TV-gids

Met haar relaxte en zwoele stem heeft zangeres Sazz Leonore in korte tijd naam gemaakt binnen de Nederlandse jazzwereld. De zangeres groeide op in een huis vol jazzliefhebbers, en ontwikkelde van jongs af aan een grote liefde voor de muziek van onder andere Billie Holiday en Ella Fitzgerald. Sazz Leonore weet de luisteraar mee te voeren naar de muziek van de jaren ’60, terwijl ze een eigen en eigentijds stempel drukt op haar muziek. Tijdens dit concert vanuit de Amsterdamse North Sea Jazz Club brengt de zangeres een ode aan één van haar idolen: de Canadese zanger Michael Bublé. De combinatie van de zwoele stem van Sazz met haar steengoede begeleidingsband én het repertoire van de beroemde Canadees staan garant voor een waar spektakel!

Misha Mengelberg, het vergeten is begonnen. Hij wacht op een taxi die hij niet gebeld heeft om naar een optreden te gaan dat niet plaats zal vinden. Een film van Cherry Duyns waarin hij pianist Misha Mengelberg volgt tijdens zijn laatste buitenlandse tournee met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Bandleider, componist en pianist Misha Mengelberg viel een aantal jaren geleden ten prooi aan dementie. Cherry Duyns volgt dit icoon van de Europese jazz tijdens een week van optredens in de Londense jazzclub Vortex, wat gezien zijn verslechterende toestand zeker zijn laatste buitenlandse optreden zal zijn. De bandleden maken zich op voor het lang uitgestelde afscheid van Mengelberg, met wie ze decennia hebben samengespeeld. Muziek maken is als ademhalen voor Mengelberg, maar nu hij op voet van oorlog leeft met zijn brein, rijst de vraag hoe lang hij nog kan spelen met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Duyns vraagt het voorzichtig aan de bandleden: moet hij niet tegen zichzelf in bescherming worden genomen? Nee, antwoordt er één resoluut. Dat Mengelberg ondanks zijn ziekte nog altijd met het ensemble op het podium staat, past in zijn esthetiek waarin iedereen mee mag doen. Hij houdt immers van verwarring en gekte. Mengelberg heeft in heldere momenten nog steeds een ongezouten mening over mede-componisten als John Cage ('tamelijk vijandige muziek') en Chopin ('ijzingwekkend saai en vervelend'). En in een speels moment gebruikt hij zijn wandelstok om de piano te bespelen. Toch rijst de onontkoombare vraag of het ensemble wel kan voortbestaan zonder hem als spil.

Teus Nobel is een Nederlandse trompet en flügelhorn-speler. Als klein jongetje raakte Teus geïnspireerd door het krachtige trompetspel van onder andere Maynard Ferguson en Bill Chase. Tijdens zijn conservatoriumperiode speelde de trompettist zowel in jazz settings als in musicals als sessiemuzikant. Na het conservatorium kreeg Teus een baan aangeboden bij het Luchtmacht Orkest, waar hij marsmuziek speelde met invloeden van pop en jazz. Dit optreden is opgenomen in het BIMhuis in Amsterdam. Teus draagt zijn composities op aan zijn all-time helden Jarmo Hoogendijk, Woody Shaw, Christian Scott, Roy Hargrove en Eric Vloeimans. Dit optreden is gebaseerd op zijn tweede album ‘Legacy’.

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

De legendarische Afro-Amerikaanse folkzangeres Odetta (1930-2008) weet als geen ander de onmeetbare gevoelens van diep verdriet en angst in muziek te vertalen. De spiritual vertelt het verhaal van de Amerikaanse slavernij, waarbij miljoenen Afrikanen aan hun vaderland werden ontroofd. Spirituals, blues en work songs zijn voor Odetta hét middel om de beproeving van onderdrukking en onrecht tot uitdrukking te brengen. Zelfs tijdens haar optreden in het programma 'Face au Public' uit 1964 maakt ze de melancholische expressie van die periode invoelbaar.

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld.

Populair muziekduo uit Philadelphia, bestaande uit Daryl Hall en John Oates. De band wordt in 1967 opgericht, nadat de mannen eerder al in andere bands zaten. Hun stijl is een mix tussen rock & roll, r&b en pop, wat ze zelf 'rock and soul' noemen. Anderen hebben het ook wel 'blue eyed soul' genoemd.

Erroll Garner: Live in '63 & '64 omvat twee prachtige concerten uit 1963 en 1964 waarin Garner optreedt met zijn klassieke trio met bassist Eddie Calhoun en drummer Kelly Martin. Erroll Garner was een van de meest eigenzinnige jazzmusici, en dit programma toont enkele briljante improvisaties op zijn klassieke repertoire. Het trio speelt veel favorieten, waaronder 'Fly Me To The Moon' en 'I Get A Kick Out Of You', maar ook originele composities van Garner zelf, zoals 'Erroll's Theme', 'Mambo Erroll', en natuurlijk zijn allerbekendste compositie, 'Misty'.

Net als in 2013 nodigt BoogieBall weer een aantal artiesten van North Sea Jazz Festival uit, maar niet om te zingen of muziek te maken. De artiesten spelen voor één keer dj en laten hun favoriete plaatjes horen. Op de vrijdag, die geheel in het teken staat van funk, staat Sheila E achter de draaitafels. Deze voor een Grammy genomineerde zangeres werkte eerder al samen met mensen als Lionel Richie, George Duke, Ringo Starr, Gloria Estefan, Beyoncé, Kanye West en uiteraard Prince. Na haar set draagt ze het stokje over aan Bootsy Collins, één van de oudste leden van George Clintons Parliament-Funkadelic. In de andere zaal jammen artiesten van North Sea Jazz Festival met elkaar in BIRDsessions. Met als host van de sessie op vrijdag onze eigen Flávio Silva, een Braziliaanse gitarist die al heeft samengewerkt met muzikanten als Cuca Teixeira, Thiago Espirito Santo, Sandro Haick en Ed Motta.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allerartiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde jazzmuzikant Ray Charles.

Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam staat wereldwijd bekend vanwege de superieure akoestiek. In het uit 1888 stammende gebouw, dat door velen gekoesterd wordt, hebben talloze beroemde musici opgetreden, maar er hebben bijvoorbeeld ook bokswedstrijden plaatsgevonden. Op 2 november 1958 speelde de Amerikaanse jazzgrootheid Duke Ellington hier twee concerten met zijn orkest. In dit orkest speelden getalenteerde musici als trompettist Clark Terry, trombonist Quentin Jackson, saxofonist Johnny Hodges en violist Ray Nance.

Het North Sea Jazz Festival staat wereldwijd bekend om de brede programmering, van traditionele New Orleans jazz, swing, bop, free jazz, fusion, avant-garde en elektronische jazz, tot blues, gospel, funk, soul, R&B, hip-hop, world beat en latin. Het driedaagse festival werd oorspronkelijk georganiseerd door Paul Acket, zakenman en jazzliefhebber, die in de jaren ’60 zijn vermogen vergaarde als uitgever van popmuziekbladen. Na de verkoop van zijn bedrijf had Acket zijn handen vrij om het North Sea Jazz Festival op te richten in 1976. De grootste allergrootste artiesten stonden op de bühne in Den Haag en later in Rotterdam, onder wie de wereldberoemde Nederlandse jazzzangeres Rita Reys met het fantastische Pim Jacobs Trio. Een echte klassieker uit 1982!

Spannende klanken van moderne jazz en improvisatorische muziek, de zoektocht naar nieuwe, moderne composities, verbijsterende geluiden van noise, rock en pop… Ja, PARADOX Tilburg is Meer Dan Jazz! Grens overschrijdend naar onbekende soundscapes van elektronische muziek… Indie artiesten, blues veteranen en jazz supersterren - ze storten allen hun muzikale hart uit op het podium van PARADOX. Van de eerste babystapjes van jonge en lokale talenten tot de meest aangrijpende geluiden van internationale topartiesten. PARADOX Tilburg is de meest intieme jazzclub van Nederland, met een zeer toegewijd en trouw publiek uit alle hoeken van Europa. In het TV programma PARADOX LIVE! proef je een selectie van de beste concerten en hoor je interviews met artiesten uit de hele wereld. Deze aflevering staat garant voor spektakel met één van Nederlands beste zangeressen: Fay Claassen.

Jazz kreeg in de jaren ’20 van de twintigste eeuw vaste voet aan de Letse bodem. Een eeuw later blikt deze documentaire terug op de eerste twee decennia van de jazz in Letland aan de hand van dit boeiende portret van Jack Michalicky, de eerste bekende Letse jazzpianist. Michalicky was van top tot teen muzikant – een getalenteerde violist, die zich ook achter de piano als een vis in het water voelde. De manier waarop de slanke, wendbare vingers van de vindingrijke pianist over de toetsen vlogen was echt miraculeus. Desgewenst speelde de schier onvermoeibare Michalicky lange geïmproviseerde solo’s in de pauzes tussen de sets, terwijl de rest van de band op adem kwam. Deze korte maar interessante documentaire, die deze opmerkelijke musicus in de context van de Europese jazz van de jaren na de eerste wereldoorlog plaatst, is geproduceerd door de Let Mareks Ameriks.

In het ensemble van trompettist Jacques Kuba Séguin zitten een aantal van Montreals meeste expressieve muzikanten: naast trompettist Jaques Kuba Séguin zelf leveren contrabassist Frédéric Alarie, pianist Jonathan Cayer, en drummer Kevin Warren subtiele en lyrisch muzikale momenten. Samen met zijn ensemble weet Jaques zijn trompet te laten klinken zoals we dat instrument zelden horen. De heren spelen een programma dat afwisselt tussen moderne en traditionele stijlen.

Coleman Hawkins: Live in '62 presenteert twee ongelofelijke concerten uit 1962 en 1964. In beide concerten zien we enkele van de grootste Europese en Amerikaanse jazzmusici, onder wie trompettist Harry ‘Sweets’ Edison en drummer ‘Papa’ Jo Jones. Coleman Hawkins, 'De vader van de Jazzsaxofoon’ demonstreert met deze twee concerten waarom hij nog altijd beschouwd wordt als één van de invloedrijkste jazzvernieuwers.

Stevland Hardaway Morris, beter bekend als Stevie Wonder, heeft meer dan honderd miljoen platen verkocht, 25 Grammy Awards op zijn naam staan en werd in 1989 opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame. Reden genoeg om dit muzikale wonder te eren. In de North Sea Jazz Club te Amsterdam brengen een aantal gerenommeerde Nederlandse artiesten ode aan hun muzikale held. Met Marlayne Sahupala, Jim Bakkum, Adriana Romijn, Michelle David, Nurlaila Karim, Brainpower, Lucretia van der Vloot en Shirma Rouse.

Na een tournee van drie jaar bracht de eigentijdse jazzband Theorem of Joy in april 2018 een gelijknamig debuutalbum uit. Dat kon natuurlijk alleen maar gevierd worden met een groots optreden, dat in juni van dat jaar plaatsvond in Studio de l'Ermitage in Parijs. Bandleden Ellinoa (zang), Thomas Julienne (bas), Thomas St. Laurent (gitaar), Boris Lamerand (viool en altsaxofoon) en Tom Peyron (drums) speelden repertoire van hun nieuwe album. Extra feestelijk aan dit concert is de bijdrage van Les enfants d'Icare: dit Franse strijkensemble van Boris Lamerand en Antoine Delprat (viool), Olive Perusson (altviool) en Octavio Angarita (cello) is helemaal thuis in de jazz. Andere muzikale gasten zijn Maxime Berton (sopraansaxofoon) en Emilie Calmé (fluit en bansuri) die een gulle bijdrage leveren aan dit intieme, maar o zo verrassende concert. Geniet van Theorem of Joy’s spannende mix van rock, free jazz en pop, opgenomen in Studio de l'Ermitage in Parijs!

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Dexter Gordon: Live in '63 & '64 bestaat uit drie concerten, gefilmd in 1963 en 1964 in Nederland, Zwitserland en België. De concerten tonen de klassieke stijl van deze beboplegende met zijn zijdeachtige klank. Deze opnames stammen uit de periode waarin Gordon in Europa woonde. Legendarische musici zoals drummer Art Taylor en pianist Kenny Drew spelen mee op jazzklassiekers als 'Blues Walk', 'A Night In Tunisia' en 'Body And Soul'. De opnames laten Gordon in topvorm zien, en bewijzen waarom hij geroemd wordt als één van de invloedrijkste saxofonisten uit de jazzgeschiedenis. Zowel John Coltrane als Sonny Rollins roemen zijn grote invloed op hun spel!

Deze uptempo, funky uitvoering bewijst wel weer dat B.B. King, één van de Meesters van de Blues Gitaar het nog steeds in de vingers heeft. De band bestaat uit een aantal van de beste blues muzikanten van tegenwoordig en ze spelen alle klassieke nummers van B.B. King.

Pianist Mike del Ferro reist de wereld over op zoek naar nieuwe muzikale invloeden. In 2012 kreeg hij een contract bij Challenge Records voor een serie van maar liefst 12 albums. Hiervoor gebruikt Mike stijlen van over de hele wereld en geeft hier zijn eigen invulling aan. Mike vertrekt in 2012 naar zijn 100e bestemming. Mike vertelt waarom hij reist, wat dit betekent voor hem en zijn muziek, en hoe dit zijn kijk op de wereld heeft veranderd.

Laat je betoveren door de magie van één van de grootste en populairste crooners uit de muziekgeschiedenis: Tony Bennett! Tijdens dit fabelachtige optreden vanuit de Londense Royal Albert Hall van 2 maart 1974 verkeerde Bennett op de toppen van zijn kunnen. Zijn opmerkelijke zangtalent en aanstekelijke charisma missen hun uitwerking niet in meeslepende uitvoeringen van “The Good Things in Life”, “My Favorite Things”, “My Love”, “I’ve Got Five Dollars”, “It Don’t Mean a Thing” en “Maybe This Time”. Bennett wordt begeleid door zijn muzikaal leider Torrie Zito en een orkest met Britse musici, onder wie Kenny Clare (drums), Don Lusher (trombone) en Kenny Baker (trumpet).

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!