TV-gids

De serie Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en leveren een unieke ervaring op: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Eén van de musici die in deze reeks te zien zijn, is Paulo Novaes. Doordat hij opgroeide in een gezin van muzikanten heeft Novaes al een heel leven aan muziek achter de rug. Paulo is de neef van zangeres Bruna Caram, met wie hij optrad in São Paulo, Madrid, Barcelona, Lissabon, en andere grote steden. Als zanger, schrijver en instrumentalist blijft zijn creativiteit niet beperkt tot één medium. Met drie albums op zijn naam en zijn nummer 'Perdoa' dat ruim 20 miljoen maal is beluisterd op Spotify, stapt hij telkens weer in de schijnwerpers. Da Pá Virada Sessions en Stingray presenteren nu dit intieme optreden, dat werd opgenomen in Paulo's geboortestad São Paulo.

Het North Sea Jazz Festival is het grootste overdekte muziekfestival ter wereld, internationaal bekend als festival waar het verleden, heden en de toekomst van de jazz aan bod komen in drie dagen tijd. Behalve een flinke dosis jazz worden ook andere genres geprogrammeerd, waaronder blues, soul, funk, en hiphop. De Amerikaanse zanger en pianist Fats Domino gaf een onvergetelijk optreden op het North Sea Jazz Festival van 1980. Domino was een belangrijke pionier van de rock-'n'-roll, die meer dan 65 miljoen platen verkocht en 11 tophits scoorde in de periode 1955-1960.

Deze film portretteert de unieke kijk van Michel Petrucciani op het leven, zijn vitaliteit, humor en uitgesproken komisch talent dat alle fysieke beperkingen overschaduwt. Maar het toont ook beelden van Michel Petruccini terwijl hij bezig is met optreden, componeren, het uitzoeken van een unieke piano en tijdens opname sessies met Stephane Grapelli, Roy Haynes, Georges Mraz en vele anderen.

Jazzed Out laat zien dat elke willekeurige locatie als podium gebruikt kan worden. In Jazzed Out worden ongebruikelijke plekken, verspreid over diverse wereldsteden, gebruikt als decor voor korte jazzoptredens. Denk hierbij aan garages, straathoeken, metrowagons en parken. De ongecompliceerde ruwheid van de metropolen smelt samen met de muzikale creaties van verschillende artiesten die op zoek zijn naar het perfecte ‘Urban Podium’. In deze aflevering is Oslo aan de beurt. Onder meer de pianisten Tord Gustavsen en Bugge Wesseltoft, en het collectief Jaga Jazzist tonen aan dat jazz overal op zijn plaats is.

Al sinds 1994 komen er talloze musici, boekingsagenten, persbureaus en mediabedrijven van over de hele wereld af op de 'wereldmuziektentoonstelling' World Music Expo (WOMEX). Deze muziekbeurs is door de jaren heen neergestreken in verschillende Europese steden, waaronder Berlijn, Brussel, Marseille, Stockholm, Sevilla, Cardiff en Boedapest. In 2018 vond WOMEX plaats in Las Palmas op Gran Canaria. Eén van de deelnemers was de Haïtiaanse zangeres Moonlight Benjamin. Met haar band mengt ze voodoo blues, Haïtiaanse rock en Creoolse roll tot een kolkend brouwsel dat zindert van de spannende riffs en stevige grooves. Haar krachtige stem en vurige elektrische gitaren doen de rest.

Met zijn baanbrekende fusion van hardbop, blues, soulvolle grooves en Kaapverdische invloeden heeft jazzpianist Horace Silver de jazz voor altijd veranderd. Op het beroemde Umbria Jazz Festival in de pittoreske Italiaanse regio Umbrië wordt Silver bijgestaan door een geweldige band met een jongere generatie jazzsterren: Bob Berg op tenorsax, Tom Harrell op trompet, Steve Beskrone op bas en Eddie Gladden op drums. Tijdens dit concert van 20 juli 1976 speelt Silvers kwintet uitgebreide versies van vier door Silver geschreven stukken: “Adjustment”, “Barbara”, “In Pursuit of the 27th Man” en zijn grote klassieker “Song For My Father”. Laat je betoveren door Horace Silvers onweerstaanbare muziek!

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

Na een zeer succesvol jazzconcert met een kleine groep muzikanten in de Town Hall van New York op 17 mei 1947 zette Armstrongs manager, Joe Glaser, op 13 augustus 1947 een punt achter Louis Armstrongs werk met bigbands. Vanaf dat moment werkte Armstrong met de zes man sterke 'All Stars', een band die hij zijn verdere carrière hield. Ondanks de invloed van de Britse popmuziek op de populaire muziek wereldwijd ging het Armstrongs carrière voor de wind halverwege de jaren '60, toen hij hits scoorde met 'Hello, Dolly!' en 'What a Wonderful World'. Concerten zoals in dit programma, dat in april 1963 werd opgenomen in de GTV 9 Studios in Melbourne, Australië, illustreren Armstrongs enorme wereldwijde populariteit. Armstrong hield zijn drukke concertschema vol tot enkele jaren voor zijn dood in 1971.

Misha Mengelberg, het vergeten is begonnen. Hij wacht op een taxi die hij niet gebeld heeft om naar een optreden te gaan dat niet plaats zal vinden. Een film van Cherry Duyns waarin hij pianist Misha Mengelberg volgt tijdens zijn laatste buitenlandse tournee met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Bandleider, componist en pianist Misha Mengelberg viel een aantal jaren geleden ten prooi aan dementie. Cherry Duyns volgt dit icoon van de Europese jazz tijdens een week van optredens in de Londense jazzclub Vortex, wat gezien zijn verslechterende toestand zeker zijn laatste buitenlandse optreden zal zijn. De bandleden maken zich op voor het lang uitgestelde afscheid van Mengelberg, met wie ze decennia hebben samengespeeld. Muziek maken is als ademhalen voor Mengelberg, maar nu hij op voet van oorlog leeft met zijn brein, rijst de vraag hoe lang hij nog kan spelen met zijn ensemble ICP (Instant Composers Pool). Duyns vraagt het voorzichtig aan de bandleden: moet hij niet tegen zichzelf in bescherming worden genomen? Nee, antwoordt er één resoluut. Dat Mengelberg ondanks zijn ziekte nog altijd met het ensemble op het podium staat, past in zijn esthetiek waarin iedereen mee mag doen. Hij houdt immers van verwarring en gekte. Mengelberg heeft in heldere momenten nog steeds een ongezouten mening over mede-componisten als John Cage ('tamelijk vijandige muziek') en Chopin ('ijzingwekkend saai en vervelend'). En in een speels moment gebruikt hij zijn wandelstok om de piano te bespelen. Toch rijst de onontkoombare vraag of het ensemble wel kan voortbestaan zonder hem als spil.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. Op 2 juli 1985 gaf de Amerikaanse stemkunstenaar Bobby McFerrin een solo-optreden op Estival Jazz Lugano. Met zijn unieke vocale percussie, grote emotionele bereik en muzikaliteit liet McFerrin het publiek verbluft achter.

In de jaren '60 en '70 werden de Nederlandse Edison Awards uitgerijkt aan nationale en internationale grootheden tijdens het jaarlijkse Grand Gala du Disque. Het waren zonder uitzondering legendarische avonden in de Nederlandse televisiegeschiedenis. Op 15 februari 1974 speelde de Canadese pianogigant Oscar Peterson op het Grand Gala du Disque met Kenny Clarke (drums) en Niels-Henning Ørsted Pedersen (bas). Na enkele nummers voegde de legendarische Frans-Italiaanse violist Stéphane Grappelli zich bij hen. De presentatie is in handen van televisiepersoonlijkheid Willem Duys.

Het staat als een paal boven water: met de Grammy voor haar Best Latin Jazz Album ‘Made in Brazil’, zeven eerdere Grammy-nominaties, vier ‘Gold Disc Awards’, en drie ‘Best Vocal Albums’ in Japan, heeft Eliane Elias zich een plek in het pantheon van muzikale goden en godinnen verworven. Elias houdt zich bezig met alle aspecten van haar projecten: ze is producer, componist, tekstschrijver, arrangeur, pianist, en zangeres. In dit concert, een live-opname vanuit de Philharmonie in München, laat Elias haar kenmerkende en direct herkenbare muziekstijl horen, waarin Braziliaanse samba, bebop en klassiek naadloos samengaan. Deze buitengewone kunstenares deelt het podium met Jay Randall Anderson (bas) en Adam Nussbaum (drums).

Honderden ‘funkateers’ kwamen samen in Bataclan in Parijs om funkheld en bassist Larry Graham & Graham Central Station toe te juichen. In de jaren ’60 was Graham met name bekend voor zijn werk met de populaire en invloedrijke psychedelische soul- en funkband Sly and the Family Stone. Nadat hij Graham Central Station oprichtte volgde een uiterst succesvolle solocarrière. Graham wordt gezien als de uitvinder van het 'slappen' op de elektrische bas; een manier van spelen die kenmerkend is voor de moderne funk. Tijdens dit concert in Parijs laat Graham zien waarom hij nog altijd één van de helden van de funk is!

Estival is een jaarlijks jazzfestival sinds 1977 en vindt plaats in het Italiaanssprekende gedeelte van Zwitserland, in een stad genaamd Lugano. Estival biedt een opwindende en in het bijzonder een verassende line-up zich in het bijzonder richt op de wereld van moderne muziek. Bij Estival staat het promoten van de pracht, de tolerantie en het bestaan tussen verschillende culturen voorop. Als er twee musici zijn die een bijzondere band onderhouden, zijn het pianist Carla Bley en bassist Steve Swallow. De twee spelen al sinds de jaren ’60 in dezelfde bands, en zijn buiten de muziek al meer dan twee decennia lang liefdespartners. Hun samenspel is een schoolvoorbeeld van muzikale telepathie. Samen met Wayne Krantz, Victor Lewis, Larry Willis en Don Alias vormen zij een energiek sextet op Estival Jazz in 1986.

Shayna Steele is zo’n artiest waarvan je de stem ongetwijfeld hebt gehoord, maar de naam misschien niet van kent. Ze zong in Broadway-musicals, deed de backing vocals voor Moby, John Legend, Queen Latifah en Rihanna en was te horen op de soundtracks van uiteenlopende films en series als Sex and the City 2 en The Sopranos. Maar naast haar reputatie als pop-en-r&b-backing-vocal-diva heeft ze ook serieuze jazz-cred. Zo werkte ze samen Bjorkestra, Dave Douglas en vooral Snarky Puppy, die haar track ‘Gone Under’ opnam op Family Dinner, Volume 1. De muziekeducatie van Shayna Steele begon al vroeg via haar vader en peetvader, die haar kennis lieten maken met jazz. Deze lessen werden later uitgebreid door simpelweg van Mississippi naar New York te verhuizen. Hier kwam ze in aanraking met gospel en r&b en nieuwe invloeden als Ledisi en Rachelle Farrell, die ze vermengde met het geluid van de iconen uit haar jeugd: Stevie Wonder, Aretha Franklin, Chaka Khan en The Temptations. En toen kwam het telefoontje van Moby. Shayna droeg bij aan verschillende Moby-tracks en verzorgde steeds meer backing vocals. Voor John Legend, Queen Latifah en Rihanna, maar ook voor Bette Midler en zelfs Dolly Parton. Daarnaast begon ze met soulmate David Cook te werken aan een eigen geluid: minder pop en zeker minder background.

Antonio Faraò behoort tot de rijke groep getalenteerde Italiaanse jazzpianisten. In 1998 had hij de eer om de prestigieuze Concours Martial Solal award in ontvangst te nemen, uitgereikt door niemand minder dan Herbie Hancock. Sindsdien heeft hij een reputatie opgebouwd als lyrisch en melodisch pianist. Bovendien kreeg hij de mogelijkheid om samen te werken met de top van de Europese en Amerikaanse jazzwereld. Zo leidt hij op zijn album ‘Evan’ een all-stars band met Joe Lovano op tenorsaxofoon. In deze specifieke opname tijdens Jazz à Ramatuelle zien we hem in samenwerking met een andere saxofoonlegende – Dave Liebman, een onmiskenbaar loyale muzikant met een reservoir van maar liefst 40 jaar moderne jazzgeschiedenis. Met verfijnde ballads en een goede groove laten Faraò, Liebman en hun band het mooie Ramatuelle stralen als nooit tevoren.

Het Newport Jazz Festival vond voor het eerst plaats in de Noord-Amerikaanse stad Newport, Rhode Island tijdens de zomer van 1954. Daar bleef het niet bij: in de jaren die volgden traden de grootste namen uit de jazz hier op, wat bovendien vaak tot iconische live-albums leidde. Inmiddels is het festival uitgegroeid tot één van de grootste meerdaagse jazzfestivals ter wereld. Dit succes maakte dat het festival in de jaren '60 en '70 zélf op tournee ging, zodat het kon gebeuren dat er sinds midden jaren '60 elk najaar een Newport Jazz Festival plaatsvond in Rotterdam. Op de zevende editie, gehouden in oktober 1972, presenteerde zich een ongeëvenaarde verzameling artiesten in het recent voltooide concertgebouw De Doelen. Deze vier meesterlijke groepen bestonden uit altsaxofonist "Cannonball" Adderley met zijn kwintet (Nat Adderley op cornet, George Duke op toetsen, Walter Booker op bas, en Roy McCurdy op drums), Hammondorganist Jimmy Smith en zijn band (Art Farmer op flügelhorn, Illinois Jacquet op tenorsaxofoon, Kenny Burrell op gitaar, Clark Terry op trompet, en Roy Haynes op drums), pianist Dave Brubeck en zijn trio (bestaande uit Jack Six op bas en Alan Dawson op drums), bijgestaan door Paul Desmond op altsaxofoon en Gerry Mulligan op baritonsaxofoon, en bassist Charles Mingus met zijn band (Joe Gardner op trompet, Hamiet Bluiett op baritonsaxofoon, John Foster op piano, Roy Brooks op drums) met trompettist Cat Anderson als gast.

Moderne jazz met een eigen draai, gebaseerd op sterk samenspel in plaats van op individuele virtuositeit: het trio Misc! Componist en pianist Jérôme Beaulieu, contrabassist Philippe Leduc en drummer William Côté ontmoetten elkaar tijdens hun studietijd aan de Universiteit van Montreal. Hun Trio Jérôme Beaulieu werd al snel een groot succes, en won het concours Montreal jazz-en-Rafale en de Grand Prix du Festi-Jazz. Het debuutalbum van de heren, genaamd L’homme sur la lune, kwam in 2012 uit en werd genomineerd voor de Opus Prize voor ‘Beste Jazzalbum van het Jaar’. Radio Canada verkoos het trio tot ‘Jazzontdekking van 2013-2014’. Het trio staat bekend om hun muzikale interpretatie van een modern jazzrepertoire. Hun muziek staat bol van verschillende invloeden: akoestische muziek aangevuld met elektronische ritmes en texturen, een palet van samples, excentrieke percussie, onverwachte effecten, en bewerkte instrumenten. Sinds 2016 reist het trio langs de clubs en podia onder de naam Misc.

In 2019 vond in de bruisende hoofdstad van Bulgarije, Sofia, het International A to JazZ Festival plaats. Een van de grote namen was de grensverleggende jazztrompettist Christian Scott aTunde Adjuah. Hij betoverde het Bulgaarse publiek met zijn eclectische “stretch music”: binnen de traditionele ritmes en harmonieën van de jazz wil hij zoveel mogelijk culturele en muzikale vormen omarmen. Het kwintet van trompettist Christian Scott aTunde Adjuah, met drummer Corey Fonville, percussionist Weedie Braimah, pianist Lawrence Fields en basgitarist Max Mucha, speelde een opwindend concert dat de hooggespannen verwachtingen meer dan waarmaakte.

New Cool Collective is een Nederlandse band die werd opgericht in 1993 en bestaat uit Benjamin Herman, Joost Kroon, Frank van Dok, Willem Friede, Jos de Haas, Leslie Lopez en David Rockefeller. De band, die in 2000 al werd beloond met een Edison Jazz Award, staat al twintig jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. New Cool Collective trad op in onder andere Boedapest, Wenen, Japan, maar ook op vele Nederlandse festivals waaronder Lowlands en North Sea Jazz. Dit concert laat New Cool Collective zien met een aantal speciale gasten, Jules Deelder en Anton Goudsmit, live in het Luxor Theater in Rotterdam.

Dexter Gordon: Live in '63 & '64 bestaat uit drie concerten, gefilmd in 1963 en 1964 in Nederland, Zwitserland en België. De concerten tonen de klassieke stijl van deze beboplegende met zijn zijdeachtige klank. Deze opnames stammen uit de periode waarin Gordon in Europa woonde. Legendarische musici zoals drummer Art Taylor en pianist Kenny Drew spelen mee op jazzklassiekers als 'Blues Walk', 'A Night In Tunisia' en 'Body And Soul'. De opnames laten Gordon in topvorm zien, en bewijzen waarom hij geroemd wordt als één van de invloedrijkste saxofonisten uit de jazzgeschiedenis. Zowel John Coltrane als Sonny Rollins roemen zijn grote invloed op hun spel!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Franco Ambrosetti: geboren in Lugano, daar waar Estival jaarlijks plaatsvindt. Franco is zoon van Flavio Ambrosetti, een invloedrijke jazz saxophonist in de 40er jaren.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Dit concert van trompettist Freddie Hubbard en de 'Satchmo Legacy' uit 1987 is een kenmerkend voorbeeld van de klassieke stijl van deze bebop-legende met de zijdeachtige klank. Freddie Hubbard, de Amerikaanse jazztrompettist en componist, schonk de moderne jazz en bebop nieuw perspectief. Hij speelde bij met Art Blakey and the Jazz Messengers, en samen met trompettisten Booker Little en mede-Messenger Lee Morgen heeft Hubbard een grote invloed uitgeoefend op de nieuwe wegen die de jazz insloeg tijdens de jaren 60.

De Münchner Klaviersommer van 1992 werd afgesloten met een concert van de toen 31-jarige trompettist Wynton Marsalis en zijn septet. Voor een volledig uitverkochte Philharmonie speelt Marsalis één van zijn zelfgeschreven jazzsuites: ‘In This House, On This Morning’. Dit spectaculaire concert laat jazz zien in al z’n facetten. Het septet rondom Marsalis bestaat uit Wess Anderson (altsaxofoon), Wycliffe Gordon (trombone), Reginald Veal (bas), Herlin Riley (drums), Todd Williams (tenor saxofoon), en Eric Reed (piano).