TV-gids

Michel Camilo is altijd op zoek naar het muzikale avontuur. Bekend om zijn uitbundige stijl, waarin ook ruimte is voor muzikale intimiteit, beheerst Camilo een breed scala aan jazz en Latin muziek. Michel Camilo was één van de spannendste pianojazzpioniers van de jaren '80: zijn krachtige, tweehandige spel (en zijn overige indrukwekkende technische vaardigheden), zijn beheersing van zowel jazz als de Afro-Cubaanse muziek, en zijn voortdurende zucht naar het muzikale avontuur. De live-opname in deze uitzending werd gemaakt tijdens de Münchner Klaviersommer van 1991, waar Camilo optrad met zijn Quintet. Hij wordt bijgestaan door Ned Mann (bas), Cliff Almond (drums), Michel Mossman (trompet en trombone) en Ralph Bowen (saxofoon en dwarsfluit). Dankzij de invloeden van jazzgrootheden als Art Tatum en Keith Jarrett, maar ook twintigste-eeuwse klassieke componisten zoals Debussy en Ravel, heeft Michel Camilo zich ontwikkeld tot één van de grootste jazzpianisten van het moment.

Deze opname is een herinnering aan een buitengewoon concert, dat teruggaat naar de tijd dat muziek voor talloze mensen de enige uitdrukking van leven en vrijheid was. Het laat ons de ware persoonlijkheid van LizMcComb zien: meer dan een groots gospel zangeres, ze gelooft in de liefde en wil haar vrijgevigheid met ons delen. Het optreden omvat onder andere een versie van ‘I'm Just a Poor Wayfaring Stranger' voor alle immigranten in deze wereld, gevolgd door haar beroemde nummer ‘Time is Now’.

In mei 2014 vond er aan het Conservatorium van Amsterdam een bijzondere conferentie plaats. Onderwerp van deze bijeenkomst was één van de grootste jazzcomponisten van de vorige eeuw: Duke Ellington. Musicologen en musici die een bijzondere band hebben met Ellington en zijn muziek, onder wie David Schiff (auteur van 'The Ellington Century'), en Harvey Cohen (auteur van 'Duke Ellington’s America'), spraken het publiek toe. Daarnaast vonden er concerten plaats van jazzpianist Matt Cooper, het Calefax Reed Quintet en de Concert Big Band van het Conservatorium o.l.v. David Berger. Ook trad de winnaar van de Boy Edgar Prijs 2013 op: altviolist Oene van Geel voerde zijn 'All Ellington' project uit.

Geniet van het eerste concert in Parijs van de Nigeriaanse superster Runtown! Samen met een aantal speciale gastmusici speelt de getalenteerde afrobeatmuzikant zijn grootste hits. Runtowns eerste single 'Party Like It’s 1980' maakte internationaal de weg vrij voor 'Gallardo', een doorslaand succes in de wereldwijde afrobeatscene. Runtown treedt in de voetsporen van de groten; van Salif Keïta en Fela Kuti tot Otis Redding en Bob Marley.

Oum El Ghait Benessahraoui, beter bekend als Oum, geeft een uniek inkijkje in de Marokkaanse muziek. Deze singer-songwriter geldt als een ambassadeur van de Marokkaanse cultuur. Oum is sterk beïnvloed door genres als gospel, jazz, soul en R&B, maar ook Afrikaanse genres zoals sufi, hassani, en afrobeat inspireren haar. Toch zijn ook de invloeden van Aretha Franklin, Ella Fitzgerald en Whitney Houston nadrukkelijk aanwezig in Oums krachtige stem. Als jonge zangeres maakte de Afro-Amerikaanse vocale traditie een diepe indruk op haar. Tijdens haar optreden op het Music Meeting Festival in Nijmegen toont Oum haar publiek onverwachte muzikale vergezichten.

De legendarische freejazz-pianist Burton Greene vestigde zijn naam in het New York City van de jaren '60. Nu speelt hij verrassende, spontane improvisaties in Cafe OTO in Londen.

In deze onvergetelijke optredens door een aantal van de meest iconische en invloedrijke jazzgitaristen uit de geschiedenis raken we aan de essentie van hun talent. Laat je verbazen door de vlugge vingers van Wes Montgomery in zijn meeslepende uitvoering van “Nica's Dream” in Nederland in 1965, en geniet door de diepe schoonheid van diens spel op “Here's That Rainy Day”, datzelfde jaar opgenomen in Londen. Ervaar de tijdloze stijl van Joe Pass in “You Stepped Out of a Dream” en “You Turned The Tables on Me”, opgenomen in Hannover in 1975. Het samenspel tussen Jim Hall en Atilla Zoller gaat het voorstellingsvermogen te boven in hun uitvoering van “Extensions” in Hannover in 1973. Geniet van Jim Hall’s lyrische solovertolking van “I'm Getting Sentimental Over You” uit 1964. Het volume gaat wat wijder open in Sonny Sharrock’s jazzrockfusion in een opwindende uitvoering van “Peanut", opgenomen in Frankrijk in 1970. Sharrock wordt bijgestaan door fluitist Herbie Mann in een bezielde versie van “Memphis Underground” uit 1969. Dompel jezelf onder in de magie van de jazzgitaar!

Stan Getz behoort tot de allergrootste tenorsaxofonisten ooit en was bekend als 'The Sound' omdat zijn toon bijna hemels mooi was. Zijn belangrijkste bron was Lester Young en werd een bron voor vele anderen terwijl hij zelf nog altijd doorgroeide. Getz kreeg de kans om het vak te leren in veel verschillende belangrijke swing bigbands toen hij nog tiener was door de militaire dienstoproep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij speelde bij Jack Teagarden (1943) toen hij net 16 was, daarna kon hij invallen bij Stan Kenton (1944-1945), Jimmy Dorsey (1945), en Benny Goodman (1945-1946); hij speelde solo op een paar platen met Goodman. Getz, debuteerde als bandleider op de plaat in juli 1946 met vier titels, werd beroemd toen hij bij Woody Herman's Second Herd (1947-1949) speelde, soleerde (samen met Zoot Sims, Herbie Steward, en Serge Chaloff) op de oorspronkelijke versie van "Four Brothers" en omdat zijn geluid zo goed uitkwam op de ballad 'Early Autumn'. Na zijn vertrek bij Herman, was Getz (behalve enkele uitstapjes naar Jazz at the Philharmonic) de rest van zijn leven zelf de bandleider. Dit programma toont zijn laatste publieke optreden, opgenomen in de Duitse Münchner Philharmoniker op 18 juli 1990. Stan Getz (tenorsaxofoon) wordt begeleid door Kenny Barron (piano), Eddie Del Barrio en Frank Zottoli (synthesizers), Alex Blake (bas) en Terri Lyne Carrington (drums).

In deze uitzending ziet u een zeldzaam optreden door de legendarische gitarist Paco de Lucía en zijn sextet opgenomen tijdens de Germeringer Jazztage van 1996. Sommigen zetten z’n vraagtekens bij de programmering van flamencomuziek op een jazzfestival, maar de overeenkomsten tussen bijvoorbeeld flamenco en blues zijn meermaals overtuigend aangetoond – en die blijken wederom tijdens dit concert: beide muziekstijlen vormen een uitlaatklep voor de arme, vogelvrije minderheid die met primitieve kracht de grenzeloze mogelijkheden voor improvisatie en virtuositeit tentoonspreidt. Paco de Lucía laat zien waar hij voor staat. Hij heeft lang geëxperimenteerd met meerdere vormen van jazz, waarbij hij altijd de flamencotraditie in ere probeert te houden. Zoals hij zelf zegt: “Wat ik heb geprobeerd te doen is met één hand de flamencotraditie bewaken, en met de andere op zoek naar nieuwe elementen die ik in de flamenco kan verwerken”.

Zangeres Dee Dee Bridgewater heeft al flink wat referenties opgebouwd, maar deze documentaire gerelateerd aan haar cd ‘Red Earth’ overtreft alle verwachtingen. Bridgewater maakt een reis naar Mali, waarbij alle grenzen vervagen. Luisteraars van worldbeat zullen de groove in de muziek herkennen, maar voor Bridgewater was dit de eerste keer dat zij haar eigen ervaringen als Afro-Amerikaanse vrouw terugbrengt naar haar moederland. Het resultaat is een mix van gevoel, visie en muziek.

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. McCoy Tyner, de jazzpianist uit Philadelphia, kwam voor het eerst onder de aandacht dankzij saxofonist Benny Golson, in wiens Jazztet hij speelde. McCoy Tyner werd later nog veel bekender door zijn werk in het John Coltrane Quartet en zijn lange solocarrière. Je zou zijn pianostijl makkelijk kunnen vergelijken met Coltranes saxofoonstijl. Hij liet zich nooit overschaduwen door de energieke saxofonist, maar vormde juist een bron van inspiratie voor Coltrane’s ruimdenkende aanpak. Dankzij zijn werk met Coltrane én zijn solowerk is Tyner één van de invloedrijkste pianisten van de 20ste eeuw.

Het Colombiaanse Latin-orkest La Mambanegra vermengt allerlei muzikale elementen zoals Jamaicaanse en Colombiaanse muziek, maar ook funk en hiphop. Toch zijn ze nog het sterkst beïnvloed door de muziek van het New York van de jaren 1970, waar de salsamuziek tot bloei kwam. La Mambanegra geeft het genre nieuwe glans. De muziek van de Colombiaanse band is geïnspireerd door een anonieme en mythische held uit de populaire wijk Barrio Obrero in Cali. De acht getalenteerde musici van La Mambanegra vertonen hun kunsten op het Music Meeting Festival in Nijmegen.

Sinds 1970 verandert de Duitse stad Burghausen ieder jaar een week lang in het kleurrijke jazzmekka van Beieren: de Internationale Jazzwoche Burghausen trekt musici en bezoekers van over de hele wereld. Eén van de vele bands die hier optreden in 2019 is The Earth, Wind & Fire Experience. In dit concert speelt Al McKay – de oorspronkelijke gitarist en muzikaal leider van Earth, Wind & Fire – tijdloze disco en soul. Samen met zeven van de dertien oorspronkelijke bandleden van Earth, Wind & Fire laat hij op tournees over de hele wereld horen dat hits als Boogie Wonderland en September nog altijd springlevend zijn.

Estival Jazz Lugano is een jaarlijks muziekfestival in de open lucht dat vijf dagen lang plaatsvindt in de pittoreske Zwitserse stad Lugano. Sinds 1979 geldt dit muzikale mekka als dé plek waar fans van jazz en internationale muziek aan hun trekken komen. In juli 1996 trad de Amerikaanse saxofonist Wayne Shorter met zijn kwintet op tijdens Estival Jazz Lugano. Met pianist Jim Beard, gitarist David Gilmore, bassist Alphonso Johnson en drummer Rodney van Holmes brengt Shorter zijn publiek onder hypnose.

De term ‘harmolodics’ is onlosmakelijk verbonden met jazzsaxofonist Ornette Coleman. Zijn muzikale filosofie wordt vooral geassocieerd met avant-garde en free jazz, hoewel de implicaties van zijn theorie veel verder reiken dan deze kaders. Coleman omschrijft ‘harmolodics’ als “the use of the physical and the mental of one's own logic made into an expression of sound to bring about the musical sensation of unison executed by a single person or with a group”. Kort samengevat betekent dit dat harmonie, melodie, snelheid, ritme, timing en frasering allemaal een gelijkwaardige positie bekleden in Colemans muzikale ideeën, zoals wordt geïllustreerd in het optreden dat het Ornette Coleman Sextet in deze uitzending ten beste geeft.

Dit portret van Marcus Miller werd in 2009 opgenomen tijdens zijn tournee ‘Tutu Revisited’. Hij blikt terug op zijn langdurige samenwerking met Miles Davis. Ook vertelt Miller uitgebreid over zijn compositie 'Tutu', en legt hij uit hoe het legendarische, gelijknamige album tot stand kwam. Deze film werd opgenomen in de tentoonstelling 'We Want Miles' in het Parijse Cité de la Musique.

Om de release van de film 'Django' te vieren heeft de Parijse club New Morning een tribute georganiseerd aan de legendarische gitarist Django Reinhardt. Een aantal magische composities van de gitarist komen voorbij, gespeeld door de beroemde Stochelo Rosenberg. Met passie en enthousiasme cultiveert Rosenberg de gypsy jazz muziek met zijn fantastische techniek en unieke vibrato, bijgestaan door Hono Winterstein (gitaar), Mathias Levy (viool), Rocky Gresset (gitaar) en Xavier Nikqi (contrabas).

In 1988 was Dee Dee Bridgewater één van de eerste grote jazzzangeressen die het Franse jazzfestival Jazz à Ramatuelle met een optreden vereerde. In 2016 lijkt de geschiedenis zich te herhalen als Dee Dee’s dochter China Moses het podium betreedt. China Moses heeft zich ontwikkeld tot een volwassen artiest met een onnavolgbare eigen stijl: haar rotsvaste stem en haar goed getimede swing maken haar een elektrificerende podiumpersoonlijkheid. Na enkele albums gewijd aan de muziek van Dinah Washington en de blues bracht China in 2016 een album met eigen composities uit: ‘Whatever’. Geniet van een heerlijk optreden vol jazz, soul, en hiphop!

Estival Jazz is een jaarlijks jazzfestival dat sinds 1977 plaatsheeft in Lugano, in het Italiaanssprekende deel van Zwitserland. Estival Jazz biedt een opwindende en bijzonder verrassende line-up die zich richt op de muziek van nu. Estival maakt zich sterk voor de schoonheid van verschillende culturen en wil het wederzijds begrip bevorderen. Dit concert van trompettist Freddie Hubbard en de 'Satchmo Legacy' uit 1987 is een kenmerkend voorbeeld van de klassieke stijl van deze bebop-legende met de zijdeachtige klank. Freddie Hubbard, de Amerikaanse jazztrompettist en componist, schonk de moderne jazz en bebop nieuw perspectief. Hij speelde bij met Art Blakey and the Jazz Messengers, en samen met trompettisten Booker Little en mede-Messenger Lee Morgen heeft Hubbard een grote invloed uitgeoefend op de nieuwe wegen die de jazz insloeg tijdens de jaren 60.

Samen met de Deense bassist Morten Ramsbøl en de Zweedse drummer Rasmus Kihlberg presenteert de Zweedse pianist Jacob Karlzon het album ‘Open Waters’ in de Hamburgse fabriek van pianobouwer Steinway. De klassiek opgeleide pianist, die het podium deelde met Kenny Wheeler, Norma Winstone en Billy Cobham, houdt de rijke traditie van de eclectische Zweedse jazz in ere. In 2012 verkende hij de heavy metal, en nadien paste hij elektronica toe om de beat te bepalen.

Het publiek van het Canadese Montreal Jazz Festival werd op 3 juli 1982 getrakteerd op een optreden van een ware muzikale vernieuwer: Jaco Pastorius, die de elektrische bas benaderde als een volwaardig solo-instrument. Pastorius’ spel – een combinatie van complexe harmonieën en soepele melodieën, allemaal uitgevoerd met een ongeëvenaarde speeltechniek – heeft de muziekwereld voor altijd veranderd. In dit concert wordt hij begeleid door Peter Erskine (drums), Don Alias (percussie), Othello Molineaux (steeldrums), Bob Mintzer (tenorsaxofoon en basklarinet) en Randy Brecker (trompet en elektronica). Zij spelen “Chicken”, “Donna Lee”, “Mr. Phone Bone” en “Fannie Mae”. Laat deze buitenkans niet aan je voorbijgaan en beleef Jaco Pastorius’ spetterende optreden op het Montreal Jazz Festival van 1982 alsof je er bij bent!

De 'Münchner Klaviersommer' was een jaarlijks terugkerende concertreeks die tussen 1981 en 1998 plaatsvond in het Duitse München. Hoewel de naam van het festival misschien doet vermoeden dat de programmering vooral op pianomuziek gericht was, traden er talloze grote musici uit de jazz en de klassieke muziek op – en niet alleen pianisten. De concerten vonden gewoonlijk plaats in de Gasteig, de thuishaven van het Münchner Philharmoniker. In 1994 speelde de Cubaanse pianist Gonzalo Rubalcaba met zijn trio van Ron Carter (bas) en Julio Barreto (drums) hier. Met Ron Carter, één van de levende jazzlegendes, en de uiterst getalenteerde Cubaanse jazzdrummer Julio Barreto, illustreert dit trio een belangrijke stap in de ontwikkeling die het traditionele jazztrio doormaakte in de jaren '90. De muziek geeft de briljante improvisaties en fenomenale techniek van dit drietal alle ruimte. Rubalcaba is inmiddels toegetreden tot de groten der jazz.

De Amerikaanse trompettist Miles Davis (1926-1991) was gezichtsbepalend voor de Amerikaanse jazz vanaf de late jaren '40 tot de late jaren '80. Zijn invloed op de twintigste-eeuwse muziek is moeilijk te overdrijven: hij liep in de voorhoede van de bebop, cool jazz, hard bop, modale jazz, en elektronische muziek. Op 11 oktober 1964 speelde Miles Davis in het Teatro Dell’Arte in Milaan. Samen met tenorsaxofonist Wayne Shorter, pianist Herbie Hancock, bassist Ron Carter en drummer Tony Williams voerde Davis Autumn Leaves, My Funny Valentine, All Blues, All of You, en Joshua uit.

Het festival November Music bestaat sinds 1993 en vindt elk jaar plaats op tal van locaties in ’s-Hertogenbosch. Het festival gaat dwars door genres heen met muziek van nu door de makers van nu. Het is door de jaren heen uitgegroeid tot het belangrijkste internationale festival voor actuele muziek in Nederland. De Noorse tubaspeler en componist Daniel Herskedal heeft aan de conservatoria van Trondheim en Kopenhagen gestudeerd. Het ensemble waar Herskedal mee speelt is buitengewoon. Samen combineren ze jazz met folk en Oosterse invloeden. Zijn reis door Palestina, Syrië en Libanon hebben hem geïnspireerd.

Het trio van contrabassist Avishai Cohen, met Noam David (drums) en Omri Mor (pianist), bundelde de krachten met het internationale symfonieorkest ‘INSO-Lviv’ onder leiding van Christian Schumann. Op 24 juni 2017 brachten zij Avishai Cohens kenmerkende mix van invloeden uit Oost-Europa, Amerikaanse jazz en het Midden-Oosten ten gehore op het Alfa Jazz Festival in de Oekraïense stad Lviv. Bassist Avishai Cohen, die af en toe ook in het Judeo-Spaanse dialect Ladino zingt, verwierf in de jaren ‘90 internationale bekendheid toen jazzgrootheid Chick Corea hem een plek in zijn trio én een platencontract aanbood. Dertig jaar later is Cohen zelf een vaste waarde binnen de jazzwereld geworden. Hij liet zijn Oekraïense publiek, verbonden door de universele taal van muziek, in vervoering achter.

Anita O'Day: Live in ’63 en ’70 toont twee prachtige concerten van deze "jazz singer supreme" in onberispelijke vorm. Met ogenschijnlijke nonchalance vertolkt O'Day onder meer publieksfavorieten 'Tea For Two' en 'Sweet Georgia Brown'; nummers waarmee ze eerder triomfen vierde op het legendarische Newport Jazz Festival van 1958. Uit deze optredens blijkt duidelijk waarom Anita O'Day samen met Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan en Billie Holiday tot de allergrootste jazzzangeressen behoort.

In het Kurhaus in Scheveningen voelen gekroonde hoofden en bekroonde muzikanten zich als een vis in het water. In het auditorium van dit hotel traden talloze grote namen uit uiteenlopende genres op, onder wie de Rolling Stones – wier optreden in 1964 na vier nummers werd afgebroken op last van de politie. Op 2 augustus 1983 stond de Amerikaanse vibrafonist Lionel Hampton in het Kurhaus. Samen met zijn big band, met daarin bekende jazzmusici als saxofonist Arnett Cobb, gaf de "King of the Vibes" een optreden vol pep.