frisse maar sensationele interpretatie van Vivaldi’s ‘Vier Jaargetijden’, waarbij het origineel nooit uit het oog verloren wordt. Elk seizoen heeft een ander karakter: de frisheid van de lente komt terug in het gebruik van elementen uit de Ierse en Noorse traditionele muziek. De warmte van de zomer vindt men terug in de Amerikaanse jazz- en funkritmes. De herfst is voorzien van jachtige Zuid-Afrikaanse safari-ritmes, en we vinden warmte in de ijskoude winter dankzij de warmbloedige energie van de Russische zigeunermuziek. Voor ieder deel van zijn compositie nam Kliphuis een wereldstad in gedachten, die hij bezocht tijdens zijn eerdere tournees. Bereid u voor op een waarlijk genre-overschrijdend spektakel!