TV-gids

De muzikale autodidact Les McCann werd met het verschijnen van zijn album ‘Swiss Movement’ – in 1968, opgenomen met Eddie Harris – plotsklaps een wereldwijde jazzster. Toch heeft deze muzikant veel meer kanten. McCann schakelt moeiteloos tussen stijlen en staat in elke rol zijn mannetje: van bop tot fusion, van zang tot elektrisch piano, clavinet of synthesizer. Zijn mix van kerkmuziek en swing past perfect binnen de geest van zijn tijd, ook al kon hij op een gegeven moment in de jaren ’90 door ziekte nog maar met een enkele vinger spelen. In de uitzending van vandaag brengt McCann gospel terug naar New Orleans, waar deze set in 1983 gespeeld werd. McCanns zang zegeviert in de soulvolle uitvoering van veel van zijn hits, waaronder ‘Just Like Magic’. Hij wordt begeleid door zijn fantastische ‘Magic Band’ bestaande uit saxofonist Bobby Bryant Jr., bassist Curtis Roberson Jr. en drummer Tony St. James.

De reeks Da Pá Virada Sessions brengt de beste musici in beeld die de Braziliaanse jazz van nu rijk is. Alle sessies zijn opgenomen in São Paulo en bieden een unieke ervaring: ze bieden een frisse blik op de Braziliaanse muziekscene. De artiesten zijn samen met de muziekredacteur van Stingray DJAZZ uitgekozen. Onder de bands die in deze reeks te zien zijn is het Salomão Soares Trio, dat bestaat uit Salomão Soares op piano, Paulo Almeida op drums en Thiago Alves op bas. Bandleider Soares was in 2017 finalist in de pianocompetitie van het Montreux Jazz Festival.

‘Jazz en Baie’, een karakteristiek gitaargeluid, en de prachtige bariton van Big Daddy Wilson vormen de perfecte ingrediënten voor een emotioneel en melancholisch bluesconcert. Als jonge soldaat had Wilson nog nooit een bluesconcert gezien, tot hij in het Duitse Bremen een jazzclub binnenstapte. Dit was een ware openbaring: vanaf dat moment besloot Wilson om zich helemaal onder te dompelen in de bluesmuziek. Enkele decennia en een aantal studioalbums later wordt Big Daddy Wilson beschouwd als één van de grootste hedendaagse blues-muzikanten, die met zijn baritonstem nostalgische verhalen over zijn geboorteland vertelt. Zijn album ‘I’m Your Man’ bracht hem zijn eerste grote internationale succes. De charismatische zanger combineert soul, funk, country en gospel met blues, zonder dat hij zijn roots en jeugdherinneringen uit het oog verliest.

Componist Michel Magne transformeerde Château d'Hérouville, een 18e-eeuws landhuis ten noorden van Parijs waar Frédéric Chopin ooit met zijn George Sand woonde, in de jaren ’60 tot de eerste residentiële opnamestudio. Naast de uitstekende faciliteiten beschikt het complex over een zwembad en een prachtige tuin, waardoor artiesten er weken of zelfs maanden konden verblijven. Van David Bowie en Iggy Pop tot Pink Floyd en Chet Baker: talloze sterren namen hier onvergetelijke muziek op, totdat de studio in de jaren tachtig zijn deuren sloot. Drie decennia later heropent Château d'Hérouville haar deuren. Dit programma volgt de Amerikaanse singer-songwriter Melody Gardot tijdens haar bezoek aan de legendarische studio. Nadat een ongeluk in 2003 haar overgevoelig maakte voor licht en geluid, ondervond Gardot de helende kracht van muziek aan den lijve. In Hérouville geeft ze een interview en speelt ze een prachtige set. Haar optreden opent met een prachtige versie van ‘Baby I’m a Fool’ en bevat nummers als ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Les Étoiles’, om af te sluiten met Chet Baker’s hit ‘You Don’t Know What Love Is’. Melody Gardot (piano, gitaar, zang) wordt begeleid door Charles Staab (drums), Sam Minaie (contrabas), Mitchell Long (gitaar), Sylvain Gontard (trompet), Ludovic Beier (accordeon), Artyom Manoukyan (cello), en Guillaume Latour, Alexandra Kondo en Benjamin Ducasse (viool).

Sinds 1985 verwelkomt Nijmegen ieder voorjaar het International Music Meeting Festival, kortweg Music Meeting. Van jazz en geïmproviseerde muziek tot traditionele muziek en unieke crossovers: muzikale ontmoetingen en internationale samenwerkingen vormen het hart van dit avontuurlijke festival. In 2019 trad Nubiyan Twist hier op. Deze in Londen gevestigde band opereert op het snijvlak van soul en jazz.

‘Jazz à Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was de geweldige Richard Bona. Nog altijd ligt de wereld aan zijn voeten als hij zingt en bas speelt. Op het podium staan trompettist Mike Rodrigues, percussionisten Luisito en Robert Quinteros, trombonist Ozzy Melendez en pianist Osmandy Paredes hem bij. Bona laat eens te meer zien wat hem tot zo'n grote ster maakt.

‘Jazz a Vienne’ behoort tot 's werelds prestigieuste jazzfestivals. Al sinds 1981 boekt het festival de allergrootste jazzmusici, velen van wie er later nog eens terugkomen. Het mag geen verrassing heten dat ook de editie van 2013 niet teleurstelde: de grootste namen uit de muziek stonden op het programma. Onder hen was vocalist Gregory Porter. Zijn stijl ontstijgt de jazz. Met zijn magnifieke, bronzen bariton haalt hij een diepere waarheid uit zijn liedteksten naar boven. Speels zet hij het ritme op scherp en met subtiele veranderingen zet hij de melodie volledig naar zijn hand.

Het Morgenland Festival is een festival dat plaatsvindt in Osnabrueck, Duitsland. Het festival bestaat sinds 2005 en focust zich op de fascinerende muziekcultuur uit het Nabije en Midden-Oosten, met genres van klassiek tot avant-garde, jazz en rock. Buiten muzikale voorstellingen, houdt het festival zich ook bezig met andere kunst, zoals dans en theater. “Songs Without Frontiers” is een collectie van afleveringen van het Morgenland Festival. Het geeft een waanzinnige impressie van de samenwerkingen tussen muzikanten over de hele wereld. “Songs without Frontiers” laat ons zien hoe samenwerkingen tussen verschillende muzikanten tot stand komen, bestaande uit interviews met de artiesten en hun verschillende shows.

Jimmy McGriff (1936-2008) is één van de goden op de Hammond B3. Hoewel hij soms uit beeld verdween tussen de vele andere souljazzorganisten uit zijn geboorteplaats Philadelphia, had hij van alle soul-jazz-pioniers vrijwel zeker de meeste blues in zijn geluid. Wellicht voelde hij zichzelf ook meer een bluesmuzikant dan een jazzartiest. Toch was hij eclectisch genoeg om zich niet in een hokje te laten stoppen. Zijn geluid – diepe grooves doordrenkt met blues en gospel – maakte hem populair bij het rhythm-and-bluespubliek. Dit optreden werd in 1965 opgenomen op het jazzfestival in het Belgische Comblain-la-Tour. Het publiek begroet McGriff en zijn bandleden met laaiend enthousiasme!