TV-gids

Gitarist Jurgen Burdorf studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam en is tegenwoordig een veelgevraagd sessiemuzikant. Zijn hart ligt bij zijn eigen nummers, waarin jazz, rock en Americana op karakteristieke wijze samenvloeien. De lege agenda die Covid-19 Burdorf opleverde versterkte zijn zeggingskracht als componist en gitarist en verrijkte zijn nieuwe muziek. Samen met zijn Jurgen Burdorf Band speelt hij nieuw materiaal van zijn vierde studioalbum.

Forq is een instrumentaal kwartet met een rauwe ‘sound’ en een constante verkenningsdrift. Het kwartet is opgericht door pianist Henry Hey en bassist Michael League (medeoprichter van Snarky Puppy) en werd later aangevuld met gitarist Chris McQueen en drummer Jason “JT” Thomas. Dit concert werd opgenomen tijdens het Mondriaan Jazz Festival 2017, gehouden in Paard, Den Haag.

Voor haar album ‘Diggin’ the Duke’ verdiept Deborah J. Carter zich in het werk van Duke Ellington. De originele composities van Ellington bieden Carter de mogelijkheid om alle facetten van haar persoonlijkheid te uiten. Ze heeft alle benodigde vocale techniek in huis, maar het is vooral haar subtiele tekstbehandeling die de meeste indruk maakt: haar scatsolo’s zijn creatief en uitdagend! Carter heeft een goede band om zich heen verzameld, met daarin bassist Mark Zandveld en pianist Leo Bouwmeester. Mark en Leo schreven nieuwe arrangementen op de composities van Ellington, terwijl Deborah teksten schreef op een aantal instrumentale werken van de beroemde bandleider. Het resultaat is een bond geheel van swing, Latin, fusion, en avontuurlijke harmonieën. Carter is inmiddels een dusdanig grote naam dat het haar weinig moeite zal hebben gekost om gastmuzikanten over te halen bij te dragen aan het optreden: zo staan de fenomenale saxofonisten Efraim Trujillo en Emiel Wienholts bij haar op het podium in dit optreden.

Art Farmer: Live in '64 belicht een geweldig concert uit 1964 van de grote bugelspeler in zijn hoogtijdagen. Farmers fenomenale band bevat de legendarische gitarist Jim Hall, drummer Pete La Roca, en bassist Steve Swallow. Dit uitmuntende ensemble voert met finesse zowel standards als eigen composities uit, waaruit eens te meer blijkt waarom Farmer tot de meest innovatieve blazers van de jazz wordt gerekend.

Quincy Jones is een icoon van de muziekindustrie, met maar liefst 79 Grammy Award nominaties op zijn naam. Hij mag zich rekenen tot één van de meest succesvolle personen in de media- en entertainmentindustrie. Tijdens de ‘A Perfect Combination’s Tribute To’ betreedt de top van Nederlandse muzikanten en vocalisten onder leiding van Danny Sahupala het podium van de North Sea Jazz Club. Met onder andere Tom Beek, Ruud Breuls, Shirma Rouse, Nurlala Karim, Humphrey Campbell en Brainpower!

In Wes Montgomery: Live in '65 staat één van de uniekste en invloedrijkste gitaristen uit de jazzgeschiedenis centraal. Deze prachtige, intieme studioconcerten zijn opgenomen in het voorjaar van 1965. Met drie verschillende line-ups speelt Wes zijn bekendste nummers, waaronder ‘Four On Six’, ‘Jingles’ en ‘West Coast Blues’. Dit zeldzame materiaal bevat boeiende repetitiebeelden. Montgomery demonstreert zijn uitzonderlijke muzikale vocabulaire en zijn ongewone ‘picking’ techniek.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. The Crusaders, een Amerikaanse jazz fusion groep die zijn hoogtepunten kende in de 70er jaren. Het begon als een twee-mans front-line hoorn sectie, wiens geluid geworteld was in hard bop met een nadruk op R&B en soul. Het optreden van The Crusaders op Estival is buitengewoon ‘soulvol’ en een geweldig optreden om te zien.

Op 19 oktober 2021 voerden John Patitucci (bas), Marco Pignataro (saxofoon en muzikaal leider) en Joe Lovano (saxofoon) nieuw eigen werk uit in GBH's Fraser Performance Studio in het Amerikaanse Boston, Massachusetts, daarin bijgestaan door Terri Lyne Carrington (drums), Nadia Washington (zang), Chico Pinheiro (gitaar) en Anastassiya Petrova (piano). De opname van deze uitvoering, getiteld 'Tällberg’s Jazz for the Planet', werd gemaakt ter ondersteuning van de missie van de Tällberg Foundation: mensen inspireren tot klimaatvriendelijk handelen. Sinds 1981 zet de Tällberg Foundation zich in voor nieuwe manieren van denken, bijvoorbeeld door maatschappelijke uitdagingen vanuit het gezichtspunt van kunstenaars te bekijken.

Elk jaar vindt het Jazz en Baie festival plaats in de prachtige baai van Mont Saint-Michel. Vandaag staan twee muzikale zwaargewichten op het podium: de Franse jazzmuzikanten Jacky Terrasson en Stéphane Belmondo. Pianist Terrasson en trompettist Belmondo spannen samen voor een bijzonder concert waarin jazz gecombineerd wordt met soul een vleugje Franse chanson. De Frans-Amerikaanse Terrasson houdt ervan de wereld over te reizen om muzikale samenwerkingen aan met anderen, of concerten te geven met zijn eigen trio, kwartet of kwintet. Zijn diepgewortelde vriendschap met Stéphane Belmondo leverde al een reeks briljante optredens en albums op. De ene keer treedt de trompettist op op Terrassons album ‘Gouache’, de andere keer is de pianist de gast op Belmondo’s album ‘Ever After’. Tijdens het Jazz en Baie festival staat het duo op het podium garant voor een waar piano en trompet-avontuur: een absolute aanrader!

De legendarische hardbopband Art Blakey's Jazz Messengers trad op 16 maart 1963 op in l'Olympia in de Franse hoofdstad Parijs. De Jazz Messengers, aangevoerd door drummer Art Blakey, bestonden uit Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Freddie Hubbard op trompet, Curtis Fuller op trombone, Reggie Workman op contrabas, en Cedar Walton op piano. Stuk voor stuk groeiden zij later uit tot absolute jazzlegendes. De groep speelde Cedar Waltons arrangement van That Old Feeling (geschreven door Sammy Fain), Wayne Shorters arrangement van I Didn't Know What Time It Was (geschreven door Richard Rodgers), en Caravan (geschreven door Juan Tizol en Duke Ellington).

De Texaanse pianist Sammy Price (1908-1992) verwerkte allerlei invloeden in zijn spel: van blues en boogiewoogie tot swing en jump blues. Hij begon in Dallas als zanger en danser bij het orkest van Alphonso Trents orkest, waarna hij in Kansas zijn eigen Texas Bluesicians vormde. Eind jaren ’30 werd hij huispianist bij platenlabel Decca, waar hij sterren als Sister Rosetta Tharpe en Trixie Smith mocht begeleiden. In deze opname uit 1958 speelt Sammy Price met zijn band op het jazzfestival van Comblain-La-Tour.

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

De Nederlandse drummer en percussionist Pierre Courbois staat bekend als pionier binnen de free jazz, jazzrock en elektronische muziek. In 2022 vierde hij – bijna twee jaar te laat – zijn 80e verjaardag in het BIMhuis in Amsterdam. Courbois, die behalve een gelauwerde drummer en percussionist ook een meester op de tabla, conga, basgitaar en vibrafoon is, heeft bovendien ruim 100 composities op zijn naam. Courbois (*1940) bewijst dat leeftijd slechts een getal is met zijn nieuwe trio 3GEN3, dat verder bestaat uit Jesse Schilderink (*1995, tenor- en baritonsaxofoon) en Wiro Mahieu (*1964, contrabas). In het BIMhuis treedt dit trio bij deze speciale gelegenheid aan als 3GEN3 PLUS: de bezetting wordt uitgebreid met gastartiest pianist Jasper van ’t Hof (*1947). Deze virtuoze vernieuwer binnen de Europese jazz, die in 2018 de Buma Boy Edgar Award in ontvangst nam, wordt wel beschouwd als de beste jazzpianist van het Europa. Laat je verrassen door de frisse, experimentele muziek van 3GEN3 PLUS in deze sprankelende concertopname uit januari 2022!

Veel composities van de hand van Chick Corea staan inmiddels te boek als jazz standard. Corea, die in de late jaren '60 deel uitmaakte van de band van Miles Davis, stond daarmee aan de wieg van de elektrische jazz fusion-beweging. In de jaren ’70 vormde Corea de legendarische jazz fusion-band Return to Forever. Samen met Herbie Hancock, McCoy Tyner en Keith Jarrett wordt hij gezien als één van de grootste moderne jazzpianisten. In de loop van zijn carrière heeft Chick Corea talloze samenwerkingen opgezet met muzikanten uit allerlei verschillende muzikale stijlen. Deze uitzending combineert drie optredens waar het immense talent van Chick Corea vanaf spat.

In tegenstelling tot veel van zijn collega’s kijkt jazzzanger Gregory Porter ook buiten de jazzwereld! Deze voormalig American Football-speler verruilde zijn sportschoenen voor de microfoon na een schouderblessure. Tijdens een optreden in een Californische jazzclub werd Porter ontdekt door pianist, saxofonist en componist Kamau Kenyatta. Porter deed ervaring op in vele gospelkoren en succesvolle musicals, voordat hij zijn eigen werk ten gehore bracht. Het is een understatement te zeggen dat hij toen beroemd werd: hij bestormde de muziekwereld met de snelheid van een meteoriet! Sindsdien kan niemand meer om hem heen: Porters magnifieke, gepolijste baritonstem tovert elke melodie om tot iets weergaloos. Tijdens deze show vanuit Olympia in Parijs laat Gregory Porter zien wat hij kan!

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de bands die hier optreden in 2019 is het Hypnotic Brass Ensemble. Het ensemble bestaat uit acht zonen van jazztrompettist en Sun Ra Arkestra-lid Phil Cohran. Hij gaf zijn kinderen al op jonge leeftijd muziekles, en gaf hen een sterk besef van de diepe, spirituele wortels van de jazz mee. Het Hypnotic Brass Ensemble beheerst het volledige spectrum tussen hypnotiserende grooves en spetterende funk.

George Shearing werd blind geboren en werd één van ’s werelds beste jazz pianisten. Dit is een eerbetoon aan Shearing en toont hoe hij de jazz-wereld veroverde. Unieke opnames en archief clips omvatten zes decennia van zijn bijzondere carrière en tonen vele klassiekers waaronder ‘September in the Rain’, ‘Lullaby of Birdland’, ‘Greensleves’, ‘Donna Lee’ en ‘Freedam Jazz Dance’.

Michel Camilo is altijd op zoek naar het muzikale avontuur. Bekend om zijn uitbundige stijl, waarin ook ruimte is voor muzikale intimiteit, beheerst Camilo een breed scala aan jazz en Latin muziek. Michel Camilo was één van de spannendste pianojazzpioniers van de jaren '80: zijn krachtige, tweehandige spel (en zijn overige indrukwekkende technische vaardigheden), zijn beheersing van zowel jazz als de Afro-Cubaanse muziek, en zijn voortdurende zucht naar het muzikale avontuur. De live-opname in deze uitzending werd gemaakt tijdens de Münchner Klaviersommer van 1991, waar Camilo optrad met zijn Quintet. Hij wordt bijgestaan door Ned Mann (bas), Cliff Almond (drums), Michel Mossman (trompet en trombone) en Ralph Bowen (saxofoon en dwarsfluit). Dankzij de invloeden van jazzgrootheden als Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook twintigste-eeuwse klassieke componisten zoals Debussy en Ravel, heeft Michel Camilo zich ontwikkeld tot één van de grootste jazzpianisten van het moment.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Berlijn aan de beurt. Onder meer pianist Wolfert Brederode, gitarist Kurt Rosenwinkel en de Berlijnse band Hyperactive Kid tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

De Duitse jazz- en cabaretzanger Atrin Madani werd geboren in 1998 als zoon van twee Iranese immigranten. Toen hij zich gesteld zag tegenover de onzekerheid die de pandemie met zich meebracht, de oplopende geopolitieke spanningen, en de sociale onrust in het vaderland van zijn voorouders, vroeg Madani zich af: “waar zijn we nu”? Het antwoord dat hij op deze vraag formuleerde is net zo helder en trefzeker als zijn stem: waar we nu de meeste behoefte aan hebben is oprechtheid, bescheidenheid en kwaliteit. Deze drie eigenschappen zijn dan ook overvloedig vertegenwoordigd op het debuutalbum van de in Berlijn gevestigde vocalist, dat de naam ‘Where Are We Now?’ draagt. Met de klankidealen van Mel Tormé, Norah Jones, Diana Krall en Till Brönner in zijn achterhoofd wijdt Madani zich aan een aantal zorgvuldig uitgekozen songs die tot dusver zelden te horen waren in de jazz. Tijdens dit feestelijke albumreleaseconcert in jazzclub A-Trane Berlin uit maart 2023 liet Madani zich bijstaan door pianist Christian von der Goltz, gitarist Alexander Rueß, bassist Olaf Casimir, en drummer Sebastian Merk. Deel 1.

Opgenomen in het Palais Des Sports in 1977. Aretha Franklin speelt onder andere ‘Respect’, ‘You make me feel like a natural woman’, ‘La vie en Rose’ and ‘Singing in the Rain’.

Misha Mengelberg, het vergeten is begonnen. Hij wacht op een taxi die hij niet gebeld heeft om naar een optreden te gaan dat niet plaats zal vinden. Een film van Cherry Duyns waarin hij pianist Misha Mengelberg volgt tijdens zijn laatste buitenlandse tournee met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Bandleider, componist en pianist Misha Mengelberg viel een aantal jaren geleden ten prooi aan dementie. Cherry Duyns volgt dit icoon van de Europese jazz tijdens een week van optredens in de Londense jazzclub Vortex, wat gezien zijn verslechterende toestand zeker zijn laatste buitenlandse optreden zal zijn. De bandleden maken zich op voor het lang uitgestelde afscheid van Mengelberg, met wie ze decennia hebben samengespeeld. Muziek maken is als ademhalen voor Mengelberg, maar nu hij op voet van oorlog leeft met zijn brein, rijst de vraag hoe lang hij nog kan spelen met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Duyns vraagt het voorzichtig aan de bandleden: moet hij niet tegen zichzelf in bescherming worden genomen? Nee, antwoordt er één resoluut. Dat Mengelberg ondanks zijn ziekte nog altijd met het ensemble op het podium staat, past in zijn esthetiek waarin iedereen mee mag doen. Hij houdt immers van verwarring en gekte. Mengelberg heeft in heldere momenten nog steeds een ongezouten mening over mede-componisten als John Cage ('tamelijk vijandige muziek') en Chopin ('ijzingwekkend saai en vervelend'). En in een speels moment gebruikt hij zijn wandelstok om de piano te bespelen. Toch rijst de onontkoombare vraag of het ensemble wel kan voortbestaan zonder hem als spil.