TV-gids

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The 29th Street Saxophone Quartet is een Amerikaans kwartet dat in 1982 werd opgericht door altsaxofonisten Bobby Watson en Ed Jackson, tenorsaxofonist Rich Rothenberg en baritonsaxofonist Jim Hartog. De band heeft een eclectisch repertoire, dat bestaat uit jazz, funk, rap en experimentele muziek.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1995 trad vibrafonist Gary Burton op met pianist Makoto Ozone. Deze twee grote jazzmusici staan bekend om hun fenomenale techniek en vooruitstrevende stijl. Hun poëtische improvisaties, die de heren schijnbaar moeiteloos afgaan, komen duidelijk van de bovenste plank.

Homelands is een unieke samenwerking tussen het Artvark Saxophone Quartet en de Nederlands-Kameroense zangeres Ntjam Rosie. De sound van dit bijzondere gezelschap is onder andere te herleiden naar traditionele en moderne muziek uit het moederland van Ntjam met invloeden van een Afro-Europese mix van soul, jazz en gospel. De composities hebben een orthodoxe basis waarin geëxperimenteerd met saxofoon geluid in combinatie met elektronische elementen. De rol van Ntjam is divers, haar stem is in feite het vijfde instrument, waar verhalen worden afgewisseld met vocale percussie en zang, in zowel het Engels, Frans als Bulu, de taal uit moederland.

In 1971 trad de klassiek opgeleide bossanovagitarist Baden Powell met zijn kwartet op in Parijs, Frankrijk. Zij spelen Pai, Lotus (geschreven door Baden Powell), Tristeza (geschreven door Haroldo Lobo/Niltinho), Round Midnight (geschreven door Thelonious Monk), Nega do cabelo duro (geschreven door David Nasser/Rubens Soares), en Aos pes da cruz (geschreven door Zé da Zilda/Marino Pinto). Powell wordt bijgestaan door Ernesto Ribeiro-Gonçalves op contrabas, Helio Schiavo op drums en Alfredo Bessa op percussie.

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1988 stond vocalist Bobby McFerrin op het festival. McFerrin, die bekend staat om zijn ongelooflijke stemtechniek en unieke benadering van de muziek, gaf een onvergetelijk solo-optreden ten beste.

De Danish Radio Big Band gaat de samenwerking aan met de Amerikaanse zanger Curtis Stigers om de iconische concerten te gedenken die Frank Sinatra in The Sands Hotel in Las Vegas gaf in de jaren '60. Curtis Stigers en de bigband presenteren de populairste evergreens uit het 'American songbook' van die jaren, waaronder de klassieker waaraan dit programma z'n naam ontleent: “Fly Me To The Moon”.

Het optreden dat pianist Kenny Barron op 27 juni 2019 gaf op het Alfa Jazz Festival in het Oekraïense Lviv was een feestje van jazzvirtuositeit van het hoogste niveau. De eerbiedwaardige maestro van de jazzpiano bracht zijn vaste trio van Kiyoshi Kitagawa (bas) en Jonathan Blake (drums) mee, voor deze tournee aangevuld met Marcus Strickland (tenorsaxofoon) en het aanstormende talent Riley Mulherkar (trompet). Uit hun soepele mix van klassieke bop en eigentijdse invloeden sprak hun pure toewijding aan het genre. Het Oekraïense publiek liet zich betoveren door de lyrische improvisaties in dit onvergetelijke concert.

Twee eersteklas Belgische musici – gitarist Philip Catherine en bassist Jean-Louis Rassinfosse – begeleiden de Amerikaanse jazztrompettist en vocalist Chet Baker bij dit optreden uit 1985 in de grandioze Brussels Jazz Club, gelegen aan de Grote Markt van de Belgische hoofdstad. Het trio speelt onder meer Charlie Mariano’s “Crystal Bells”, het titelnummer van hun goed ontvangen album uit 1983. Andere titels op het programma tijdens dit legendarische concert zijn onder meer “Down” en “How Deep is the Ocean”.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met muziek van Zwitserse bodem: de internationaal geroemde jazz band VEIN speelt samen met saxofonist Greg Osby.

Na jaren de wereld over te hebben getoerd met artiesten als Meshell Ndegeocello, Gretchen Parlato, Avishai Cohen, Matisyahu, Lionel Loueke, Now vs. Now en Dhafer Youssef en op meer dan dertig albums te zijn verschenen, richtte Mark Guiliana vorig jaar zijn eigen label, Beat Music Productions, op. Na en passant nog een album met Brad Mehldau, een single met David Bowie en een eigen album te hebben opgenomen, richt de muzikant zich nu geheel op zijn eigen jazzkwartet: Beat Music. Met Beat Music maakte Guiliana in 2014 Beat Music: The Los Angeles Improvisations, het resultaat van een dag in-studio-improvisatie (met Tim Lefebvre, Jeff Babko en Troy Ziegler), waarop Guiliana’s voorliefde voor professionele spielerei goed is te horen. Hij is een van die weinige drummers die de grens tussen akoestisch en elektronisch moeiteloos weet te vervagen en zijn jams nemen je mee langs alles van jazz, soul, rock en hiphop via bubbly baslijnen, chille grooves en aliengeluiden naar drum ‘n’ bass en andere elektronica.

Salif Keita’s muziek is een combinatie van traditionele Malinese muziek met Europese en Amerikaanse invloeden. Dit is ook te horen aan de instrumentatie die hij gebruikt, die bestaat uit zowel West-Afrikaanse als West-Europese instrumenten. De Malinese zanger werd vanwege zijn albinisme verbannen door zijn familie. In 1967 verhuisde hij naar Bamako, waar hij zijn muzikale carrière begon en zich aansloot bij Les Ambassadeurs (Internationeaux). In de jaren ’70 verwierf Salif internationale bekendheid met deze band. Na een periode in Ivoorkust gewoond te hebben heeft hij sinds 1984 toevlucht gevonden in Parijs. Tijdens dit concert uit 2010 bewijst hij waarom hij terecht “De gouden stem van Afrika” wordt genoemd.

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de band Bakolo Music International. Zij representeren de pioniers uit de gouden tijd van de Congolese rumba. Zanger, gitarist en oudgediende Nzofu Moko Buele, door iedereen Bikunda genoemd, houdt het vuur brandend dat ‘Papa’ Wend Kolosoy, de ‘vader van de Congolese rumba’ in 1948 aanstak toen zijn nummer ‘Marie-Louise’ een internationale hit werd.

Pianist Peter Beets en dirigent Henk Meutgeert New Jazz Orchestra speelden op 22 april 2019 in het Concertgebouw in Amsterdam. Speciale gast bij hun optreden was de Franse zangeres Camille Bertault. Beets en Meutgeert, twee veteranen van de Nederlandse jazz, richtten het New Jazz Orchestra op in 2018. Deze nieuwe bigband bestaat uit veelbelovende jonge jazztalenten uit Nederland. De Franse jazzzangeres Camille Bertault werd bekend met haar eigen Franse tekst op het beroemde nummer Giant Steps van John Coltrane, gevolgd door een woordeloze vocalese op Coltrane’s saxofoonsolo, die zij op YouTube publiceerde. Een sterk staaltje van haar indrukwekkende stemtechniek en aanzienlijke improvisatietalent!

Deze verzameling van authentieke sterartiesten herschept het geluid van Parijs van de jaren 1950 en 1960 toen de Lichtstad Europa’s Mekka was voor Amerikaanse jazzmuzikanten. De Paris Reunion Band is samengesteld als hommage aan Kenny Clarke en de geest van zijn Parijse collegae-jazzmen.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. In 1980 bracht de Amerikaanse soullegende Ray Charles de Raelettes en het Ray Charles Orchestra naar het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Charles liet zijn altijd direct herkenbare sound horen tijdens dit geweldige optreden.

Buiten jazzkringen is de Franse componist, arrangeur en pianist Michel Legrand vooral bekend voor zijn filmmuziek. Zijn muziek is uitgevoerd door jazzmusici als Sarah Vaughan, Stan Getz en Bill Evans, maar ook door popsterren als Barbra Streisand en Frank Sinatra. Tijdens dit optreden in het Belgische Spa in 1982 brengen Legrand en zijn orkest een aantal van zijn populairste nummers ten gehore, waaronder 'The Summer Knows', 'What Are You Doing the Rest of Your Life?' en 'Les Moulins de mon Cœur'. Afwisselend gezongen in het Frans of Engels, Legrands bevlogen uitvoeringen veroveren hoe dan ook je hart!

Patáx maakt er geen geheim van te zijn beïnvloed door fusion-grootheden als Weather Report en Return to Forever. Vergis je niet: deze Spaanse groep volgt niet slaafs dit voorbeeld. Onder leiding van de Spaans-Amerikaanse percussionist Jorge Perez vermengt de groep fusion met onder meer soul, funk, flamenco en hiphop. Met andere woorden, Patáx vindt zijn inspiratie aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Het strakke samenspel tussen de bandleden en de warme ontvangst van het publiek in het Teatro Calderón in Madrid maken dit tot een avond die men nog lang zal heugen.

Vader en zoons Chemirani, drie virtuozen van de tombak, brengen het Festival de Saintes in vervoering. De tombak is een Iraans percussie-instrument, maar zijn ritmes zijn universeel. De muziek die het Trio Chemirani maakt is toegankelijk voor iedereen en zal bij alle toehoorders weerklank vinden. De leden van het trio, Djamchid Chemirani (geboren in Teheran in 1942) en zijn twee zoons en leerlingen Keyvan en Bijan, wonen in Frankrijk. Ze treden overal ter wereld op en leggen de eindeloze mogelijkheden van de Perzische percussie-instrumenten bloot. Het trio laat zich ook inspireren door Mediterrane modale muziek en door jazz. Deze drie muzikanten – of misschien beter gezegd : poëten – zoeken een gemeenschappelijke taal die verschillende culturen verbindt.

“God Bless The Child”, “Foolin’ Myself” en “I Loves You, Porgy”: tijdloze nummers die klassiek zijn geworden dankzij de vertolkingen van de onnavolgbare Billie Holiday. ‘Lady Day’, zoals haar trouwe vriend en muzikale partner saxofonist Lester Young haar doopte, was een uiterst originele jazz- en popzangeres. Haar muzikale loopbaan, die het grootste deel van de jaren ’30, ’40 en ’50 omvatte, berustte op haar ongelooflijke talent om met haar stem diepe emotie over te brengen. Haar vocalen, die sterk geïnspireerd waren door de instrumentale jazz, worden geprezen om hun zeer persoonlijke en intieme karakter. In deze compilatie zien we Billie Holiday aan het werk in de jaren ’50. Zij zingt een aantal van haar grootste successen. Geniet van deze unieke opnames van één van de grootste jazzartiesten aller tijden!