TV-gids

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. Jivan Gasparyan, Jr. raakte geïnspireerd door de Armeense folkmuziek dankzij zijn opa, Jivan Gasparyan, van wie hij het bespelen van de duduk heeft geleerd. De blul en duduk zijn allebei instrumenten van Armeense afkomst.

Erykah Badu, D’Angelo, Jill Scott, Anthony Hamilton, Alicia Keys, John Legend, Lauryn Hill, Maxwell en India Arie, het zijn namen die voor eeuwig verbonden zijn met neo-soul.Zo’n twintig jaar geleden werd dit genre in de VS gelanceerd en door critici en artiesten ‘neo-soul’ gedoopt. De slick soulmuziek met soepele maar prominente bassen en aanstekelijke melodieën is album georiënteerd en heeft vooral vrouwelijke, zelfbewuste singer-songwriters als vertegenwoordigers. Live instrumenten krijgen de voorkeur, net als bij soul uit de sixties en seventies, boven de geproduceerde sound van de single georiënteerde en sample-based hiphop en R&B, die vooral door mannelijke producers en artiesten gemaakt werd, op dat moment.

Anita O'Day: Live in ’63 en ’70 toont twee prachtige concerten van deze "jazz singer supreme" in onberispelijke vorm. Met ogenschijnlijke nonchalance vertolkt O'Day onder meer publieksfavorieten 'Tea For Two' en 'Sweet Georgia Brown'; nummers waarmee ze eerder triomfen vierde op het legendarische Newport Jazz Festival van 1958. Uit deze optredens blijkt duidelijk waarom Anita O'Day samen met Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan en Billie Holiday tot de allergrootste jazzzangeressen behoort.

Een bijzonder concert vanuit Brazilië: het Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo bewijst in deze opname dat ze het belangrijkste orkest in Latijns Amerika is. Dit orkest, gedirigeerd door de charismatische John Neschling, staat bekend om de uitstekende interpretaties van muziek van Latijns-Amerikaanse bodem. Met dit programma weten de musici hun publiek opnieuw te grijpen met een bijzondere combinatie van Braziliaanse en Latijns Amerikaanse klassiekers, waaronder Piazzolla’s 'Invierno Porteno', Villa-Lobos’ 'Choros No. 10' en Ginastera’s 'Malambo'.

Jazz in Duketown is het grootste gratis jazzfestival in de open lucht dat Nederland rijk is. Jazzfanaten en andere muziekliefhebbers kijken elk jaar reikhalzend uit naar de optredens van de vele internationaal bekende artiesten. Zo trakteert de talentvolle Amerikaanse zangeres Michelle David het publiek van Jazz in Duketown 2019 op pop en gospel die het hart voedt en de ziel troost. De kerk heeft altijd een grote rol gespeeld in Davids leven. Op haar vierde begon ze met zingen, en al een jaar later ging ze bij haar eerste band, The Mission of Love. In 1980 schreef ze zich in aan de Fiorello H. LaGuardia High School of Music & Art and Performing Arts in New York City, bekend uit de film 'Fame'. In deze periode figureerde ze in de legendarische comedy 'Ghostbusters'. Musicals en tournees in de bands van Diana Ross en Michael Bolton volgden.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

De soepele stem van Dionne Warwick reikt van een groot, diep laag, tot een zacht, breekbaar, helder hoog geluid. Met haar warme stem vertelt ze op elegante maar trefzekere wijze prachtige verhalen. Samen met Burt Bacharach en Hal David werd ze grondlegger van het type popmuziek dat tegenwoordig bekend staat als ‘Middle of the Road’, goed in het gehoor liggende popmuziek die nooit banaal wordt. Zestig van Warwicks nummers bereikten de Amerikaanse hitlijsten en wereldwijd verkocht ze meer dan 100 miljoen albums. Deze prachtige opname uit 1964 toont de zangeres live in 27 Club in het Belgische Knokke: op 23-jarige leeftijd staat ze aan het prille begin van haar indrukwekkende carrière.

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

Rabih Abou-Khalil neemt ons mee op reis naar de oorsprong van de muziek in de documentairereeks 'Visions of Music – World Jazz'. Beroemde artiesten als B.B. King, Dino Saluzzi, Tito Puente, Carlos Santana, Joe Zawinul, Manu Dibango en Abdullah Ibrahim komen aan bod, maar ook jongere artiesten als Nicholas Payton, Cyro Baptista en Don Byron - om er maar eens een paar te noemen. De impact van traditionele muziek op de hedendaagse jazz blijkt enorm. In de aflevering 'Carnet des Routes' zien we hoe musici uit Zuid-Frankrijk de musette naar Parijs brachten. De beroemde gitarist Django Reinhardt – die met zijn verminkte linkerhand de 'Three-Fingered Lightning' werd genoemd – was één van de eerste musici die swing en musette combineerden.